นางร้ายใครว่ารักไม่เป็น - บทที่ 8.1 ร้องออกมา NC+

ร่างบอบบางถูกวางลงบนเตียงอย่างไม่ถนอมมากนัก มาเฟียหนุ่ม

ใช้ลิ้นดันกระพุ้งปากเล็กน้อย หลุบสายตาไล่ลงมองเรือนร่างบางที่อยู่ใน ชุดนอนสีแดง ตรงช่วงอกตกแต่งด้วยลายลูกไม้สีดํา

เมธาวินทิ้งตัวลงคร่อมคนตัวเล็ก เกี่ยวเส้นผมนุ่มขึ้นมาสูดดม

แล้วหันไปสบตามินทิราที่นอนหอบหายใจราวกับกลัวและตื่นเต้นแ

ตนเตนแตกียง

ทําใจดีสู้เสือ ทําแบบนั้นเพียงไม่นานชายหนุ่มก็ก้มซุกไซ้คอขาวอย่างตื่น

กระหาย

“พึ่งรู้เลยนะว่าตัวหอมขนาดนี้”

พูดน้ําเสียงแหบพร่า มินทิราเงยหน้าขึ้นรับสัมผัสที่แปลกใหม่ ความรู้สึกวูบหวิวเกิดขึ้นตรงกลางท้อง จากตอนแรกที่มือหนาจับกด

แขนทั้งสองข้างเอาไว้ตอนนี้ก็แปรเปลี่ยนเป็นการถูกชุดนอนขึ้นก่อนจะ ลวงเข้ามาบีบเคล้นอกอวบจนมินทิราเผลอครางออกมาอย่างตกใจ

ใบหน้าหล่อแต้มรอยยิ้ม เคลื่อนขึ้นไปประกบจูบปากนุ่ม คนตัว

เล็กแข็งข้อปิดปากแน่นเขาจึงสะกิดยอดอ่อนจนคนใต้ร่างครางเสียวแผ่ว เบาแล้วใช้จังหวะนั้นแทรกลิ้นเข้าไปแลกลิ้นร้อนภายในโพรงปากนุ่ม

“ยอมแล้วก็ยอมให้สุดสิ อย่าดื้อ”

สบตากันพลันหัวใจดวงน้อยเต้นระรัวเมื่อจู่ ๆ เมธาวินก็เคลื่อน ตัวต่ําลง เขาเปลี่ยนเป้าหมายจากปากเป็นเนินอกอวบและจุกสีอ่อน ร่าง หนาไม่ได้พูดอะไรแต่รับปากลงบนยอดอกแล้วตะโบมดูดอย่างรุนแรง จนมินทิราดิ้นพล่านเพราะความรู้สึกเสียวซ่านปนเจ็บปวด

“อือ มันเจ็บนะ” มือบางคันหัวของสามีออก ทว่าเพียง เสี้ยว แขนทั้งสองข้างกลับโดนรวบไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียวของ เมธาวิน จึงทําได้เพียงดีดดิ้นเพราะความรู้สึกเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วร่าง กายอย่างสูไม่ได้

เมธาวินไม่สนที่อีกฝ่ายประท้วงเพราะอารมณ์ของเขาในตอนนี้ไม่ สามารถหยุดได้แล้ว เขาขบกัดสลับดูดดึงแรง ๆ จนได้ยินครางหวิว ลิ้น ร้อนโลมตวัดเลียยอดสีหวานแล้วซ้อนขึ้นสบตาเจ้าของร่างที่มีใบหน้าบิด เบี้ยวเพราะความเสียว ซึ่งดวงตาที่ าวาวนั้นปลุกอารมณ์เขาได้ดีจริง ๆ

ไม่เพียงแค่นั้น เมธาวินปล่อยมือออกจากเรียวแขนเล็กเพื่อนํามัน มาใช้กับช่องทางทีเฉอะแฉะ ระหว่างที่ดูดจุกสีชมพูอ่อนอยู่เขาใช้สองนิ้ว

ขยี้เม็ดเสียวจนสัมผัสได้ถึงน้ําเหนียวที่เปียกแฉะ

“ทําอะไร อือ เอามือออก มันสกปรก”

มินทิราพยายามดึงมือหนาออกแต่ไม่เป็นผลเพราะทุกครั้งที่เขา

ขยี้แรง ๆ มันก็ทําให้เธอรู้สึกร่างกายอ่อนแรง หน้าท้องหดเกร็ง ก แต่ ก็ทรมาณแปลก ๆ จนต้องรีบกัดปากเพราะไม่อยากให้คนบนร่างได้ยิน ๆ เสียงพวกนั้นบ่อย

.ท.

ก็ทรมาณแปลก ๆ จนต้องรีบกัดปากเพราะไม่อยากให้คนบนร่างได้ยิน เสียงพวกนั้นบ่อย ๆ

“สกปรกเหรอ? ไม่หรอก” มุมปากยกยิ้ม

“อื้อ อย่า อ๊า”

ทันทีที่พูดจบลิ้นร้อนพลันสัมผัสเข้ากับกลีบบางที่ไม่เคยผ่านการ

ใช้งาน เรียวลิ้นตวัดรัวจนมินทิราดิ้นพล่าน สองมือพยายามพลักร่างหนา ออก ทว่าเขากลับจับล็อกเรียวขาทั้งสองข้างไว้แน่นแล้วรัวลิ้นเร็วขึ้นจน

ได้ยินเสียงน้ําดังเฉอะแฉะ

มินทิราเชิดหน้ากัดปากกลั้นเสียงคราง ภาพของร่างเล็กที่กําลัง

หอบหายใจเหนื่อยและดื้อไม่ยอมครางออกมามันทําให้เมธาวินอยากเอา

าดลิ้นแทรกเข้าไปในช่องทางคับแคบให้ลื

ชนะ เขากดสินแ

เร็วรัว

“อื้อ ไม่ไหวแล้ว เหมือน

กา

ห้ลึกมากขึ้นแล้ว ขนแล้วตวดสิน

หอบหายใจเหนื่อยและดื้อไม่ยอมครางออกมามันทําให้เมธาวินอยากเอา

ชนะ เขากดลิ้นแทรกเข้าไปในช่องทางคับแคบให้ลึกมากขึ้นแล้วตวัด

เร็วรัว

“อื้อ ไม่ไหวแล้ว เหมือน… อ๊า”

พูดยังไม่จบประโยคร่างเล็กก็กระตุกเกร็งอย่างห้ามไม่ได้ สมอง

ขาวโพลน คนหญิงสาวครางเสียงหวานออกมาสุดเสียง รู้สึกได้ถึงแรง ตอดตุบ ๆ ที่เกิดขึ้นภายในช่องทางคับแคบ แม้ไม่รู้ว่าอาการที่เกิดขึ้น เมื่อกี้คืออะไร ทว่ามันก็ทําให้เธอทั้งรู้สึกดีและเหนื่อยในเวลาเดียวกัน

ลิ้นร้อนรู้สึกได้ถึงแรงตอดรัดของร่างเล็ก เขาซ้อนสายตาขึ้นมอง มินทิราที่นอนแผ่อย่างเหนื่อยหอบพร้อมดวงตาล่องลอย แสยะยิ้ม ลําพัง

แค่ลิ้นยังตอดแรงขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดว่าเป็นลูกชายของเขามันจะ แน่นขนาดไหน

“เรามาเริ่มของจริงกันเลยดีกว่า” มือแกร่งสัมผัสกลีบนุ่มที่เปียก

I

แน่นขนาดไหน

ค

“เรามาเริ่มของจริงกันเลยดีกว่า” มือแกร่งสัมผัสกลีบนุ่มที่เปียก ชุมด้วยน้ํารักของคนตัวเล็ก พยักหน้าหลุบลงมองมันอย่างพอใจ แค่นี้ก็

เพียงพอแล้ว

มินทิราหันไปสบตากับเมธาวิน เขาทําเพียงแสยะยิ้มแล้วเดินหา เข้าไปในห้องแต่งตัว เพียงไม่นานก็กลับมาพร้อมอะไรบางอย่างที่คล้าย กุญแจข้อมือหนัง พลันรูม่านตากลมโตขยายขึ้นเล็กน้อยเมื่อคิดได้ว่าไม่

ปกติแน่

ควับ

“จะทําอะไร?!” มินทิราถามเสียงแข็งเมื่ออยู่ ๆ เขาก็ลากเธอไป ชิดกับหัวเตียงด้านบน

“พี่ปรนนิบัติเธอมากพอแล้วนะ หลังจากนี้ก็มามีเซ็กซ์แบบที่พี่

ชอบกันดีกว่า” น้ําเสียงและแววตาของเมธาวินดูเจ้าเล่ห์เจือโรคจิต บาง ๆ เรียวแขนสวยทั้งสองข้างถูกตรึงเข้าที่มุมเตียงทั้งสองฝั่งด้วย กุญแจข้อมือหนัง

ๆ

“อืม เป็นภาพที่ดูดีเลยทีเดียว แค่นี้มันก็หนีพี่ไปไหนไม่ได้แล้ว” เมธาวินในตอนนี้นั้นดูโรคจิตขึ้นมาก เขายืนมองคนตัวเล็กที่ถูก ตรึงติดกับหัวเตียงด้วยสายตาที่อยากจะกลืนกิน บนร่างบางในตอนนี้มี เพียงชุดนอนเดรสที่ถูกถูกไปบนหน้าท้อง ใบหน้าสวยพลันเห่อแดงร้อน

เพราะถูกจ้องนาน เธอรีบหุบขาปิดร่องรักทันทีในตอนที่ได้สติ “หึ ไม่ปากเก่งเหมือนเมื่อก่อนนี่หว่า รู้วิธีปราบเด็กดื้อซะแล้ว”

ชายหนุ่มคลานขึ้นไปคร่อมร่างบาง กดจมูกสูดดมราวกับว่าเป็น กลิ่นหอมที่หาที่ไหนไม่ได้ เขาฉีกชุดนอนที่บดบังเรือนร่างสวยออกจน ขาดวิ่น พยักหน้าเบา ๆ อย่างพอใจแล้วโน้มไปกระซิบที่หลังใบหู “เห็นหน้าเฉย ๆ ก็ว่าสวยแล้วนะ แต่ตอนไม่ใส่เสื้อผ้าสวยกว่า

เยอะเลย”

ๆ

มินทิราขนลุกซู่ หน้าท้องเกร็งยุบด้วยความรู้สึกเสียวซ่านที่เกิด มาจากคําพูดของเขา

“จะทําก็ทํา ปากเก่งอยู่ได้ น่ารําคาญ!” เธอตอกกลับเพราะเบื่อคํา พูดเล้าโลมที่ชวนให้หัวใจเต้นแรง

“ฮ่า ๆ อุตส่าห์เล้าโลมแต่ใจร้อนซะงั้น ก็ดี แปลว่าเรารสนิยม เดียวกัน จะรีบหาเดี๋ยวนี้แหละ” เขาถอยตัวไปอยู่ตรงหว่างขา จัดการ ถอดเสื้อสูทและเนกไทออกจนเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาว เมื่อท่อนบน เรียบร้อยแล้วจึงเคลื่อนไปถอดเข็มขัด รูดซิปเปิดออกแล้วควักแท่งร้อน

ที่แข็งรออยู่นานแล้วออกมาโชว์สายตา

“รีบนักก็จะไม่เล้าโลมแล้วกัน”

ดวงตาทั้งสองดวงมองประสานกัน มือหนาซัดรูดมันเพียงสอง สามครั้งก็นําไปจ่อที่ปากทางก่อนจะกดลงไปอย่างไม่ปรานี ทว่าเพียง ดวงตาทั้งสองดวงมองประสานกัน มือหนาชัดรูดมันเพียงสอง สามครั้งก็นําไปจ่อที่ปากทางก่อนจะกดลงไปอย่างไม่ปรานี ทว่าเพียง เสี้ยววิ หัวบานหยักผ่านเข้าไปก็รู้สึกถึงแรงตอดรัดที่แน่นจนเจ็บ เขา เหลือบลงมองก็พบเลือดสีแดงเข้มไหลออกมาปนกับคราบน้ํารักที่หลั่ง

ออกมาก่อนหน้านี้

มาเฟียหนุ่มซี้ดปากแผ่วเบา ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าเรื่องที่บริสุทธิ์ นั้นเป็นเรื่องหลอก ไอ้ท่าทางเขินอายพวกนั้นก็ไม่เคยเชื่อว่าเป็นของจริง เพราะบุคลิกและนิสัยต่าง ๆ ของมินทิราที่เขาพบเจอมานั้น ไม่น่าเชื่อ เลยว่าจะบริสุทธิ์จริง ๆ

ตวัดสายตาขึ้นมองก็พบว่ามินทิรากําลังหลับตาพร้อมกัดปาก

แน่น แม้เจ็บแต่ก็ไม่ยอมปริปากร้องออกมา เธอบ้าหรือไง ถึงเขาจะชอบ

ให้อีกฝ่ายดูเจ็บปวด เธอก็ไม่ได้เลวถึงขั้นทําโดยที่อีกฝ่ายเจ็บปวด จริง ๆ หรอก ที่ชอบคือการเสแสร้งว่าเจ็บต่างหาก “เจ็บก็ร้องออกมาสิ อย่ากลั้น อยากทําให้พี่ดูเป็นคนเลวที่ข่มขืน เมียตัวเองหรือไง” มาเฟียหนุ่มสอดนิ้วเข้าไปเปิดปากเล็กให้อ้าออก

********