บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 2234 การต่อสู้!

บทที่ 2234 การต่อสู้!

“การปลดปล่อย – กระดูกหยกน้ำแข็งลึกลับ!!”

บูม!!!!!

ปีกสีฟ้าอ่อนทั้งหกของเมิ่งว่านซู่กางออกในทันที

ความกดดันอันน่าหวาดกลัวเริ่มเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในชั่วพริบตาเดียว อารมณ์ของเมิ่งว่านซู่ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก ท่าทีโดยรวมของเธอแสดงออกถึงความเย็นชาและเย่อหยิ่งดูถูกโลกอย่างโจ่งแจ้ง

หญิงสาวเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสวยของเธอเปล่งประกายสีฟ้าเย็นยะเยือก

อุณหภูมิระหว่างสวรรค์และโลกพลันลดลงต่ำสุด ลมหนาวพัดโหมกระหน่ำ แม้แต่เมฆฝนบนท้องฟ้าก็ค่อยๆ กลายเป็นน้ำแข็ง

พลังปราณดั้งเดิมในตันเถียนของเมิ่งว่านซู่ดูราวกับถูกแกะสลักจากผลึกน้ำแข็ง โดยมีพลังอมตะอันรุนแรงพลุ่งพล่านไปทั่วเส้นลมปราณของเธอ

ในขณะนั้น โครงกระดูกทั้งหมดของเขาดูเหมือนจะกลายเป็นหยก เปล่งประกายสีฟ้าเย็นยะเยือก และลวดลายสีฟ้าเย็นยะเยือกอันลึกลับบนกระดูกของเขาก็แปรเปลี่ยนไปเป็นลวดลายที่ซับซ้อนและลึกซึ้ง

บูม!!!!

เมิ่งว่านซูถือดาบไว้ในมือข้างหนึ่งและกระซิบว่า “ชิงหยู”

“วันสิ้นโลก: เงาหิมะอันงดงาม!”

บูม!

ลำแสงสีฟ้าอ่อนพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ครอบคลุมพื้นที่กว่าสิบฟุต

จู่ๆ จานอมตะสีทองขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเมิ่งว่านซู่

จานอมตะสีทองสีฟ้าอ่อนนั้นมีขนาดใหญ่กว่าจานโบราณที่เป็นภาพลวงตาอยู่ด้านหลังหลูจื่อโมถึงสองเท่า

ลวดลายวิญญาณสีฟ้าอ่อนสามลวดลายทอดตัวพาดผ่านมัน

เส้ารุ่ยหยางถูกแรงนั้นผลักถอยหลังไปหลายร้อยฟุต และมองไปยังเมิ่งว่านซู่และหลี่กวนฉีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“เหล่าเซียนทองคำเทียมเริ่มสามารถก้าวไปถึงระดับนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

เส้ารุ่ยหยางชักดาบและก้าวไปข้างหน้า แต่เมิ่งว่านซู่กลับมองเขาอย่างไม่แยแส

เขาสะบัดข้อมือเพียงครั้งเดียวก็จับด้ามดาบแน่นแล้วฟาดลงบนพื้น!

*พฟฟ์!*

คมดาบแทงลงบนพื้น และเมิ่งว่านซู่พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือก

“คุกน้ำแข็งลึกลับ – การผนึกสวรรค์!”

บูม บูม บูม!!!

แท่งน้ำแข็ง 72 แท่งพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง!

พลังกดดันและปิดกั้นพื้นที่อันทรงพลังได้ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน

ไม่ไกลออกไป หลี่กวนฉีดีดนิ้วเบาๆ เพียงชั่วพริบตา เมฆฝนและลมพายุก็พัดกระหน่ำบนท้องฟ้า

ในชั่วพริบตา ประตูขนาดมหึมาสามบานที่ส่งเสียงดังกึกก้องก็ตกลงมาจากท้องฟ้า!

“คาถาสวรรค์: สามสัญลักษณ์ ประตูสวรรค์!!”

ภายใต้หน้ากากอสูรกาย ดวงตาของเขาฉายแววเย็นชา และเขาเหลือบมองไปยังทิศทางที่ไป๋ซู่อยู่ด้วยหางตา

ในขณะนี้ หลงโหว หนานกงซวนตู และไป๋ซู่ กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด

หลี่กวนฉีพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา

“คาถาอมตะ: ผนึกเสาสวรรค์!!”

บูม บูม บูม!!!

สายฟ้าหลายร้อยเส้นพุ่งลงมาจากท้องฟ้าด้วยความเร็วสูงมาก

ในชั่วพริบตาเดียว เขาก็ผนึกเหล่าผู้อาวุโสและผู้บูชาแห่งวังเฟยหยุนจำนวนมากไว้ภายในเสาสายฟ้าได้สำเร็จ

ด้วยบาเรียสองชั้นที่สร้างขึ้นโดยหลี่กวนฉีและเมิ่งว่านซู่ เหวินกู่หยานจึงชักดาบ เทเลพอร์ตไปไกลร้อยฟุต และฟาดฟันใส่ไป๋ซู่อย่างรุนแรง!

ในขณะเดียวกัน ขณะที่เหวินกู่หยานบินไปข้างหน้า หลงโหวและหนานกงซวนตูก็ถอยทัพเกือบพร้อมกัน

เหล่าผู้ฝึกฝนจากวังเมฆาที่อยู่รอบๆ ต่างโจมตีอย่างต่อเนื่อง

แสงสะท้อนจากดาบและเงาของหอกสาดส่องไปทั่วท้องฟ้าเป็นระยะทางหลายร้อยฟุต

หลงโหวและหนานกงซวนตูแปลงร่างเป็นมังกร เคลื่อนไหวไปมาระหว่างช่องว่างของเสาสายฟ้าที่ถูกผนึกไว้มากมาย

ปืนสั่นไหวราวกับมังกร ลมพัดหวีดหวิวไปในอากาศ

ทุกนัดล้วนอันตราย!!

หลงโฮ่วและคนของเขาผ่านการรบมานับครั้งไม่ถ้วน และการกระทำของพวกเขานั้นโหดเหี้ยมและเด็ดขาดโดยแทบไม่มีความลังเลใดๆ

บูม บูม บูม!!!

ดาบวาบหวิวและเวทมนตร์แผ่กระจายไปทั่วอากาศ

ลำแสงสองเส้น เส้นหนึ่งสีทองและอีกเส้นสีน้ำเงินตัดกัน และตามเส้นทางของลำแสงนั้นปรากฏศพที่เย็นชืดและบิดเบี้ยวมากกว่าสิบศพ

ด้วยความโกรธจัด เส้าหรุ่ยหยางจึงเทเลพอร์ตไปปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าหนานกงซวนตู้ในทันที

ดาบในมือของเขาฟาดฟันต่อเนื่องเก้าครั้งด้วยความเร็วที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า!

ทาดา!

ประกายไฟกระเด็นไปทั่ว และมือขวาของเส้ารุ่ยหยางก็ถูกน้ำแข็งปกคลุมไปหมด ดาบแข็งตัว และเขาก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นไปข้างหลัง!

เสื้อคลุมสีฟ้าอ่อนของเธอพลิ้วไหวไปตามสายลม ขณะที่ประกายไฟพุ่งออกมาจากดาบในมือของเธอ แต่เธอยังคงยืนนิ่งราวกับภูเขา

ม่านตาของหนานกงซวนตูหดตัวลง ขณะที่การโจมตีหลายสิบระลอกถาโถมเข้าใส่บริเวณที่เมิ่งว่านซู่และบุคคลอีกคนหนึ่งอยู่

เมิ่งว่านซูกวาดสายตาสวยไปทั่วห้องโดยไม่สนใจการโจมตีที่มาจากด้านหลัง และเดินตรงไปยังเส้ารุ่ยหยาง

“คู่ต่อสู้ของคุณคือฉัน”

“คนที่ฆ่าคุณ… ก็คือฉันเอง!”

บูม!!!

เส้ารุ่ยหยางหยุดชะงักกะทันหัน พลิกข้อมือ และสวมเกราะสีทองอร่ามท่ามกลางแสงวาบ พร้อมกับเยาะเย้ย

“ฆ่าฉันเหรอ?”

“เด็กปากมากจังเลย!”

“เจ้าเป็นแค่เซียนทองคำจอมปลอมงั้นหรือ? ข้าจะได้เห็นว่าเจ้ามีดีอะไรกันแน่!”

ทันทีที่พูดจบ สายตาของเส้ารุ่ยหยางก็กวาดมองไปทั่วบริเวณว่างเปล่าโดยรอบ

โดยไม่คาดคิด ภาพติดตานั้นยังคงอยู่ที่เดิมก่อนที่จะพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศสูงหลายร้อยฟุต!

ด้วยแววตาที่แน่วแน่ เส้าหรุ่ยหยางหันไปและโจมตีเสาแสงน้ำแข็งที่อยู่รอบๆ อย่างต่อเนื่อง!

บูม บูม บูม!!!

แสงดาบสีแดงฉานยาวหนึ่งร้อยฟุต และพลังอันน่าสะพรึงกลัวของมันได้แผดเผาไปทั่วท้องฟ้า

ที่จริงแล้ว เขาสามารถทะลวงผ่านพลังผนึกที่เมิ่งว่านซู่และหลี่กวนฉีร่วมกันสร้างขึ้นได้ในทันที โดยอาศัยระดับการฝึกฝนอันทรงพลังของเขา!

บูม! บูม! บูม!

ประตูสวรรค์ทั้งสามพังทลายลง และเศษชิ้นส่วนที่แตกกระจายของประตูสายฟ้าขนาดมหึมาสามารถทะลุผ่านห้วงอวกาศและตกลงสู่พื้นโลกได้อย่างง่ายดาย

ใต้แผ่นน้ำแข็งที่แตกกระจาย อากาศหนาวจัด แม้แต่การหายใจก็เผยให้เห็นหมอกสีขาวหนาทึบ

ในชั่วพริบตา พลังในการกดข่มและผนึกทั้งหมดก็หายไป

เหล่าผู้ฝึกฝนจากวังเมฆาหลายสิบคนล้อมและโจมตีกลุ่มนั้นในทันที!

เส้ารุ่ยหยางชี้ดาบไปทางฝูงชนแล้วคำรามเสียงดัง

“ฆ่าพวกมัน!!! มีรางวัลสิบล้าน!!”

วูบ วูบ วูบ!!

เสียงอากาศถูกฉีกกระชากดังสนั่นหวั่นไหว และลำแสงหลากสีพุ่งเข้าหาหลงโฮ่วและกลุ่มของเขาเหมือนดอกไม้ไฟ!

ไป่ซู่ต่อยเหวินกู่หยานเข้าที่ไหล่ เสียงกระดูกแตกดังสนั่นขึ้นมาทันที กระดูกที่หักแทงทะลุเนื้อบริเวณไหล่ บาดแผลนั้นดูน่ากลัวมาก

ไป่ซู่มองเหวินกู่หยานด้วยสีหน้าคลุ้มคลั่ง

“ทบทวนสุภาษิตเก่ากันเถอะ!!!”

“คุณฆ่าฉันไม่ได้หรอก!!!”

“วันนี้ฉันจะทำให้พวกแกตายกันหมดเลย!!! ฮ่าฮ่าฮ่า!!!”

ทันทีที่พูดจบ ไป๋ซูก็บดขยี้แหวนเก็บของในมืออย่างแรง

แผ่นโลหะบรอนซ์ขนาดเท่าฝ่ามือแตกกระจายอย่างกะทันหัน

กำแพงป้องกันสีทองเข้มหลายชั้นผุดขึ้นมาอย่างฉับพลันข้างๆ ไป่ซู่

หลังจากนั้นไม่นาน ไป๋ซูก็หยิบขวดหยกที่บรรจุวิญญาณทอแดงออกมา

ขวดหยกนั้นมีรอยแตกอยู่แล้ว และตอนนี้ร่างของหงจือก็ถูกหลงโหวเอาไปแล้ว

สิ่งที่เขาต้องการทำคือทำลายจิตวิญญาณของหงจือให้สิ้นซาก!

ทันใดนั้นเขาก็คว้าขวดหยกด้วยมือใหญ่ของเขา

“เลขที่!!!!!”

อักษรที่สลักบนหอกของหลงโฮ่วไหลริน เขาพุ่งไปข้างหน้าโดยไม่สนใจการโจมตีมากมายรอบตัว แทงหอกออกไปราวกับสายรุ้งที่แทงทะลุดวงอาทิตย์!

แสงจากหอกส่องประกายเจิดจ้า และเสียงแหลมบาดหูขณะที่มันพุ่งทะลุอากาศราวกับเทเลพอร์ตมานั้น ดังกระหึ่มไปทั่วอวกาศ ก่อนจะกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างรุนแรง

ปัง!! บูม!!

อาคมนั้นสั่นไหวอย่างรุนแรง และไป๋ซูเงยหน้ามองหลงโหวพร้อมกับเย้ยหยัน

“เกราะป้องกันนี้สามารถทนทานต่อการโจมตีเต็มกำลังจากเซียนแท้ระดับหกได้ คุณไม่สามารถฝ่ามันไปได้!”

แผงโซลาร์เซลล์เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ไม่แสดงสัญญาณความเสียหายใดๆ

อกของเหวินกู่หยานยุบลงเล็กน้อย เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วก้าวไปข้างหน้า ดาบของเขากวาดขึ้นไปด้านบน!

“การเปิดเผยจากสวรรค์: ห้วงลึกแห่งมังกร!”

บูม!!!!

เหวินกู่หยาน ใบหน้าของเขาปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีน้ำเงิน มีสายตาที่สงบนิ่ง คมดาบของเขาดูเหมือนจะมีเกล็ดมังกรละเอียดพันอยู่ทั้งสองด้าน

แสงดาบสีเขียวมรกตเป็นจังหวะยาวกว่าหนึ่งฟุต ภาพติดตาของมันวาบและหายไปในพริบตา!

เหอะ!!!

คมดาบแทงทะลุอาเรย์อย่างรุนแรง ตัดผ่านอาเรย์ทีละนิ้วๆ ต่อหน้าสายตาที่ตกตะลึงของไป่ซู่

ในขณะเดียวกัน พลังดาบอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุขึ้น!

บูม!!!

มังกรฟ้าขนาดสิบจางหลงปรากฏขึ้นด้านหลังเหวินกู่หยาน ก้มหัวลงและคำราม!

พลังดาบเรืองรองปรากฏออกมา… วิญญาณมังกรฟ้า!