บันทึกชะตาราชันหมื่นเซียน - บทที่ 110 พี่ชายของเจ้าไม่ธรรมดา!

บทที่ 110 พี่ชายของเจ้าไม่ธรรมดา!
เขตหวงห้ามลึกลับกำลังสั่นสะเทือน อาศัยแสงดาวที่สะท้อนบนท้องฟ้า ทำให้มองเห็นได้ว่ารอบด้านของเทือกเขาเฉียนเฟิง เริ่มปรากฏร่างอันน่าสะพรึงกลัวทีละร่าง

มีเทพวานรทมิฬสูงหมื่นจั้งเหยียบย่ำเทือกเขาเข้ามา ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงบนพื้นดิน รอยเท้าที่ทิ้งไว้บนพื้นดินก็ยุบตัวเป็นร่องลึก

มีปักษาดุร้ายที่ดูราวกับถูกหล่อด้วยทองคำทะยานผ่านท้องฟ้า ปีกทั้งสองข้างที่กระพือสร้างพายุรุนแรงจนฉีกห้วงอากาศออก ส่งเสียงคำรามดังกึกก้อง

นอกจากนี้ ยังมีต้นไม้ใหญ่ยักษ์ที่เคลื่อนไหวได้ รากมากมายของมันเคลื่อนที่ราวกับหนวดนับไม่ถ้วน มีพยัคฆ์ขาวทั้งตัวตัวหนึ่งที่กำลังวิ่งอย่างบ้าคลั่ง บนหลังแบกฝักดาบใหญ่สีแดงดังเลือด

ภายในเขตหวงห้ามลึกลับนั้น สิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดนานาชนิดต่างออกเคลื่อนไหว เป็นกองทัพมหึมา ทั้งหมดมุ่งหน้าบุกมาที่เทือกเขาเฉียนเฟิง

ภาพเหตุการณ์เช่นนั้น ช่างเหมือนกองทัพปีศาจออกศึกโดยแท้! ยากที่จะแยกแยะได้ชัดเจนแล้วว่าอะไรคือวิญญาณราตรีพิศวง และอะไรคือ ‘มังกรวารี’ ที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับ

หญิงชรายืนอยู่กลางอากาศ ไม่รู้สึกแปลกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น จวบจนถึงเวลาอันเหมาะสม ประตูสู่แดนปรโลกราตรีพิศวงกำลังจะปรากฏ

บรรดาปีศาจ มารร้าย ภูตผี และสัตว์ประหลาดที่รอคอยมาตลอดหลายปี ใครเล่าจะอดทนได้อีก? แต่สิ่งเดียวที่หญิงชราไม่คาดคิดก็คือ ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นครั้งนี้จะใหญ่โตถึงเพียงนี้!

เมื่อแท่นบูชาเก่าที่ปกคลุมด้วยโซ่ตรวนมากมายนับไม่ถ้วนนั้นปรากฏขึ้น แม้แต่หญิงชรายังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะเทือนใจจนเหมือนวิญญาณหลุดลอย

แท่นบูชาเก่านั้น… สงสัยจะเป็น ‘แท่นสามชาติ’ ที่เล่าลือกันมา!

ในชั่วขณะนั้น สายตานับไม่ถ้วนจากทั่วทุกทิศทางต่างก็จับจ้องไปยังแท่นบูชาเก่านั้นพร้อมกัน

กลางท้องฟ้ายามราตรีที่มีดวงดาวนับหมื่นโค้งคำนับ ประตูแห่งดวงดาวลอยอยู่สูง เสียงดาบดังกังวานออกมาจากเทือกเขาเฉียนเฟิง ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีลำแสงที่เหมือนบันไดสวรรค์ทอดเชื่อมระหว่างห้วงเหวลึกกับประตูแห่งดวงดาว

การปรากฏของปรากฏการณ์ลึกลับทั้งหมดนี้ ราวกับกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการมาถึงของแท่นบูชาเก่านั้น! แท่นบูชาเก่านั้นจึงกลายเป็นจุดสนใจที่ดึงดูดสายตามากที่สุด

“ผูพิทักษ์สุสาน หากข้ามิได้มองผิด แท่นบูชาเก่านั้นคือโอกาสที่จะเข้าสู่แดนปรโลกราตรีพิศวงใช่หรือไม่!”

