นางร้ายใครว่ารักไม่เป็น - บทที 1.2 น่าสนุกดี
บทที 1.2 น่าสนุกดี
12 ปีก่อน …-
โรงเรียนอินเตอร์ใจกลางเมืองหลวงแห่งหนึ่ง ภายในโรงเรียน
เต็มไปด้วยลูกของนักธุรกิจที่มีเงินมากพอที่จะซื้อสังคมให้ลูก ทว่า
สังคมมันไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิด ครอบครัวที่รวยเพียงแค่หลักร้อยล้าน
ยังไงอำนาจก็ไม่สามารถสูกับครอบครัวที่รวยพันล้านหรือหมืนล้านได้
มินทิราอยู่ในชุดเสื้อโปโรสีขาวและกระโปรงลายสก็อตสีกรม
เข้ม เด็กสาวตวัดสายตาขึ้นมองร่างสูงตรงหน้า ใช้ปลายนิ้วผลักอกของ
เด็กหนุมให้ถอยไปชิดกับกำแพงพร้อมซ้อนสายตามองอย่างยั่วยวน
ปลายนิ้วเลือนไต่บนแผงอก ใช้สายตามองอย่างเชื้อเชิญ แม้ว่า
จะยืนอยู่ด้านนอกที่ไม่มีอะไรปกปิด แต่ทว่าเธอกลับไม่อายที่จะแสดง
พฤติกรรมเหล่านั้นออกมาเลย ใบหน้าหล่อของเด็กหนุ่มแสยะยิ้ม ใช้นิ้ว
เชิดปลายคางมนขึ้นมาหวังจะก้มลงไปจูบ แต่ทว่ามีนทิรากลับเบือน
หน้าหนี พร้อมแสยะยิมสมเพช
เพียะ!
ใบหน้าคมหันตามแรงตบ คนตัวสูงถลึงตาง้างมือหวังจะตบ
กลับ แต่เมื่อเห็นสายตาที่แข็งกร้าวก็ต้องซะงักอย่างไม่กล้าสู e
“เอาสิ ถ้าแกกล้าตบก็ลองดู แต่ฉันไม่รับประกันนะว่าต่อไปนี้
ชีวิตพ่อแกจะเป็นยังไง แกก็รู้นี่ว่าพ่อฉันเป็นใคร” มุมปากเล็กยกยิ้ม
กอดอก เลิกคิวมองอย่างไม่เกรงกลัว ในขณะเดียวกันก็มีผูหญิงอีกคน
หนึ่งที่มีหน้าตาเศร้าสร้อยค่อย ๆ เดินออกมาจากกำแพงหลังจากที่แอบ
ยืนมองเหตุการณ์อยู่นานแล้ว
และเมธาวินเองก็ออกมาจากห้องห้องหนึ่งแล้วเห็นเหตุการณ์ที่
อยูตรงข้ามพอดี แทนที่จะหันหนีไม่สนใจแต่เขากลับเลือกที่จะยืนล้วง
กระเป๋ามองเหตุการณ์เงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไร 030
“ติดจะจูบ หวังสูงไปไหม ผู้ชายสำส่อนนอกใจแฟนไปนอนกับผู้
หญิงคนอื่นอย่างแก” หลุบสายตาลงไปมองที่ปลายเท้าเล็ก “ตำ ๆ แค่
นั้นก็ยังไม่มีวันได้แตะ”
เพี่ยะ!
ฝ่ามือเล็กฟาดลงที่หน้าแก้มสากอีกครั้งอย่างเต็มแรง
“ต่อไปนี้อย่ามาให้ฉันและรัณเห็นหน้าแกอีก ถ้าฉันเห็นหน้าแก
อีกเมื่อไหร่ล่ะก็ อย่าหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน”
ระหว่างที่พูดอยู่นั้นแขนเรียวก็โดนตึงเบา ๆ จากผู้หญิงตัวต้น
เรือง
“มินพอแล้ว กลับเถอะ เขาเข้าใจแล้ว” รัณที่มีดวงตาแดงก่ำ
พยายามลากมินทิราออกมา
“Get out of my face.” (ไปให้พ้นหน้าฉันซะ) มินทิรากัดฟันพูด
ทีละคำพร้อมจ้องตาเขม็ง
มินทิราถอนหายใจพร้อมกลอกตามองบนอย่างเหนื่อยหน่าย
ก่อนจะหันหน้าหนี ทว่าในตอนนั้นเองก็ได้สบดากับเมธาวิน คนที่เธอก็
พอจะคุนหน้าอยู่บ้าง คิวสวยขยับเข้าหากันแน่น สะบัดแขนออกก่อนจะ
เดินเข้าไปหาร่างสูงที่เอาแต่มองด้วยใบหน้าเรียบเฉยไม่พูดอะไร เอาแต่
ยืนจ้องนิง ๆ
“Why are you looking at me?” (คุณมองฉันทำไม?) เธอเลิก
คิวถาม
“Nothing … just thought it might be fun.” (เปล่าหรอก … ก็
แค่คิดว่ามันน่าจะสนุกดี) ใบหน้าหล่อแสยะยิมจ้องตากับคนตัวเล็ก
อย่างกวนประสาท
“เมธาไปเถอะ ไอเสร็จแล้ว”
มินทิราดวัดสายตามองผู้หญิงอีกคนที่มีเสื้อผ้ายับยูยี่ เลื่อนกลับ
มามองเมธาวินเองก็ไม่ต่างกัน ก็พอจะรู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นคนยังไงและ
ที่เข้าไปในห้องนั้นเพื่ออะไร คนโตกว่าแสยะยิมให้เล็กน้อยก่อนจะหมุน
ตัวเดินจากไปโดยที่มีผู้หญิงข้าง ๆ คอยควงแขนกันอย่างสนิทสนม ที่
ใคร ๆ ก็รู้ว่าไม่ใช่แฟนแต่ก็เหมือนแฟน ๐
“มิน ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันหิวแล้ว” เพื่อนสาวเพียงคนเดียวที่
มินทิราคบวิ่งมาเกาะแขนแล้วพยายามลากเธอให้ออกจากจุดนี้สักที
“ไปก็ไป ส่วนเธอฉันทำให้ขนาดนี้ก็ควรเลิกร้องไห้เพราะผู้ชา
เฮงซวยแบบนั้นสักที น่ารำคาญ” ใบหน้าสวยฉายแววหงุดหงิด กลอก
ตามองบน สะบัดแขนแล้วเดินจากไปโดยไม่รอเพื่อนสาวเลยสักนิด
ปัจจุบัน …
@สตูดิโอวาเลนเธีย ·
เจ้าของแบรนด์เสื้อผ้าชื่อดังในชุดเดรสรัดรูปสีขาว มินทิราตวัด
สายตามองโมเดลจำลองเสื้อผ้าที่ฉายขึ้นบนจอขนาดใหญ่ ขบเม้มริมฝี
ปากแน่น เรียวนิ้วเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะอย่างครุนคิด ๑
ใช้เวลาอยู่สักพักมินทิราก็เริ่มบอกสิ่งที่ต้องการให้ปรับแก้ไข
เรื่องคลอเลกชันชุดตัวใหม่ที่กำลังจะเปิดตัวขึ้นในอีกไม่กี่เดือน ลูกน้อง
ที่ได้ยินต่างก็พยักหน้ารับเจื่อน ๆ ก่อนจะพากันเดินออกจากห้อง
ประชุมไปเพื่อแก้งานของตัวเองต่อ
ครีน ครีน ·
เพียงไม่นานหลังจากที่หลับตาทำสมาธิโทรศัพท์บนโต๊ะก็สั่น
เปลือกตาบางเปิดขึ้น ใช้หางตามองเมื่อเห็นว่าเป็นข้อความของทัศภูมิ
ซึ่งเป็นพ่อที่ส่งมาเธอจึงหยิบมันขึ้นมาเปิดอ่าน
คุณพ่อ : เย็นนี้ไปทานข้าวกับเมธาวินหน่อยนะ จำได้ใช่ไหม
รองประธานแบล็กทาลอนน่ะ เดียวพ่อส่งโลเคชันร้านอาหารไปให้
คุณพ่อ : ลูกไม่จำเป็นต้องชอบเขานะ เอาจริง ๆ ไม่ต้องชอบเลย
ดีกว่า แค่ไปตามมารยาท
มินทิรา : ค่ะ เดี๋ยวมินจะลองไป
มินทิรากลอกตาอย่างเหนื่อยหน่าย ผู้ชายมักเข้าหาเธอทางพ่อ
แต่พอได้เจอหน้ากันจริง ๆ ก็ไม่มีใครกล้ายุ่งกับเธออีก ทุกวันนี้เธอเบื่อ
การที่ต้องไปเจอพวกผู้ชายเหล่านั้นเต็มทน เธออยากแต่งงานนะ คิดว่า
ชีวิตหลังแต่งงานคงมีเรื่องสนุก ๆ และท้าทายให้ทำเยอะดี แต่ทว่ามัน
ยังไม่มีผู้ชายที่เธอถูกใจน่ะสิ
ทว่าถ้าเป็นเมธาวินอาจจะไม่แน่ เพราะชื่อเสียงของเขาก็ดูน่าสน
ใจดี