นทีแห่งฝัน Dream of Jianghu - บทที่ 47 พระอาทิตย์ไม่มีวันลับขอบฟ้า

เว่ยเว่ยไม่คิดว่าเธอจะได้พบกับเจิ้นซุยอู๋เซียงอีกครั้ง แถมพบที่ ม.A
มหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่
วันนั้น เว่ยเว่ยไปห้องสมุดเพื่อคืนหนังสือ ระหว่างทางเธอพบกันเพื่อน
ร่วมชั้นเรียนจึงพยักหน้าทักทาย แล้วเว่ยเว่ยก็เห็นเจิ้นซุยอู๋เซียงยืนอยู่กับเพื่อนของ
เธอ ด้วยท่าทางตกตะลึง
เว่ยเว่ยพยักหน้าทักทายเขาเช่นกันและเดินผ่านไป
น ้าเสียงตื่นเต้นของเพื่อนร่วมชั้นแว่วมาจากด้านหลัง: “เห็นไหม ม.A ของ
เราก็มีผู้หญิงสวย นั่นเป็นคนสวยประจำคณะ สวยไม่แพ้สาวสวยของมหาวิทยาลัย
นายเลยใช่ไหม… …”
เว่ยเว่ยไม่ได้ใส่ใจเหตุการณ์ในวันนั้น ตลอดเดือนแรกของเทอมใหม่ เธอมี
งานยุ่งทุกวัน ไม่ได้มีแค่เรื่องการเรียน แต่เธอยังคงทำงานในบริษัทของต้าเซิน เธอ
ไม่มีเวลาสำหรับเรื่องอื่นเธอยังทำงานที่จีอวี้ต่อไป เป็นคำแนะนำของอวี้กง
วันหนึ่งขณะรับประทานอาหารร่วมกัน อวี้กงพูดขึ้นว่า: “ซ้อสาม ถ้าเธอมี
เวลาว่างจากการเรียน เธอแวะมาที่นี่สิ สิ่งที่เธอจะได้รับจากเรามากกว่าที่เธอได้ใน
ห้องเรียน”
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 367
เว่ยเว่ยรู้สึกสองจิตสองใจ เธอได้รับความรู้จากการทำงานเยอะและเร็ว
มาก ที่จีอวี้มีแต่พวกอัจฉริยะ แค่ได้จากพวกเขาคนละนิดคนละหน่อยก็เกินพอ และ
เธอไม่ต้องวางมือจากนที2 และแน่นอน… …ได้เจอกับต้าเซินทุกวันแม้เพียงแว้บ
เดียวย่อมเป็นเรื่องที่ดี
โม่จาทาพูด: “แค่เป็นลูกจ้างชั่วคราว เจ้าสาม นายควรซาบซึ้งและจ่าย
ค่าตอบแทนนะ”
เว่ยเว่ยพูด: “ฉันไม่ต้องการเงินเดือน แค่เลี้ยงข้าวฉันก็พอแล้ว”
เซียวไหนพยักหน้า: “ดีเลย งั้นเงินเดือนของเธอก็เข้าบัญชีฉันแล้วกัน”
เว่ยเว่ย: “>o<”
โม่จาทา: “… …”
โหวจือเจียวผู้เพิ่งกลับมาจากการพักผ่อนเพื่อมาเข้าพิธีจบการศึกษาอาจ
หาญพูดแทนใจทุกคนว่า: “เจ้าสาม นายมันน่าไม่อาย”
ตกลงตามนั้น เว่ยเว่ยจึงยังคงเป็นนักศึกษาฝึกงานโดยไม่มีค่าแรงที่จีอวี้
ในเดือนตุลาคม นอกเหนือจากงานประจำ จีอวี้เทคโนโลยีก็เริ่มโปรโมท นที2
ในที่สุด นที2 ก็ได้รับการโปรโมท
ก่อนหน้านี้ มีข้อมูลเกี่ยวกับนที2น้อยมากบนโลกออนไลน์เพราะสอง
สาเหตุ ประการแรก หากการโปรโมทกินเวลานานเกินไป ความน่าสนใจจะลดลง
อีกประการคือ เพื่อการจัดการกับผู้เล่นจากนที1 และเมื่อเวอร์ชั่นทดลองของนที2
เริ่มเปิดให้ใช้งาน การโปรโมทก็เริ่มต้นขึ้นทันที
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 368
การสร้างเว็บ จัดการกับข้อมูลต่างๆ ทำวีดีโอโปรโมทต่างๆ กิจกรรม
ข้อเสนอ การประกวด … … เว่ยเว่ยและทุกคนในทีมวางแผนจึงยุ่งสุดๆ
แต่แม้เธอจะยุ่งแค่ไหน เว่ยเว่ยไม่ลืมที่จะแวะไปที่นที1บ่อยๆ เพื่อให้
อาหารแก่เจ้าเสือน้อย ถ้าเธอไม่สามารถเลี้ยงเสือของเธอให้โตเต็มที่ได้ เธอจะรู้สึก
ว่างานของเธอไม่เสร็จ การเลี้ยงเสือน้อยต้องใช้เงินจำนวนมาก เว่ยเว่ยจึงต้องสร้าง
อาวุธเพื่อขาย เธอนัดผู้ซื้อไว้ตอนสองทุ่ม แต่อาจารย์ขอเลื่อนเวลาเรียนกระทันหัน
ทำให้เว่ยเว่ยต้องให้เซียวไหนทำหน้าที่แทน
เซียวไหนรู้ลอกอินและพาสเวิร์ดของเว่ยเว่ย พอสองทุ่มตรงเขาก็ออนไลน์
แทนเธอ ส่งมอบอาวุธ และเตรียมออฟไลน์ ขณะนั้นเองเจิ้นซุยอู๋เซียงก็ปรากฏตัว
ข้างตัวอวตาร
การมาของเขาไม่มีผลต่อเซียวไหนเลย ขณะที่นิ้วของเซียวไหนกำลังจะ
กดกากบาทที่มุมบนขวาของจอ ตัวอักษรสองตัวก็ปรากฏขึ้น
“เว่ยเว่ย”
เจิ้นซุยอู๋เซียงพูดว่า: “เว่ยเว่ย”
เขาไม่ได้เรียก “เว่ยเว่ย” มานานแล้ว ก่อนจะหย่ากันเขาเรียกเว่ยเว่ยว่า
“เว่ยเว่ย” แต่หลังจากเลิกกัน เขาเปลี่ยนไปเรียกเธอว่า “หลูเหวย” พอได้เรียกเธอ
แบบเดิมอีกครั้งใจของเขาก็เต้นตูมตาม แต่พอเห็นเว่ยเว่ยไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เขาก็
เกิดความหวังเล็กๆในใจ
เจิ้นซุยอู๋เซียงไม่รู้ว่าตัวเองเรียกหลูเหวยเว่ยเว่ยเพื่ออะไร หลังจากพบตัว
จริงของหลูเหวยเว่ยเว่ยหัวใจของเขาก็ไม่เคยสงบ เขาแทบไม่ใส่ใจเสี่ยวอวี่เยาเยา
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 369
พอหลานเหยียนเล่าว่าหลูเหวยเว่ยเว่ยไม่ได้เรียนที่ ม.X เขาก็รู้สึกดีขึ้น
และปลุกความรู้สึกที่มีต่อเสี่ยวอวี่เยาเยากลับมา การศึกษาของเสี่ยวอวี่เยาเยาสูง
กว่าหลูเหวยเว่ยเว่ย เขาเลือกถูกแล้ว เพื่อพิสูจน์ว่าความรู้สึกของเขาไม่เปลี่ยนไป
เขาจึงส่งของขวัญมากมายไปให้เสี่ยวอวี่เยาเยาราวสายน ้า การกระทำแบบนี้ดีกว่า
การอธิบายกับเสี่ยวอวี่เยาเยาตรงๆ มันทำให้เขาสบายใจขึ้น
แต่เมื่อเขาได้เจอหลูเหวยเว่ยเว่ยอีกครั้งที่ ม.A
ที่จริงเธอเป็นนักศึกษาของ ม.A งั้นเหรอ?
จู่ๆเจิ้นซุยอู๋เซียงก็รู้สึกเจ็บปวด และความเจ็บปวดนี้พุ่งขึ้นถึงขีดสุดเมื่อ
เขาได้ยินจากเหลเชินหนี่หนี่ว่าแฟนของหลูเหวยเว่ยเว่ยคืออี้เซียวไหนเหอ
ถ้า… …พวกเขาไม่ได้หย่ากัน… …มันอาจจะเป็นเขาใช่ไหม?
เจิ้นซุยอู๋เซียงพยายามเลิกฟุ้งซ่าน แต่พอเขาเรียก “เว่ยเว่ย” ออกไป เขาก็
พบว่าเขาไม่รู้ว่าควรพูดอะไรต่อ เขารู้สึกดีขึ้นเมื่อนึกได้ว่าสถานที่ที่ไม่ค่อยมีผู้คน
แห่งนี้ ครั้งหนึ่งเขาและหลูเหวยเว่ยเว่ยเคยมาปฏิบัติภารกิจด้วยกัน
จากจุดเริ่มต้น ความทรงจำเก่าๆของเจิ้นซุยอู๋เซียงก็เริ่มกลับมา
เขายืนด้วยความตื่นเต้น แต่เซียวไหนไม่มีความอดทนพอที่จะอ่าน
เหตุการณ์ เขาไม่ได้หยุดนายคนนั้น เขาทำงานต่อไปแต่เหลือบมองจอเป็นระยะๆ
เมื่อเจิ้นซุยอู๋เซียงถามหลูเหวยเว่ยเว่ยว่าเหตุผลที่เธอไม่ตอบเขาเพราะสัญญาณ
อินเตอร์เน็ตหายใช่ไหม เขาจึงขยับตัวอวตารให้เคลื่อนหนึ่งก้าว
เจิ้นซุยอู๋เซียงได้รับความกล้าจากหนึ่งก้าวนั้นของหลูเหวยเว่ยเว่ยและเริ่ม
จมลึกในความทรงจำ แต่ท้ายที่สุดเจิ้นซุยอู๋เซียงไม่สามารถหาคำพูดอะไรเหมาะๆ
ได้ เซียวไหนขยับเม้าส์ไปที่ช่องพิมพ์คำพูดและพิมพ์เพียงหกคำ
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 370
“ฉันคืออี้เซียวไหนเหอ”
การโจมตีขั้นเด็ดขาด!
กระบวนท่าสุดท้าย!
ไม่กี่วินาทีต่อมา เจิ้นซุยอู๋เซียงหายตัวไปต่อหน้าต่อตาของหลูเหวยเว่ย
เว่ย เซียวไหนไม่ได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เว่ยเว่ยฟัง เว่ยเว่ยจึงไม่รู้ว่าเขาใช้เพียงหกคำ
ก็กำจัดคู่แข่งไปได้หนึ่งคน เว่ยเว่ยเลี้ยงเสือของเธอต่อไป เมื่อเธอไม่มีเงินซื้อหลิง
ตาน เธอจะเข้าเล่นในบัญชีของอี้เซียวไหนเหอและโอนเงินให้ตัวเอง ในเมื่อเขาก็มี
ส่วนในการสร้างเจ้าเสือตัวนี้นี่นา เธอไม่ควรต้องเป็นคนหาเลี้ยงมันอยู่คนเดียว
วุ่นวายและยุ่งเหยิงกันพักใหญ่ ปลายเดือนตุลาคม ส่วนของการเตรียม
งานก็เสร็จสิ้น วันที่ 1 พฤศจิกายน เว็บไซท์ของนที 2 ก็เปิดตัวอย่างเป็นทางการ
ข้อมูลและเอกสารโปรโมทก็ถูกปล่อยในเวลาเดียวกัน จำนวนคนเข้าชมเว็บไซท์ใน
วันแรกทำลายสถิติ ส่วนโฆษณาและข้อมูลต่างๆก็ถูกนำเสนอบนเว็บไซท์เกมส์ยักษ์
ใหญ่อย่างบ้าคลั่ง
เว่ยเว่ยอยู่ที่หอพักและนั่งอ่านข้อความและรีวิวต่างๆ เธอนึกได้ว่าควรไปที่
นที1 น่าจะมีคนจำนวนไม่น้อยคุยเรื่องนี้ จริงดังคาด พอเธอออนไลน์เธอก็เห็นคน
มากมายกำลังคุยเรื่องนที2 คนส่วนใหญ่ชื่นชอบ มีบางส่วนที่กังวลว่าอาวุธที่พวก
เขามีจะราคาตก คนส่วนใหญ่อยากเล่นตั้งแต่ช่วงทดลองและสงสัยว่าเขาต้อง
สมัครอย่างไร
เว่ยเว่ยมีความสุขที่เกมส์ของต้าเซินได้รับการตอบรับที่ดี แต่เมื่อเห็นว่าทุก
คนต้องการเล่นนที2 เธอก็เกิดความสงสัยสองสามข้อ เธอท่องไปรอบๆฉางอันสัก
พักก็ได้รับข้อความทางมือถือจากเซียวไหนแจ้งว่าเขาปราชุมเสร็จแล้ว เว่ยเว่ยจึง
ตอบกลับว่า “ฉันอยู่ในนที1 คุณควรมาที่นี่ คนกำลังพูดคุยถึงนที2”
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 371
ไม่นานนัก นักดนตรีชุดขาวก็ออนไลน์ ทั้งสองซ่อนชื่อของตัวและเดินช้าๆ
ไปตามถนนของฉางอัน มองดูความคึกคักและงดงามสองข้างทาง เว่ยเว่ยเอ่ยว่า:
“เมื่อนที2ออก เกมส์ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคงเป็นนที1 หากมีคนเหลืออยู่ในนที
1ไม่มาก พวกเขาจะเลิกดูแลเกมส์นี้ไหม”
“ไม่ นที1จะมีการดูแลตลอด” เซียวไหนเป็นหุ้นส่วนของเฟิงเถิง แน่นอน
ว่าเขารู้เรื่องนี้
“แต่นที2จะดึงคนจำนวนมากไป ถ้าจำนวนผู้เล่นลดลงเรื่อยๆ บริษัทเกมส์
จะไม่ปิดตัวลงหรือ”
“ไม่ว่าเกมส์ใหม่จะดีแค่ไหน แต่ไม่สามารถแทนที่เกมส์เก่าได้ ไม่ใช่ทุกคน
จะจากไป” เซียวไหนพูด “การสนับสนุนนที1เป็นสิ่งที่เฟิงเถิงสัญญากับผู้เล่นตั้งแต่
เริ่มต้น”
“ฉันคงไม่สามารถบอกได้ว่านานแค่ไหน แต่ฉันคิดว่า อย่างน้อยที่สุด คง
นานพอที่ลูกของเราจะโตพอจะเล่นเกมส์นี้ได้ ไม่มีปัญหา”
เว่ยเว่ยหน้าแดง: “ลูกของเรา … …”
“อืม” นักดนตรีชุดขาวหยุดเดินและพูดอย่างสงบนิ่ง: “อย่างน้อยเราควร
พาเขามาที่นี่ และบอกพวกเขาว่า นี่คือที่ที่เราคุยกันเป็นครั้งแรก”
เว่ยเว่ยเพิ่งรู้ตัว ตอนนั้นเอง พวกเธอเดินมาถึงสะพานหงส์เพลิง ต้นหลิว
ยืนพลิ้วไหวไปตามแรงลมเหมือนเช่นเคย ทิวทัศน์ไม่เปลี่ยนแปลง และนักดนตรีใน
ชุดขาวยังดูเหมือนครั้งแรกที่พวกเธอพบกัน
นักดนตรีพูดว่า: “ไปกันเถอะ เราไม่ได้ชมทิวทัศน์ที่นี่มาพักใหญ่แล้ว ไป
เดินเล่นรอบๆกัน”ดังนั้น พวกเธอจึงขึ้นอินทรีย์ขาวและอีกครั้ง เดินทางเที่ยวชม
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 372
ทะเลสาบเทียนซาน ทะเลสาบตะวันตก ขั้วโลก เกาะอมตะเผิงไหล … … เหมือน
ครั้งที่พวกเธอฮันนีมูนกัน
ท้ายที่สุด พวกเธอก็หยุดที่เขาอาทิตย์อัสดง
อาทิตย์ยามลับขอบฟ้า เป็นภาพที่ตระการตา
จู่ๆเว่ยเว่ยก็รู้สึกว่า คำถามที่ติดในใจของเธอไม่มีความสำคัญอีกต่อไป
แม้วันหนึ่ง เกมส์จะปิดตัวลงก็ไม่สำคัญ
ตราบใดที่เธอยังจดจำเวลาและสถานที่ที่เขาเอ่ยคำแรกกับเธอได้
จดจำว่าที่ไหนที่พวกเธอไปเที่ยวชมทิวทัศน์
จดจำได้ว่าพวกเธอขี่อินทรีย์ขาวท่องไปที่ใดบ้าง
ความทรงจำเหล่านี้ไม่มีวันจางหายไป แม้ข้อมูลที่ระบบบันทึกไว้จะถูกลบ
ดังนั้น แม้ต่อไปเกมส์จะปิดตัวลง ในโลกนี้ยังคงมีที่ … … ในใจของเธอ
และใจของเขา เงาสีขาวและเงาสีแดงยังยืนเคียงข้างกัน
ยืนบนเขาอาทิตย์อัสดง ชมพระอาทิตย์ที่ไม่มีวันลับฟ้า

Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 373