ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 228 วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน!

เป็นเพลงนี้เอง… หลินจือไป๋ครุ่นคิดเล็กน้อย เพลง ‘วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน’ ก็เป็นเพลงงานแต่งที่ใช้กันบ่อยมากในชาติที่แล้วเหมือนกัน แต่ดูเหมือนว่าเพลงนี้จะเป็นเพลงดูเอ็ทชายหญิงสินะ?

ฉันจะร้องคนเดียวได้ไหม?

หลินจือไป๋คิดๆ ดูแล้วก็ไม่น่าเป็นปัญหา แต่พอเห็นฉูฉือในไลฟ์ยังคงเงียบกริบไม่พูดจา คนดูก็ยิ่งมั่นใจว่าเขากำลังกลัว พลันรู้สึกดีใจยกใหญ่เหมือนพิชิตอะไรได้สำเร็จ!

‘เจ้าหนูน้อย! ในที่สุดก็หาวิธีทำให้แกจนมุมได้แล้ว!’

‘ยังจะหยิ่งอีกไหม? ฉูฉือถึงกับเงียบพูดไม่ออกเลย!’

‘แรงบันดาลใจหมดแล้วละสิ?’

‘หัวข้อเดียวแต่งหนึ่งเพลงก็เต็มกลืนแล้ว แถมเพลง ‘แด่พวกคุณ’ ก็ยังคุณภาพสูงขนาดนั้น จะให้เขาแต่งอีกเพลงเป็นไปได้ไง?’

‘ยังว่าพวกเราตั้งโจทย์ง่ายไปอีกไหม?’

‘เมื่อก่อนยังท้าทายพวกเรา หาว่าโจทย์ที่เราตั้งง่ายไป? คราวหน้ากล้าลองอีกไหมละ!’

คนดูในคอมเมนต์เริ่มอวดเบ่งกันอย่างเมามัน ดวงตาหลินจือไป๋มีประกายวาบผ่าน เอ่ยขึ้นกลางไลฟ์ว่า

“คราวหน้าก็ยังกล้าครับ!”

ผู้ชม “…”

ฤดูร้อน “…”

เฟยอวี่ “…”

แม้แต่คนในวงการที่กำลังดูไลฟ์อยู่ก็ถึงกับหลุดหัวเราะออกมาพร้อมกับผู้ชม ไอ้ฉูฉือนี่! เข้าใจศิลปะการไลฟ์เกินไปแล้ว!

‘คราวหน้าก็ยังกล้า’ นี่ได้เหรอ? ได้กวนสักหน่อยคงสะใจมากสินะ?

จริงๆ แล้ว ตอนที่ผู้ชมเริ่มกดดันฉูฉือในคอมเมนต์ เหล่าคนในวงการก็วิเคราะห์กันอย่างรวดเร็วคร่าวๆ และเห็นตรงกันว่า การแต่งเพลงจากหัวข้อเดิมอีกเพลงหนึ่งทันทีแบบนี้ มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ที่ฉูฉือสามารถแต่งเพลง ‘แด่พวกคุณ’ ได้ในเวลาสั้นๆ ก็ถือว่าน่ากลัวมากแล้ว นักแต่งเพลงมืออาชีพในวงการทั่วไปยังทำแบบนี้ไม่ได้เลย!

เพลงงานแต่งถึงสองเพลง? ต่อให้เป็นพ่อเพลงก็ยังทำไม่ได้! แน่นอนว่านี่อยู่บนพื้นฐานว่าต้องรักษาคุณภาพด้วย ถ้าไม่สนคุณภาพละก็ นักแต่งเพลงจะแต่งสักสิบเพลงในครึ่งชั่วโมงก็ยังทำได้ แต่สิ่งที่ทำให้ฉูฉือน่าทึ่งจริงๆ ก็คือเขาแต่งเพลงสดแล้วยังสามารถรักษาคุณภาพได้สูงขนาดนั้นในเวลาสั้นๆ

‘ปากแข็งจริงนะ! ถึงอนาคตจักรวาลจะดับสูญ ปากของฉูฉือก็ยังแข็ง แข็งยิ่งกว่าเพชรซะอีก!’

คอมเมนต์แซวกันสนุก สีสันรายการดีจริงๆ ว่าที่เจ้าบ่าวของฤดูร้อนอย่างเฟยอวี่ก็อดขำไม่ได้ พอเห็นบรรยากาศเป็นใจเลยแหย่เล่นว่า ‘ถ้าคุณแต่งได้อีกเพลงจริงๆ ผมจะโดเนทอีกหนึ่งล้านเลย!’

นี่ก็แค่หยอกเล่นเท่านั้น ถือว่าเป็นการเพิ่มสีสันให้ไลฟ์ของฉูฉือ แต่สิ่งที่เฟยอวี่ว่าที่เจ้าบ่าวของฤดูร้อนไม่คาดคิดก็คือ พอตนพูดจบ จู่ๆ ฉูฉือก็กลับพูดขึ้นในไลฟ์ทันทีว่า

“งั้นผมจะลองดูครับ”

ระหว่างพูด หลินจือไป๋ก็หยิบปากกาขึ้นมาแล้วเริ่มเขียนทันที เฟยอวี่ที่อยู่หน้าจอคอมถึงกับชะงัก ขณะที่ฤดูร้อนที่อยู่ข้างๆ หัวเราะลั่น “นายอย่าประมาทฉูฉือเชียวนะ เขาอาจแต่งได้จริงก็ได้ ยังไงก่อนหน้านี้ก็มีคนพยายามจะทำให้เขาตกที่นั่งลำบาก แต่จนตอนนี้ก็ยังไม่มีใครทำสำเร็จสักคนเลย!”

“ไม่มีทางหรอก” เฟยอวี่กล่าวยิ้ม “ยากเกินไป”

เฟยอวี่หาได้ใส่ใจเรื่องเงินหนึ่งล้าน ครอบครัวเขามีทรัพย์สินมากมาย เอาเข้าจริงรวยยิ่งกว่าฤดูร้อนเสียอีก โดเนทอีกสักล้านก็ไม่เดือดร้อน เขาแค่อยากสนุกเท่านั้น แต่เขาไม่คิดว่าฉูฉือจะแต่งเพลงได้อีกเพลงจริงๆ คอมเมนต์ก็คิดแบบนั้นเช่นกัน

‘ทำไมยังจะทำท่าเก๊กอีกละ? นายเนี่ยเก๊กยิ่งกว่าไป๋ตี้ หลินจือไป๋ อีกนะ!’

‘หลินจือไป๋ คือใคร?’

‘หลินจือไป๋ ก็คือไป๋ตี้ไง เธอไม่ได้ดูข่าวเหรอเนี่ย ก่อนหน้านี้ทั้งเน็ตพูดกันให้แซด หลังจากนั้นชื่อหลินจือไป๋ก็ดันฟังดูคล้าย ‘หลินจอมเก๊ก’ เลยกลายเป็นมุกกันไป’

‘ฮ่าๆๆ ห้องไลฟ์ของฉูฉือนี่เอะอะก็โยงไปหาไป๋ตี้ตลอดเลย!’

‘นี่ยังน้อยนะ เธอไม่รู้ห้องไลฟ์ฉูฉือมีแฟนคลับไป๋ตี้แฝงตัวมาเต็มไปหมด บอกว่ามาสอดแนมศัตรูอะไรแบบนั้น’

‘ฉูฉือกำลังเขียนจริงๆ ด้วย!’

‘เขาคงไม่เขียนออกมาได้จริงๆ หรอกนะ?’

‘ไม่มีทางหรอก เขาก็แค่แอ็คเฉยๆ เป็นโชว์ในไลฟ์ล้วนๆ!’

‘แรงบันดาลใจเพิ่งใช้หมดไปเอง โจทย์เดียวกันจะให้แต่งอีกเพลงง่ายๆ ได้ยังไง? ต่อให้เขาแต่งออกมาได้จริง คุณภาพก็คงไม่ดีเท่าไหร่หรอก!’

นี่ไม่ได้เป็นแค่ความคิดของผู้ชมเท่านั้น ยังเป็นความคิดของคนในวงการไม่น้อยด้วย ทุกคนต่างก็คิดว่าฉูฉืออาจแต่งเพลงงานแต่งได้อีกเพลงจริง แต่คุณภาพคาดว่าไม่มีทางเทียบกับเพลง ‘แด่พวกคุณ’ อย่างแน่นอน แค่แต่งพอผ่านๆ ก็พอแล้ว อย่างน้อยก็ได้เป็นสีสันรายการ หลินจือไป๋ง่วนอยู่ราวๆ สิบนาที

ครั้งนี้ใช้เวลานานเป็นพิเศษ ผู้ชมยิ่งแน่ใจว่าฉูฉือ ‘หมดมุก’ แล้ว คอมเมนต์จึงพากันหัวเราะเยาะอย่างไม่ปรานีแน่นขนัดล้นหน้าจอ

จำนวนผู้ชมในไลฟ์พุ่งขึ้นทะลุสามสิบห้าล้านคนแล้วโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว เกรงว่าแม้แต่ดาราดังระดับแถวหน้ามาไลฟ์เอง ก็อาจยังไม่มีกระแสขนาดนี้?

และเวลานี้เอง ทันใดนั้นฉูฉือก็เอ่ยว่า “ผมเสร็จแล้ว!”

ผู้ชมตื่นตัวกันถ้วนหน้า ‘เริ่มการแสดงของนายเลย!’

ทุกคนต่างตั้งท่ารอดูความสนุกสนาน เตรียมใจไว้แล้วว่าฉูฉือคงหยิบเพลงคุณภาพต่ำออกมา บางคนถึงกับเดาว่าเขาอาจเล่นมุกเอาเพลงกวนๆ อย่าง ‘เพลงหมู’ อะไรทำนองนั้นมาโชว์อีกก็ได้

“งั้นผมเริ่มเลยนะ!” คราวนี้หลินจือไป๋นั่งหน้าเปียโน

ผู้ชมยิ้มไม่หุบ ยิ่งฉูฉือทำหน้าจริงจังเท่าไร ทุกคนยิ่งไม่เชื่อว่าเขาจะสามารถแต่งเพลงวิวาห์ออกมาได้อีกเพลง แต่… เมื่ออินโทรดังขึ้น ได้ยินทำนองที่หลินจือไป๋เพิ่งเรียบเรียงเสร็จ ใบหน้าของใครหลายคนก็เริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย ทำไมรู้สึกว่าดนตรีเปิดของเพลงนี้ดูมีแววอยู่เหมือนกันนะ?

เวลานี้ร่างเสมือนของฉูฉือหันข้างให้ผู้ชม บางครั้งก็หมุนคอมามองกล้องเบาๆ เสียงร้องดังขึ้นจากปากของเขา

“ดอกไม้บานยามใบไม้ผลิ พัดพาความเศร้าฤดูหนาวไป สายลม อ่อนพัดพากลิ่นอายความรักที่หอมหวาน ทุกบทเพลงรักมีความหมายขึ้นทันใด แล้วในช่วงเวลานี้อยู่ดีๆ ฉันก็ได้พบเธอ”

ในไลฟ์ผู้ชมอึ้ง! เหมือนว่าเพลงนี้… ดูจะไพเราะใช่เล่นเลยแฮะ?

เสียงของฉูฉือยังคงร้องต่อไป น้ำเสียงแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อยราวกับมีสัมผัสเสียงผู้หญิงแทรกอยู่ แต่ไม่ได้นุ่มนิ่มจนเกินไป หากแต่เป็นโทนเสียงที่บางและอ่อนโยนกว่า นี่เป็นเทคนิคการร้องที่เขาเพิ่งปลดล็อกมาจากการอัปเกรดทักษะครั้งก่อน

“กลิ่นดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ พัดพาความหนาวเหน็บฤดูหนาวไป สายลม อ่อนพัดพาความรักที่ไม่คาดฝันมา เพลงขับขานของนกน้อยช่วยดึงระยะห่างเราสองให้ชิดใกล้ และช่วงเวลานี้อยู่ดีๆ ฉันก็ตกหลุมรักเธอทันใด”

ตอนแรกผู้ชมยังไม่รู้ตัว หลังจากฟังไปสองสามท่อนถึงเริ่มรู้สึกได้ว่า ดูเหมือนฉูฉือกำลังจำลองการร้องคู่ของคนรักอยู่เลย!? ทีแรกก็แค่รู้สึกว่าเพราะดี แต่ยิ่งฟังกลับยิ่งรู้สึกว่าเพราะมาก เหมือนไม่ด้อยไปกว่าเพลง ‘แด่พวกคุณ’ เลยด้วยซ้ำ!

‘เขาทำได้จริงๆ ด้วย!’

‘นี่นับว่าแต่งออกมาได้แล้วสินะ!’

‘แน่นอนละ! คุณภาพสูงมาก แถมเหมือนเป็นเพลงคู่ชายหญิงอีกต่างหาก เขาร้องเปลี่ยนเสียงไปเลย! อัจฉริยะ!’

หลินจือไป๋เหลือบดูคอมเมนต์แวบหนึ่ง แล้วร้องเพลงที่แสนอบอุ่นต่อไป ดึงเอาความหอมหวานของความรักออกมา เข้าสู่ท่อนฮุกพอดี

“โปรดฟังฉัน จับมือฉันไว้ แล้วเดินไปด้วยกัน ร่วมสร้างชีวิตที่แสนสุข เมื่อวานสายเกินไป พรุ่งนี้ก็อาจเสียดาย วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน ตกลงไหม?”

ท่อนฮุกเข้าประเด็น ให้ความรู้สึกเหมือนฝ่ายชายกำลังขอแต่งงาน คำว่า ‘ร่วมสร้างชีวิตที่แสนสุข’ ก็บอกเป็นนัยถึงการแต่งงานไม่ใช่หรือ?

‘เพราะจัง!’

‘ฟังแล้วเคลิ้มเลย!’

‘ฉูฉือทำได้ยังไงกันเนี่ย!’

‘ทำไมฉันรู้สึกว่าเพลงนี้คลาสสิกกว่า ‘แด่พวกคุณ’ ซะอีก’

‘ดีทั้งคู่นั่นแหละ! เมื่อกี้ฉันยังคิดอยู่เลยว่าถ้าแต่งงานจะเปิดเพลง ‘แด่พวกคุณ’ พอเจอเพลงนี้เข้าไป ฉันก็อยากเปิดเพลงวิวาห์นี้แทนซะแล้ว ถึงฉันจะยังไม่มีแฟนก็เถอะ!’

‘ยอมแล้ว!’ ผู้ชมยอมศิโรราบโดยสมบูรณ์! นี่มันสุดยอดเกินไปจริงๆ!

“ความร้อนแรงของฤดูร้อน ปลุกความเฉื่อยชาของฤดูใบไม้ผลิ แสงอาทิตย์ส่องครอบครัวที่สุขสันต์ ทุกบทเพลงรักปลุกความทรงจำ ตอนนั้นฉันรู้จักเธอได้อย่างไร?”

หน้าจอคอมฤดูร้อนฟังเพลงอย่างเหม่อลอย หูของเธอจับคำว่า ‘ฤดูร้อน’ ได้ทันที นี่กำลังหมายถึงตัวเธอหรือเปล่า? เธอหันไปมองเฟยอวี่ ว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาว นึกย้อนถึงวันแรกที่เจอกันเหมือนที่เนื้อเพลงร้องไว้ ‘ตอนนั้นฉันรู้จักเธอได้อย่างไร’?

“น่าจะงานกีฬาสี? เธอเป็นเชียร์ลีดเดอร์ ถึงเธอจะเชียร์ให้ห้องตัวเอง แต่ฉันกลับตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น ตอนนั้นเธอสวยมาก เป็นภาพที่งดงามที่สุดในความทรงจำของฉันเลย” เฟยอวี่มองฤดูร้อนพลางสารภาพรัก สายตาเขาเต็มไปด้วยความเร่าร้อน

“ความเศร้าฤดูหนาว ลบเลือนความเหงาฤดูใบไม้ร่วง สายลมอ่อนพลิ้วพาใจให้คิดถึง เสียงนกร้องกล่อมว่าจงอย่าจากกัน ในเวลานี้ฉันอยากโอบกอดเธอไว้”

ใบหน้าฤดูร้อนแดงระเรื่อ เฟยอวี่โอบเธอเข้ามาในอ้อมแขน เวลานี้ฉันได้กอดเธอไว้แล้ว

“โปรดฟังฉัน จับมือฉันไว้ แล้วเดินไปด้วยกัน ร่วมสร้างชีวิตที่แสนสุข เมื่อวานสายเกินไป พรุ่งนี้ก็อาจเสียดาย วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน”

เสียงของฉูฉืออบอุ่นมาก ฤดูร้อนรู้สึกเหมือนตัวอ่อนยวบไปทั้งร่าง

“โปรดฟังฉัน จับมือฉันไว้ แล้วเดินไปด้วยกัน มอบทั้งชีวิตฝากไว้ที่ฉัน เมื่อวานไม่ต้องหวนมอง พรุ่งนี้ไปจนแก่เฒ่า วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน”

หลินจือไป๋โยกศีรษะตามจังหวะ จากนี้เป็นท่อนแร็พอิสระ เขาเหมือนเห็นภาพว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวแนบชิดจูงมือกันไว้แน่น ติ๊งต่อง—

“ฟังเสียงระฆังโบสถ์ดังกังวาน เราจะเป็นพยานต่อหน้าฟ้าและมิตรสหาย ชายหญิงคู่นี้จะเป็นคู่ชีวิตกัน นับจากนี้อย่าลืมว่าทั้งหมดนี้ศักดิ์สิทธิ์เพียงใด คุณยินดีจะร่วมสุขทุกข์ชั่วชีวิตกับเธอคนนี้ ถนอมเธอ! ให้เกียรติเธอ! ปลอบโยนเธอ! ปกป้องเธอ! สองคนรวมใจสร้างครอบครัวที่สุขสันต์ ทำแบบนี้คุณยินดีไหม?”

ความรู้สึกที่ละเอียดอ่อน ท่อนแร็พของฉูฉือที่ร้องในไลฟ์ ดูราวกับกำลังสวมบทเป็นบาทหลวงหรือเจ้าพิธีที่กำลังถามคำถามกับเฟยอวี่ ฤดูร้อนหันมองว่าที่เจ้าบ่าว ขณะที่เสียงดนตรีเว้นจังหวะลงชั่วครู่

‘ผมยินดี!’ เฟยอวี่พิมพ์คำตอบลงในไลฟ์สด แต่ปากของเขาเร็วกว่านิ้วเสียอีก เขาจับมือว่าที่เจ้าสาวพร้อมกระซิบคำสามคำนี้ข้างหู

“Yes, I do!”

หลินจือไป๋เห็นคอมเมนต์ก็เลียนเสียงเจ้าบ่าวกล่าวประโยคภาษาอังกฤษง่ายๆ แล้วเสียงดนตรีก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“โปรดฟังฉัน จับมือกันไปจนสุดปลายทาง มอบทั้งชีวิตฝากไว้ที่ฉัน เมื่อวานผ่านไปแล้ว พรุ่งนี้ยังมีเรื่องราวให้จดจำ… วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน! วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน…”

โรแมนติก หวานซึ้ง อบอุ่น เมามาย ละมุนละไม ความรู้สึกนับไม่ถ้วนถักทออยู่ในบทเพลง ทำเอาคอมเมนต์ถึงกับเงียบกริบ ทุกคนตกอยู่ในห้วงอารมณ์แปลกประหลาด

“ชื่อเพลง…” หลินจือไป๋ยิ้ม “’วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน’ เอาไปเลยไม่ต้องขอบคุณ ถือว่าผมใส่ซองให้พวกคุณแล้วกันครับ”

ฟึ่บๆๆ! ซูเปอร์ร็อกเก็ตห้าร้อยลูก! เฟยอวี่ทำตามที่พูดไว้ โดเนทให้อีกหนึ่งล้าน!

และห้องไลฟ์ของฉูฉือก็เดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง เพลงวิวาห์คลาสสิกสองเพลงติดกัน รอบนี้หลินจือไป๋แผ่กลิ่นอายความศักดิ์สิทธิ์ออกมาแบบรางๆ แล้ว!