นทีแห่งฝัน Dream of Jianghu - บทที่ 43 ว่ายต่อไป ว่ายต่อไปเรื่อยๆ

พูดถึงการว่ายน ้า เว่ยเว่ยเคยนึกภาพเหตุการณ์นี้ ท่อนบนของต้าเซิน
เปลือยเปล่า สวมกางเกงว่ายน ้าขนาดกระทัดรัด ร่างกายบางของเขาเคลื่อนไหวไป
ตามน ้าสีฟ้าอ่อน … … ส่วนเธอ นอนอยู่บนเก้าอี้ริมสระ ดื่มเครื่องดื่มรับแอร์เย็นๆ
อาจจะดีขึ้นไปอีก ถ้าเธอมีกล้องถ่ายรูป
แต่ ในชีวิตจริง —
เมื่อถึงบ้าน เว่ยเว่ยก็หยิบกางเกงว่ายน ้าให้เขา เซียวไหนรับมัน เขาเลิกคิ้ว
ขึ้น
“ทำไมถึงเลือกตัวนี้”
“อ๊ะ?” เธอหยิบมันโดยไม่ได้มอง มันมีข้อบกพร่องอะไรหรือ
“คุณไม่ชอบตัวนี้?”
“ฉันไม่มีปัญหาอะไร” เซียวไหนยิ้มน้อยๆ “ฉันแค่ไม่รู้ว่าเธอชอบสไตล์นี้”
เขาเข้าห้องไปเปลี่ยนชุด และเมื่อเขาออกมาเว่ยเว่ยก็เข้าใจคำว่า ‘สไตล์’
ที่เขาว่า … …มันเป็นแบบที่ สั้นมาก และรัดมาก >_<
เว่ยเว่ยกำลังตะลึงไปกับความงามแบบผู้ชาย เมื่อต้าเซินพูดว่า: “ทำไม
เธอไม่เปลี่ยนชุด” เธอเชื่อฟังแต่โดยดีและเดินไปเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน ้าชุดใหม่
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 331
ดีที่เว่ยเว่ยสามารถเรียกสติคืนได้ก่อนเปลี่ยนชุดเสร็จ เธอหยิบผ้าขนหนูผืนโตพันตัว
ไว้
เซียวไหนลงไปว่ายน ้าแล้ว พอเห็นเธอเดินออกมา เขาก็ว่ายมาริมสระและ
โบกมือ
“ลงมาสิ”
“ไม่ล่ะ ฉันว่ายน ้าไม่เป็น” เว่ยเว่ยผู้ไม่ใช่นักว่ายน ้ากอดผ้าขนหนูแน่นและ
ปฏิเสธที่จะลงสระ
“ฉันจะสอนเธอเอง”
แม้เว่ยเว่ยจะคิดไว้แล้ว แต่เธอก็ยังไม่กล้า: “… … ฉันคิดว่าฉันจะนั่งแช่
เท้าอยู่ข้างสระ”

เซียวไหนเงียบก่อนแสดงท่าทางไม่ใส่ใจ จากนั้นก็ว่ายน ้าตามลำพัง เว่ยเว่
ยมองตาม เขาแหวกว่ายราวกลับเกิดจากน ้า ร่างบางแต่แข็งแรงของเขาที่พ้นน ้า
เป็นครั้งคราวทำให้แก้มของเว่ยเว่ยร้อนผ่าว
เธอรู้สึกปรารถนาในตัวต้าเซินมากขึ้น มากขึ้น
เว่ยเว่ยเริ่มพิจารณาตัวเอง โดยไม่ละสายตาจากเขา สักพัก เธอก็เริ่มรู้สึก
ตื่นเต้น เธอนั่งลงข้างสระและหย่อนเท้าลงในน ้า
ในทันที ความเย็นก็จู่โจมเท้าของเธอ ทุกรูขุมขนเปิดกว้างและเริ่มหายใจ
เว่ยเว่ยเล่นน ้าอย่างมีความสุขโดยไม่ได้สังเกตเซียวไหน เมื่อเธอมองเขา
อีกครั้ง เธอก็พบว่าเขาว่ายอยู่ข้างตัวเธอ ทันใดนั้นเองเขาก็รวบขาเธอและดึงเธอลง
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 332
เว่ยเว่ยไม่ทันตั้งตัวจึงถูกดึงลงน ้า เธอสำลักน ้าไปหลายอึก … … น ้าที่เธอ
แช่เท้า
และเพราะเธอกลัวจะจมน ้า เธอจึงกอดร่างกึ่งเปลือยของใครบางคนไว้
แน่น สรุปก็คือ … … มันค่อนข้างจะซับซ้อน … …
กว่าพวกเธอจะเลิก เว่ยเว่ยก็เรียนรู้การว่ายน ้าได้เล็กน้อย แต่หัวใจและ
ร่างกายของเธอ … … ได้รับบาดเจ็บสาหัส
แม้เซียวไหนจะเป็นแชมป์ว่ายน ้าของมหาวิทยาลัย แต่เขาก็ไม่ได้ชอบการ
ว่ายน ้าถึงขนาดต้องว่ายทุกวัน แต่หลังจากวันนี้ เขาดูจะพบแรงผลักดัน เพราะบ้าน
ญาติของเขาไม่ค่อยมีคนอยู่ ทุกเย็นเขาจะพาเว่ยเว่ยมาว่ายน ้าอย่างน้อยสอง
ชั่วโมง
เว่ยเว่ยเริ่มหลงไหลการว่ายน ้า แต่เพราะใครบางคนวางแผนอ้างการสอน
เพื่อใกล้ชิดเธอ เธอจึงคิดจะปฏิเสธอย่างเด็ดเดี่ยว แต่…แม้ใจตั้งมั่นที่จะไม่ยอม
เธอกลับไม่มีความแข็งแกร่งพอที่จะปฏิเสธ และถ้าเธอไม่ระมัดระวัง เธออาจถูกเขา
ล่อลวง … …
ดังนั้น ภาพที่มักเกิดขึ้นที่สระว่ายน ้าของญาติต้าเซินคือ เงาของร่างที่
หลอมรวมกลางน ้า … …
ครั้งนึงของความพยายามขัดขืน เว่ยเว่ยพูดว่า: “เรายังไม่เฉียดใกล้ความ
เป็นจริงของการว่ายเคียงกันเหมือนเป็ดคู่เลย” ว่าไปแล้ว นี่คือสระน ้าใหญ่ที่มีแค่
พวกเขาสองคน ประหนึ่งการอาบน ้าของนกเป็ดน ้า[1]
แต่เซียวไหนกลับตอบว่า —
“ที่แท้เว่ยเว่ยก็ชอบของแปลก”
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 333
เธอไม่ได้น่าไม่อายเหมือนใครบางคน ดังนั้นเธอจึงรีบปฏิเสธ

เมื่อเตี๋ยเม่งโทรมา เว่ยเว่ยจึงรับสายอย่างมีความสุข ได้ว่ายน ้าอย่างหนัก
ทุกวัน ก็แปลว่ากินจัดหนักได้สินะ
เตี๋ยเม่งถาม: “เว่ยเว่ย พรุ่งนี้ตอนค ่าเธอว่างไหม มากินข้าวด้วยกัน”
“พรุ่งนี้?” เว่ยเว่ยคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบตกลง “โอเค”
เว่ยเว่ยตอบอย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่การหลบเลี่ยงการว่ายน ้ากับต้าเซิน แต่
เพราะครั้งก่อนที่ร้านพิซซ่าฮัทเตี๋ยเม่งเป็นคนเลี้ยง เว่ยเว่ยจึงรู้สึกว่าเธอควรเลี้ยง
กลับบ้าง
ดังนั้นในวันรุ่งขึ้น เว่ยเว่ยจึงทิ้งใครบางคนและพากระเป๋าสตางค์ไปตาม
นัด แต่เมื่อไปถึงหน้าร้านที่เตี๋ยเม่งนัด มันตกแต่งอย่างหรูหรา เว่ยเว่ยเริ่มกังวล
นี่เธอจะมีเงินพอจ่ายไหมเนี่ย … …
เอาล่ะ ถ้าจำเป็นเธอจะโทรขอความช่วยเหลือจากต้าเซิน
เว่ยเว่ยหยิบโทรศัพท์เพื่อส่งข้อความหาเตี๋ยเม่ง: “ฉันมาถึงแล้ว เธออยู่ที่
ไหน”
เตี๋ยเม่งตอบอย่างรวดเร็ว: “จุ๋ยจูซวน”

ในห้องส่วนตัว เตี๋ยเม่งวางโทรศัพท์และพูดว่า
“เธอมาถึงแล้ว”
เสี่ยวหยูชิงชิงถามอย่างไม่เชื่อ: “เธอสวยจริงๆเหรอ? สวยเท่าเยาเยา
ไหม?”
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 334
ก่อนหน้านั้น ณ การปราชุมเพื่อสร้างความปรองดองของปี้ไห่เชาเชิงเก๋อ
ซึ่งเสนอโดยเสี่ยวอวี่เยาเยา เตี๋ยเม่ง “บังเอิญ” หลุดปากว่าเธอได้พบตัวจริงของหลู
เหวยเว่ยเว่ย และเธอสวยมาก
คนส่วนใหญ่ที่นี่ ได้แก่จางเทียนเซี่ย ตระกูลเสี่ยวหยู เจิ้นซุยอู๋เซียง และผู้
เล่นบางคนที่อยู่ในเมือง B รู้จักหลูเหวยเว่ยเว่ยแต่ไม่เชื่อว่าหลูเหวยเว่ยเว่ยคือสาว
งาม
สมาชิกตระกูลเสี่ยวหยูยิ่งกว่าไม่เชื่อและเริ่มเซ้าซี้เตี๋ยเม่งให้โทรตามหลู
เหวยเว่ยเว่ย
ดังนั้นเตี๋ยเม่งจึงออกไปนอกห้องทำเป็นโทรศัพท์ จริงๆแล้วเพื่อป้องกัน
ความผิดพลาด เมื่อวานเธอได้โทรคอนเฟิร์มกับเว่ยเว่ยแล้ว
เตี๋ยเม่งได้ยินคำถามของเสี่ยวหยูชิงชิงแล้วแต่ไม่ยอมตอบ เธอปล่อยให้
ทุกคนสงสัยโดยพูดว่า: “เมื่อเธอมาถึงแล้วจะรู้เอง”
เสี่ยวหยูชิงชิงทำเสียง “เฮอะ” และพูดว่า: “ฉันรู้แล้ว เธอคงไม่น่ารักเท่า
เยาเยาแน่นอน เยาเยาคือสาวงามอันดับหนึ่งของทุกเซิร์ฟเวอร์”
เสี่ยวอวี่เยาเยารู้สึกกึ่งอายกึ่งรำคาญจึงพูดว่า: “เธอพูดเกินไป อย่าใช้ฉัน
เป็นมาตรฐานวัดคนอื่น”
เสี่ยวหยูชิงชิงยังคงพูดล้อเลียนต่อ: “ฉันรู้ ฉันรู้ มันเป็นการลดคุณค่าของ
เธอ”
เตี๋ยเม่งมองเสี่ยวอวี่เยาเยาและหัวเราะอย่างเยือกเย็นในใจ
หัวเราะไปเถอะ คอยดูว่าหลังจากนี้เธอจะหัวเราะออกไหม
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 335

ทำไมถึงเป็นเธอที่ทุกคนยอมสวามิภักดิ์ ทำไมตระกูลเสี่ยวหยูถึง
ครอบครองสำนักที่เธอสร้างขึ้น ถ้าไม่ใช่เพราะใช้หน้าตาและตำแหน่ง “สาวงาม
อันดับหนึ่งของนที” พวกหล่อนจะมีความสุขอะไรกันนักหนา ไม่รู้เหรอว่าหน้าระรื่น
ของพวกหล่อนมันระคายใจคนอื่น ไอ้ “การปราชุมเพื่อสร้างความปรองดอง” ของ
หล่อนมันจอมปลอมขนาดไหน
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ เทียนเซี่ยคงไม่ต้องเจอกับเสี่ยวหยูชิงชิง
เธอรู้ไหม ว่าฉันเกลียดเธอ
บททดสอบของเธอกำลังมา
ดูสิว่าความรักของเธอจะผ่านบททดสอบนี้ไหม
คิดว่าไม่! มันก็แค่ความรักในรูปกายภายนอก เจิ้นซุยอู๋เซียงเป็นผู้ชาย
ประเภทนั้น เขาจะตกบ่วงความสวยนี้ไหม ความสวยชนิดพร้อมสั่นคลอนคน
ที่สำคัญ เจิ้นซุยอู๋เซียงเคยเป็นสามีของหลูเหวยเว่ยเว่ย มันคงยิ่งปวดใจ
กว่าที่เคยได้ครอบครองแต่ปล่อยให้หลุดลอยไป
แต่ถ้าเธอผ่าน ฉันคงยินดีกับเธอทั้งสอง แสดงความยินดีด้วยความจริงใจ
และเต็มใจ
เตี๋ยเม่งดื่มรวดเดียวหมดแก้ว!
คนในห้องพูดคุยอย่างสนุกสนาน ตาของพวกเขาเหลือบมองที่ประตูเป็น
ครั้งคราว ไม่นาน ประตูก็เปิดออก สายตาทุกคู่มองไปที่นั่นและพบกับใบหน้ากลมที่
ยิ้มมา นี่น่ะเหรอสวย? เสี่ยวหยูชิงชิงอยากหัวเราะ แต่เธอนึกได้ว่านี่คือบริกรในร้าน
ด้านหลัง มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินตามหลังเธอมา
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 336
พนักงานหน้ากลมพูดอย่างร่าเริงว่า: “เชิญห้องนี้ค่ะ”
หญิงสาวคนนั้นหันมองบริกรอย่างสุภาพ การเคลื่อนไหวของเธอทำให้
ปลายผมกระทบไหล่ที่สวยสง่าอย่างน่าชม ผมที่รวบไว้เปิดกรอบหน้าที่สวยพอจะ
ทำให้หัวใจของผู้คนหยุดเต้น ดวงตาใสเป็นประกายดั่งดวงดาว ขนตางอนยาวขยับ
ขึ้นลงเมื่อเธอกระพริบตา ดูราวกับลำแสงงดงามส่องมา
เตี๋ยเม่งเคยพบเว่ยเว่ยมาก่อน แต่ครั้งนี้เว่ยเว่ยสวมชุดคอวีพิมพ์ลาย
ดอกไม้และเข็มขัดเล็กๆคาดเอว นั่นเพียงพอที่จะทำให้เตี๋ยเม่งอึ้งไปชั่วขณะ ในที่สุด
เธอก็สามารถตั้งสติและยืนขึ้นเพื่อทักทาย
“เว่ยเว่ย”
คำว่า “เว่ยเว่ย” ของเธอปลุกทุกคนให้ตื่นขึ้น ทุกคนรู้สึกว่าหญิงสาวที่เพิ่ง
เดินเข้ามาช่างงดงามมาก จนลืม “หลูเหวยเว่ยเว่ย” ตอนนี้ เมื่อถูกเตี๋ยเม่งเตือน
พวกเขาจึงนึกได้ว่า หญิงสาวผู้นี้คือหลูเหวยเว่ยเว่ย
เธอคือหลูเหวยเว่ยเว่ยตัวจริงเหรอ?
เธอจะเป็นหลูเหวยเว่ยเว่ยได้อย่างไรกัน?
ถ้านี่คือหลูเหวยเว่ยเว่ย งั้นคนที่ถูกเรียกว่า “สาวงามอันดับหนึ่งของนที”
นั้น … …
ทุกคนมองกลับไปที่เสี่ยวอวี่เยาเยาและรู้สึกตรงกันว่า – –
ช่างหน้าตาธรรมดาเสียนี่กระไร
เบื้องหน้าคือสิ่งที่สามารถขโมยวิญญาณ ความงามที่สามารถเขย่าหัวใจ
ความสวยใสแบบเสี่ยวอวี่เยาเยากลายเป็นของธรรมดา
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 337
และ … …
รูปร่างของเธอก็ช่างเพอร์เฟ็ค

ความจริงเสี่ยวอวี่เยาเยาก็น่ารักมาก แต่ทุกคนเคยชินกับภาพและวีดีโอ
ของเธอที่โพสในบอร์ดแล้ว จึงหมดความรู้สึกตื่นเต้น แถมเมื่อพบตัวจริงพวกเขา
รู้สึกว่าเธอไม่ได้น่าสนใจเท่าในรูป อย่างน้อยที่สุดผิวพรรณของเธอไม่ดีเท่าในภาพ
เทียบกับหลูเหวยเว่ยเว่ยคนนี้ซึ่งไม่มีตำแหน่งความงามใดๆ ไม่ได้แต่งหน้าด้วยซ ้า
แต่กลับสะกดพวกเขาทั้งหมด
ดังนั้นผู้คนจึงเริ่มสงสัยว่าถ้าคนตรงหน้าคือหลูเหวยเว่ยเว่ย แล้วเสี่ยวอวี่
เยาเยาขโมยเจิ้นซุยอู๋เซียงจากเธอได้อย่างไร
ทุกคนเหลือบมองเจิ้นซุยอู๋เซียงช้าๆ
ผู้ชายด้วยกันเข้าใจกันเองได้ดีที่สุด ว่าความงามมีอิทธิพลเพียงใดต่อพวก
เขา เมื่อเจิ้นซุยอู๋เซียงหย่าในเกมส์กับหลูเหวยเว่ยเว่ยและแต่งงานใหม่อย่างรวดเร็ว
กับเสี่ยวอวี่เยาเยา แม้การกระทำของเขาจะไม่สง่างาม แต่ผู้ชายในสำนักต่างก็
อิจฉาเขา ตอนนี้เมื่อได้พบกับหลูเหวยเว่ยเว่ย พวกผู้ชายต่างคิดว่าเจิ้นซุยอู๋เซียงคง
รู้สึกอัดอกและอยากกระทืบเท้าเร่าๆด้วยความเจ็บใจ

เตี๋ยเม่งลอบตรวจสอบปฏิกิริยาของเสี่ยงหยูเยาเยาและเจิ้นซุยอู๋เซียง เธอ
เม้มปากอย่างพอใจและบอกบริกรว่า: “ขอเก้าอี้หนึ่งตัวข้างๆฉันด้วย”
จากนั้นเธอก็บอกกับเว่ยเว่ย: “เว่ยเว่ย มานั่งที่นี่สิ”
เว่ยเว่ยพยักหน้าและก้าวเท้า สีหน้าของเธอเป็นปกติ แต่เธอกำลังประเมิน
สถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 338
ตอนที่เธอได้รับข้อความจากเตี๋ยเม่งให้มาที่ห้องส่วนตัว เธอเริ่มสังหรณ์ใจ
บางอย่าง แต่เธอเชื่อใจเพื่อนเลยไม่ได้คิดต่อ เธอไม่นึกว่าจะต้องมาอยู่ใน
สถานการณ์แบบนี้
เว่ยเว่ยไม่รู้จักใครเลยนอกจากเตี๋ยเม่ง แต่เธอเคยเห็นภาพของเสี่ยวอวี่
เยาเยามาก่อน เมื่อเสี่ยวอวี่เยาเยาอยู่ที่นี่ ก็เดาไม่ยากว่าคนอื่นๆคือใคร
นี่คงเป็นการรวมตัวของปี้ไห่เชาเชิงเก๋อ ณ เมือง B
เธอไม่รู้ว่าพวกเขาจะชวนเธอมาเพื่ออะไร
เว่ยเว่ยนั่งลงข้างเตี๋ยเม่ง ดูเหมือนหัวใจของทุกคนจะไหวไปตามการ
เคลื่อนตัวของเธอก่อนจะหยุดลงตรงที่เธอนั่ง ทุกคนรู้สึกเหมือนไม่ใช่ความจริง
เสี่ยวหยูชิงชิงถามขึ้นอย่างหยาบคายว่า: “เธอคือหลูเหวยเว่ยเว่ยเหรอ”
เสียงของเธอบางและแหลม เว่ยเว่ยเหลือบมองเธอครั้งนึง ก่อนจะพยัก
หน้า
“ใช่”
ในเมื่อเธอมาแล้ว คงต้องตามน ้าไป เว่ยเว่ยหันไปทักทายกับทุกคน: “ยินดี
ที่ได้พบพวกคุณ ฉันคือหลูเหวยเว่ยเว่ย”
=========================
[1]鸳鸯浴 การอาบน ้าของนกเป็ดน ้า เมื่อใช้กับความสัมพันธ์ จะหมายถึงคู่รัก
อาบน ้าพร้อมกัน และทำ … … ท่านคงเดาได้

Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 339