วานรทมิฬสูงหมื่นจั้งเอ่ยปาก เสียงดังราวกับฟ้าร้องกึกก้องสะท้านไปทั่วทุกทิศทาง พลังอำนาจของมันแข็งแกร่งเกินไป มันยืนอยู่ในตำแหน่งที่ใกล้กับเทือกเขาเฉียนเฟิงที่สุด ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดกล้าเข้าใกล้บริเวณใกล้เคียง

“แท่นบูชาเก่านั้นมีที่มาอย่างไรกันแน่? ไฉนจึงดูต้องห้ามและลึกลับเพียงนี้? ถึงขนาดทำให้ข้ารู้สึกไม่สบายใจ!”

ปักษาดุร้ายที่มีร่างสีทองเจิดจ้าบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่อยู่ไกลออกไป ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“จะสนใจมากความทำไม? พวกเราต่างรอคอยมานานหลายปีแล้ว บัดนี้โอกาสได้ปรากฏขึ้นอย่างยิ่งใหญ่แล้ว จะคว้าไว้ได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละคนแล้ว!”

ต้นไม้ใหญ่ที่ทอดตัวสูงเสียดฟ้าเอ่ยปาก กิ่งก้านส่งเสียงกรอบแกรบ โปรยปรายเปลวเพลิงสีเงินนับล้าน ๆ

สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ต่างก็เอ่ยปากทีละตัว เสียงก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน ทำให้บรรยากาศบริเวณเทือกเขาเฉียนเฟิงกลายเป็นความกดดันและความรู้สึกสังหาร ไกลออกไป ยังมีสายตานับไม่ถ้วนที่จ้องมองมาทางนี้เช่นกัน

“พวกเจ้าตาบอดหรืออย่างไร ไม่เห็นหรือว่ามีคนอยู่บนแท่นบูชาเก่านั้นหรือ?”

ทันใดนั้น พยัคฆ์ขาวที่แบกฝักดาบสีเลือดก็เอ่ยปากขึ้น เสียงคำรามของพยัคฆ์สั่นสะเทือนไปทั่วทุกทิศทาง

ในความมืด สายตานับไม่ถ้วนต่างก็มองไปยังแท่นบูชาเก่านั้นพร้อมกัน และค้นพบว่ามีคนอยู่บนแท่นบูชาเก่า

คนแรกไม่ใช่พยัคฆ์ขาว แต่เป็นหญิงชราที่เป็นผูพิทักษ์สุสาน

แท่นบูชาเก่านั้นดูเก่าแก่โบราณ ถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนดำลึกลับอยู่รอบด้าน ประหนึ่งถูกผนึกไว้หลายชั้น และบนโซ่ตรวนเหล่านั้น มีร่างสี่ร่างอยู่!

เพียงแต่ว่าหลังจากแท่นบูชาเก่าปรากฏขึ้น มันก็ถูกปกคลุมด้วยแสงดาวนับพัน ทำให้หากไม่มองอย่างพินิจพิเคราะห์ ก็แทบจะไม่สามารถสังเกตเห็นร่างทั้งสี่นั้นได้

ดวงตาของหญิงชราสับสนไปครู่หนึ่ง

“ไม่ถูกต้อง คนที่นำพาให้เกิดโอกาสนั้นไม่ใช่เขา น่าจะเป็น…”

หญิงชรายังเห็นเหล่าเกาและเฒ่าจ้าวเช่นกัน แต่เลือกที่จะไม่สนใจพวกเขาไป สุดท้าย สายตาของนางก็จับจ้องไปที่ลูเชียวที่อยู่บนหลังของลูเยี่ย

น่าจะเป็นเขา! พลังเลือดลมในร่างของสมาชิกตระกูลหลักของตระกูลลูนั้นแตกต่างจากผู้อื่นโดยสิ้นเชิง หญิงชราจะจำไม่ได้ได้อย่างไร?

“ร่างกายไร้ซึ่งพลังบำเพ็ญ เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่ไม่สามารถฝึกฝนได้…”

หญิงชราแทบไม่อยากเชื่อ ใครเล่าจะกล้าจินตนาการว่า ‘บุคคล’ ที่ถูกมองว่าสามารถพลิกฟ้าดินได้ จะเป็นเพียงคนธรรมดาสามัญ?

