ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 226 แด่พวกคุณ
ช่วงขอเพลงที่คุ้นเคย เวลาขอเพลงกับสตรีมเมอร์คนอื่นก็มักขอเพลงที่ปล่อยออกมาแล้วทั้งนั้น แต่ที่ห้องของอู๋ฉือ เพลงที่ขอล้วนเป็นเพลงใหม่ทั้งหมด! แต่งสดๆ ตรงนั้นโดยอู๋ฉือ!
‘วันนี้จะเล่นแบบไหนละ ให้เจ้าตัวเลือกเพลงเอง?’
‘หรือสุ่มจากแคปหน้าจอคอมเมนต์?’
‘หรือใครที่โดเนทถึงหนึ่งล้านจะได้ขอเพลง?’
‘เฮ้อ เสียดายที่ “ฉันรักสามแซ่บ” ไม่มาแล้ว’
‘วันนี้เป็นวันที่ยี่สิบสามที่ “ฉันรักสามแซ่บ” หายไป คิดถึงเขาจัง’
ทันใดนั้นในหมู่คอมเมนต์ก็มีเอฟเฟกต์ของขวัญโดดเด่นผุดขึ้นรัวๆ ในไลฟ์!
[คุณคือฤดูหนาวฉันคือฤดูร้อน ส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตหนึ่งลูก]
[คุณคือฤดูหนาวฉันคือฤดูร้อน ส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตหนึ่งลูก]
[คุณคือฤดูหนาวฉันคือฤดูร้อน ส่ง…]
ซูเปอร์ร็อกเก็ตห้าร้อยลูก! ทั้งห้องไลฟ์เดือดพล่านในทันที! ซูเปอร์ร็อกเก็ตห้าร้อยลูกเท่ากับหนึ่งล้านถ้วนๆ! นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่มีคนโดเนทให้อู๋ฉือตรงๆ หนึ่งล้าน!
เดี๋ยวนะ! ‘คุณคือฤดูหนาวฉันคือฤดูร้อน’? ไอดีนี้คุ้นๆ ไหมนะ?
แฟนคลับเก่าหลายคนพอเห็นอันดับแฟนคลับก็นึกออกว่า ‘ฤดูร้อน’ คนนี้ก็คือคุณหนูสายเปย์ผู้คลั่งรักคนนั้นนั่นเอง อู๋ฉือยังเคยแต่งเพลงสุดคลาสสิกอย่าง “สุขสันต์การเลิกรา” ให้เธอด้วย!
‘ฤดูร้อน!’
‘คุณหนูสายเปย์คนนั้น!’
‘ฉันจำได้ว่าเธอโดนแฟนนอกใจ!’
‘รวยจริงๆ โดเนทอีกตั้งล้านนึง!’
หลินจือไป๋เองเห็นการแจ้งเตือนโดเนทก็ผงะเช่นกัน แม้จะเป็นมหาเศรษฐีระดับแสนล้านแล้ว แต่การโดเนทหนึ่งล้านในไลฟ์ก็ยังทำให้เขารู้สึกทึ่งว่า “รวยจัง”
“ขอบคุณซูเปอร์ร็อกเก็ตห้าร้อยลูกจากฤดูร้อนครับ” หลินจือไป๋ยิ้มกล่าว “ไม่มีผลงานไม่ควรรับบำเหน็จ คราวก่อนมีพี่ชายท่านหนึ่งโดเนทหนึ่งล้านผมก็แต่งเพลง ‘แอปเปิ้ลน้อย’ ให้ คราวนี้ฤดูร้อนก็โดเนทล้านนึงเหมือนกัน งั้นวันนี้ให้พี่สาวฤดูร้อนขอสักเพลงดีไหมครับ?”
‘เห็นด้วย!’
‘ขอเพลงเลย!’
ผู้ชมย่อมไม่มีใครขัดข้อง ทุกคนต่างมีความรู้สึกดีๆ กับฤดูร้อนสายเปย์คนนี้อยู่แล้ว พี่สาวฤดูร้อนดูเหมือนจะดีใจมาก
‘ในที่สุดก็ถึงวันที่อาจารย์อู๋ฉือมาไลฟ์สักที ที่จริงแล้วฉันอยากมาแชร์ข่าวดีกับอาจารย์ค่ะ เดือนหน้าฉันจะแต่งงานแล้ว! เจ้าบ่าวเป็นเพื่อนในมหาวิทยาลัยของฉัน เมื่อก่อนเขาเคยตามจีบแต่ฉันไม่เคยตอบตกลง จนไม่นานมานี้เพิ่งมารู้ตัวว่า… ฉันชอบเขาเข้าแล้วค่ะ เขาเป็นคนนิสัยดี ดูแลฉันดีมากๆ ถ้าไม่มีเพลงของอาจารย์อู๋ฉือช่วยเยียวยาครั้งก่อนฉันก็คงไม่หลุดจากความเสียใจได้เร็วแบบนี้…’
ไวขนาดนั้นเลยเหรอ? ดูท่าเธอจะหลุดพ้นจากเงามืดในอดีตแล้วจริงๆ
อู๋ฉือยิ้ม “แต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ต้องคิดให้รอบคอบนะครับ แต่ยังไงก็ขอแสดงความยินดีด้วย ขอให้พวกคุณมีความสุขมากๆ รักกันไปจนแก่เฒ่านะครับ”
‘ยินดีด้วย!’
‘ยินดีด้วยพี่สาว!’
‘ตรงกับเนื้อเพลงใน สุขสันต์การเลิกรา พอดีเลย!’
‘โบกมือลาคนไม่ใช่ ถึงได้พบคนที่ใช่!’
มีผู้ชมเตือน ฤดูร้อนก็ตอบกลับผู้ชม
‘ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงและอวยพรนะคะ เราหมั้นกันแล้วค่ะ เรื่องนิสัยใจคอก็มั่นใจได้ เพราะรู้จักกันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยแล้ว เพื่อนกลุ่มเดียวกันก็มีหลายคนที่รู้จักกันดี ครอบครัวของทั้งสองฝ่ายก็รู้จักกันค่ะ…’
งั้นฐานะพื้นเพก็เรียกว่าเหมาะสมกัน? เห็นอีกฝ่ายดูมีความสุขมาก หลินจือไป๋ก็เบาใจลง
“ในเมื่อคุณชอบและเขาก็จริงใจกับคุณ งั้นก็ถนอมความรักนี้ไว้ให้ดีนะครับ วันนี้คุณอยากขอเพลงอะไรครับ?”
คุณคือฤดูหนาวฉันคือฤดูร้อน: ‘เราหมั้นกันแล้ว งานแต่งจะจัดเดือนหน้า แต่เพลงที่จะเปิดในงานแต่งยังไม่ได้เลือกเลยค่ะ จริงๆ ฉันอยากใช้เพลงของอาจารย์อู๋ฉือมาก แต่จะให้เปิดเพลง สุขสันต์การเลิกรา ก็คงไม่ได้ใช่ไหมละคะ’
พูดพลางฤดูร้อนก็ส่งอีโมจิสุดน่ารักมาด้วย คอมเมนต์พากันหัวเราะ จะแต่งงานแต่เปิด ‘สุขสันต์การเลิกรา’ ก็ได้เหรอ?
ฤดูร้อนพิมพ์ต่อว่า ‘พอคิดไปคิดมาฉันก็รู้สึกว่า เพลงรักเล็กๆ น่าจะเหมาะกว่า แต่ถ้าอาจารย์อู๋ฉือสามารถแต่งเพลงใหม่ให้ได้ก็ยิ่งดีเลยค่ะ…’
“ใช้ในงานแต่งใช่ไหมครับ?” หลินจือไป๋ครุ่นคิด “รอสักครู่นะ”
อู๋ฉือในห้องไลฟ์เริ่ม ‘แต่งเพลงสด’ หัวข้อแบบนี้สำหรับเขา (หรือระบบ) แล้วก็ไม่ได้ยากอะไร เพลงที่เหมาะจะเปิดในงานแต่งมีให้เลือกมากมาย แต่หลินจือไป๋อยากหาเพลงที่มีความหมายในเชิงอวยพรสักหน่อย
ทุกคนกำลังพูดคุยกันอย่างคึกคัก เพราะรู้กันดีว่าอู๋ฉือต้องใช้เวลาสักหน่อยในการแต่งเพลง และก็เป็นไปตามคาด ห้านาทีต่อมาเขาก็หยุดเขียนแล้วเงยหน้าขึ้นพูด
“ถ้าทุกคนพอจะมีความอดทนละก็ ผมจะเรียบเรียงทำนองเบื้องต้นให้ด้วย”
ฤดูร้อนพิมพ์รัวๆ ว่า ‘คู่หมั้นของฉันก็นั่งอยู่ข้างๆ นี่แหละค่ะ เขาเป็นแฟนคลับไป๋ตี้ แต่ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้เขากลายเป็นแฟนคลับของอาจารย์อู๋ฉือแล้ว’
‘ฮ่าๆๆๆ!’
‘พี่สาวฤดูร้อนสุดยอด! หลอกล่อแฟนคลับตัวน้อยของไป๋ตี้มาได้คนหนึ่ง!’
หลินจือไป๋คว้ากีตาร์ พอปลายนิ้วดีดสาย เสียงคอร์ดที่อบอุ่นแฝงกลิ่นอายโรแมนติกก็ไหลรินออกมา บรรยากาศอบอุ่นที่ชวนให้ใจสงบอย่างน่าประหลาดค่อยๆ ปกคลุมไปทั่วทั้งห้องไลฟ์
“เขาจะเป็นเจ้าบ่าวของเธอนับจากวันนี้ เขาคือคู่ชีวิตของเธอจนชั่วนิรันดร์ ทุกสิ่งของเขาและเธอเกี่ยวพันกันแนบแน่น สุขหรือทุกข์ต้องแบกรับร่วมกัน”
ทันทีที่ท่อนเพลงและท่วงทำนองนี้ดังขึ้น คอมเมนต์ก็ยิ่งเงียบลงไปอีก ชายหญิงหนุ่มสาวคู่หนึ่งประสานนิ้วกันแน่นหน้าจอคอมพิวเตอร์ ฟังเสียงร้องอ่อนโยนประหนึ่งสายลมอ่อนพลิ้วไหว จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนหัวใจถูกสะกิดเบาๆ
“เธอจะเป็นเจ้าสาวของคุณ เธอคือคนที่ใครบางคนฝากฝังไว้ในมือคุณด้วยหัวใจ คุณใช้ทั้งชีวิตดูแลเธอให้ดียิ่งกว่าเท่าตัว สุขหรือทุกข์ต้องแบ่งปันร่วมกัน”
หญิงสาวหันมองชายหนุ่มแล้วเผยยิ้มเช่นกัน “เพลงนี้ร้องให้นายเหมือนกัน นายก็ต้องทำตามนะ”
ขณะที่อู๋ฉือดีดสายกีตาร์แรงขึ้นเล็กน้อย แม้แต่น้ำเสียงก็เพิ่มระดับขึ้นตามจังหวะของทำนองเพลงทีละนิด
“ต้องเป็นพรหมลิขิตพิเศษ ถึงได้เดินเคียงจนกลายเป็นครอบครัวเดียวกัน เขารักเธอมากขึ้นเท่าไหร่ เธอมอบกลับไปมากขึ้นเท่านั้น ตามหาความสุขที่อาจมีร่วมกัน”
เพลงนี้ชื่อ ‘แด่พวกคุณ’ ต้นฉบับร้องโดยจางอวี่ เป็นเพลงที่ฮิตมากในชาติที่แล้ว หลายคู่ใช้เปิดในงานแต่งเพราะเนื้อร้องเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความงดงาม ไม่ใช่แค่ไพเราะ แต่ยังแฝงไว้ด้วยคำอวยพรอันอบอุ่นที่ไหลรินออกมาผ่านท่วงทำนอง
“จากนี้ไม่ใช่คนเดียวอีกต่อไป ทุกเวลาทุกสถานที่สิ่งที่คิดถึงคือคำว่าเรา เธอทุ่มเทไปเท่าไหร่ ความรักก็สมบูรณ์ขึ้นเท่านั้น…”
ช่วงท้ายที่เพลงจะจบลง หลินจือไป๋นั่งหน้าเปียโนอีกครั้ง บรรเลงคอร์ดเบาๆ ช่วงหนึ่ง ผู้ชมมองดูอู๋ฉือเพียงเหลือบคอมเมนต์อีกทีก็แทบระเบิด
‘เพลงนี้!’
‘สุดยอดเกินไปแล้ว!’
‘ทำไมฉันรู้สึกว่าเพลงนี้ดีกว่า “เพลงรักเล็กๆ” อีกละ ฉันไม่ได้หมายถึงคุณภาพนะ แต่หมายถึงว่าเพลงนี้มันเข้ากับบรรยากาศงานแต่งมากกว่า ลงตัวมากกว่า ให้ความรู้สึกอบอุ่นสบายใจ โดยเฉพาะเนื้อร้องนี่เหมือนแต่งขึ้นมาใช้ในพิธีแต่งงานโดยเฉพาะเลย!’
‘นี่เป็นเพลงสำหรับงานแต่งที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยฟังมา เพลงนี้เหมาะกับการอวยพรคู่บ่าวสาวแบบไม่มีใครเทียบได้!’
‘คุณเชื่อใจอู๋ฉือได้เสมอ เพลงนี้เป็นเพลงแต่งงานที่หวานกว่า “เพลงรักเล็กๆ” อีก ฟังครึ่งเดียวก็ซาบซึ้งจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่แล้ว!’
ความประทับใจและความซาบซึ้งประสานอยู่ในน้ำเสียงอันงดงามและโรแมนติกของอู๋ฉือ!
YOU MAY ALSO LIKE
