ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 401 ประธานหนุ่มผู้เด็ดขาด
หานชิงอวี่เดินผ่านทางประตูหลังและมองไปข้างหน้า พบว่ามีคนกำลังถือป้ายประท้วงอยู่ที่หน้าสำนักงาน
ป้ายเหล่านั้นมีข้อความที่กล่าวหาว่าบริษัทของเขาทำให้คนตาย ไม่สนใจชีวิตคนในการทดลองยา เป็นต้น
หานชิงอวี่เห็นข้อความเหล่านั้นแล้วก็ยิ้มเยาะ เพราะเขาได้เตรียมการรับมือไว้แล้ว ไม่อย่างนั้นครั้งนี้เขาคงไม่สามารถลบล้างข้อกล่าวหานี้ไปได้ง่าย ๆ
“ทุกคนถอยหน่อย คุณชายของพวกเรามาแล้ว!” หวังปินพาหานชิงอวี่มาถึงหน้าสำนักงาน ขณะเดินเข้ามาเขาก็บอกให้คนที่มารวมตัวกันคอบหลบเพื่อให้ทางเดิน
“นั่นไง หมอนั่นก็คือเจ้าของยาที่ใจดำไงล่ะ!”
“ดูจากท่าทางก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนดี!”
ญาติพี่น้องของผู้ที่ได้รับผลกระทบ รวมทั้งนักข่าวที่พวกเขาพามา ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์หานชิงอวี่กันเต็มที่
หานชิงอวี่ไม่สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์นั้น เขานั่งลงที่โต๊ะและยิ้มให้กับผู้คนที่ยืนอยู่ข้างหน้า
“พวกคุณพูดตลอดเลยว่าผมทำร้ายครอบครัวของคุณ! แล้วหลักฐานอยู่ไหนครับ? เอามาให้ผมดูหน่อย!”
หานชิงอวี่หยุดยิ้มและทำหน้าจริงจัง มองไปยังกลุ่มคนด้วยท่าที่เคร่งขรึม
หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งก้าวออกมาและวางรายงานการวินิจฉัยโรคของสามีของเธอไว้บนโต๊ะทำงานของหานชิงอวี่ สายตาของเธอจ้องเขม็งไปที่หานชิงอวี่
“นี่ไง! คุณเอาไปดูเองเลย นี่คือรายงานการวินิจฉัยโรคของสามีฉัน! เขาเกิดอาการไตวายเพราะกินยาของคุณ!”
เธอกล่าวด้วยเสียงกร้าว แต่หานชิงอวี่กลับดูไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
“คุณแน่ใจเหรอครับว่านี่เป็นผลที่เกิดจากยาของบริษัทผม?” หานชิงอวี่ไม่ได้สนใจรายงานบนโต๊ะ เขาลุกขึ้นและจ้องมองไปที่คนตรงหน้า
“นี่คุณหมายความว่ายังไง! คุณกำลังจะบอกว่าพวกเราหลอกลวงคุณงั้นเหรอ!” หญิงวัยกลางคนโกรธขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของหานชิงอวี่ เธอชี้มาที่เขาและพูดว่า “สามีฉันเข้าโรงพยาบาลเพราะกินยาของบริษัทคุณ! คุณยังจะปฏิเสธอีกเหรอ!”
“ใช่แล้ว! ทุกคนดูไว้นะ โรงพยาบาลของตระกูลหานทำให้คนตายแล้วยังไม่รับผิดชอบ!” หญิงวัยกลางคนพูดนำขึ้นมา ทำให้ผู้คนรอบข้างเริ่มเห็นด้วย
“พวกเราต้องทวงความยุติธรรม! อย่าปล่อยให้พวกเขาหลุดรอดไปได้!”
“ใช่แล้ว! เพื่อน ๆ นักข่าว นี่คือโฉมหน้าของพ่อค้าหน้าเลือด! ทุกคนเห็นกันชัดเจนแล้วนะ!”
ผู้คนเริ่มประท้วงเสียงดัง หากไม่มีนักข่าวอยู่ พวกเขาอาจจะลงมือทำร้ายกันแล้ว
“นักข่าวก็อยู่ที่นี่แล้ว งั้นผมจะบอกความจริงให้ฟังเลยแล้วกัน!” หานชิงอวี่พูดต่อ “พวกคุณบอกว่ายาของเราทำให้เกิดปัญหา! ไม่ต้องปิดบังอะไรอีกแล้ว! ผมได้ยินมาว่ามีคนพยายามจะทำร้ายเรา โดยการใส่สารพิษลงในยาทดลองของเรา! แต่บอกไว้ก่อนว่าผมได้เปลี่ยนยาเป็นวิตามินซีไปแล้ว!”
หานชิงอวี่พูดเสร็จก็หันมายิ้มราวกับเป็นผู้บริสุทธิ์
“ฮึ ยังจะกล้ามาโกหกอีกเหรอ คุณคิดว่าเราจะเชื่อคำโกหกของคุณเหรอ!” หญิงวัยกลางคนก้าวออกมาอีกครั้ง ชี้ไปที่หานชิงอวี่ “ไม่ว่าคุณจะหาข้ออ้างอะไร ก็ไม่สามารถปฏิเสธความจริงที่ว่าพวกคุณเป็นพ่อค้าโลภ! ใช้คนทดลองยาเพื่อหากำไร!”
“เพื่อนนักข่าว พวกคุณต้องยืนหยัดเพื่อพวกเราด้วยนะ!”
“ใช่แล้ว ๆ โรงงานยานี้หากำไรจากความทุกข์ของคนอื่น!”
“โรงงานยาของตระกูลหานต้องปิดตัวลงอย่างถาวร!”
ผู้คนเหล่านั้นเริ่มรวมตัวกันประท้วงอีกครั้ง
“หวังปิน! ไปเอาโปรเจ็กเตอร์มา เราจะให้พวกเขาดูเหตุการณ์จริงในตอนนั้น!” หานชิงอวี่สั่งหวังปินให้ไปเอาโปรเจ็กเตอร์ และอธิบายกับผู้คนต่อไปว่า “ยาที่พวกคุณคืนมานั้นน่ะ พวกเราได้เก็บบันทึกไว้อย่างเป็นทางการทั้งสองฝ่าย ตอนนี้เราสามารถตรวจสอบได้ทันทีเลย! ลองเทยาดูสิว่าใช่วิตามินซีไหม! หรือถ้าไม่เชื่อ คุณสามารถไปตรวจสอบที่สำนักงานรับรองได้!”
ท่าทางไม่แยแสของหานชิงอวี่ทำให้หลายคนเริ่มกังวล
กลุ่มคนบางคนเริ่มเปิดขวดยาของพวกเขาและเทออกมาดู
ไม่ผิดจากที่คาดไว้ มันเป็นวิตามินซีจริง ๆ
“นี่มันของปลอมนี่! ทุกคนอย่าไปเชื่อเขานะ!” หญิงวัยกลางคนมองไปที่ยาก่อนจะโยนขวดยาลงบนโต๊ะทำงานของหานชิงอวี่
“ผมมีหลักฐานชัดเจนและถูกต้อง ถ้าคุณอยากก่อเรื่องต่อก็เชิญ!” หานชิงอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ผมรับรองว่า ทุกคนที่อยู่ที่นี่รวมถึงนักข่าวจะถูกส่งตัวเข้าคุกแน่ ถ้าไม่ได้อยู่ในนั้นสักปีครึ่ง ก็อย่าคิดว่าจะออกมาได้!” หานชิงอวี่พูดเสียงดังฟังชัดและหนักแน่น “แค่ข้อหาขู่กรรโชกทรัพย์ก็ทำให้พวกคุณติดคุกไปอีกหลายปีได้แล้ว!”
หลังจากนั้นเขาก็หันไปถามหวังปินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ “พวกเขาเรียกเงินเราเท่าไหร่?”
“คุณผู้หญิงท่านนี้เรียกสามล้าน! ส่วนอีกสองคนก็เรียกคนละสองล้าน!” หวังปินตอบพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อย
“มีวิดีโอหลักฐานใช่ไหม?” หานชิงอวี่พยักหน้าและพูดต่อ “ใครที่เรียกเงินเกินหนึ่งล้านบาท ให้แจ้งตำรวจจับข้อหาขู่กรรโชกทันที เราจะไม่ยอมผ่อนปรน! ผมอยากให้คนในเมืองจินรู้ว่า ใครที่คิดจะมาขู่กรรโชกตระกูลหานจะต้องเจอกับอะไร”
“ครับ คุณชาย!” หวังปินตอบอย่างสุภาพ
เขารู้อยู่แล้วว่ามีแผนการร้ายเกิดขึ้น และเขาก็สามารถจัดการเรื่องทั้งหมดนี้ได้ด้วยตัวเอง แต่เขาต้องการให้คุณชายได้แสดงความสามารถ
หานชิงอวี่มองไปที่กลุ่มคนตรงหน้าพลางยิ้มเยาะ “พวกคุณสามารถทำเรื่องต่อไปได้เลยนะ ผมอยากจะเห็นเหมือนกันว่าใครจะถูกกฎหมายลงโทษในท้ายที่สุด”
ผู้คนต่างมองหน้ากันด้วยความสับสน ท่าทีที่เคยดุดันเริ่มลดลง พวกเขารู้ว่าหานชิงอวี่ไม่ได้พูดเพียงแค่ปากเปล่า แต่เขามีอำนาจและวิธีการมากพอที่จะจัดการกับพวกเขา
“ดี งั้นพวกเราไปกันเถอะ!” หญิงวัยกลางคนกัดฟันพูด เธอรู้ว่าตัวเองไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้อีกแล้ว
คนอื่น ๆ ที่อยู่ในที่นี้ก็เริ่มเก็บขวดยาและเตรียมตัวออกไปตามหญิงวัยกลางคน นักข่าวก็เริ่มเก็บอุปกรณ์และเตรียมออกไปเช่นกัน
“เข้ามาก่อเรื่องมันง่าย แต่คิดจะออกไปมันไม่ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะ! เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย! ปิดประตูไว้ ถ้าใครพยายามออกไป ให้จับในข้อหาพยายามขู่กรรโชกทรัพย์! รอจนกว่าตำรวจจะมาถึงแล้วค่อยเพิ่มโทษ!”
หานชิงอวี่พูดอย่างเด็ดขาดโดยไม่ขยับจากที่นั่ง
ทันทีที่ได้ยินคำสั่งนั้น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ถือกระบองก็มายืนขวางทางออก
“หานชิงอวี่ นี่มันเป็นการกักขังหน่วงเหนี่ยวนะ! ฉันจะฟ้องคุณ!” หนึ่งในคนกลุ่มนั้นพูดขึ้นด้วยความโกรธจัด
“ใช่ นี่มันผิดกฎหมายนะ เรามีสิทธิ์ฟ้องคุณ!”
“ปล่อยเราออกไปซะ คุณกำลังทำผิดกฎหมาย!”
“โทรหาตำรวจให้มาที่นี่เลย!”
ผู้คนเริ่มตะโกนเรียกร้องเมื่อถูกล้อมไว้ นักข่าวบางคนก็หยิบสมุดจดขึ้นมาบันทึกสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างตั้งใจ
“ใครเป็นคนสั่งให้พวกคุณทำแบบนี้ บอกความจริงมาให้หมด! แล้วผมจะไม่เอาความอะไร!”
“แต่ถ้าใครคิดว่าตัวเองมีความสามารถ ก็ไม่ต้องพูดก็ได้!”
หานชิงอวี่เอ่ยอย่างเคร่งขรึมขณะลุกขึ้นยืน เขามองไปยังกลุ่มคนตรงหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง