บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 2233 ศึก! วังเมฆาบิน!!

บทที่ 2233 ศึก! วังเมฆาบิน!!

เสียงเย็นชาของไป่ซู่ดังก้องไปทั่วท้องฟ้าจากภายในวังเมฆา

แต่รอบข้างกลับเงียบสนิท ไม่มีการตอบสนองใดๆ

ในขณะนี้ เหล่าผู้ฝึกฝนพลังปราณกว่าร้อยคนจากวังเฟยหยุนได้ก้าวเข้าสู่ห้วงอวกาศ

บริเวณด้านหลังภูเขาเทียนหยางทั้งหมดถูกล้อมรอบไปด้วยผู้คน

ลู ซิโม ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วกระซิบ

“รุ่ยหยาง ช่วยหาอีกคนให้หน่อยได้ไหม?”

เส้ารุ่ยหยางมองไปที่โหลวจื่อโมแล้วส่ายหัวเล็กน้อย

“อีกฝ่ายเก่งมากในการปกปิดตัวตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะพวกเขายังไม่ได้ตรวจสอบสถานการณ์ภายในเลย ดังนั้นเราจึงจับพวกเขาไม่ได้เลย”

ลู ซิโม รู้สึกไม่สบายใจ ความสามารถของอีกฝ่ายในการปกปิดตัวตนนั้นน่าทึ่งมาก

เขาตรวจสอบหลายครั้งแล้ว แต่ก็ต้องอาศัยสัญชาตญาณของตนเองในการสรุปว่าอีกฝ่ายยังคงอยู่ในอาณาเขตของวังเฟยหยุน

แต่เมื่อพวกเขาพยายามตามหาบุคคลอีกคน พวกเขากลับไม่พบร่องรอยใดๆ เลย…

ไป่ซู่เยาะเย้ยและค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า

“ฮ่า หลี่ฉงซิน ฉันรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่”

“สรุปแล้วคุณไม่มีแผนจะปรากฏตัวใช่ไหม?”

ออร่าของหลี่กวนฉีดูเหมือนจะหายไป หายลับไปอย่างนิ่งสนิทในความว่างเปล่า

ความคิดมากมายวนเวียนอยู่ในหัวฉัน และฉันก็อดรู้สึกวิตกกังวลและไม่สบายใจไม่ได้

จากความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับไป่ซู่ ฝ่ายตรงข้ามจะต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อบังคับให้เขาปรากฏตัวอย่างแน่นอน!

หลี่กวนฉีเสี่ยงต่อการถูกเปิดโปงด้วยการแอบส่งข้อความไปให้เมิ่งว่านซู่

“เตรียมตัว…ให้พร้อม…สำหรับ…การ…รบ…”

เสียงที่แฝงความเศร้าเล็กน้อยดังขึ้นในหูของเมิ่งว่านซู่

แสงเย็นยะเยือกวาบขึ้นในชั่วพริบตา เมิ่งว่านซูคว้าดาบยาวที่เปล่งประกายระยิบระยับได้ด้วยการสะบัดข้อมือเพียงครั้งเดียว!

ดาบโบราณระดับสูงสุด เงาหิมะ ความงดงามที่พลิ้วไหว

ทันทีที่ดาบปรากฏขึ้น บริเวณรัศมีสิบฟุตโดยรอบก็บิดเบี้ยวไปเล็กน้อย และอุณหภูมิก็ลดลงอย่างมาก

บริเวณนั้นเต็มไปด้วยผลึกน้ำแข็งจำนวนมาก

ม่านตาของหนานกงซวนตูหดเล็กลงอย่างฉับพลัน และเมื่อเขายื่นมือไปแตะผลึกน้ำแข็ง นิ้วของเขาก็แข็งเป็นน้ำแข็งในทันที

โดยไม่ต้องพูดอะไรสักคำ ทุกคนก็พร้อมสำหรับการต่อสู้ที่นองเลือด

ห้าต่อหนึ่งร้อย?

เหวินกู่หยานยิ้มเยาะเย้ย ดวงตาของเขาไม่แสดงความหวาดกลัวใดๆ มีเพียงเจตนาฆ่าที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งทำให้ผู้คนขนลุก

มือของหลงโหวที่จับหอกทองคำนั้นปูดโปนไปด้วยเส้นเลือด และดวงตาของเขาก็แดงก่ำ

ใบหน้าของหนานกงซวนตู้เย็นชาและเคร่งขรึม ความตั้งใจฆ่าที่ก่อตัวขึ้นในใจของเขานั้นดุจเสียงกลองศึกที่ดังกึกก้อง

จำนวนคน?

ในสายตาของขุนพลทั้งแปดและราชาแห่งมังกร การต่อสู้ที่คนส่วนน้อยเอาชนะคนส่วนมากนั้นเป็นประสบการณ์ที่พวกเขาพบเห็นมานับพันปีแล้ว!

ในอดีต เหล่าอมตะในโลกมนุษย์เคยให้โอกาสพวกเขาได้ต่อสู้กันอย่างยุติธรรมบ้างไหม?

นอกจากนี้…

เซียงฮวยจื่อ…มาแล้ว!!

หลี่กวนฉีนอนราบอยู่บนชั้นลอย มือซ้ายกำแน่นแบบหลวมๆ ส่วนมือขวากำใบหน้าที่น่าเกลียดน่ากลัว!

การกระทำต่อมาของไป๋ซูเป็นไปตามที่หลี่กวนฉีคาดการณ์ไว้ทุกประการ

ด้วยแววตาที่บ้าคลั่ง ไป๋ซูจึงทุบจี้หยกจนแตกละเอียดในทันที

ช่องว่างทางด้านขวาของเขาบิดเบี้ยวเล็กน้อย และหญิงสาวที่เต็มไปด้วยเลือดและหายใจรวยรินก็ถูกไป๋ซูจับตัวไว้ในทันที!

มือใหญ่ของไป่ซู่บีบคอเรียวบางของหงจือแน่นราวกับคีมเหล็ก พร้อมกับคำรามด้วยสีหน้าดุร้าย

“ตอนนี้……”

คำราม!!!

เสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่วฟ้า!

มังกรยักษ์ขนาดเกือบหนึ่งร้อยฟุตปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าในทันที ดวงตาของมันเปล่งประกายด้วยแสงเย็นยะเยือก และมันปล่อยลมหายใจอันน่าเกรงขามที่กวาดไปทุกทิศทาง!

มือซ้ายของหลี่กวนฉีเบ่งบานด้วยดอกบัวสีแดงสด แสงสีแดงฉานเจิดจรัสและสะดุดตา

ชายหนุ่มในชุดขาว ยืนอยู่บนหัวมังกร ถือดาบโลหิตยาวสี่ฟุตไว้ในมือข้างหนึ่ง และค่อยๆ คลุมใบหน้าด้วยหน้ากากผีในมือขวา

ดวงตาที่คมกริบราวกับเสือของไป่ซู่พลันหรี่ลงเป็นเส้นยาวแคบๆ และมือขวาของเขากำลังจะยัดผ้าสีแดงกลับเข้าไปในช่องว่างนั้น

กะทันหัน!!!!

อักขระแสงศักดิ์สิทธิ์หลายตัวสั่นไหว และไป๋ซูถูกห้อมล้อมด้วยแสงสีเงินหลายสาย

แปรง!!!!

“การแปลงร่างราชาสวรรค์ – มังกรฟ้า!!”

คำราม!!!

เสียงคำรามของมังกรดังสนั่น และไป่ซู่ก็หันไปมองด้านข้างด้วยความหวาดกลัว

ผมเปียยาวสีดำสนิทปลิวไสวไปตามลม ก่อนที่ไป่ซู่จะทันได้มองเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน เขาก็เห็นดวงตาของราชาแห่งมังกรเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟันแล้ว

บูม!!!!

“Extreme Slash – การผุพังของไม้!”

การฟาดฟันด้วยดาบครั้งนี้รุนแรงพอที่จะทำลายล้างอมตะระดับสองได้เลย!

ไม่ว่าแสงดาบสีเขียวมรกตจะผ่านไปที่ใด พื้นที่นั้นก็เสื่อมสลายและหายไป—เป็นการทำลายล้างที่ไม่อาจบรรยายได้

มังกรสีฟ้าอันงดงามบนไหล่ของชิงอี้คำรามใส่ไป๋ซู!

ใบหน้าของเหวินกู่หยานปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีฟ้า ปีกทั้งหกของเขาแผ่กว้างออกไปด้านหลัง บดบังท้องฟ้าและดวงอาทิตย์ ออร่าของเขาน่าสะพรึงกลัว!

เพียงแค่การปรากฏตัวของเหวินกู่หยานก็ทำให้ไป่ซูรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก!

ไป๋ซูไม่ได้เหลียวมองเหล่าจ้าวมังกรทั้งสามที่กำลังโจมตีเขาอยู่เลย สายตาของเขามุ่งไปที่ราชาแห่งมังกรเพียงผู้เดียว!

แปรง!!!

เร็วมาก…การฟันดาบครั้งนี้เร็วเหลือเชื่อ!!

แปรง!!!!!

แขนทั้งข้างของไป๋ซูเหาะขึ้นไปในอากาศ!

แผลนั้นเน่าเปื่อยและมีกลิ่นเหม็นอย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ

ร่างของไป๋ซูถูกดึงถอยหลังด้วยแรงมหาศาลในทันที!

หลูซิโมก้าวไปข้างหน้า คว้าตัวไป๋ซูด้วยมือซ้าย แล้วเหวี่ยงเขาไปด้านหลัง

หลงโหวหยิบผ้าสีแดงขึ้นมาแล้วรวบขึ้นทันที

กะทันหัน!!

บูม!!!

คมดาบที่เจิดจรัสวาบขึ้น และดาบยาวสี่ฟุตสีแดงฉานก็ฟาดฟันในแนวนอนเข้าที่คอของเหวินกู่หยานในพริบตา!

การโจมตีครั้งนี้รวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ เร็วมากเสียจนรอยแยกในอวกาศยังไม่ทันเปิดออก การโจมตีก็มาถึงตัวเขาแล้ว!

พลังปราณของเซียนทองคำปะทุขึ้น และจานเซียนทองคำโบราณก็ปรากฏขึ้นด้านหลังหลูจื่อโมอย่างฉับพลัน

ลวดลายวิญญาณสีแดงฉานห้าแบบ เลื้อยคลานเหมือนงูไปทั่วแผ่นดิสก์โบราณสีทอง!

ระดับที่ห้าของอาณาจักรเซียนทองคำ!!

เหวินกู่หยานและคนอื่นๆ ถูกกระแทกอย่างแรง ร่างกายของพวกเขาเหมือนถูกอะไรบางอย่างกระแทกอย่างฉับพลัน ทำให้พวกเขาเสียการทรงตัวและถูกเหวี่ยงไปข้างหลัง

แม้แต่เมิ่งว่านซู่ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น!

นี่คือรัศมีอันน่าเกรงขามของอมตะทองคำ

แววตาของลู ซิโมฉายแววประชดประชันเล็กน้อย

พวกเซียนแท้เพียงไม่กี่คนกล้าดียังไงถึงบุกเข้าไปในวังเมฆาบิน?

แววตาของเขาฉายแววโลภเล็กน้อยขณะที่เขามองไปยังมังกรยักษ์ที่กำลังบดขยี้ยอดเขา

เส้ารุ่ยหยางพ่นลมหายใจเย็นชา แผ่พลังของเซียนทองออกมา

เพิ่งเข้าสู่ระดับที่สี่ของเซียนทองคำ!

“ระมัดระวัง!!”

หลงโหวคำรามเสียงดัง พลิกปืนกลับโดยไม่คิดจะช่วยเหวินกู่หยาน แล้วกระโดดเข้าหาไป๋ซู่แทน!

เมื่อแสงสะท้อนจากคมดาบปรากฏขึ้นในดวงตาของเหวินกู่หยาน เขาก็รู้ว่าเขาหนีไม่พ้นแล้ว

เกล็ดมังกรละเอียดปรากฏขึ้นที่คอของมัน พยายามที่จะหยุดยั้งมัน

แต่ขณะที่คมดาบยังอยู่ห่างจากคอของเขาเพียงหนึ่งฟุต คมดาบที่แหลมคมก็เฉือนเกล็ดมังกรบนคอของเขาขาดได้อย่างง่ายดาย!

ในขณะที่ลู ซิโมคิดว่าเขาสามารถฆ่าคนที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างง่ายดาย

พลังมหาศาลสองอย่างปะทุขึ้น ทำลายรัศมีอันกดดันของเหล่าเซียนทองคำ และทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

ครืน!!! แตกกระจาย!!!

ในบางช่วงเวลา เมฆดำหนาทึบก่อตัวขึ้นบนท้องฟ้าเหนือพระราชวังเฟยหยุน ครอบคลุมพื้นที่หลายสิบไมล์

เมฆดำทะมึนอยู่สูงจากพื้นดินเพียงสามถึงห้าร้อยฟุต ราวกับว่าสามารถเอื้อมมือไปสัมผัสได้

ลมพัดแรงโหยหวน เมฆฝนก่อตัว และสายฟ้าแลบส่องสว่างท้องฟ้ายามค่ำคืนราวกับเป็นเวลากลางวัน

กะทันหัน!!

เมื่อไร!!!!!

มือของลู ซิโมที่ถือมีดกระตุกอย่างรุนแรง และแขนทั้งแขนของเขาก็ชาและสูญเสียความรู้สึกไปในทันที

ม่านตาของลู ซิโมขยายใหญ่ขึ้น และเขาลืมหายใจไปเลย

ดาบยาวสีแดงฉานเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นขวางทางระหว่างเขากับเหวินกู่หยานในทันที

บูม!

เมื่อดาบปะทะกัน แรงกระแทกได้ฉีกทำลายพื้นที่ในรัศมีร้อยฟุตในทันที!

ความว่างเปล่าอันมืดมิดและปั่นป่วนนั้นพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง ราวกับต้องการฉีกกระชากทุกสิ่งทุกอย่างในบริเวณนี้ให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

สายฟ้าแลบส่องสว่างท้องฟ้ายามค่ำคืน และ ‘สัตว์ประหลาด’ ตัวหนึ่งก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าลู ซิโม!

สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมังกร มีหาง และทั้งตัวปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีม่วงดำ

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสวมหน้ากากสีดำและแดงที่น่าเกลียดน่ากลัวอีกด้วย

เขามังกรขนาดมหึมาโค้งงอเปล่งประกายสายฟ้าแลบ และใต้หน้ากากนั้น ดวงตาสีแดงก่ำเรียวเล็กคู่หนึ่งจ้องมองเขาอย่างตั้งใจ

มุมปากของหน้ากากฉีกขาดออก และมีหนวดเนื้อบางๆ คล้ายเส้นผมติดอยู่

อสูรกายนั้นเอียงหัวเล็กน้อย และมีหมอกสีขาวและสายฟ้าแลบพุ่งออกมาจากปากของมัน

กะทันหัน!!!

เมื่อมังกรสะบัดหางอย่างกะทันหัน หลูซิโมซึ่งกำลังยกดาบขึ้นป้องกันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่ปากของเสือ และแขนชาไปทั้งตัว

คมดาบที่แหลมคมทิ้งร่องรอยสีขาวจางๆ ไว้บนเกล็ดหางของคู่ต่อสู้เท่านั้น!

แผ่นดินสั่นสะเทือน และภูเขาถล่มลงมา

เก้าสวรรค์ประทับอยู่บนยอดเขาเมฆา ไม่สนใจการโจมตีจากเหล่าเซียนแท้ที่อยู่รอบข้าง ลมหายใจมังกรของมันดูเหมือนพร้อมที่จะเปลี่ยนวังเมฆาทั้งหลังให้กลายเป็นแอ่งสายฟ้า!

เมิ่งว่านซู่พึมพำเบาๆ มาจากระยะไกล

“การปลดปล่อย – กระดูกหยกน้ำแข็งลึกลับ!!”