ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 123 คลาสสิก
ตอนที่ 123 คลาสสิก
ไปตี้กับโจวหานจิ้นปะทะกันเป็นครั้งที่สามแล้วสินะ?
มีคนที่ไมค่อยแน่ใจจึงไปถามในกลุ่มใหญ่ของคนในวงการ จากนั้นก็มีเหลารุ่นใหญ่ยกขบวนมาอธิบายแบบจัดเต็ม
แต่ละคนเล่าได้อย่างแม่นยำราวกับของล้ำค่าที่อยู่ในบ้านตัวเอง
‘‘ดับทุกข์’ เพลงแรกของไปตี้ตอนที่เพิ่งเดบิวต์ปีที่แล้ว ก็ได้เจอกับโจวหานจิ้นเลย!’
‘หลังจากนั้นไปตี้ก็แต่ง ‘แสงจันทรา’ แล้วก็เจอโจวหานจิ้นครั้งที่สอง’
‘ครั้งแรกโจวหานจิ้นชนะไปแบบฉิวเฉียด ครั้งที่สองโจวหานจิ้นแพ้ยับ ถ้ามองข้ามรายละเอียดไป สถิติก็นับว่าเสมอกันหนึ่งต่อหนึ่งละมั้ง’
‘แต่นักร้องกับคนแต่งเพลงไม่มีอะไรเทียบกันได้หรอกมั้ง?’
‘ก็จริงแหละ แต่โชคชะตาระหว่างสองคนนี้ก็แปลกๆ บอกไม่ถูกเลย’
ก็จริงละนะ
หลินจือไปอยากจะฉวยโอกาสจากช่องโหว่ โจวหานจิ้นก็อยากฉวยโอกาสจากช่องโหว่นี้เหมือนกัน
ทั้งสองคนมีความคิดเหมือนกัน จึงบังเอิญมาเจอกันพอดี
ถ้าเปรียบเทียบอย่างไม่ค่อยเหมาะสมหน่อย ก็เหมือนโจรสองคนที่หมายตาบ้านเศรษฐีคนเดียวกัน แล้วยังเลือกลงมือในคืนเดียวกันอีก
บังเอิญเกินไปแล้ว!
แต่ไม่นานทุกคนก็ไม่ได้สนใจความบังเอิญนี้อีกต่อไป
จริงอยู่ที่วงการเพลงฉินโจวกว้างใหญ่ แต่จำนวนนักร้องระดับราชาเพลงและราชินีเพลงก็มีอยู่รอยนิด
การเจอกันปีละสองสามครั้งเป็นเรื่องธรรมดา
ตอนนี้ทุกคนต่างให้ความสนใจไปที่ธีมหลักของเพลงอิมเพรสชั่นที่ไปตี้แต่งมากกว่า
‘จิ๋นซีฮ่องเต้? เอาเรื่อง’
‘ไปตี้นี่ใช้ชีวิตราบรื่นเกินไปหรือเปล่า?’
‘แต่งเพลงอิมเพรสชันจิ๋นซีฮ่องเต้ เติมสีสันให้ชีวิตหน่อยรึไง?’
‘เพลงเกี่ยวกับจิ๋นซีฮ่องเต้นี่ไม่ใช่ว่าจะแต่งกันง่ายๆ เลยนะ ก่อนหน้านี้มีคนพลาดเรื่องนี้กันเพียบ
ลองไปดูคอมเมนต์ในเน็ตสิ เพลงยังไม่ทันปล่อยก็เริ่มมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์บนแพลตฟอร์มจี๋กวงแล้ว’
‘แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอก อย่างมากก็แค่ชาวเน็ตไม่ชายตามอง’
‘ประเด็นคือชาวเน็ตตั้งความคาดหวังกับเพลงอิมเพรสชั่นของจิ๋นซีฮ่องเต้ให้เป็นคลาสสิกเท่านั้น ทำอย่างกับเพลงคลาสสิกหาง่ายเหมือนผักกาดขาวงั้นแหละ’
อีกด้านหนึ่ง โจวหานจิ้นเพิ่งโพสต์ข้อความเสร็จก็โอบหลี่เซียวแฟนสาวไว้ในอ้อมแขน พลางพูดอย่างอารมณ์ดีสุดๆ ว่า
“เมื่อก่อนฉันมักจะแสวงหาความสมบูรณ์แบบจากตัวเลขยอดดาวน์โหลดในแต่ละเดือน เลยชอบปล่อยเพลงวันแรกของเดือน
แต่ไปตี้ทำให้ฉันได้แรงบันดาลใจใหม่ ใครว่าต้องปล่อยเพลงวันที่หนึ่งเสมอไป
ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลนะวิ่งลงสนามได้ตลอด จะวันที่สอง วันที่สาม วันที่สี่ก็ได้ทั้งนั้น
ขอแค่ได้แชมป์ประจำฤดูกาล ยิ่งปล่อยเพลงช้าก็ยิ่งทำให้เห็นว่าฉันเก่งไม่ใช่เหรอ?”
“แล้วทำไมนายไม่ปล่อยสิ้นเดือนไปเลยละ?”
หลี่เซียว กะพริบตาปริบๆ
“เพลงเดบิวต์ไปตี้ก็ปล่อยตอนสิ้นเดือนนี่นา”
โจวหานจิ้นยิ้มตาหยีพลางพูดว่า
“เพราะงั้นเดือนนั้นเขาเลยไม่ได้อันดับหนึ่งไง ครั้งนั้นฉันชนะไปตี้นะ!”
หลี่เซียวพูดอย่างครุ่นคิด
“ดูเหมือนนายจะชอบเน้นจังเลยนะว่าเคยชนะไปตี้มาแล้วครั้งหนึ่ง”
“เหรอ?”
“ไม่เหรอ?”
“เปล่าสักหน่อย”
โจวหานจิ้นส่ายหัวแรงๆ
“เรื่องแค่นี้มีอะไรให้เน้น อย่างกับการชนะไปตี้เป็นเรื่องน่าภูมิใจมากยังไงยังงั้น
สำหรับฉันนะ ก็แค่เรื่องเล็กๆ ที่ไม่มีค่าให้พูดถึงด้วยซ้ำ”
หยุดครู่หนึ่ง โจวหานจิ้นก็ยกเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย
“คราวหน้าถ้าเจอไปตี้อีก ฉันก็ยังชนะเขาได้อยู่ดี”
“เหรอ?”
เมื่อหลี่เซียวที่กำลังนอนตะแคงเล่นมือถืออยู่ได้ยินแบบนั้น ก็กล่าวด้วยสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย
“งั้นไม่ต้องรอคราวหน้าแล้วละ คืนนี้สองทุ่มพวกนายมีนัดกัน…”
พูดพลาง หลี่เซียวก็ยื่นข่าวเพลงใหม่ของไปตี้ให้โจวหานจิ้นดู
เมื่อโจวหานจิ้นเห็นข่าว หัวใจก็ดีดโหยง รู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ร่างกายรู้สึกเกร็งเล็กน้อย
ทำไมไปตี้ก็ปล่อยเพลงคืนนี้เหมือนกันละ!
แต่หลังจากเห็นว่าหัวข้อเพลงใหม่ของไปตี้ ร่างกายของโจวหานจิ้นก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลงทันที
ที่แท้ก็เป็นเพลงสั่งทำพิเศษนี่เอง เพลงสั่งทำพิเศษแต่งยากมาก
ไปตี้คงไม่สามารถการันตีได้ทุกครั้งหรอกว่าตัวเองจะทำผลงานอย่าง ‘แสงจันทรา’ ออกมาได้อีกจริงไหม?
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงครั้งนี้ที่ไปตี้ต้องแต่งเพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้
เพลงแนวนี้ชาวเน็ตส่วนใหญ่แทบไม่ยอมรับกันอยู่แล้ว เว้นแต่เขาจะทำเพลงระดับคลาสสิกออกมาได้!
แต่เพลงคลาสสิกคิดออกมาได้ง่ายๆ หรือไง?
ดังนั้น ถึงแม้เพลงนี้จะต้องมาแข่งชิงแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลพร้อมกับเพลงของตน
แต่โจวหานจิ้นก็ไม่ได้รู้สึกกังวล กระทั่งกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า
“งั้นคราวนี้ฉันจะชนะเขา!”
ถึงจะดูฉวยโอกาสคนอื่นอยู่หน่อยๆ เพราะทางฝั่งไปตี้ต้องแต่งเพลงตามสั่ง แถมยังเป็นเพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้ด้วย
มองยังไงเพลงนี้ก็โดดเด่นได้ยาก แต่หลังจากที่โจวหานจิ้นแพ้ให้ไปตี้ครั้งก่อนก็อยากเอาชนะคืนให้ได้
ที่สำคัญคือต้องกู้ศักดิ์ศรีของตนต่อหน้าแฟนสาว ไม่อย่างนั้นจะเสียหน้าขนาดไหน?
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง… เพลงนี้ของไปตี้ คนร้องคือจางซีหยาง!
โจวหานจิ้นไม่ได้ลืมว่าจางซีหยางเคยคัฟเวอร์เพลงของตน ชาวเน็ตหลายคนบอกว่าหมอนั่นร้องได้ดีกว่าตนเสียอีก
หึๆๆ โอกาสแก้แค้นมาถึงแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วยังเป็นศัตรูสองคนจับมือกันมาด้วยสิ!
หลี่เซียวก็หัวเราะตามไปด้วย ถึงเธอจะชอบแซะแฟนของเธออยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะแซะตลอด บางทีก็ต้องให้กำลังใจบ้าง
อย่างเช่นคืนนี้ หลี่เซียวรู้ดีว่าเพลงของไปตี้เป็นเพลงอิมเพรสชันเกี่ยวกับจิ๋นซีฮ่องเต้
ซึ่งคนทั่วไปโดยพื้นฐานแล้วก็ไม่น่าจะอินด้วยเท่าไหร่ เขาก็แค่ทำตามที่ฝ่ายว่าจ้างกำหนดมาเท่านั้น
ต่อให้โจวหานจิ้นชนะมันก็ไม่ได้พิสูจน์อะไร แต่หลี่เซียวกลับไม่พูดประเด็นนี้ออกมา แถมยังแกล้งทำเป็นเห็นด้วย
“พวกนายสองคนสูสีกัน คราวก่อนเขาชนะนาย คราวนี้นายชนะเขา”
ไม่มีปัญหา! โจวหานจิ้นได้ฟังแล้วก็อารมณ์ดี นอนเอกเขนกอยู่บนเตียง ใช้เวลายามบ่ายกับหลี่เซียวอย่างหวานชื่น
ในที่สุด! ฟ้าก็มืดแล้ว! อีกไม่นานจะเป็นเวลาสองทุ่ม
หลี่เซียวกล่าว
“เพลงใหม่ของไปตี้กับจางซีหยางจะปล่อยแล้วนะ ลองฟังกันไหม?”
โจวหานจิ้นตอบอย่างไม่ใส่ใจ
ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก
ห้าสิบแปดนาที ห้าสิบเก้านาที สองทุ่มตรง
หลี่เชียวกดเข้าไปดูผลงานในหน้าโปรไฟล์ของไปตี้ แล้วพบเพลงใหม่ที่ชื่อว่า ‘ขอยืมเวลาอีกห้าร้อยปีจากฟ้า’
“ชื่อเพลงนี้ทรงพลังจริงๆ!” หลี่เซียวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม
โจวหานจิ้นโผล่หน้ามาดูแล้วพยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า
“ฝีมือการเขียนของไปตี้นี่เจ๋งจริงๆ ประโยคที่โพสต์ในแอ็กเคานต์จี๋กวงของเขาก็ล้วนมีความเป็นวรรณศิลป์สุดๆ…”
เสียงของโจวหานจิ้นชะงักไป
หลี่เซียวแกล้งแหย่ว่า
“นี่นายติดตามเขาด้วยเหรอ? ใช้บัญชีลับติดตามหรือไง?”
โจวหานจิ้นกระแอมทีหนึ่ง
“แค่เผลอไปกดติดตามนะ ขี้เกียจกดยกเลิกก็เท่านั้น… มาฟังเพลงกันเถอะ”
หลี่เซียวเข้าใจนิสัยปากแข็งของโจวหานจิ้นดี บางครั้งเธอก็ชอบเห็นเขาเป็นแบบนี้
ในโทรศัพท์มือถือ เสียงของจางซีหยางดังขึ้น
ตอนแรกโจวหานจิ้นยังวิจารณ์ไม่หยุด
“เธอเคยบอกว่าจางซีหยางร้องใช้ได้ แต่ฉันว่าก็ธรรมดาๆ นะ ตะกี้ท่อนนั้นฉันน่ะทำได้ดีกว่าเขาซะอีก…”
วิจารณ์ไปวิจารณ์มา… โจวหานจิ้นก็ไม่พูดอะไรอีกเลย
“มองดูเกือกม้าเหล็กกระทบพื้นกึกก้อง เหยียบย่ำทั่วผืนแผ่นดินใหญ่หมื่นลี้
ยืนหยัดอยู่กลางพายุคลื่นลม จับยึดวงโคจรแห่งตะวันแลจันทรา
หวังให้หมู่ประชาอยู่เย็นเป็นสุข บ้านเมืองสงบสันติสมบูรณ์
ข้ายังอยากมีชีวิตอีกห้าร้อยปีจริงๆ!”
เสียงแห่งราชา! ดังกึกก้องไปทั่วห้อง!
หลี่เซียวรู้สึกได้ว่าอ้อมแขนของโจวหานจิ้นที่โอบเธอไว้แน่นขึ้นเรื่อยๆ…
“อุ๊ย!” เธออุทานเบาๆ ก่อนจะกดหยุดเพลง แล้วมองไปที่โจวหานจิ้น
“นายทำฉันเจ็บนะ”
“ขอโทษ”
โจวหานจิ้นสีหน้าไม่สู้ดี ราวกับคนเห็นผีอย่างไรอย่างนั้น
หลี่เซียวรู้ดีว่าโจวหานจิ้นถูกกระทบกระเทือนจิตใจไม่น้อย เพราะแม้แต่เธอยังรู้สึกว่าเพลงนี้แรงใช่ย่อย จึงปลอบเขาเบาๆ
“จริงๆ นายก็เก่งอยู่แล้วนะ แค่ไปตี้ดูเหมือนจะ เออ เพลงนี้นะมัน…”
แรงไปหน่อย? หลี่เซียวไม่แน่ใจว่าคำพูดนี้ใช้อธิบายถูกต้องหรือเปล่า
ครุ่นคิดสักพักจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้งว่า
“งั้นครั้งหน้าก่อนปล่อยเพลง เราเลี่ยงเขาหน่อยดีไหม?
ถึงฉันจะรู้ว่านายกับไปตี้สูสีกัน ก็เถอะ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องมาพัวพันกับเขาตลอดหรอกจริงไหม?”
เลี่ยงเขา? พัวพันกับเขา?
โจวหานจิ้นแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว
ฉันไม่ได้อยากไปหาเขาสักหน่อย ฉันไม่ได้อยากพัวพันกับเขาเลยด้วยซ้ำ
แต่เขาเป็นฝ่ายมาหาฉันต่างหาก หมอนั่นนะอยากพัวพันกับฉัน
โอยจะบ้าตาย ไอ้ไปตี้นี่มันเกินไปแล้วนะ จะตามเล่นงานฉันอะไรนักหนา
ฉันไปทำอะไรให้ถึงได้มาระรานกันแบบนี้!
ก็แค่ชนะนายครั้งเดียวเองไม่ใช่เหรอ? แก้แค้นฉันครั้งหนึ่งแล้วยังไม่พออีกเหรอ?
ทำไมยังมาอีก! เพลงนี้นายเขียนออกมาได้ยังไง? เพลงระดับนี้นายก็เขียนออกมาได้ยังไง?
ทำไมสู้กับฉันทีไรปล่อยเพลงโหดๆ แบบนี้ทุกทีเลย!
เอาเถอะ จริงๆ แล้วโจวหานจิ้นเองก็รู้ว่า การที่ทั้งสองคนมาเจอกันในเดือนนี้เป็นเรื่องบังเอิญล้วนๆ
ความบังเอิญที่ตัวเขาเองอยากฉวยโอกาสง่ายๆ จากชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล
ส่วนเพลงตามสั่งของอีกฝ่ายก็ต้องปล่อยในวันนี้พอดี
จะบอกว่าไปตี้ตั้งใจมาฉวยโอกาสปล่อยเพลงวันนี้เหมือนกันก็คงไม่ใช่ละมั้ง? คุณภาพเพลงระดับนี้ ไม่เห็นต้องมาพึ่งจังหวะแบบนั้นเลย
งั้นก็คงจะเป็นพรหมลิขิตจริงๆ แม้ว่าโจวหานจิ้นจะรู้สึกว่านี่มันเป็นพันธนาการเวรกรรมแท้ๆ!
บนแอปเพลงใหญ่ๆ อย่างคริมเซินคลาวด์และแพลตฟอร์มอื่นๆ ต่างก็ปล่อยเพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้ที่กองถ่ายภาพยนตร์ ‘ถามฟ้า’ สั่งทำจากเสินฮว่าพร้อมกัน จนเรียกความสนใจจากชาวเน็ตจำนวนมหาศาล
ชื่อเพลงคือ ‘ขอยืมเวลาอีกห้าร้อยปีจากฟ้า’?
ต้องยอมรับว่าชื่อเพลงนี้โคตรจะยิ่งใหญ่อลังการ จนทำให้ใครหลายคนเห็นแล้วอดกดเข้าไปฟังไม่ได้
พอฟังปั๊บ! ทั้งโลกออนไลน์ถึงกับตกตะลึง!
‘เฮ้ย! พอได้ยินท่อนพีค ฉันนี่สั่นไปทั้งตัวเลย!’
‘สุดยอดระเบิดเกินไปแล้ว!’
‘ฟังถึงท่อนฮุคไฟลุกพรึ่บขึ้นมาเลย!’
‘ประโยคที่ “ข้ายังอยากมีชีวิตอีกห้าร้อยปีจริงๆ” แม่งโคตรดี ทั้งความจำใจและความฮึกเหิมของจิ๋นซีฮ่องเต้ถูกถ่ายทอดออกมาหมดจดในเนื้อเพลงประโยคเดียว!’
‘เพราะเกินไปแล้วนะ!’
‘ใครบอกนะว่าไม่มีคนแต่งเพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้ได้ดีหรอก ขอถามเธอหน่อย ‘ขอยืมเวลาอีกห้าร้อยปีจากฟ้า’ ดีพอไหมละ!’
‘ดีมาก! ดีพอมากๆ เลยด้วย!’
‘นี่มันเพลงของจักรพรรดิชัดๆ องอาจยิ่งใหญ่เกรียงไกร!’
‘ไปตี้แต่งออกมาจนได้ ทั้งเพลงทั้งเนื้อร้อง ฟังแล้วขนลุกซู่เลย…’
‘ยอมแล้ว!’
‘ไปตี้โคตรเจ๋ง หรือเพราะในชื่อของเขามีคำว่าตี้ (จักรพรรดิ) อยู่ด้วย ถึงเขียนเพลงจักรพรรดิแบบนี้ออกมาได้?’
‘ฮ่าๆๆๆ ไม่มีที่ติเลย!’
‘คารวะจริงๆ ฉันชอบจิ๋นซีฮ่องเต้มากๆ เพลงนี้คือที่สุดของเพลงที่แต่งให้จิ๋นซีฮ่องเต้เลย!’
‘สุดยอดที่สุดคือเพลงนี้ไม่ได้พูดถึงแค่จิ๋นซีฮ่องเต้เท่านั้นนะ รู้สึกว่าเหล่าจักรพรรดิผู้มีความใฝ่ฝันยิ่งใหญ่หลายคนก็น่าจะเข้ากับเนื้อหาของเพลงนี้ได้เหมือนกัน เพราะงั้นคำว่าเพลงของจักรพรรดิจึงเป็นคำจำกัดความที่ตรงที่สุดสำหรับเพลงนี้อย่างแท้จริง!’
‘ฉันขอยกให้ไปตี้เป็นราชาแห่งเพลงประกอบเลย!’
‘โจทย์เพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้ที่ทำให้วงการเพลงปวดหัวมาหลายปี ในที่สุดไปตี้ก็แก้ได้แล้ว เขาทั้งฉันจะร้องไห้ตายแล้วจริงๆ!’
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า ไปตี้จะสามารถเขียนเพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้ที่เข้าขั้นระดับคลาสสิกออกมาได้จริงๆ!
ไม่ผิด! เพลงนี้คือผลงานระดับคลาสสิก! ชาวเน็ตต่างลงความเห็นในใจ!
ขณะเดียวกันก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าจิ๋นซีฮ่องเต้นั้นเป็นที่นิยมอย่างมากในฉินโจว
ถึงขั้นที่ถ้ามีเพลงเกี่ยวกับจิ๋นซีฮ่องเต้แต่งขึ้นมา แล้วมีจุดไหนไม่เหมาะสมก็จะโดนถล่มยับเยินทันที
ในทางกลับกัน หากใครสามารถแต่งเพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้ได้ดีจริงๆ ก็จะได้รับผลตอบแทนมหาศาลเช่นกัน!
ฮือฮา! ท่ามกลางกระแสชื่นชมล้นหลาม ยอดดาวน์โหลดเพลง ‘ขอยืมเวลาอีกห้าร้อยปีจากฟ้า’ ก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว!
YOU MAY ALSO LIKE
