บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 1984 เดือดดาล!

บทที่ 1984 เดือดดาล!

โลหิตอันหลั่งไหลจากบาดแผลของซีหนิงย้อมร่างของซูอี้ราวสาดหมึกแดงใส่

ชั่วขณะนั้น กาลเวลาประหนึ่งหยุดนิ่ง

หัวใจของซูอี้สาหัสราวถูกแทงอย่างป่าเถื่อน

เขาไม่เคยหวาดกลัวความตาย แต่ยามเห็นซีหนิงขวางการโจมตีแทน และนอนสิ้นแรงในอ้อมแขน ความเศร้าโศกระคนโทสะกลับปะทุเต็มหัวใจของชายหนุ่มเยี่ยงภูเขาไฟระเบิด

คู่เนตรลึกล้ำแดงก่ำในทันที

หน้ามืดตามัว

ระเบิดโทสะเดือดดาล!

“เจ้า……”

ฮั่วเจี้ยนเฟิงขมวดคิ้ว ผงะไปเล็กน้อย

เขาไม่คาดคิดเลยว่าซีหนิงจะพุ่งปราดเข้ามาขวางการโจมตี

เมื่อเห็นสตรีจากตระกูลซีโบราณนอนแน่นิ่งอยู่ในอ้อมแขนของซูอี้ราวบุปผาร่วงโรย ในใจของฮั่วเจี้ยนเฟิงกลับไร้ความสงสาร มีเพียงโทสะเท่านั้น

การโจมตีของเขากลับถูกสตรีผู้เดียวทำลายลง!

“อาหนิง!”

ไกลออกไป ท่านเทพซีเยว่ตกตะลึงราวต้องอัสนี กรีดร้องเสียงหลง

ใบหน้าของนางเปี่ยมความไม่อยากเชื่อ

ยากจะยอมรับทุกสิ่งนี้ได้!

ไกลออกไป ตัวตนระดับจอมเทพทั้งหลายผู้กำลังแย่งดาบเคียงประชิดกันอยู่อย่างดุเดือด พยายามแยกตัวออกไปฆ่าซูอี้

ส่วนสิ่งที่เกิดขึ้นกับซีหนิงนั้นไม่มีผู้ใดสนใจ

มีเพียงจอมเทพอวิ๋นเหอที่รำพึงออกมาว่า “น่าเสียดาย”

ไม่รู้ว่าเสียใจในความตายของซีหนิง หรือเสียดายที่ฮั่วเจี้ยนเฟิงปราบซูอี้ด้วยการโจมตีนี้ไม่ได้กันแน่

และยามนี้เอง……

โฮก!!

ร่างของวานรน้อยโถมทะยาน ขยายขนาดจนสูงพันจั้งโดยพลัน ทำให้พิรุณแสงฮุ่นตุ้นพร่างพรม คว้าตัวซูอี้และซีหนิงทะยานหนีไปทางชีพจรวิถีฮุ่นตุ้น

“หยุดนะ!”

จอมมารเจวี๋ยเทียนสะบัดหลุดจากการตะลุมบอน โจมตีเข้าใส่วานรน้อย

ทว่าพลาดเป้า

ร่างสูงพันจั้งของวานรน้อยนั้นเปรียบเช่นเส้นแสง ทะยานผ่านพายุมิติเวลาอันรวนเรรอบชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นเข้าไป

และร่างของจอมมารเจวี๋ยเทียนซึ่งไล่ตามมาก็ถูกอำนาจพายุมิติเวลาฝืนให้หยุดลง

สีหน้าของเขาดูไม่ได้ หัวใจเปี่ยมความไม่ยินยอม

“ดาบนี่เป็นของข้า! ไม่ว่าสมบัติจะทรงพลังเพียงไร มันก็ต้องอยู่ในมือผู้คู่ควรจึงใช้อำนาจสูงสุดได้!”

เสียงหนึ่งเสสรวลอย่างปรีดาดังขึ้น

จอมเทพอวิ๋นเหอคว้าดาบเคียงประชิดไว้ แม้สมบัติลับแห่งฮุ่นตุ้นนี้จะดิ้นรนเพียงไร ก็ไม่อาจหนีได้อีก

ขณะจอมเทพผู้อื่นเห็นเข้า สีหน้าของพวกเขาล้วนคล้ำเครียด แต่จำต้องหยุดมือ

ทำได้เพียงยอมรับ!

“เจ้าฆ่าอาหนิง!”

ทันใดนั้น ท่านเทพซีเยว่ก็ทะยานเข้าโจมตีฮั่วเจี้ยนเฟิงราวเสียสติ

“พอแล้ว!”

จอมเทพอวิ๋นเหอขมวดคิ้วสะบัดแขนเสื้อ

เปรี้ยง!

