บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - ตอนที่ 1696: สังหารมหาเซียน

ชื่อเหมิงมีท่าทีดุร้าย ก่อนจะเข้าจู่โจมอย่างรุนแรง

ก่อนหน้านี้ เขาโดนราชันเซียนตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งจู่โจมจนต้องถอยร่นไปหลายก้าวติดต่อกัน ทำให้เขาต้องเสียหน้าอย่างแรง ภายในใจมีไฟสุมทรวงอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ในที่สุดเวลานี้ก็ได้หน้ากลับมา จึงอยากจะขย้ำซูอี้ให้เป็นหมื่น ๆ ชิ้นเสียทีเดียวในตอนนี้ให้ได้

“ฆ่า!”

เสียงร้องตะคอกของชื่อเหมิงราวกับเสียงฟ้าผ่า

ภาพเจินโห่วตนนั้นราวกับเงาตามตัว รัวหมัดซัดลงมา พังอากาศสิบทิศจนย่อยยับ

พลังที่รุนแรงเช่นนั้นทำให้มหาเซียนทั้งหลายยังอดสูดปากไม่ได้

ทว่าในชั่วขณะนี้เอง…

เสียงดาบกึกก้องก็ดังขึ้นราวกับพายุโหมกระหน่ำทั่วทั้งเก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน!

เห็นเพียงชายหนุ่มสะบัดแขนเสื้อ พลังดาบที่อยู่ในมือขวาพลันพุ่งออกไป

พลังดาบยาวเก้าจั้ง เจิดจ้าราวกับแสงอุทัยที่แหวกม่านเมฆอันมืดมิด นำมาซึ่งจังหวะวิถีอันเลือนรางและบางเบา

ทว่าเมื่อมันพุ่งขึ้นสู่ฟ้า อานุภาพดาบที่ทำให้คนทั้งหลายต้องสั่นสะท้านก็แผ่ขยายไปทั่วผืนปฐพี

เสียงคำรามสะท้านนภากาศ

ฟ้าดินเปลี่ยนสี

แม้กระทั่งทั่วทั้งบริเวณที่โกลาหลก็ยังตกอยู่ในสภาวะเงียบสงบอย่างน่าประหลาดภายใต้อำนาจของดาบเล่มนี้

ราวกับตื่นตะลึงในอานุภาพพลังของดาบเล่มนี้!

และเมื่อมันพุ่งทะลุอากาศออกไป

เอื๊อก!

กรงเล็บที่ซัดเข้าใส่ของภาพเจินโห่วตนนั้นก็ระเบิดในทันใดราวกับฟองสบู่

พลังดาบสายนั้นยังคงไม่ลดแรงกำลัง พุ่งทะยานราวกับทะลวงไผ่ เสียบเข้าไปในหัวใจของภาพเจินโห่ว!

เสียงระเบิดดังไปทั่วสารทิศ

เวลานี้ ภาพเจินโห่วที่มีความสูงถึงพันจั้งโดนตรึงอยู่บนอากาศอย่างจัง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

จากนั้นภาพเจินโห่วก็ระเบิดตามแรงระเบิดของพลังดาบ สะเก็ดแสงของกฎเกณฑ์มหาเซียนนับไม่ถ้วนก็แตกสานซ่านเซ็นตามไปด้วย

และดาบเล่มนี้ก็ยังทำให้ชื่อเหมิงโดนซัดกลับมา

เลือดกระอักออกจากปาก เขาส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายโซเซ มือหนึ่งกุมหน้าอก ราวกับว่าดาบเล่มนั้นไม่ได้แทงทะลุหัวใจของเจินโห่ว แต่แทงทะลุหัวใจของเขา

เพียงชั่วครู่เดียว ใบหน้าของเขาก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเม็ดโต สีหน้าขาวซีดขึ้นมา

ทุกคนในเหตุการณ์ล้วนตื่นตะลึง

คนทั้งหลายต่างก็ตื่นตระหนกในอานุภาพดาบอันเกรี้ยวกราดของซูอี้ จนนิ่งอึ้งและมองตาค้างไปตาม ๆ กัน

ดาบเดียว ทลายพรสวรรค์แก่กล้าของมหาเซียนชื่อเหมิง ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส!

เช่นนี้ผิดไปจากการรับรู้ที่พวกเขาเคยมี

“เขา…เขาทลายกฎเหล็กที่มีมาตั้งแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน สยบมหาเซียนได้!”

กงหนานเฟิงพึมพำ ในใจรู้สึกผิดหวังอย่างประหลาด

ตอนแรก เขายังมองว่าซูอี้เป็นตัวตนในขอบเขตเดียวกัน คิดไปว่าวันข้างหน้ายังมีโอกาสก้าวข้ามอีกฝ่ายได้

แต่มาตอนนี้ เขาจึงเข้าใจได้เป็นอย่างดีแล้วว่า ตนเองกับซูอี้นั้นต่างกันมากเพียงไหน

ตามที่เข้าใจกันดีว่า การประลองดำเนินมาจนถึงตอนนี้เป็นการแข่งขันมหาวิถีอย่างแท้จริง ซูอี้กับชื่อเหมิงไม่เคยใช้วัตถุภายนอกเลย

ทว่าภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ชายหนุ่มกลับสามารถสยบมหาเซียนได้ จะไม่ให้กงหนานเฟิงตกใจได้เช่นใดกัน?

ไม่เพียงแต่กงหนานเฟิงเท่านั้น ราชันเซียนไร้เทียมทานคนอื่นที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนได้รับความสะเทือนใจอย่างมาก พวกเขานิ่งตะลึงอยู่ตรงนั้นด้วยจิตใจที่ว้าวุ่น

สำหรับมหาเซียนที่อยู่ในเหตุการณ์เหล่านั้น สีหน้าพวกเขาต่างเปลี่ยนไปมีแต่ความตื่นตระหนกและตะลึง ในสายตาเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย

ราชันเซียนที่ไม่เคยอยู่ในสายตาพวกเขามาก่อนคนหนึ่งเท่านั้น แต่กลับสยบชื่อเหมิงได้ระหว่างที่ต่อสู้กันตรง ๆ!!

ใครกันจะเชื่อ?

และใครกันจะคาดคิด?

“เจริญเหลือเกิน! สหายเต๋าเสิ่นแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”

จัวอวิ๋นตกใจจนคางแทบหลุด

“ครั้งนี้ เขาไม่ได้หยิบยืมศิลาวิถีปกครองสวรรค์ เพื่อควบคุมพลังกฎเกณฑ์ของแดนเซียน แต่อาศัยความสามารถของตัวเองทำให้มหาเซียนได้รับบาดเจ็บสาหัส!”

ทังอวี่เยียนกับทังหลิงฉีต่างก็สูดปาก

พวกเขายังไม่รู้ว่าซูอี้ก้าวสู่ขอบเขตสุญตาเป็นเซียนแท้แล้ว ยังคงเข้าใจว่าชายหนุ่มเป็นเซียนขอบเขตจักรวาลคนหนึ่ง

แต่ต่อให้รู้ ทั้งสองก็ยังคงรู้สึกสั่นสะท้านอยู่ดี

สาเหตุนั้นก็มีแค่อย่างเดียว เพราะคู่ต่อสู้ที่ซูอี้สยบในครั้งนี้เป็นมหาเซียนวิถีปีศาจที่มีความร้ายกาจตามชื่ออย่างแท้จริง!!

ท่ามกลางความสับสนอลหม่าน ซูอี้ก้าวไปอยู่กลางอากาศและบุกสังหารชื่อเหมิงอีกครั้ง

ท่าทางของเขายังคงนิ่งเฉยเหมือนเดิม เสื้อผ้าสะบัดพลิ้ว เนื่องด้วยสวมชุดที่ถักทอจากหนอนไหมน้ำแข็งสวรรค์มายา จึงไม่มีใครมองระดับการฝึกตนของเขาออก

แต่ถึงจะเป็นเช่นนี้ สายตาที่ทุกคนมองไปที่เขาก็ยังคงแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!

“เจ้าตัวเล็ก คิดว่าข้าไม่อาจทำอะไรเจ้าได้จริง ๆ หรือ?”

ชื่อเหมิงแผดเสียงคำราม

ผมของเขาปรกหน้าปรกตาจนดูน่ากลัว ทันใดเจ้าตัวก็หยิบขวานรบสีขาวสว่างราวกับหิมะด้ามหนึ่งออกมาฟันใส่ซูอี้อย่างแรง

ขวานดับดารา!

สมบัติวิถีระดับมหาเซียน ภายในแฝงกฎเกณฑ์อันเร้นลับ ซึ่งสร้างขึ้นจากวัตถุเซียนที่หาพบได้ยาก ว่ากันว่าภายใต้การโจมตีเพียงหนึ่งครั้ง สามารถทำให้ดวงดาราร่วงดับได้!