บนแท่นบูชาเก่า ราวกับผ่านการเดินทางข้ามกาลเวลาที่ดวงดาวเคลื่อนที่สลับตำแหน่ง เมื่อสายตาของลูเยี่ยกลับมาเป็นปกติ เขาก็พบอย่างตกตะลึงว่า ตัวเองปรากฏอยู่บนเทือกเขาเฉียนเฟิง!

เนื่องจากเพิ่งมาที่นี่เมื่อวานนี้ ลูเยี่ยจึงไม่มีทางมองผิดแน่นอน

“บัดซบ! ที่นี่มันที่บ้าอะไรกัน?”

เหล่าเการ้องเสียงดังด้วยความตกใจ เขามองออกไป เห็นได้อย่างชัดเจนว่ารอบทิศทั้งสี่ด้านนั้นมีเงาร่างน่าสะพรึงกลัวมากมายล้อมรอบอยู่ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

เฒ่าจ้าวสูดลมหายใจเฮือกด้วยความตกใจ

“อะไรกัน ดินแดนลับบรรพบุรุษตระกูลลูที่นี่มันเป็นถ้ำเสือปากมังกรชัด ๆ!”

เขาก็ตกใจเช่นกัน รู้สึกขนหัวลุก เดิมทีเขาคิดว่าการเข้ามายังดินแดนลับบรรพบุรุษตระกูลลูจะสามารถได้รับ ‘วาสนาเซียน’ สักอย่าง ใครเลยจะคิดว่า ไม่เห็นวาสนาเซียนที่ไหน กลับถูกล้อมไว้เสียแล้ว! แถมยังถูกรายล้อมด้วยพวกที่น่าสะพรึงกลัวมากมายขนาดนี้!

“ท่านผู้อาวุโส นี่มันเกิดอะไรขึ้น”

ลูเยี่ยเหลือบมองไปยังหญิงชรา บนเทือกเขาเฉียนเฟิง มีหญิงชรายืนอยู่ตามลำพังอย่างโดดเดี่ยว แต่สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวรอบทิศทางกลับไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้

นี่เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้แล้วว่าผูพิทักษ์สุสานผู้นี้ไม่ธรรมดาเพียงใด

หญิงชราดวงตาเปี่ยมด้วยความเมตตา

“อย่ากลัวไป ทางเข้าสู่แดนปรโลกราตรีพิศวงยังไม่ปรากฏขึ้นอย่างแท้จริง ตราบใดที่ข้ายังอยู่ พวกนั้นย่อมไม่กล้าทำอะไรโดยไม่คิดให้รอบคอบก่อน”

นางเบนสายตามองไปที่ลูเชียว

“แต่ว่า เรื่องราวทั้งปวงย่อมมีความไม่คาดฝันและตัวแปร ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ลูเยี่ย เจ้าต้องดูแลคนที่อยู่บนหลังเจ้าให้ดี”

หัวใจของลูเยี่ยพลันสั่นไหวด้วยความหวาดหวั่น แดนปรโลกราตรีพิศวง?

เหล่าเกาและเฒ่าจ้าวต่างมองหน้ากัน พวกเขาเข้าใจทันที พวกเขาในฐานะ ‘มังกรวารี’ ที่มาจากโลกมนุษย์ ย่อมเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับ ‘แดนปรโลกราตรีพิศวง’ มาก่อน

ใครจะไม่เข้าใจว่าโอกาสในที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลูแท้จริงแล้วมีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับ ‘แดนปรโลกราตรีพิศวง?

และเห็นได้ชัดว่า พวกเขาเดิมพันถูกในครั้งนี้ มีเพียงการติดตามพี่น้องตระกูลลูทั้งสองเท่านั้น พวกเขาจึงจะสามารถมาถึงที่นี่ได้อย่างรวดเร็ว ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังได้รับการยอมรับจาก ‘ผูพิทักษ์สุสาน’ อีกด้วย!

“อาเยี่ย รีบปล่อยข้าลงมาเร็ว”

ทันใดนั้น ลูเชียวก็เอ่ยปาก เสียงของเขาทีมักจะเยือกเย็นเสมอ กลับมีแววร้อนรนอย่างไม่เคยมีมาก่อน ลูเยี่ยวางตัวลูเชียวลงโดยไม่ลังเล

เหตุการณ์อันน่าตกใจก็เกิดขึ้น ทันทีที่ลูเชียวนั่งลงบนแท่นบูชาเก่านั้น โซ่ตรวนสีดำที่ปกคลุมอยู่บนแท่นบูชาเก่ากลับเหมือนมีชีวิตขึ้นมา ส่งเสียงดังสวบสาบ และพุ่งเข้าห่อหุ้มร่างของลูเชียวไว้ทั้งตัว!

ลูเยี่ยสะดุ้งตกใจอย่างรุนแรง กำลังจะลงมือ

“ข้าไม่เป็นไร”

ลูเชียวรีบตอบทันที

“แปลกมาก ข้ารู้สึกว่าโซ่ตรวนเหล่านี้…เดิมทีนั้นก็ควรจะเป็นของข้า…”

หญิงชรา เห็นภาพตรงหน้าแล้วกล่าวอย่างโล่งอก

“นั้นถูกต้องแล้ว ในโลกนี้มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะครอบครองสิ่งเหล่านี้”

เหล่าเกาและเฒ่าจ้าวต่างรู้สึกประหลาดใจมาก

‘คุณชายลู พี่ชายของท่านไม่ธรรมดาเลยนะ’

เหล่าเกาส่งเสียงกระแสจิต

‘ข้ามีลางสังหรณ์ว่า โชคชะตาที่พี่ชายเจ้ากำลังจะได้รับนั้น ย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน เจ้าอย่าได้คิดมากเด็ดขาด’

เขากังวลว่าลูเยี่ยจะรู้สึกหดหู่เพราะนิสัยที่ยังเยาว์วัย

ลูเยี่ยหัวเราะพลางกล่าวว่า

“ข้ายินดีเสียยิ่งกว่า”

ในโลกนี้ พี่ใหญ่ลูเชียวคือเกล็ดมังกรของเขา และเป็นจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของเขา

ก่อนหน้านี้ที่ที่ดินบรรพบุรุษตระกูลลู เดิมทีลูเยี่ยสามารถใช้วิธีอื่นในการรับมือกับศัตรูเหล่านั้นได้ โดยไม่ต้องเปิดที่ดินบรรพบุรุษตระกูลลู แต่เขาไม่ได้ทำเช่นนั้น

เขาไม่ต้องการให้พี่ใหญ่ของเขาได้รับอันตรายแม้แต่น้อย เช่นเดียวกับที่เขากล่าวไว้ในตอนนั้น ชีวิตของพี่ใหญ่มีความสำคัญยิ่งกว่าที่ดินบรรพบุรุษตระกูลลูเสียอีก!

ในสถานการณ์เช่นนี้ จะเป็นไปได้อย่างไรที่ลูเยี่ยจะอิจฉาโชคชะตาที่พี่ใหญ่กำลังจะได้รับ?

ครืน! โซ่ตรวนพวกนั้นเหมือนกระแสคลื่นสีดำที่พันรอบตัวลูเชียว ม้วนตัวส่งเสียงดัง และห่อหุ้มร่างของเขาไว้ทั้งหมด ราวกับถูกปกคลุมอยู่ในรังไหมสีดำ

สิ่งที่เหลือเชื่อที่สุดคือ แท่นบูชาเก่าขยับในช่วงเวลานี้ มันค่อย ๆ จมลงตามลำแสงคล้ายบันไดสวรรค์ มุ่งหน้าไปยังหุบเหวลึกใจกลางเทือกเขาเฉียนเฟ็ง!

“ในที่สุดก็มาถึงแล้ว…”

คิ้วของหญิงชราเผยรอยยิ้มแห่งความปลื้มปีติ ในฐานะที่เป็นผูพิทักษ์สุสาน สิ่งที่นางเฝารักษาก็เพื่อรอคอยช่วงเวลานี้!

แต่แล้วในช่วงเวลานี้เอง เหตุการณ์ผิดปกติได้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน