ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 306 ไม่มีใครตอบกลับ

บทที่ 306 ไม่มีใครตอบกลับ

ขณะที่มองดูหลัวอี้ค่อย ๆ หายลับไปจากสายตา เจียงหวู่ถึงกล้าถอนหายใจยาว ๆ ในป่า

ตอนนี้เป็นช่วงยามดึก อุณหภูมิหนาวเย็นที่สุดในหนึ่งวัน

แต่เจียงหวู่กลับพบว่าตัวเขามีเหงื่อท่วมเต็มแผ่นหลัง

นี่ไม่ใช่เพราะร้อน แต่เป็นเพราะตกใจกับคำพูดของสองคนก่อนหน้านี้

เขารีบส่งข้อความไปหาหานชิงอวี่ อยากจะยืนยันความคิดเห็นของแพทย์หนุ่มเกี่ยวกับเรื่องนี้

[หมอหาน ผมได้วิดีโอมาคลิปหนึ่ง คุณอยากจะดูไหม?]

ที่ไม่ได้ส่งวิดีโอไปในทันที เป็นเพราะเจียงหวู่อยากจะยืนยันว่าตอนนี้หานชิงอวี่สะดวกที่จะดูวิดีโอคลิปนี้หรือไม่

ถึงอย่างไรวิดีโอคลิปนี้ก็เป็นเรื่องสำคัญ หากไม่ระวังแล้วคนอื่นเห็นเข้า อาจจะก่อให้เกิดปัญหาอื่น ๆ ได้

แม้เจียงหวู่จะเป็นคนหยาบกระด้างที่ไม่ได้อ่านหนังสือมากนัก แต่สำหรับเรื่องแบบนี้ เขาก็ยังคงแยกแยะได้ชัดเจน

ดังนั้น เขาจึงคิดที่จะส่งข้อความไปถามหานชิงอวี่โดยตรงเพื่อยืนยัน

หลังจากยืนยันว่าหานชิงอวี่สะดวกแล้ว เขาจึงค่อยส่งวิดีโอไป

แต่หนึ่งนาทีผ่านไป

สองนาทีผ่านไป

ในพริบตา เวลาเกือบจะถึงยี่สิบนาทีแล้ว

ในช่วงเวลายี่สิบนาทีนี้ หานชิงอวี่ไม่ได้ตอบกลับคำถามของเจียงหวู่แม้แต่น้อย

เขาหลับไปแล้วหรือเปล่านะ?

เจียงหวู่คิดถึงตรงนี้แล้ว ก็ส่ายหัวทันที

ถึงแม้เขาจะรู้ว่าหมอเวรกลางคืนสามารถพักได้ แต่ก่อนหน้านี้หานชิงอวี่ก็บอกกับเขาว่าให้ติดต่อกันไว้

ด้วยนิสัยของอีกฝ่าย ไม่น่าจะหลับในเวลาแบบนี้เลย

พอคิดถึงตรงนี้ ในใจของเจียงหวู่ก็เกิดการคาดเดาในแง่ร้ายขึ้นมาในทันที

เพราะว่าหลังจากที่เจี๋ยเป่ากลับไปที่โรงพยาบาล หานชิงอวี่ไม่ตอบข้อความเขาอีกเลย

หรือว่าการกระทำของเขาถูกจับได้ เมื่อครู่พวกเขาดูเหมือนจะไม่ลงรอยกัน แล้วแยกย้ายกลับไปที่โรงพยาบาล แต่จริง ๆ แล้วไปหาหมอหานเพื่อคุยกัน?

หรือไม่ก็ ทั้งสองอาจจะรู้ตัวตนของเขาอยู่แล้ว

ตอนที่เพิ่งออกมาจากโรงพยาบาล ก็แค่ล่อให้เสือออกจากถ้ำ ตอนนี้เห็นว่าเขาตกหลุมพรางจริง ๆ เลยกลับมาที่โรงพยาบาลหลังจากจัดการบางอย่างเสร็จ

แล้วสิ่งที่จัดการไปนั้น จะเป็นอะไรกันนะ?

เจียงหวู่คิดถึงตรงนี้แล้วก็อดรู้สึกขนลุกไม่ได้

ก่อนหน้านี้ที่ต่อสู้ด้วยปัญญากับเฝิงเว๋ยนั้น ระดับมันสูงเกินกว่าที่เขาคิดไว้มากแล้ว

ก็เพราะอีกฝ่ายกล้าทำอะไรเกินเลยจริง ๆ นี่นา

ตอนนี้ถึงแม้เจี๋ยเป่าจะเป็นหมอ แต่ถ้าบีบให้เขาตกที่นั่งลำบาก ก็ยากที่จะคาดเดาว่าเขาจะทำอะไรได้บ้าง

คิดได้ดังนั้น เจียงหวู่จึงรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปทางโรงพยาบาลเมืองจินทันที

อย่างไรก็ตาม หานชิงอวี่เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเขาและน้องสาวเอาไว้

หากปราศจากหานชิงอวี่ เจียงหวู่และน้องสาวของเขาอาจจะต้องพบกับจุดจบของชีวิตไปนานแล้ว

โชคดีที่มีหานชิงอวี่ปรากฏตัว ทำให้ชีวิตของเขาและเจียงหลานหยวนค่อย ๆ กลับเข้าสู่ทางที่ถูกต้อง

เจียงหวู่มาถึงหน้าประตู โรงพยาบาลหลังจากผ่านไปสิบนาที

เขาพยายามทำท่าทางเป็นญาติของผู้ป่วย เดินตรงไปยังอาคารผู้ป่วยใน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้ชายแก่ที่เฝ้าประตูมองมาที่เขาเพียงแวบเดียว แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรเพิ่มเติม

เมื่อเจียงหวู่มาถึงอาคารผู้ป่วยในของโรงพยาบาล และในที่สุดก็มาถึงหน้าห้องทำงานของหานชิงอวี่ได้อย่างยากลำบาก

เขาเห็นแพทย์คนหนึ่งเดินออกมาจากห้องทำงานด้วยความโกรธเคือง

ได้ยินเขาหันหน้าไปทางห้องแล้วพูดว่า

“พวกคุณสองคนต้องการทำให้โรงพยาบาลศูนย์ของพวกเราเสียหน้าจริง ๆ สินะ!”

หลังจากพูดจบ แพทย์คนนั้นกำลังจะหันหน้าออกจากประตู แต่กลับไปชนกับ เจียงหวู่ที่มีใบหน้าดุดัน

เขามองไปที่เจียงหวู่แล้วตกใจในทันที

อย่างไรก็ตาม ที่นี่เป็นโรงพยาบาลในยามดึก เดิมทีการปรากฏตัวของญาติผู้ป่วยในเวลาแบบนี้ถือเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยปกติอยู่แล้ว

แต่ใครจะคิดว่า เพิ่งจะเปิดประตูออกมา ก็ชนเข้ากับชายร่างใหญ่แบบนี้เสียแล้ว

ในชั่วขณะนั้น แพทย์ได้ทบทวนญาติของผู้ป่วยทั้งหมดที่เขารับผิดชอบในใจ

หลังจากที่ยืนยันว่าตัวเองได้ค้นหาทั่วความทรงจำแล้ว ก็ยังไม่พบใบหน้าที่คล้ายคลึงกับเจียงหวู่ หมอคนนั้นถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างเบา ๆ

หลังจากนั้น เขาก็เอ่ยปากกับเจียงหวู่ด้วยความระมัดระวังเล็กน้อย

“เอ่อ… คุณคือ…”

เจียงหวู่ตอบด้วยเสียงอู้อี้

“ผมมาหาคุณหมอหานชิงอวี่ เขาอยู่ไหม?”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ของเจียงหวู่ หมอหนุ่มก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เขามองไปที่เจียงหวู่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย แล้วเอ่ยว่า

“อยู่! อยู่ครับ!”

“คืนนี้เป็นเวรของคุณหมอหาน คุณมาตอนนี้ถือว่ามาถูกเวลาจริง ๆ”

“คุณหมอหานอยู่ข้างใน คุณรีบเข้าไปหาเขาเถอะ!”

หลังจากพูดจบ หมอหนุ่มก็โบกมือให้เจียงหวู่ จากนั้นก็เดินไปอีกทางอย่างรวดเร็ว

เจียงหวู่รู้สึกงงงวยกับท่าทีของหมอคนนี้

จากบทสนทนาที่เขาคุยกับคนข้างในเมื่อครู่ ดูเหมือนว่าเขากับคุณหมอหานจะไม่ค่อยลงรอยกัน

แต่ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อเขาได้ยินว่าตัวเองมาหาหานชิงอวี่ สีหน้าของเขาก็ดูตื่นเต้นเกินกว่าเหตุ

สิ่งที่เจียงหวู่ไม่รู้ก็คือ เมื่อหมอคนนั้นเห็นเจียงหวู่ในชั่วพริบตา เขาก็รู้สึกได้ถึงลางไม่ดีบางอย่าง

แม้ว่าใบหน้านี้จะดูไม่ถึงกับเป็นปีศาจร้าย แต่ก็เป็นบุคลิกที่มีหลังจากต่อสู้ดิ้นรนในสังคมมานาน

ดังนั้น ทันทีที่หมอตรงหน้าเห็นเจียงหวู่ เขาก็คิดว่าเจียงหวู่น่าจะเป็นพวกก่อกวนโรงพยาบาล

การมาที่ห้องทำงานของหานชิงอวี่ในยามวิกาลขนาดนี้ แสดงว่าต้องสอบถามข้อมูลมาพอสมควรแน่ ๆ

แม้กระทั่งเรื่องที่หานชิงอวี่เปลี่ยนกะเขาก็ยังรู้

ดังนั้น สาเหตุที่หมอคนนี้แสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมา ไม่ใช่เพราะมีเรื่องดีอะไร

แต่เป็นเพราะเขามองหน้าตาของเจียงหวู่ แล้วคิดว่าหานชิงอวี่กำลังจะโดนจัดการในไม่ช้า

ดังนั้น แม้แต่ท่าทางเดินจากไปก็ยังดูสดใสขึ้นมาก

ในด้านนี้ แม้ว่าจะยังไม่เข้าใจสาเหตุต่าง ๆ แต่ตอนนี้อย่างน้อยก็รู้สึกว่าหานชิงอวี่ไม่ได้เกิดเรื่องอะไร เจียงหวู่จึงถอนหายใจโล่งอก

ดังนั้น หลังจากเคาะประตูแล้ว เขาก็เดินเข้ามาในห้องทำงานเวรของหานชิงอวี่

ทันทีที่เข้ามา ก็เห็นหานชิงอวี่กับหมออีกคนนั่งหันหน้าเข้าหากัน ดูเหมือนกำลังหารือเรื่องอะไรบางอย่างอยู่

เมื่อหานชิงอวี่เห็นเจียงหวู่ ก็แสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

จากนั้นเขาก็มองโทรศัพท์มือถือ แล้วเดาเหตุผลที่เจียงหวู่มาได้คร่าว ๆ

เจียงหวู่มองไปที่อิงชื่อจ้งด้านข้างด้วยความลังเลใจเล็กน้อย แล้วเอ่ยปากพูดอย่างลังเล

“หมอหาน คนนี้คือ…”

หานชิงอวี่ส่ายหัว แล้วพูดกับเจียงหวู่ว่า

“คนนี้คือหมออิงชื่อจ้ง เขามาปรึกษาเรื่องบางอย่างกับผม”

“วิดีโอของคุณถ่ายอะไรมาหรือเปล่า มาดูด้วยกันสิ”