ท่านเทพซีเยว่ถูกฟาดจนเซถอยไป

“นางรนหาที่ตายเอง เกี่ยวอันใดกับศิษย์ของข้าเล่า?”

จอมเทพอวิ๋นเหอกล่าวเสียงเย็น “หากเจ้ายังบุ่มบ่ามอีก อย่าโทษว่าข้าใจร้ายแล้วกัน!”

ท่านเทพซีเยว่ชะงักงัน

ในหัวใจนางปรากฏความสิ้นกำลังอย่างลึกล้ำ และรวดร้าวเหลือแสน

นางทำอันใดมิได้

แม้จะเห็นอาหนิงผู้ที่นางรักที่สุดตกตายต่อหน้า ก็ไม่อาจทำอันใดได้!

เพราะมิอาจล่วงเกินจอมเทพอวิ๋นเหอได้

ตระกูลซีของนางมิอาจล่วงเกินได้!!!!

หากทำให้อีกฝ่ายเดือดดาลขึ้นมา ทั้งตระกูลซีของนางจะลำบากไปด้วย!

ยามนี้ไร้ผู้ใดสนใจท่านเทพซีเยว่

คนตกปลา องค์เทพเทียนฮวง จอมเทพอวิ๋นเหอ บรรพปีศาจราหูและจอมมารเจวี๋ยเทียนล้วนมองไปยังชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นเป็นตาเดียว

ก่อนหน้านี้ ซูอี้หนีเข้าไปในนั้น!!

……

ภายในชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นบังเกิดสุญญะฮุ่นตุ้นอันบิดเบี้ยว มีอำนาจที่มาฮุ่นตุ้นพลุ่งพล่านอยู่ภายในนั้น

หลังวานรน้อยมาถึง มันก็เหมือนได้กลับรังนอนอันคุ้นเคย ลวดลายมหาวิถีที่หว่างคิ้วของมันเบิกขึ้น เรืองรองด้วยแสงวิถีสีเทา

ทันใดนั้น สุญญะรอบข้างพลันนิ่งงัน

กระทั่งอำนาจฮุ่นตุ้นอันปั่นป่วนก็สงบลง

ซูอี้กอดร่างของซีหนิงไว้แน่น ดวงตาแดงก่ำ

นางผู้นั้นในอ้อมแขนของเขาหลับตาสนิท ใบหน้างดงามซีดขาว พลังชีวิตในกายบางเบาลงอย่างรวดเร็ว ร่างค่อยๆ เย็นเยียบ

“ข้าบอกเจ้าแล้วแท้ๆ ว่าอย่าลงมือ ไฉนกัน… เจ้าจึงไม่ฟัง”

ซูอี้พึมพำเสียงแหบพร่า

การฝึกฝนในชาตินี้ เขาไม่เคยถูกอารมณ์เหนี่ยวนำ แสนเสรีเหนือสรรพสิ่ง

ทว่าเมื่อเห็นซีหนิงตายเพื่อตนในยามนี้ ทอดกายแน่นิ่งในอ้อมแขน หัวใจของซูอี้ก็แหลกสลายประหนึ่งไหสุราร่วงสู่พื้น

เขาไม่อาจควบคุมอารมณ์ของตนได้

และมิอาจสงบใจเช่นกัน!

โทสะและความเศร้าโศกเกินพรรณนาทำให้เขาทั้งรวดร้าวและครุ่นแค้น

“ดูเหมือนสตรีผู้มีใจจะกระทำเรื่องโง่เง่าได้โดยง่ายจริงๆ รู้ทั้งรู้ว่าข้าไม่เคยกลัวความตาย แต่เจ้าก็ยังออกมาตายเพื่อข้า……”

ซูอี้ลูบหน้าของซีหนิงอย่างแผ่วเบา นิ้วสั่นเล็กน้อย

ซีหนิงยังคงแน่นิ่ง ร่างยิ่งเย็นลง

“คนบาป! ถึงซ่อนตัวในชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นไปก็หนีไม่ได้แล้ว ขอเพียงเจ้าออกมายอมสยบ ข้าก็รับประกันได้ว่าจะให้โอกาสเจ้ารอดชีวิต!”

บนพื้น เสียงตะโกนลั่นขององค์เทพเทียนฮวงดังขึ้นอย่างเย็นชา

ตู้ม!

ไกลออกไปมีผู้ลงมือกระหน่ำโจมตีใส่ชีพจรวิถีฮุ่นตุ้น ทำให้อำนาจมิติเวลาใกล้เคียงปั่นป่วนอย่างรุนแรง

“ลงมือด้วยกันเร็วเข้า แม้จะต้องทำลายชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นนี้ลง ย่อมต้องบีบคนบาปนั่นออกมาได้แน่!”

นี่คือเสียงของจอมมารเจวี๋ยเทียน

“ได้!”

ทันใดนั้น ชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นพลันถูกโจมตีอย่างรุนแรง สารพัดสมบัติเคล็ดวิชาสะท้านสรวงถาโถมเข้าใส่

ทั่วทั้งชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

วานรน้อยร้อนใจ แสงทิพย์สีเทาเจิดจรัสจากหว่างคิ้ว สยบสุญตารอบข้างไว้ไม่ให้ซูอี้พลอยถูกกระทบ

ทว่าชายหนุ่มดูจะไม่รับรู้สิ่งใด

เขาก้มหน้าจ้องมองใบหน้าของซีหนิง ก่อนจะกล่าวขึ้นเสียงแหบ “อย่าห่วงเลย ข้าจะฆ่าพวกเขาให้หมด ไม่เพียงทำลายอวตารของพวกมัน แต่จะไปไล่ล้างบางร่างจริงพวกมันด้วย!”

น้ำเสียงอันเศร้าโศกนั้นแฝงจิตสังหารอันเกินปกปิด

จิตสังหารของเขาดุดันจนแทบบ้าเป็นครั้งแรกในชีวิต!

ซูอี้สูดหายใจลึกๆ แล้ววางร่างของซีหนิงลงบนพื้น

จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ลุกขึ้น มองออกไปนอกชีพจรวิถีฮุ่นตุ้น

ชายหนุ่มในเวลานั้นดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน สีหน้าแววตาเฉยเมย ภายในคู่เนตรลึกล้ำมีความแค้นแผดเผา

เขายกสองมือขึ้นฟาดบนอากาศ

ตู้ม!

พลังปราณอันเรรวนถูกซูอี้ปลดปล่อยออกมาจากร่างวิถีอันจวนแหลกสลายของเขา

การฝึกฝนอันอ่อนแรงแทบสิ้นสลายถูกเร่งใช้อย่างไร้การสงวน

ดาบเก้าคุมขังสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

ตรวนห้าเส้นซึ่งพันอยู่กระเทือนสะท้านตาม

อำนาจน่าสะพรึงกลัวอันเกินเข้าใจสายหนึ่งแผ่ออกจากดาบเก้าคุมขัง หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงความนึกคิด ร่างวิถีและการฝึกฝนของซูอี้

เปรี้ยง!

อำนาจของที่มาฮุ่นตุ้นภายในชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นเดือดพล่านราวถูกพายุหอบ พวยพุ่งเข้าสู่ร่างของซูอี้อย่างบ้าคลั่ง

และร่างของซูอี้ก็เป็นเช่นหลุมลึกไร้ก้นบึ้ง ไม่ว่าอำนาจที่มาฮุ่นตุ้นจะมากมายเพียงไร ร่างของเขาก็ดูดกลืนไปสิ้น

วานรน้อยที่อยู่ข้างกายเขาจ้องมองด้วยตาที่เบิกกว้างอย่างตกตะลึงราวไม่อยากเชื่อ

นี่คือที่มาฮุ่นตุ้นของแดนเซียน จุดกำเนิดของชิ้นส่วนแห่งยุคสมัย ที่มาแห่งกฎสวรรค์แดนเซียน อิทธิฤทธิ์ใดๆ ล้วนก่อเกิดจากที่นี่!

หากไม่ใช่ทารกเทพโดยกำเนิดที่เกิดขึ้นที่นี่ เป็นผู้อื่นกล้ามาดูดซับอำนาจฮุ่นตุ้น พวกเขาก็เหมือนมาปล้นที่มาของทั่วแดนเซียน และจะได้รับผลข้างเคียงจากที่มาฮุ่นตุ้นย้อนกลับแน่นอน!

แม้แต่ทวยเทพก็มิละเว้น!!

ทว่ายามนี้ เหตุการณ์ประหลาดกลับเกิดขึ้นกับซูอี้

ร่างของเขาประหนึ่งหุบเหวไร้ก้นบึ้ง กลืนกินอำนาจที่มาฮุ่นตุ้นอย่างตะกละตะกลาม!!

หากมองด้วยตาเปล่าก็เห็นได้ว่าบาดแผลของเขากำลังฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว รอยร้าวมากมายในกายสมานอย่างเงียบเชียบ กล้ามเนื้อและกระดูกซึ่งแตกร้าวถูกสร้างขึ้นใหม่ พลังปราณอันจวนเหือดหายเป็นประหนึ่งแม่น้ำแห้งได้ฝน บังเกิดคลื่นเจิ่งนอง สั่งสมทวีคูณ……

อวัยวะภายในที่ได้รับความเสียหาย จุดชีพจร อำนาจฝึกฝนซึ่งเหือดหายในกายเขา และจิตวิญญาณซึ่งอ่อนแรงยิ่งล้วนกำลังเปลี่ยนแปรอย่างสะท้านโลกา!

เปรี้ยง!

ข้างนอก จอมเทพกลุ่มหนึ่งร่วมมือกันโจมตีชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นกันอย่างสุดกำลัง รัศมีสมบัติเฉิดฉายโหมกระหน่ำ ปราณทำลายล้างสะเทือนแดน

ทั่วชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นได้รับความเสียหายอย่างหนัก

ดูจวนจะแหลกสลายได้ทุกเมื่อ!

“เร็วเข้า ลงมือด้วยกันเถอะ!”

จอมเทพอวิ๋นเหอออกคำสั่งให้เทพซึ่งอยู่ห่างออกไปลงมือ

แดนดินแถบนั้นมีทวยเทพมารวมตัวกันนับร้อยผู้ นอกจากเทพเกิดใหม่แล้ว ส่วนใหญ่ก็เป็นอวตารจำนงของเทพผู้มาจากโลกแห่งเทพ

ยามนี้ ไร้ผู้ใดกล้าขัดคำสั่งของจอมเทพอวิ๋นเหอ พวกเขาล้วนเข้าร่วมลงมือโจมตี

เปรี้ยง!

โลกหล้าปั่นป่วน

ชั้นกำแพงฮุ่นตุ้นอันเชื่อมระหว่างฟ้าดินดูจวนจะแหลกสลาย

และทางเข้าชีพจรวิถีฮุ่นตุ้น ณ ใจกลางกำแพงฮุ่นตุ้นก็ปรากฏรอยร้าวชวนใจหายมากมาย!

ทุกผู้ล้วนเห็นได้ว่าหากซูอี้ยังไม่ออกมา ยามทางเข้าชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นนี้ทลายลง อีกฝ่ายจะถูกฝังทั้งเป็น!

ไกลออกไป พุทธเจ้าแผดตะเกียงเองก็มาถึงแล้ว ตามมาด้วยหลวงจีนเจียอวิ๋นและอวตารจำนงของทวยเทพอื่นๆ ที่ทรงพลังยิ่ง

นอกจากนั้นยังมีผู้ทะยานเข้ามาทางนี้จากทั่วทิศ

เป็นการจัดทัพซึ่งขยายจำนวนขึ้นเรื่อยๆ!

เมื่อทราบว่าซูอี้ติดอยู่ในชีพจรวิถีฮุ่นตุ้น ผู้มาทีหลังล้วนเสริมกำลังเข้าร่วมกระหน่ำโจมตีชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นกันโดยพร้อมเพรียงกัน

วานรน้อยในชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นกรีดร้องอย่างกังวล

มันตระหนักถึงอันตรายและกำลังเตือนซูอี้อยู่

“อย่าห่วงไป ข้าจะฆ่าพวกมันให้หมด เจ้าดูแลแม่นางซีหนิงที่นี่ซะ”

ซูอี้หันเผชิญกับผู้คนที่อยู่ด้านนอกชีพจรวิถีฮุ่นตุ้น มองการถล่มโจมตีจากโลกภายนอก

จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นฟาด

ตู้ม!

อำนาจที่มาอุบัติขึ้นปกคลุมทั่วทิศภายในชีพจรวิถีฮุ่นตุ้น

ทันใดนั้น ชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นซึ่งเดิมป่วนปั่นรุนแรงก็สงบลง

เนตรสีทองของวานรน้อยเบิกกว้าง ตะลึงงันกับภาพที่เห็น

ยามนั้นเอง มันจึงตระหนักทราบว่าซูอี้ควบคุมอำนาจที่มาฮุ่นตุ้นที่นี่ได้!!

หือ?

ขณะเดียวกันนั้น ทวยเทพผู้กำลังกระหน่ำโจมตีชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นในโลกภายนอกล้วนสังเกตเห็นว่าทางเข้าชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นซึ่งแทบแหลกสลายรอมร่อฟื้นตัวกลับมา แข็งแกร่งขึ้นในพริบตา

ทวยเทพทั้งหลายอดผงะกันมิได้

และจากนั้น……

ตู้ม!

ชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นพลันระเบิดคลื่นฮุ่นตุ้นอันน่าสะพรึงกลัวออกมาพร้อมกับเสียงสนั่นลั่น ดุจนทีในสายธารสวรรค์ทะลวงฝั่งถาโถม บดขยี้การโจมตีประสานของทวยเทพลง!!

เสียงอุทานดังขึ้นในแดนดิน

และท่ามกลางสายตาตกตะลึงของพวกเขา หนึ่งร่างสูงใหญ่อันอาบด้วยแสงฮุ่นตุ้นยิ่งใหญ่หนาทึบก็เดินออกมาจากทางเข้าชีพจรวิถีฮุ่นตุ้นอันมโหฬารเยี่ยงวังวน