และสมบัติชิ้นนี้ก็คือสมบัติวิถีคู่ใจของชื่อเหมิง ในช่วงเวลาอันยาวนานที่ผ่านมา มันได้รับการบ่มเพาะเลี้ยงดูอยู่ในร่างของเขามาโดยตลอด อานุภาพของมันจึงเหนือกว่าสมบัติล้ำค่าระดับมหาเซียนชิ้นอื่น ๆ

ครืน!

ขวานดับดาราฟันลงมากลางอากาศ คมขวานที่สว่างเจิดจ้าราวกับหิมะลูกใหญ่เทลงมา ฟ้าดินเย็นยะเยือกสะท้านลึกถึงกระดูก กลิ่นอายการทำลายล้างซัดกระหน่ำ

ภายใต้ขวานเล่มนี้ ราวกับจะสามารถเบิกฟ้าเบิกแผ่นดินได้เลยทีเดียว!

ต้องยอมรับว่าหลังจากใช้สมบัติเซียนแล้ว ความสามารถในตัวชื่อเหมิงแข็งแกร่งกว่าเมื่อสักครู่มาก ทั้งดุดันและน่ากลัว

แต่เสียดาย สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ หลังจากทำความเข้าใจความสามารถของเขาจนกระจ่างแล้ว ซูอี้ไม่ต้องการที่จะยืดเยื้ออีกต่อไป เขาคิดจะจบศึกลงให้เร็วที่สุด

เหมือนดังแมวหยอกหนู พอเล่นจนพอใจแล้วก็จับกินเป็นอาหาร

สวบ!

ในสายตาเห็นเพียงชายหนุ่มที่พุ่งเข้าใส่ ไม่มีทีท่าว่าจะหลบหลีก ปลายนิ้วของเขาตวัดไหวราวกับกำลังดีดสายพิณ บรรเลงต่อเนื่องกันเก้าครั้ง

แต่ละครั้ง ดีดใส่ขวานดับดาราที่ฟันเข้าใส่ได้อย่างแม่นยำ เสียงปะทะราวกับเสียงตีกลองรบที่ดังและรัวก็ดังก้องขึ้น

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

การกระทบใส่กันแต่ละครั้ง ทำให้ขวานดับดาราเล่มนั้นถึงกับสั่นสะท้านไปชั่วขณะหนึ่ง กฎเกณฑ์มหาเซียนที่ปกคลุมอยู่บนหัวขวานพลอยได้รับความเสียหายไปด้วย

ทว่าชื่อเหมิงคล้ายกับโดนสายฟ้าฟาดติดต่อกัน โดนแรงปะทะรุนแรงน่ากลัวครั้งแล้วครั้งเล่า พลังจากหัวขวานที่ถ่ายทอดมาสู่ตัวรุนแรงราวกับคมดาบ สั่นสะเทือนจนพลังปราณในตัวเขาใกล้จะดับสิ้น!

เมื่อเสียงกลองที่ดังติดต่อกันเก้าครั้งนี้สิ้นสุดลง…

ในที่สุดขวานดับดาราก็ไม่อาจต้านรับพลังน่ากลัวเช่นนั้นได้อีก มันหลุดจากมือและกระเด็นออกไป!

ชื่อเหมิงทนไม่ไหวและกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง สีหน้าขาวซีด พลังป้องกันขั้นมหาเซียนภายในตัวก็ใกล้จะแตกสลายไปด้วยเช่นกัน

สีหน้าของเขาตื่นตะลึง จากนั้นจึงเข้าใจได้ว่า ที่แท้แล้วการต่อสู้ห้ำหั่นกันก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายไม่ได้ใช้พลังอย่างเต็มกำลังเลยสักนิด

มิเช่นนั้น หลังจากที่ตนเองหยิบสมบัติเซียนออกมาใช้ เป็นไปไม่ได้ที่จะพ่ายแพ้เร็วถึงเพียงนี้!

ซูอี้ฉวยโอกาสนี้ ซัดฝ่ามือลงบนหน้าอกของชื่อเหมิง

ปัง!!!

