นางร้ายใครว่ารักไม่เป็น - บทที่ 1.1 น่าสนุกดี 

บทที่ 1.1 น่าสนุกดี 

เสียงร้องครางหวานของหญิงสาวบวกกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง

คลอไปทั่วทั้งห้องผนังสีแดงที่มีไว้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ ร่างสูงโถมกาย

รัวเร็วและดิบเถื่อน มือกำลำคอขาวของคนใต้ร่างไว้แน่นก่อนจะเช็ด

หน้าครางเสียงทุมตำในลำคอ ไม่กีนาทีให้หลังทังสองร่างต่างก็กระดุก

เกร็งเสร็จสมพร้อม ๆกัน เมธา เมธาวิน ถอนหายใจหนัก ลุกออกจากเรือนร่างบางทีทน

แรงเขามาทั้งคืนอย่างไม่สนใจไยดี หญิงสาวรวบผ้าห่มขึ้นปกปิดเรือน

ร่าง ปรายสายตามองร่างกำยำที่ถอดเครืองป้องกันทึงลงถึงขยะพร้อม

เดินไปหยิบเสื้อคลุมสีเข้มขึ้นมาสวม เมื่อเห็นชายหนุมเดินไปยืนสูบ

บุหรี่ที่ริมระเบียงแล้วเธอจึงใช้แรงทั้งหมดที่มีลงจากเตียงไปหยิบเสื้อผ้า

ขึ้นมาสวมใส่แล้วรีบออกจากห้องไป 

มาเฟียหนุ่มสูดควันบุหรี่เข้าเต็มปอดก่อนจะพ่นควันออกมาเป็น

กลุมควันสีเทาใหญ่ลอยคละคลุงไปในอากาศ นัยน์ตาดูคมหนักอึง บ่ง

บอกว่ากำลังมีเรื่องเครียดอยู่ในหัวมากมายที่ยังหาทางออกไม่ได้

“ผมให้ลูกน้องของเราไปส่งผู้หญิงคนนั้นแล้วครับ” เดชิตมือ

ขวาของมาเฟียหนุ่มที่พึ่งเดินเข้ามาพูดขึ้นเมธาวินทำเพียงพยักหน้าเบา ๆ นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาสนใจสักเท่า

ไหร่ เพราะผู้หญิงคนนั้นเป็นแค่หญิงสาวคนหนึ่งที่เขาซื้อมาบำเรอกาย

ในยามเครียดก็เท่านั้น 

“งั้นผมไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของนายแล้วครับ” 

“เตี๋ยว” ตอนนี้เป็นเวลาตีห้ากว่า ๆ พระอาทิตย์ใกล้จะออกมา

ทักทายแล้วจู่ ๆ มันก็ทำให้เมธาวินนึกวิธีแก้ปัญหาออก 

เดชิตชะงักแล้วหันกลับมาสบตาคนเป็นนายอีกครั้ง 

“กูว่าวันนี้กูจะเข้าไปหาพ่อว่ะ สักแปดโมงมึงให้คนมาปลุกก็แล้ว

กัน” แม้ว่าไม่รู้ว่าจะหลับลงได้หรือเปล่า แต่ทว่าก็กันเอาไว้ก่อน 

“ครับนาย” เดชิดค่อมศีรษะเล็กน้อยแล้วเดินออกจากห้องไป

ส่วนเมธาวินหลังจากที่สูบบุหรี่ม้วนสุดท้ายเขาก็เดินออกจาก

ห้องนี้เพื่อตรงกลับไปที่ห้องนอน และแน่นอนว่าสามชั่วโมงที่เหลือเขา

ไม่สามารถหลับได้เลย จึงทำให้ชายหนุมดีดตัวลุกขึ้นมาอาบนำเพื่อ

เตรียมตัวไปหาผู้เป็นพ่อก่อนเวลา

ในเวลาต่อมา ใบหน้าคมคายตวัดสายตามองคฤหาสน์หลังใหญ่

ซึ่งเป็นที่ที่เขาอยู่มาตั้งแต่เด็กด้วยความรู้สึกหนักใจเล็กน้อย ก้าวเรียว

ขาแกร่งเข้าไปด้านในได้ไม่นานก็เจอคนเป็นแม่และพ่อที่กำลังจะเดิน

ไปที่โต๊ะทานข้าว

“อ้าวเมธา มาแต่เช้าเลย มา ๆ ไปกินข้าวเช้ากับแม่” แขนแกร่ง

ถูกณิชารินทร์ผู้เป็นแม่ลากไปที่โต๊ะทานข้าว 

“เอ่อ … แม่ครับ” 

“กินข้าวก่อน มีอะไรก็ค่อยพูดทีหลัง มีเวลาเยอะแยะ” 

เมธาวินหันไปส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากราเมศซึ่งเป็นพ่อ

แต่ก็ได้รับเพียงแค่ใบหน้าที่แสยะยิ้มส่ายหัวก่อนเบือนหน้าหนีไม่สบดา

แล้วเดินไปนั่งที่หัวโต๊ะก่อนใครเขา 

เพราะแบบนี้จึงทำให้ชายหนุมต้องนังทานอาหารตามความต้อง

การของคุณหญิงแม่จนหมดจาน 

หลังจากทานข้าวเสร็จเมธาวินก็รีบดึงตัวพ่อเข้ามาในห้องทำงาน

ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด เพราะในหัวเขาคิดเรืองนี้มาหลายวันแล้ว จะ

คิดแก้ปัญหายังไงก็มีแต่ทางเสียงทังนันเลย ๓

“มีอะไรล่ะถึงได้มาแต่เช้า” คนเป็นพ่อพูดน้ำเสียงเรียบเย็นอีก

ทั้งยังทำหน้าเบื่อหน่ายลูกชายคนนี้สุด ๆ ๕ข

เรื่องทัศภูมิ” 

“ทัศภูมิ?”

“ใช่ครับ ครั้งนี้มันแรงขึ้นเรื่อย ๆ นะครับพ่อ รอบขนส่งทางเรือ

มันก็คิดเราแพงขึนกว่ารอบทีแล้วอีก ทำอะไรไม่ได้ก็เลยต้องยอมไป

ก่อนเพราะของมันต้องส่ง แต่กลัวว่าครั้งหน้ามันจะเพิ่มขึ้นอีก แบบนี้

แย่แน่พ่อ เราส่งอาวุธแต่ละรอบไม่ใช่น้อย ๆ นะ แทนที่จะลดราคากลับ

เป็นเพิ่มราคาซะงั้น มันเห็นว่าคอนเนกซันตัวเองดีแล้วจะทำอะไรก็ได้

เหรอ หรือจริง ๆ แล้วมันกำลังตั้งตนเป็นศัตรูกับเรากันแน่” 

ครอบครัวของเมธาวินทำธุรกิจหลายอย่างแต่ธุรกิจหลัก ๆ คือ

การค้าอาวุธที่ถูกต้องตามกฎหมาย ส่วนทัศภูมินั้นก็คือประธาน

บริษัทโลจิสติกส์ที่ร่วมงานกันมาตั้งแต่รุนปู ทว่าตอนนี้พันธมิตร

เหมือนจะกลายเป็นศัตรู 

“ถ้าเราคิดจะเปลี่ยนหรือสร้างอะไรตอนนี้มันก็ไม่ดีเท่าของมัน

แน่ครับ มันกำลังบีบให้เราต้องเป็นศัตรูกัน ผมไม่ยอมหรอกนะครับ”

ราเมศผู้เป็นประธานใหญ่ของบริษัทนั่งนิ่ง นัยน์ตาฉายแววครุน

คิดอยู่สักพักก่อนจะห้นไปสบตากับลูกชายที่อยู่ ๆ ก็ถอนหายใจหนัก

แล้วหันมาเหมือนคิดอะไรออก 

“คิดอะไรออก?” เขาถามลูกชายกลับไป 

“แต่งงานไงครับ มันมีลูกสาวอยู่คนหนึ่ง” นั่นเป็นสิ่งเดียวที่

เมธาวินคิดออกในตอนนี้ เพราะหากจะเป็นศัตรูกันอย่างน้อยการแต่ง

งานก็ทำให้ข้ามเส้นพวกนั้นไม่ได้ 43

“ไม่ ตระกูลเราไม่เคยแก้ปัญหาด้วยการทำแบบนั้น มันมีทาง

อื่นที่ดีกว่านี้” ราเมศส่ายหน้าแล้วพูดอย่างไม่เห็นด้วยกับความคิดของ

ลูกชายในครั้งนี้ การแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักไม่ใช่เรื่องดี

“ผมแต่งได้ ผมทำได้ ก็แค่แต่งงาน ผมไม่ได้เชื่อมั่นในความรัก

อะไรพวกนั้นอยู่แล้ว ผมเต็มใจเอง” เมธาวินตอบกลับอย่างไม่ยอม เขา

ไม่ได้เป็นคนที่คิดว่าจะต้องแต่งงานเพราะความรักอะไรนัน เพราะใน

หัวมีเพียงแค่งานและผลประโยชน์ 

“การแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นจะทำให้แกดกนรกทั้งเป็นแน่ ๆ

ไม่รู้หรือไงว่านิสัยของมินทิราเป็นยังไง ตั้งแต่แม่ตายก็กลายเป็นเด็ก

แข็งกระด้างเพราะพ่อตามใจ ไม่ไหวแน่ ๆไม่ควรเสียง” 

มินทิราลูกสาวคนเดียวของทัศภูมิตอนเด็กราเมศก็เคยเห็นหน้า

อยู่หลายครั้ง เป็นคนยิ้มง่าย หัวเราะและมารยาทตี แต่หลังจากทีแม่

ของเธอหัวใจวายตายเขาก็ไม่ค่อยได้เห็นหน้า แต่ได้ยินพฤติกรรมมา

เป็นลูกคุณหนูเอาแต่ใจไม่เห็นหัวใครมาให้ได้ยินอยูบ่อย ๆ 

“ไม่เป็นไรครับผมจะแต่ง เรื่องพวกนั้นผมเคยเห็นมากับตา

แล้ว ก็แต่ผู้หญิงคนเดียวทำไมผมจะปราบไม่ได้ คุณพ่อติดต่อไป

หาทัศภูมิเลยครับ บอกว่าผมขอไปดินเนอร์กับมินทิราหน่อย” ใบหน้า

หล่อแสยะยิ้มร้าย เรื่องพวกนั้นเขาก็เคยเห็นมาอยู่บ้างสมัยทีเรียน

มัธยมปลายโรงเรียนเดียวกัน ผู้หญิงคนนั้นแรงจริง ๆ แต่มันก็เป็น

อะไรที่น่าตื่นเต้นดี 

นางเอกฉัน ตัวยังไม่มาแต่วีรกรรมมาแล้ว55555 อยากจะบอก

ไว้ก่อนว่าเรื่องนี้พระเอกนางเอกตัวแรงทั้งคู่เด้อ ปราบกันเอง

แยกกันแล้วเป็นภัยสังคมสุด ๆ 555555 @