ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 137 ฉันจะทำให้เธอไม่ได้แม้แต่อันดับสอง
ตอนที่ 137 ฉันจะทำให้เธอไม่ได้แม้แต่อันดับสอง
“นี่คือเพลงรักเล็กๆ ที่เรียบง่าย ขับขานถึงความซับซ้อนในใจผู้คน ฉันคิดว่าฉันมีความสุขมาก ยามรับความอบอุ่นจากเธอ อากาศรอบตัวพลันเปลี่ยนไป นี่คือเพลงรักเล็กๆ ที่เรียบง่าย ขับขานถึงพิราบขาวในใจเรา ฉันคิดว่าฉันเหมาะมากที่จะเป็นผู้ขับขานบทเพลงแห่งรัก วัยเยาว์ล่องลอยอยู่กลางสายลม…”
หลินจือไปกำลังอัดเพลง
ในแง่ของความยากแล้ว “เพลงรักเล็กๆ’ จัดอยู่ในประเภทที่ค่อนข้างยาก ดังนั้นการบันทึกเสียงครั้งนี้ของเขาจึงไม่ราบรื่นเหมือนครั้งก่อนๆ
ติดขัดอยู่หลายครั้ง บันทึกซ้ำไปหลายรอบก็ยังไม่พอใจ จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าโฆษณานั้นให้แต้มทักษะเป็นรางวัล หลินจือไปจึงเอาไปใส่ในทักษะการขับร้องทันที
ติ๊งต่อง
ทักษะการขับร้องของหลินจือไปเพิ่มเป็น 44
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสภาพจิตใจหรือเปล่า หรืออาจจะพัฒนาได้จริงๆ หลังจากใส่ทักษะการขับร้องเพิ่มไปหนึ่งแต้ม ผลการบันทึกเสียงของหลินจือไปก็ดีขึ้นมาก
“เธอรู้ไหม-
แม้พายุฝนจะโถมจนโลกทั้งใบพลิกผัน ฉันก็จะโอบกอดเธอไว้
ทนไม่ได้ที่จะเห็นเงาหลังของเธอเดินจากไป เขียนบทกวีแห่งทุกข์ที่ฉันเฝ้านับวินาทีช่างเนิ่นนาน
แม้โลกทั้งใบถูกความเหงาพันธนาการ ฉันก็ไม่หนีไปไหน
หลีกหนีไม่พ้นสุดท้ายแล้วใครก็ต่างชราลงไป เขียนปราสาทแห่งกาลเวลาประสานเสียงเปียโน…”
วุ่นวายอยู่ตั้งนาน ในที่สุดก็พอจะเห็นผลลัพธ์แล้ว
ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง จู่ๆ นักร้องแถวหน้าของจี๋เฟิงมีเดียนามว่าจี่อิ่งอิ่งก็ได้รับแจ้งจากผู้จัดการให้มาที่บริษัท
“ผู้จัดการ เรียกฉันมามีเรื่องอะไรเหรอ?”
จี่อิ่งอิ่งพูดอย่างสบายๆ ไม่เป็นทางการนัก แม้ว่าจี๋เฟิงมีเดียจะเป็นบริษัทอันดับสี่ของฉินโจว แต่ที่จริงแล้วเทียบกับสามบริษัทยักษ์ใหญ่ไม่ได้เลย
ทั้งจี๋เฟิงมีเดียไม่มีใครเป็นราชาเพลงหรือราชินีเพลงเลยสักคน
แม้นักร้องระดับแถวหน้าก็มีแค่สามคน เป็นชายสอง หญิงหนึ่ง
และในเมื่อจี่อิ่งอิ่งเป็นนักร้องหญิงระดับแถวหน้าคนเดียวของจี๋เฟิงมีเดีย จึงถือได้ว่าเป็นตัวแม่ของแผนกเพลงของบริษัท เวลาเผชิญหน้ากับผู้จัดการ เธอจึงไม่มีท่าทีเกรงใจแม้แต่น้อย
“หลิงหลิง”
ผู้จัดการยิ้มกล่าว
“ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าเธออยากให้อูฉือช่วยแต่งเพลงโบราณให้เธอเหรอ?”
“เขาตอบตกลงแล้ว!?”
ท่าทางสบายๆ ของจี่อิ่งอิ่งหายไปในพริบตา ดวงตาส่องประกายความคาดหวังระยิบระยับ
เพลงโบราณของฉูฉือ ปล่อยเมื่อไหร่เป็นต้องคว้าที่หนึ่งบนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล!
ถ้าเธอได้เพลงโบราณที่ฉูฉือแต่งให้ ต่อให้ไม่ใช่อันดับหนึ่งของชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล อย่างน้อยก็ต้องติดหนึ่งในสามแน่นอน!
และสำหรับจี๋เฟิงมีเดียแล้ว… การได้เข้าชิงสามอันดับแรกของชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลถือเป็นผลงานที่เยี่ยมยอดแล้ว!
เพราะสามบริษัทยักษ์ใหญ่ปิดกั้นอย่างหนัก จนไม่เปิดโอกาสให้จี๋เฟิงมีเดียเลย!
และเพราะจี๋เฟิงถูกปิดกั้นอย่างหนัก จี่อิ่งอิ่งจึงแอบไม่พอใจบริษัทอยู่บ้าง เธอถึงกับกำลังคิดว่าถ้าหมดสัญญาแล้วจะต่อสัญญากับจี๋เฟิงมีเดียดีไหม?
ตอนนี้ดูเหมือนว่าบริษัทก็กลัวว่าจี่อิ่งอิ่งจะไม่ต่อสัญญา จึงพยายามทุกวิถีทางเอาใจคุนเผิง หวังจะช่วยให้เธอได้เพลงดีๆ สักเพลง
“ควรเรียกว่าตอบตกลงครึ่งหนึ่ง”
ผู้จัดการกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ฉูฉือแต่งเพลงให้เธอจริง แต่ไม่ใช่แนวโบราณ”
“ไม่ใช่แนวโบราณ?”
สีหน้าของจี่อิ่งอิ่งชะงักไปเล็กน้อย
เพลงโบราณคือไม้ตายที่ทำให้ฉูฉือโด่งดัง!
ถ้าอีกฝ่ายไม่เขียนเพลงโบราณแล้วยังจะรับประกันคุณภาพได้อยู่ไหม? เธอเป็นกังวลสุดๆ สีหน้าผิดหวังแทบปกปิดไม่มิด
ผู้จัดการมองออกอย่างชัดเจน จึงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“เพลงนี้บริษัทได้ประชุมพิจารณากันแล้ว ตอนแรกพวกเราก็กังวลเหมือนกับเธอนั่นแหละ แต่สุดท้ายก็พบว่าคุณภาพของผลงานชิ้นนี้ไม่มีปัญหาเลย แถมยังเกินความคาดหมายของพวกเราทุกคนอีกต่างหาก!”
พูดพลาง ผู้จัดการก็หยิบเนื้อเพลงและโน้ตเพลง ‘เสียดายไม่ใช่เธอ’ ออกมา
จี่อิ่งอิ่งรับมาไว้ในมือและมองดูก่อนคร่าวๆ
หนึ่งนาที สองนาที สามนาที ผ่านไปราวๆ ห้านาที
ปลายนิ้วของจี่อิ่งอิ่งที่กำลังจับโน้ตเพลงเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวเพราะออกแรงมากเกินไป
เพลงนี้… ผู้จัดการยิ้มออกมา
เขารู้วาจี่อิ่งอิ่งถูกใจเพลงนี้แล้ว
“เวลากระชั้นชิดมาก ตอนนี้เหลืออีกไม่กี่วันก็จะสิ้นเดือนแล้ว เพลงนี้ต้องปล่อยในวันที่หนึ่งเดือนหน้า บริษัทจะทุ่มเต็มที่เพื่อดันชาร์ตให้เธอ แล้วคุนเผิงก็ยังร่วมมือกับบริษัทเราทำวาไรตี้รายการใหม่ เพลง ‘เสียดายไม่ใช่เธอ’ นี้จะเป็นหนึ่งในเพลงประกอบรายการใหม่ด้วย”
“เรื่องนี้ไม่มีปัญหาแน่นอน”
หัวใจของจี่อิ่งอิ่งเต้นรัว ในฐานะนักร้องแถวหน้า เธอรู้ดีว่าเพลงนี้มีคุณค่าเพียงใด นี่คือเพลงรักเสียงผู้หญิงที่คลาสสิกมากๆ!
ฉูฉือนี่น่ากลัวจริงๆ!
เดิมทีคิดว่าฉูฉือถนัดแค่เพลงแนวโบราณ แม้เขาจะแต่งเพลงแนวอื่นได้ก็อาจจะด้อยไปบ้าง คิดไม่ถึงเลยว่าฝีมือแต่งเพลงรักแบบนี้จะไม่เป็นรองเพลงโบราณของเขาแม้แต่น้อย!
“แต่…”
จี่อิ่งอิ่งเหมือนเพิ่งตัดสินใจบางอย่างได้
“ผู้จัดการก็น่าจะรู้ใช่ไหม ว่าสัญญาระหว่างฉันกับบริษัทจะหมดปลายปีหน้า?”
“ใช่” ผู้จัดการสูดหายใจลึก
“บริษัทปฏิบัติกับเธอยังไง เธอก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจ อย่างครั้งนี้ที่เธออยากใหอาจารย์ฉูฉือเขียนเพลงให้ บริษัทก็หามาให้เธอได้ไม่ใช่เหรอ? อาจารย์ฉูฉือไม่เคยเขียนเพลงให้ใครมาก่อน เธอคือคนแรก!”
“อาจารย์ฉูฉือตอบตกลง…”
จี่อิ่งอิ่งกล่าวอย่างครุ่นคิด
“เป็นเพราะคุนเผิงมาร่วมทำรายการวาไรตี้กับพวกเราใช่ไหม?”
ผู้จัดการขมวดคิ้ว “เรื่องนี้ยังไม่ได้ประกาศกับคนนอก”
“ฉันรู้ ฉันก็ไม่ได้จะป่าวประกาศหรอก”
จี่อิ่งอิ่งมองผู้จัดการ
“สิ่งที่ฉันอยากบอกคือ ถ้าบริษัทรับประกันได้ว่าอาจารย์ฉูฉือจะเขียนเพลงให้ฉันอีกห้าเพลงในปีหน้า ฉันจะยอมต่อสัญญากับบริษัท”
“เป็นไปไม่ได้!”
ผู้จัดการถึงกับอึ้ง เธอกล้าพูดออกมาได้ยังไง
“ห้าเพลงมันมากเกินไปแล้วนะ เว้นแต่ว่าอาจารย์ฉูฉือจะไม่ใส่ใจคุณภาพ…”
จี่อิ่งอิ่งกล่าว “นั่นมันเรื่องที่ผู้จัดการต้องปวดหัวเอง”
ผู้จัดการสะดุ้งในใจ เดาออกทันทีว่าจี่อิ่งอิ่งกำลังเรียกร้องเกินจริง เห็นได้ชัดว่าเธอเองก็รู้ดีว่าขอห้าเพลงมันไม่มีทางเป็นไปได้เลย
ต่อรองสินะ ผู้จัดการหรี่ตา
“ฉันจะลองคุยกับคนของคุนเผิงดู รับประกันสูงสุดได้สองเพลง”
“สองเพลง?”
จี่อิ่งอิ่งกัดริมฝีปาก
“งั้นก็ต้องเซ็นสัญญากัน บริษัทต้องรับประกันว่าสองเพลงนี้จะต้องคว้าแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลให้ได้ ไม่อย่างนั้นจี๋เฟิงก็ต้องชดเชยความเสียหายของฉันในด้านอื่นแทน!”
เพลงคุณภาพสำคัญกว่าปริมาณ
ถ้ามีแค่สองเพลงจริงๆ ความคาดหวังของจี่อิ่งอิ่งต่อคุณภาพย่อมสูงมาก
“ที่หนึ่งมันเกินไป” ผู้จัดการกล่าวว่า “เอาสองอันดับแรกเป็นไง?”
จี่อิ่งอิ่งดวงตาเป็นประกาย หลังจากลังเลอยู่สองสามวินาทีก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ฉันตกลง”
“เธอตกลงแล้ว” ผู้จัดการยิ้มเจื่อน
“แต่คุนเผิงยังไม่ตกลง และอาจารย์ฉูฉือก็ยังไม่ตกลงเหมือนกัน”
“ฉันถึงบอกไง” จี่อิ่งอิ่งยักไหล่
“นี่เป็นเรื่องที่ผู้จัดการต้องปวดหัวเอง ถ้าผู้จัดการทำให้ฉันได้เจออาจารย์ฉูฉือสักครั้งด้วยก็คงดี”
“เธอฝันไกลไปแล้ว แม้แต่ฉันยังไม่เคยเจอด้วยซ้ำ”
ผู้จัดการเบือนหน้าเล็กน้อย
“เดี๋ยวฉันจะไปคุยกับคุนเผิงเอง ฟ้าเท่านั้นที่รู้ว่ากว่าจะได้เงื่อนไขนี้มา ตัวแทนเจียงจะให้จี๋เฟิงของเราต้องแลกด้วยต้นทุนมหาศาลแค่ไหน!”
ธุรกิจทุกอย่างล้วนต้องเจรจา
เพื่อใหได้เพลงของฉูฉือ ผู้จัดการก็เตรียมใจจะยอมเสียหนักอยู่แล้ว แน่นอนว่าจี๋เฟิงเองก็อยากสร้างสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับคุนเผิงด้วย
กลางคืน หลินจือไปได้รับข่าวจากเจียงเฉิง
เขากลั้นยิ้มไม่อยู่
“จี๋เฟิงต้องการให้ผมแต่งเพลงสองเพลงให้จี่อิ่งอิ่งโดยเฉพาะเหรอครับ”
“ใช่ครับ” เจียงเฉิงครุ่นคิด
“พวกเขายังต้องการเซ็นสัญญาด้วย เราต้องรับประกันว่าเพลงสองเพลงนี้จะต้องคว้าอันดับหนึ่งหรือสองบนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลให้ได้ ไม่อย่างนั้นเราจะต้องหาเพลงให้จี่อิ่งอิ่งเพิ่มอีก”
“เงื่อนไขละ?”
“ผมยังไม่ได้เสนอไป แต่ผมว่าพวกเขาดูจริงใจดีนะครับ เพราะสัญญาของจี่อิ่งอิ่งจะหมดปีหน้าแล้ว เธอเป็นนักร้องหญิงแถวหน้าคนเดียวของจี๋เฟิง ถ้าพวกเขาอยากต่อสัญญากับจี่อิ่งอิ่ง ก็ต้องใช้เพลงที่ฉูฉือแต่งเป็นตัวล่อใจ”
ดวงตาหลินจือไปมีประกายวาบผ่าน นี่อาจจะเป็นโอกาสก็ได้
“ก่อนหน้านี้พี่เคยบอกว่าจี๋เฟิงมีเดียอยากขายเว็บไซต์วิดีโอของพวกเขาใช่ไหม…”
“ใช่ครับ มีเรื่องนั้น… เจ้านายหมายความว่า?”
“ให้คุนเผิงอินเวสต์เมนต์ของเราเอาเว็บไซต์วิดีโอนั้นมาแล้วกัน”
“แค่สองเพลงไม่พอแน่ครับ”
เจียงเฉิงรู่อยู่แล้วว่าเจ้านายสนใจเว็บไซต์วิดีโออยู่ ดังนั้นได้ยินแบบนี้จึงไม่ประหลาดใจนัก
หลินจือไปกล่าวเบาๆ
“สองเพลงไม่พออยู่แล้ว เราอาจจะเพิ่มเงื่อนไขอื่นอีก พี่ลองไปคุยกับพวกเขาดูก่อน”
“ได้ครับ งั้นผมจะเจรจาถ่วงเวลาไว้”
เว็บไซต์วิดีโอของจี๋เฟิงมีมูลค่าไม่น้อย คาดว่าคงต้องใช้เวลาเจรจาหลายวันกว่าจะตกลงกันได้
แต่คุนเผิงเองก็มีไพ่หลายใบอยู่ในมือ
เพลง! วาไรตี้! บทละครโทรทัศน์!
ทั้งหมดนี้ล้วนดึงดูดใจจี๋เฟิงอย่างมาก
หลังจากวางสายแล้ว หลินจือไปกำลังเตรียมจะพักผ่อน แต่จู่ๆ พี่สาวกลับติดต่อมา
หลินซี “ยังไม่หลับใช่ไหม?”
หลินจือไป “กำลังจะนอนแล้ว มีอะไรครับ?”
หลินซีพูดว่า
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอก แค่อยากถามว่าเดือนหน้ามีแผนจะปล่อยเพลงไหม”
“ตอนนี้ยังไม่มีนะ… เดือนหน้ามีอะไรหรือเปล่า?”
“หัวหน้าแผนกฝากบอกฉันว่าให้รั้งไว้ ไม่ให้นายปล่อยเพลงเดือนหน้า”
“หมายความว่ายังไง?”
หลินจือไปขมวดคิ้ว
“ผมจะปล่อยเพลงเมื่อไหร่ ยังต้องดูสีหน้าหัวหน้าแผนกเพลงด้วยเหรอ?”
“เรื่องมันค่อนข้างซับซ้อนนะ” หลินซีเองก็ดูหงุดหงิดเหมือนกัน
“เพราะทีมของหลินหลิวมีนักร้องแถวหน้าคนหนึ่งเตรียมจะลุยอันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลเดือนสิงหาคม เธอกลัวว่าถ้านายปล่อยเพลงเดือนหน้า นักร้องแถวหน้าคนนั้นจะชวดแชมป์ เพื่อแชมป์ครั้งนี้ เธอถึงกับกดเทียนกวงกับน่าเซินไว้เลย เรียกได้ว่าเล่นใหญ่เอาหน้าแลกขนาดนี้ เรื่องบุญคุณครั้งนี้ไม่ใช่ว่าจะใช้คืนกันได้ง่ายๆ”
“แล้วทำไมผมต้องโดนจำกัดไปด้วยละ?”
หลินจือไปไม่พอใจอย่างมาก
“หัวหน้าแผนกเพลงของพวกพี่มีปัญหาอะไร?”
หลินซีถอนหายใจ
“นายก็รู้วาในบริษัท พ่อของหลินหลิวอิทธิพลเยอะแค่ไหน เขาคงไปคุยกับหัวหน้าแผนกเอง ให้ช่วยรับประกันตำแหน่งแชมป์บนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลของทีมหลินหลิว”
“เรื่องแบบนี้เกิดบ่อยเหรอครับ?” หลินจือไปถามเสียงเย็น
“ก็ไม่ถึงกับบ่อยหรอก ไม่อย่างนั้นทั้งแผนกเพลงคงไม่ยอมแน่ เธอคงต้องยอมจ่ายราคามหาศาลแน่กว่าจะทำให้หัวหน้าแผนกตกลงได้ รอบนี้ก็คงตั้งใจเล่นงานฉันนั่นแหละ ไม่ใช่ว่าฉันกำลังดันจางซีหยางอยู่เหรอ ส่วนเธอก็เลยดันเฉินเซวียนของแผนกตัวเอง หวังจะปั้นให้กลายเป็นราชาเพลง”
“อ้อ”
“อย่าไปถือสาเธอเลย เดือนหน้าเราหลีกทางให้เธอไปก็แล้วกัน ปล่อยให้เธอเอาแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลครั้งนี้ไปก็ไม่เห็นเป็นอะไร”
หลินซีพูดอย่างดูแคลน
“ได้สิครับ” หลินจือไปกล่าว
“ไป่ตี้จะไม่ปล่อยเพลงในเดือนสิงหาคมแน่นอน”
คำพูดนี้ไม่ผิดปกติ และไม่ถือว่าหลอกพี่สาวด้วย เพราะไป่ตี้บอกว่าเดือนสิงหาคมจะไม่ปล่อยเพลงก็จะไมปล่อยจริงๆ!
ใช่ไหมละ ฉูฉือ?
เสินฮว่าจำกัดไป่ตี้ได้บ้าง แต่จำกัดคุนเผิงไม่ได้ และยิ่งกว่านั้นก็จำกัดฉูฉือไม่ได้!
คิดจะคว้าแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล? ฉันจะทำให้เธอไม่ได้แม้แต่อันดับสอง!
YOU MAY ALSO LIKE