พละฝ่ามืออันรุนแรงนั้นทลายพลังป้องกันมหาเซียนในตัวชื่อเหมิง ขณะที่สะเก็ดแสงสาดกระจาย ตัวของเขากระเด็นออกไป

เมื่อมองตามไป เขาราวกับว่าวที่เชือกขาด ตรงหน้าอกมีรอยฝ่ามือน่ากลัวยุบลึกลงไป

“นี่…”

คนอื่น ๆ ต่างมองนิ่งด้วยความอึ้งงัน

หลังจากที่ชื่อเหมิงหยิบขวานดับดาราออกมาแล้ว ทุกคนต่างเข้าใจกันไปว่าการต่อสู้ในครั้งนี้อาจจะเกิดความพลิกผันก็เป็นได้

แต่ไม่มีใครจะคาดคิดเลยว่า ซูอี้จะแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้ เขาถึงกับทำลายสมบัติเซียนของอีกฝ่ายจนย่อยยับ และกระทั่งซัดตัวคนกระเด็นออกไปไกล!!

ในเวลานี้ ชายหนุ่มไม่แม้แต่จะหยุดพัก ร่างเคลื่อนมาอยู่ตรงหน้าชื่อเหมิง ปลายนิ้วราวกับคมดาบ ฟันไปที่คอของอีกฝ่าย

“ช้าก่อน!”

เสียงร้องตะโกนเสียงหนึ่งดังขึ้น

แต่ที่เร็วยิ่งกว่าเสียงก็คือดาบบินเล่มนั้น ราวกับมันปรากฏขึ้นกลางอากาศ ชั่วขณะที่ซูอี้กำลังจะฟันหัวของชื่อเหมิง ตัวดาบพุ่งแทงเข้ากลางหน้าผากของเขา!

รวดเร็วเหลือเกิน!

มันให้ความรู้สึกราวกับว่าการบุกโจมตีในครั้งนี้มีการวางแผนไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว

หากว่าซูอี้ไม่หยุดยั้ง จะต้องโดนดาบเล่มนี้เจาะทะลุกลางหน้าผากอย่างแน่นอน!

แต่แล้ว เหตุไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!!

ในชั่วขณะที่อยู่ในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ ไม่เห็นว่าซูอี้จะมีท่าทีอันใด ดาบบินเล่มนั้นพุ่งเข้ามาใกล้หัวคิ้วแล้ว แต่กลับโดนซูอี้ฟันสะบั้นด้วยมือซ้าย

เคร้ง!!!

เอื๊อก!

ดาบบินส่งเสียงสั่นสะท้านและกระเด็นออกไป การบุกโจมตีกะทันหันสิ้นสลายไปในทันที กลายเป็นสะเก็ดแสงแตกกระจาย

ส่วนมือขวาที่กำลังง้างฟันของซูอี้ สับลงบนคอของชื่อเหมิงจนขาด!

เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเหลือเกิน

เร็วเสียจนทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตั้งตัวไม่ทัน มองเห็นเพียงแค่ซูอี้ยกมือขึ้นฟันดาบลง ชื่อเหมิงผู้เป็นมหาเซียนวิถีปีศาจแห่งวังเซียนฟ้ามรกตคนนี้ก็หัวหลุดลงกับพื้นเลือดสาด!

จนกระทั่งตั้งตัวได้แล้ว ทุกคนจึงรู้ว่าขณะเดียวกันกับที่มหาเซียนถูกสังหาร ซูอี้ยังต้านทานการบุกลอบสังหารไว้ได้อีกด้วย!

ทั้งหมดนี้ทำให้ทุกคนสะท้านวาบ ราวกับอยู่ในห้องน้ำแข็ง

น่ากลัวเหลือเกิน เพียงแค่ชั่วครู่เดียวก็รู้แพ้รู้ชนะ ทว่าความรุนแรงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในกลับน่ากลัวมาก!

ตุบ!

ร่างไร้หัวของชื่อเหมิงร่วงลงกับพื้น กลายเป็นเจินโห่วขนาดใหญ่ เลือดไหลนองผืนแผ่นดินที่ทรุดตัว

ทุกคนล้วนสั่นสะท้าน มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดราวกับไม่อยากจะเชื่อ

ตอนที่ซูอี้ยังไม่กลับมาก่อนหน้านี้ มหาเซียนชื่อเหมิงแข็งแกร่งเพียงใด เขาถึงกับแสดงท่าทีดุดันน่ากลัว บอกว่าจะให้ซูอี้ได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง

แต่ตอนนี้ได้ผ่านศึกครั้งใหญ่ไปแล้ว ร่างของเขากลับต้องแยกจากหัว เหลือแต่ความพ่ายแพ้!!

เป็นใครจะไม่สะท้าน?

เวลาดูจะหยุดนิ่งลงในยามนี้

มหาเซียนตนนี้โดนราชันเซียนสังหารลงง่ายดายเช่นนี้น่ะหรือ!?

ทั้งหมดนี้ดูราวกับเป็นความฝัน เหมือนไม่ใช่ความจริง จนถึงขั้นทำให้มหาเซียนที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับตะลึง

ฟ้าดินสงบเงียบ ลมหยุดพัด

มีแต่กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง

ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ต้องฝังลึกเข้าไปในหัวใจของแต่ละคน และกลายเป็นภาพที่ยากจะลืมเลือนไปตลอดชีวิต

ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีตัวตนขอบเขตมหาศาลในแดนเซียนตอนนี้ มหาเซียนก็คือตัวตนยิ่งใหญ่ในใต้หล้า ตัวตนวิถีเซียนในโลกล้วนต้องแหงนหน้ามอง

ต่อให้เป็นราชันเซียนที่มีความร้ายกาจหรือมุ่งมั่นสักแค่ไหน ก็ยังไม่กล้ากล่าวท้าท้ายมหาเซียน

ทว่าตอนนี้ มหาเซียนกลับต้องตายด้วยน้ำมือของราชันเซียนคนหนึ่ง!

อีกทั้งก่อนตาย ยังหมดแรงกำลังจะต้านทานและขัดขืน!!

ทั้งหมดนี้นำมาซึ่งความสะเทือนจิตใจอย่างรุนแรง ต่อให้เห็นเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้กับตาตัวเอง ก็ยังมิอาจเชื่อ

ซูอี้ยืนอยู่กลางอากาศ เสื้อผ้าสะบัดพลิ้ว ทุกอย่างสมบูรณ์พร้อม

ใช่แล้ว

ในการต่อสู้ประหัตประหารครั้งนี้ เขาไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย!

‘มหาเซียนขอบเขตอัศจรรย์ขั้นต้นทั่ว ๆ ไป ไม่อาจทำอะไรข้าได้จริง ๆ นั่นแล…’

ซูอี้รำพึงในใจ

ศึกในครั้งนี้ เขาคาดเดาออกได้คร่าว ๆ แล้วว่าความสามารถของตนเองในตอนนี้อยู่ในระดับใด

และก็เข้าใจด้วยเช่นกันว่า ชื่อเหมิงผู้นี้เป็นแค่มหาเซียนขอบเขตอัศจรรย์ขั้นต้นทั่วไปเท่านั้น ไม่อาจเทียบกับตัวตนขอบเขตเดียวกันระดับสุดยอดได้

ในความทรงจำของหวังเย่ มหาเซียนครอบโลกาที่เรียกได้ว่าระดับสุดยอดเหล่านั้น ตอนที่อยู่ในขอบเขตมหัศจรรย์ขั้นต้นก็มีความสามารถอันร้ายกาจ ซึ่งทำให้มหาเซียนอาวุโสทั้งหลายถึงกับต้องหน้าสลด

ตอนที่หวังเย่ยังอยู่ขอบเขตมหัศจรรย์ขั้นต้นเมื่อครั้งนั้น ก็เป็นมหาเซียนครอบโลกาที่มีลักษณะเช่นนี้ อีกทั้งตอนที่อยู่ในขอบเขตนี้ยังเคยสังหารพวกที่อยู่ขอบเขตมหัศจรรย์ขั้นปลายที่ร้ายกาจสุด ๆ อีกด้วย

ทว่าซูอี้ไม่คิดเอาตัวไปเปรียบกับอีกฝ่ายตอนที่อยู่ในขั้นมหาเซียนหรอก

เพราะอย่างไรเสียก็ดี เขาในตอนนี้เป็นเพียงแค่เซียนแท้ขอบเขตสุญตาขั้นต้นเท่านั้น…

ซูอี้หมุนตัว ไม่ได้คิดมากอีก ดวงตาลุ่มลึกผุดประกายเย็นวาบ มองไปที่คนผู้หนึ่งซึ่งอยู่ห่างไกลออกไป

หลี่เปยเชวี่ย!

มหาเซียนแห่งลัทธิกำเนิดเอกภพ

ดาบบินที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นเพื่อลอบสังหารเขาเมื่อก่อนหน้านี้ เป็นฝีมือของคนผู้นี้นั่นเอง!

……………