ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 236 พันธมิตรทองคำขาว โดเนทยึดหน้าเว็บ!

ในฐานะหัวหน้าโปรเจกต์ หนิงเหมิงเฝ้าดูข้อมูลหลังบ้านอยู่ตลอด หากเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ไปได้สวย เขาในฐานะหัวหน้าโปรเจกต์ก็จะได้ดีไปด้วย แต่ถ้าเว็บไซต์ล้มเหลว ตนก็อาจจะโดนประธานโยนความผิดใส่หัว ชีวิตการทำงานมันก็แบบนี้แหละ หัวหน้ามักจะหาคนมารับผิดแทนเสมอ ถึงหนิงเหมิงจะรู้สึกว่าประธานดูไม่ใช่คนประเภทโยนขี้ให้ลูกน้อง แต่ใครจะรู้ละ เรื่องแบบนี้มันไม่แน่นอนอยู่แล้ว ตอนนี้เขาก็เลยทั้งตื่นเต้นทั้งประหม่า สั่งให้ลูกน้องรายงานสถานการณ์ตลอด

“ยอดลงทะเบียนทะลุหมื่นแล้วครับ!”
“ถึงสามหมื่นแล้วครับ!”
“ทะลุห้าหมื่นแล้ว!”
“แปดหมื่นแล้วครับ”
“แสนหนึ่ง! ยอดผู้ลงทะเบียนถึงแสนคนแล้วครับ!”
“แสนห้าหมื่น!”

แทนที่จะมัวกังวลว่าหัวหน้าจะโยนความผิดมาให้ ภาวนาให้โปรเจกต์นี้ประสบความสำเร็จดีกว่า หนิงเหมิงฟังรายงานตัวเลขที่ลูกน้องรายงานเข้ามาไม่ขาดสาย จนมือของเขาชุ่มเหงื่อ ในใจกำลังตะโกนลั่นว่า พุ่ง! พุ่งอีก! พุ่งต่อไป!

ราวกับฟ้าได้ยินคำอธิษฐานของหนิงเหมิง ยอดผู้ใช้งานลงทะเบียนเว็บไซต์ยังคงพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว! สองแสน! สามแสน! สี่แสน! ห้าแสน!

หนิงเหมิงเบิกตากว้าง!

ตอนแรกที่ยอดพุ่งเร็วเขาไม่แปลกใจ เพราะปู่เยโหวก็เปิดนิยายเรื่องใหม่บนเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ คิดว่าคนที่คลิกเข้ามาส่วนใหญ่น่าจะมาจากแฟนคลับของปู่เยโหว การสมัครสมาชิกเพื่ออ่านผลงานของเขาก็เป็นเรื่องปกติ แต่พอจำนวนผู้ลงทะเบียนแตะห้าแสนแล้วยังไม่หยุด หนิงเหมิงก็รู้สึกว่ามันคงไม่ใช่เพราะปู่เยโหวอย่างเดียวแล้ว ดูเหมือนชาวเน็ตจะคึกคักเป็นพิเศษ…

ใช่แล้ว ร้อนแรงสุดๆ! ห้าแสนไม่ใช่เส้นชัย!

ผ่านไปอีกยี่สิบนาที หนิงเหมิงมองจอด้วยสายตาจับจ้อง ยอดผู้ใช้งานลงทะเบียนทะลุหนึ่งล้านเรียบร้อยแล้ว! แถมยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลงเลย!

“สำเร็จแล้วเหรอ!?”

ร่างหนิงเหมิงสั่นเทิ้มเล็กน้อย ขณะที่หนิงเหมิงอารมณ์พลุ่งพล่าน ผู้ช่วยก็วิ่งหน้าตื่นเข้ามา สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและตกตะลึง “เมื่อกี้เพิ่งตรวจพบว่าทราฟฟิกเว็บไซต์เรากำลังพุ่งขึ้นเรื่อยๆ เลยครับ ดูเหมือนจะมีผู้ใช้งานหน้าใหม่จำนวนมากทยอยเข้ามา!”

“ผู้ใช้ใหม่จำนวนมาก?”

แน่นอนว่าตอนนี้หนิงเหมิงไม่มีอารมณ์จะล้อเล่น เขาตื่นเต้นจริงๆ ผลตอบรับในวันแรกที่เว็บไซต์เปิดตัวมันดีเกินกว่าที่เขาคาดไว้มาก!

“เหมือนจะเป็นเพราะผู้อ่านช่วยโปรโมตกันเองนะครับ?” ผู้ช่วยยังไม่ค่อยแน่ใจนัก แต่การที่ทราฟฟิกไหลทะลักเข้ามาเป็นข่าวดี เพราะมันหมายความว่ายอดลงทะเบียนจะพุ่งขึ้นอีก “ผู้อ่านให้ความสนใจกับนิยายบนเว็บเรามากครับ ช่องคอมเมนต์ของนิยายที่อยู่ในตำแหน่งแนะนำก็คึกคักมาก และมีคำชมเยอะมากด้วยครับ!”

“ขอฉันดูหน่อย!”

หนิงเหมิงคลิกสุ่มเข้าไปดูนิยายเรื่องหนึ่ง ตอนนี้มันขึ้นไปอยู่ในอันดับที่สิบของชาร์ตแนะนำแล้ว ชื่อเรื่องคือ ‘จอมโจรสะท้านโลกออนไลน์’ ซึ่งเป็นไอเดียที่ปู่เยโหวเคยพูดไว้ตอนที่สอนในห้องเรียนนิยายเกมออนไลน์!

ตอนนั้นผู้เขียนสามร้อยคนในกรุ๊ปส่วนใหญ่ไม่เข้าใจว่ามันจะสนุกตรงไหน ใครกันจะอยากอ่านเรื่องที่ตัวเอกเล่นเกม? สู้แนวทะลุมิติกับเกิดใหม่ก็ไม่ได้! แต่มีนักเขียนคนหนึ่งชื่อ ‘ชอบกินลูกแพร์’ กลับสนใจแนวเกมออนไลน์นี้มาก และลงมือเขียนนิยายเรื่องนี้ตามเนื้อหาที่ปู่เยโหวสอนมา ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าได้รับความนิยมอย่างไม่น่าเชื่อ กระแสในช่องคอมเมนต์ก็เยี่ยมสุดๆ ผู้อ่านพากันชื่นชมและถกกันยกใหญ่เกี่ยวกับไอเดียในเรื่อง บางคนก็เถียงกันเรื่องยุคเกมออนไลน์แบบโฮโลกราฟิกที่นิยายพูดถึงว่าในอนาคตจะเป็นไปได้จริงหรือเปล่า เห็นเพียงจุดเล็กคาดเดาได้ทั้งภาพ หนิงเหมิงมองดูความคึกคักในการพูดคุยของผู้อ่านเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง ดวงตาค่อยๆ เปล่งประกาย เว็บไซต์นี้อาจจะประสบความสำเร็จจริงๆ ก็ได้!

บรรดาคนในวงการสำนักพิมพ์มากมายต่างก็จับตาความเคลื่อนไหวการอัปนิยายของเว็บนี้อย่างใกล้ชิด แม้พวกเขาจะวิเคราะห์ข้อมูลหลังบ้านแบบหนิงเหมิงไม่ได้ แต่คำวิจารณ์นิยายหลากหลายเรื่องที่ทยอยปรากฏขึ้นก็มองเห็นได้ชัดเจน

“กระแสตอบรับจากผู้อ่านดีมากเลยนะ!”
“อะไรกัน นิยายแนวไร้สมองแบบนี้ยังได้คำชมตั้งเยอะเนี่ยนะ?”
“ต้องมีหน้าม้าแน่ๆ!”
“สำหรับสำนักพิมพ์เสินฮวาแล้ว การจ้างหน้าม้าจะยากอะไร?”
“ก็เหมือนร้านขนมนั่นแหละ จ้างคนมาต่อคิวซื้อกันทีหลายสิบหลายร้อยคน หลอกชาวบ้านให้เข้าใจว่าขายดี!”

“ไม่ๆๆ”
“ฉันว่าคราวนี้ของจริงนะ”
“นิยายพวกนี้สนุกจริงๆ อย่างเรื่อง ‘ราชบุตรเขยราชามังกร’ พระเอกแค่แสยะยิ้มมุมปากเล็กน้อย พวกตัวร้ายก็จะโดนตบหน้ารัวๆ ถึงแม้ว่าตัวละครจะดูซ้ำซากและสูตรสำเร็จไปหน่อย แต่ด้านอารมณ์ของเรื่องกลับเข้มข้นมาก พอเห็นตัวร้ายหยิ่งผยองเกินไป ถึงจะรู้ดีว่าในความเป็นจริงคงไม่มีใครโง่ได้ขนาดนั้น หรือถึงมีก็คงน้อยมาก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะโมโห อยากเห็นพระเอกตบหน้าพวกมัน!”

“นี่คือการปฏิวัติรูปแบบหนึ่งเลย!”
“ฉันรู้สึกว่าท้องฟ้าวงการนิยายกำลังจะเปลี่ยนไปแล้ว”
“แนวเว็บนิยายแบบนี้ อนาคตอาจจะกลายเป็นกระแส”

“เหอะๆๆ ต่อให้รีวิวพวกนี้จริงก็เถอะ นายคิดเหรอว่าต่อไปนักอ่านพวกนี้จะยอมจ่ายเงิน? นิยายออนไลน์ตามที่แนะนำไว้ท้ายเว็บ ดูเหมือนจะใช้ระบบสมัครสมาชิกเก็บเงิน ไม่มีหนังสือจริงๆ ทั้งหมดเป็นของเสมือนเหมือนสกินในเกมนั่นแหละ จะมีสักกี่คนที่ยอมจ่ายเงินซื้อสกินในเกม?”

“นั่นสินะ”

แม้ว่าช่องคอมเมนต์ในเว็บไซต์นี้จะดูคึกคักมาก แต่คนส่วนใหญ่อาจแค่เข้ามาอ่านฟรี ตอนนี้ที่ดูตื่นเต้นเพราะยังไม่ต้องเสียเงิน พอถึงเวลาต้องเปิด VIP จ่ายเงินจริงๆ คาดว่าคนที่ยอมจ่ายก็คงมีไม่เยอะนัก! ผู้อ่านไม่จ่ายเงิน นักเขียนก็ไม่มีรายได้ งั้นต่อให้เว็บไซต์นี้ฮิตแค่ไหนก็ไร้ความหมายอยู่ดี นิยายออนไลน์แบบนี้ต้องแปลงยอดอ่านให้เป็นรายได้จริงถึงจะทำกำไรได้ จะให้พึ่งแต่โฆษณางั้นเหรอ แต่เว็บไซต์นี้ไม่มีโฆษณาเลยซักชิ้น สะอาดจนน่าตกใจ!

พูดอีกอย่างก็คือ ตอนนี้เว็บไซต์ยังทำเงินไม่ได้เลยสักแดงเดียว

ในขณะที่บรรดาบรรณาธิการในวงการกำลังวิเคราะห์กันแบบนี้ จู่ๆ ก็มีคนพูดขึ้นว่า “พวกนายอาจมองข้ามแหล่งรายได้ของเว็บไซต์นี้ไปนะ ฉันเพิ่งเห็นเมื่อกี้เองว่ามีผู้อ่านคนนึงโอนเงินสนับสนุนหนังสือเรื่องนึงไปพันหยวน กลายเป็นหัวหน้าพันธมิตรเลย!”

“หัวหน้าพันธมิตร?”
“คืออะไรเหรอ?”
“ระบบแรงก์แฟนคลับนะ คล้ายๆ ระบบในไลฟ์สดนั่นแหละ เริ่มตั้งแต่ มือใหม่ เด็กฝึก ศิษย์ ผู้ช่วย เจ้าหอ เจ้าโถง พิทักษ์ ผู้อาวุโส เจ้าสำนัก ปรมาจารย์ แล้วก็ หัวหน้าพันธมิตร แต่ละตำแหน่งต้องใช้แต้มแฟนคลับสะสมต่างกัน ซึ่งหัวหน้าพันธมิตรต้องเติมเงินหนึ่งพันหยวน!”

ใช่แล้ว ตอนนี้เริ่มมีนิยายที่มีแฟนคลับระดับหัวหน้าพันธมิตรแล้ว และไม่ใช่จำนวนน้อยเลย เวลาดูไลฟ์มีคนเปย์เงินหลักแสน แม้นิยายออนไลน์จะไม่ได้เวอร์ขนาดนั้น แต่การที่นักอ่านจะเปย์สักพันหยวนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก และแม้ตอนนี้จะมีแค่นิยายที่ประสบความสำเร็จมากๆ เท่านั้นที่จะมีคนเปย์ระดับพันหยวน แต่อย่าลืมว่านี่เป็นวันแรกที่เว็บไซต์เปิดให้ใช้งานนะ หรือว่าเว็บนี้จะรุ่งจริงๆ? นิยายรูปเล่มไม่มีข้อได้เปรียบแบบนี้เลย! ปกติผู้อ่านก็แค่ซื้อหนังสือเล่มละไม่กี่สิบหยวน แต่รูปแบบนิยายออนไลน์ที่เปิดให้เปย์ได้แบบนี้ แทบจะกลายเป็นช่องทางสร้างรายได้ใหม่อย่างแท้จริง บรรณาธิการหลายคนรู้สึกราวกับประตูสู่โลกใบใหม่ได้เปิดออกแล้ว!

“หือ?”
“เหนือหัวหน้าพันธมิตรยังมีพันธมิตรทองคำขาวอีกนะ!” มีคนสังเกตเห็นว่า ในระดับแฟนคลับ หัวหน้าพันธมิตรยังไม่ใช่จุดสูงสุด เพราะเหนือกว่านั้นยังมี พันธมิตรทองคำขาว ซึ่งต้องใช้แต้มแฟนคลับถึง 1,000,000 เหรียญ! เท่ากับหนึ่งหมื่นหยวน!

“นี่เอาระบบแรงก์แฟนคลับแบบที่หลื่อวี่ไลฟ์ใช้มาดัดแปลงทั้งหมดเลยนี่นา แต่ไลฟ์กับนิยายมันต่างกันนะ ใครจะยอมจ่ายหมื่นหยวนแค่เพราะอ่านหนังสือ?”

บรรณาธิการนิยายคนหนึ่งสงสัย แต่เพียงชั่วพริบตาต่อมาเขาก็ได้พบว่า ความจนได้จำกัดจินตนาการของเขา!

เพราะจู่ๆ ก็มีแบนเนอร์อันหนึ่งลอยผ่านหน้าจอ!

[ตีจังหวะชื่นชม ตบโต๊ะสรรเสริญ หากไม่ตบรางวัลนี้ก็มิอาจแสดงความรู้สึกที่ข้ามีได้! ลาเวย์ เปย์ ‘กระบี่เทพสังหาร’ 1,000,000 เหรียญฉีเตี่ยน กลายเป็นพันธมิตรทองคำขาวของหนังสือเรื่องนี้!]

“เชี่ย!”
“พันธมิตรทองคำขาว!”
“นี่หมื่นหยวนเลยนะ!”
“มีคนเปย์หมื่นหยวนจริงๆ ด้วย!”
“หนังสือชื่อ ‘กระบี่เทพสังหาร’?”
“ผลงานใหม่ของปู่เยโหวไม่ใช่เหรอ?”
“พวกนายอ่านหรือยัง? เป็นไงบ้าง?”
“ฉันยังไม่ได้อ่านเลย มัวแต่นั่งวิเคราะห์ระบบเว็บอยู่นะสิ”
“ยังไงปู่เยโหวก็เป็นเสาหลักของเว็บ จะมีคนเปย์หมื่นหยวนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เขาดังออกขนาดนั้น นี่มันก็แค่เรื่องบังเอิญแหละน่า”

บังเอิญ? แน่นอนว่าไม่ใช่!

ขณะที่ทุกคนยังตกตะลึงกับพันธมิตรทองคำขาวคนนี้ ระบบก็แสดงข้อความขึ้นมาอีกหลายบรรทัด:

[…อรี่เฟยอี้หลี่ว์ เปย์ ‘กระบี่เทพสังหาร’ 1,000,000 เหรียญฉีเตี่ยน กลายเป็นพันธมิตรทองคำขาวของหนังสือเรื่องนี้!]

[…เยียนจือ เปย์ ‘กระบี่เทพสังหาร’ 1,000,000 เหรียญฉีเตี่ยน กลายเป็นพันธมิตรทองคำขาวของหนังสือเรื่องนี้!]

[…ไหสี เปย์ ‘กระบี่เทพสังหาร’ 1,000,000 เหรียญฉีเตี่ยน กลายเป็นพันธมิตรทองคำขาวของหนังสือเรื่องนี้!]

[…แมวจรดูไบ เปย์ ‘กระบี่เทพสังหาร’ 1,000,000 เหรียญฉีเตี่ยน กลายเป็นพันธมิตรทองคำขาวของหนังสือเรื่องนี้!]

สองคน! สามคน! สี่คน! ห้าคน! เหมือนปฏิกิริยาลูกโซ่ หลังจากนั้นก็มีคนเปย์ระดับพันธมิตรทองคำขาวให้ ‘กระบี่เทพสังหาร’ รัวๆ เพียงชั่วพริบตาก็มีการแจ้งเตือนสีแดงสดตระการตาขึ้นเต็มหน้าจอ ถึงยี่สิบกว่ารายการ!

บ้าไปแล้ว! พันธมิตรทองคำขาวสี่สิบกว่าคน! นั่นมันมากกว่าสองแสนหยวนแล้วนะ! แม้แต่พวกสตรีมเมอร์ชื่อดังในหลื่อวี่ไลฟ์ยังแทบไม่ได้ยอดโดเนทหลักหมื่นในครั้งเดียว แต่ปรากฏว่านิยายของปู่เยโหวกลับทำได้!

อะไรนะ? เปรียบเทียบกับฉูฉือเหรอ? ฉูฉือนั่นมันบั๊กของวงการไลฟ์! จะมีใครที่ไลฟ์ได้แบบฉูฉืออีก แต่งเพลงสดได้คุณภาพสูงทุกเพลงแบบนั้นก็มีแค่หนึ่งเดียวในโลกอินเทอร์เน็ตแล้ว!

ถ้าตัดฉูฉือออกไป การปรากฏของแฟนคลับพันธมิตรทองคำขาวเหล่านี้ แทบจะทำลายความเชื่อเดิมๆ ที่คนในวงการสิ่งพิมพ์มีต่อนิยายไปจนหมดสิ้น ในพริบตาทุกคนในวงการแทบตกตะลึงอ้าปากค้าง!

“นักอ่านพวกนี้บ้ากันไปหมดแล้วเหรอ!”
“แค่อ่านนิยายก็เปย์กันขนาดนี้เลย?”
“วงการนิยายสิ่งพิมพ์ของเราไม่มีวิธีเล่นแบบนี้เลยนะ!”
“นี่นะเหรอพลังอิทธิพลของปู่เยโหว?”
“รีบอ่าน ‘กระบี่เทพสังหาร’ เร็ว!”
“อาจไม่ใช่แค่พลังอิทธิพลอย่างเดียว!”
“ปกติอ่านนิยายไม่ควรเปย์หนักขนาดนี้สิ”
“ฉันเริ่มอ่านดูแล้ว”
“เป็นไง?”
“ซับซ้อนหน่อย เอาเป็นว่านิยายใหม่เรื่องนี้ของปู่เยโหวได้สร้างรูปแบบใหม่โดยสมบูรณ์ขึ้นมาแล้ว!”

รูปแบบใหม่โดยสมบูรณ์?

“แบบที่ ‘เจตนาเลือด’ เปิดแนวกลลวงการเล่าเรื่องเหรอ?”
“ไม่ๆๆ ถึง ‘เจตนาเลือด’ จะบุกเบิกกลลวงการเล่าเรื่องแต่ก็ยังเป็นนิยายสืบสวน แต่นิยายเรื่องนี้ของปู่เยโหวสร้างสรรค์รูปแบบใหม่โดยสมบูรณ์ เรียกได้ว่าเป็นผู้บุกเบิกแนวใหม่อย่างแท้จริง!”

นิยายแนวเทพเซียนบำเพ็ญเซียน!