ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 364 One Piece ดังเป็นพลุแตก อิทธิพลปูเยโหวทะลุขีดจำกัด!
เรื่องที่ปูเยโหววาดมังงะ ได้กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของแฟนคลับจำนวนไม่น้อย ต่อให้โลกออนไลน์จะพากันเยาะเย้ยว่าสไตล์การวาดดูเกินจริง ก็ไม่อาจขัดขวางความต้องการลองของแปลกของเหล่านักอ่านบางส่วนได้
แต่เมื่อมีคนลองไปหาตามร้านหนังสือหลายแห่งแล้วพบว่า ‘One Piece’ กำลังขาดตลาด ผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆ ก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ!
“ทำไมฉันวิ่งไปตั้งสามร้านแล้วยังซื้อ ‘One Piece’ ของปูเยโหวไม่ได้อีก?”
“นี่ไม่เหมือนผลงานที่เจ๊งเลยนะ ถ้า ‘One Piece’ เจ๊งจริง ร้านหนังสือการ์ตูนรายใหญ่จะของขาดตลาดได้ยังไง?”
“มันเกิดอะไรขึ้น?”
“ทางฝั่งพวกเราก็เหมือนกัน ซื้อไม่ได้เลย!”
“ฉันซื้อได้นะ แต่ดูเหมือนสต็อกของร้านจะตึงมากเลย อีกอย่างสถานการณ์ที่ฉันเห็นวันนี้ กระแสการหาซื้อ ‘One Piece’ ของคนทั่วไปสูงมากเลยละ!”
“หือ! หรือว่ามังงะเรื่องนี้จะดังระเบิดแล้ว?”
“ไม่ขนาดนั้นมั้ง ทั้งที่บนอินเทอร์เน็ตพากันถล่มว่ามังงะของปูเยโหวโอเวอร์เกินไป ไหนว่าทุกคนยอมรับลายเส้นไม่ได้ไม่ใช่เหรอ สถานการณ์นี้มันแปลกเกินไปแล้ว!”
“ไม่ดังเท่าไหร่หรอกมั้ง ที่ร้านการ์ตูนต่างๆ ของหมดก็เพราะสั่งของไปน้อยอยู่แล้วต่างหาก บวกกับมีคนไม่น้อยแห่กันไปซื้อด้วยความสงสัยเหมือนพวกนายนั่นแหละ ยังไงแฟนคลับปูเยโหวก็มีเยอะขนาดนั้น”
“ก็แค่ภาพลวงตาที่เหล่าแฟนคลับสร้างขึ้นมาเท่านั้นแหละ”
“เป็นแบบนี้เหรอ?”
คนไม่น้อยเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
มีแต่เจ้าของร้านหนังสือการ์ตูนรายใหญ่เท่านั้นที่รู้ว่าความจริง ‘One Piece’ ในตลาดนั้นของขาดจริงๆ!
ต่อให้เจ้าของร้านหนังสือการ์ตูนรายใหญ่จะไม่ค่อยเชื่อมั่นใน ‘One Piece’ สักเท่าไหร่ แต่เห็นแก่ชื่อเสียงของปูเยโหว พวกเขาก็ยังสั่งของมาในปริมาณที่เพียงพอไปได้สักพัก บนพื้นฐานการบริหารความเสี่ยงอยู่แล้ว
แต่พวกเขาก็คาดไม่ถึงว่า มังงะเรื่องนี้เพิ่งวางขายได้แค่สามวันก็ขายหมดเกลี้ยงแล้ว! ทำให้ตอนนี้เจ้าของร้านหนังสือการ์ตูนทุกแห่งต่างพากันเสียใจ ได้แต่เกลียดตัวเองที่ก่อนหน้านี้สั่งมาน้อยเกินไป!
“ขายดีเกินไปแล้ว!”
“วันแรกขายดีฉันเข้าใจได้ ถือว่าแฟนคลับปูเยโหวเปย์ให้ไอดอลแล้วกัน!”
“วันที่สองยังขายดีอยู่ก็พอจะเข้าใจได้!”
“แฟนคลับของปูเยโหวอาจจะกระตือรือร้นมากกว่าที่เราจินตนาการไว้ แต่วันที่สามดันขายดีกว่าสองวันแรกอีก นี่มันไม่ใช่แค่ความคลั่งไคล้ของแฟนคลับหรือความอยากรู้อยากเห็นจะอธิบายได้แล้ว มันพิสูจน์ได้ว่ามังงะเรื่องนี้ได้รับการยอมรับในตลาดสูงมาก พวกเราที่ทำงานสายนี้ต่างก็รู้ดีว่า แค่การสนับสนุนของแฟนคลับอย่างเดียวไม่มีทางสร้างกำลังซื้อที่น่าเหลือเชื่อขนาดนี้ได้!”
“กระแสวิจารณ์ทำพิษแท้ๆ!”
“เห็นบนเน็ตพากันถล่มยับว่า ‘One Piece’ กาก ฉันเลยคิดไปว่ามังงะเรื่องนี้จะแป้ก ไม่ได้รีบสั่งเพิ่มทันที ตั้งแต่วันแรกที่เห็นว่ามังงะเรื่องนี้ขายดี”
“ตอนนี้ที่ร้านมีแต่คนเดินเข้ามาถามหา ‘One Piece’ เต็มไปหมดเลย!”
“ผลปรากฏว่าทางสำนักพิมพ์เสินฮวาบอกว่าต้องรออีกตั้งวันหนึ่งถึงจะส่งของมาเติมให้ได้!”
“ไม่ต้องสงสัยเลย มังงะเรื่องนี้จะดังระเบิดแล้ว!”
เหล่าเจ้าของร้านหนังสือการ์ตูนต่างพากันเสียใจ!
และสถานการณ์ในตลาด แผนกสิ่งพิมพ์ของสำนักพิมพ์เสินฮวาคือผู้ที่สัมผัสได้ลึกซึ้งที่สุด! เพราะวันนี้บรรดาร้านหนังสือการ์ตูนรายใหญ่ต่างพากันโทรเข้าจนสายแทบไหม้ ต่างก็ร้องขอให้รีบเติมของ!
จนทำให้ตอนนี้โรงพิมพ์ที่ร่วมงานกับสำนักพิมพ์เสินฮวาต่างก็กำลังทำงานล่วงเวลา เห็นได้ชัดว่าสินค้าไม่เพียงพอต่อความต้องการตลาด!
สถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายนี้ค่อยๆ สะท้อนออกมาในชีวิตจริง ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง
“เมื่อวานฉันอ่าน ‘One Piece’ สามสิบตอนรวดเดียวจบเลย ยิ่งอ่านยิ่งสนุก ชักจะติดหนึบแล้วสิ!”
“ฮ่าๆ นายก็รู้สึกเหมือนกันใช่ไหมล่ะ ยิ่งอ่านยิ่งได้อรรถรสจริงๆ!”
“ใช่เลย ตอนแรกที่เห็นลายเส้นแบบนั้นฉันหยึยมาก แต่พอเริ่มชินก็รู้สึกว่าตัวละครก็น่ารักดีนะ!”
“ลูฟี่เวลาสู้นี่น่าสนใจจริงๆ!”
“ก่อนหน้านี้ฉันยังรู้สึกว่าเขาดูขี้เหร่อยู่เลย”
“พอใส่หมวกฟางแล้วเขาดูเท่มากเลยนะ พล็อตเรื่องก็น่าติดตามสุดๆ ไม่รู้วันเมื่อไหร่ลูฟี่จะได้เป็นราชาโจรสลัด!”
“ไอ้แกรนด์ไลนนั่นนะ รู้สึกว่าสเกลเรื่องมันใหญ่มากเลยนะ!”
“คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวโจรสลัดแบบนี้ก็ทำให้รู้สึกเลือดร้อนขึ้นมาได้เหมือนกัน!”
“สนุกขนาดนั้นเลยเหรอ? งั้นคืนนี้ฉันขอยืมมังงะดูหน่อย”
บนรถไฟใต้ดิน
“นี่เธอซื้อ ‘One Piece’ มาเหรอ!?”
“ใช่ ซื้อมาหลายวันแล้วยังไม่อ่านเลย จนเพื่อนที่โรงเรียนบอกว่ามันสนุกมากฉันถึงเริ่มอ่าน”
“แล้วมันสนุกจริงไหม?”
“จริง! เรื่องลายเส้นที่ชาวเน็ตด่ากันนะ พอดูไปเยอะๆ ก็ปรับตัวได้เอง ฉันเพิ่งอ่านถึงตอนที่สิบแปดก็รู้สึกว่ามันสุดยอดแล้ว!”
“เฮ้อ ฉันอยากซื้อมากแต่หาซื้อไม่ได้เลย ตอนนี้ร้านหนังสือของขาดตลาดหมดแล้ว”
“งั้นเอาเล่มแรกของฉันไปอ่านก่อนไหมล่ะ เมื่อวานฉันอ่านจบแล้ว”
“ขอบใจนะ”
“ไม่เป็นไรจ้า”
ในบริษัทแห่งหนึ่ง
“ลูฟี่เท่มากเลย!”
“สนุกจริงๆ!”
“ยิ่งอ่านยิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ เลย!”
“พวกเธออ่าน ‘One Piece’ กันอยู่เหรอ?”
“ใช่ สนุกโคตร!”
“แต่บนเน็ตบอกว่า…”
“พวกในเน็ตนั่นคงจะยังไม่ได้อ่านเนื้อเรื่องช่วงหลัง”
“เนื้อหาช่วงแรกแค่นั้นจะไปมองเห็นอะไรล่ะ!”
“เอาเป็นว่าการ์ตูนเรื่องนี้ ขนาดฉันที่เป็นผู้ใหญ่แล้วยังอ่านได้เพลินๆ เลย!”
โลกความจริงค่อยๆ ส่งผลกระทบต่อกระแสวิจารณ์บนโลกออนไลน์แล้ว!
เมื่อเข้าสู่วันที่สี่ของการวางจำหน่าย ‘One Piece’ ในที่สุดก็ไม่ใช่ทุกคนที่พากันรุมด่าเรื่องลายเส้นของมังงะเรื่องนี้อีกต่อไป! สิ่งที่มาแทนที่คือคำชมจากผู้คนนับไม่ถ้วน มีผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ชื่นชอบมังงะเรื่องนี้!
“พวกเราใส่ร้ายท่านโหวไปซะแล้ว!”
” ‘One Piece’ นี่มันผลงานมังงะที่เจ๋งสุดยอดชัดๆ!”
“ไม่ว่าจะเป็นพล็อตเรื่องหรือการออกแบบตัวละครก็ยอดเยี่ยมไปหมด!”
“ปัญหาเรื่องลายเส้นที่ถูกวิจารณ์หนักที่สุด ตอนนี้ดูแล้วกลับกลายเป็นเอกลักษณ์ของท่านโหว!”
“ที่แท้ก็สนุกจริงๆ ด้วย มิน่าเพื่อนฉันถึงชมไม่หยุด แต่นี่ซื้อไม่ได้เลยเนี่ย ร้านหนังสือของหมดเกลี้ยง!”
“ไม่ตกเทรนด์ วันนี้ซื้อได้แล้วนะ!”
“ร้านหนังสือใหญ่ๆ เริ่มมีของมาเติมแล้ว ฉันเพิ่งซื้อมาเลย!”
“งั้นฉันจะไปซื้อเดี๋ยวนี้!”
“ร้านหนังสือแถวบ้านฉัน ถึงขั้นต้องเข้าแถวรอซื้อ ‘One Piece’ เลยนะ เชื่อไหม!?”
เข้าแถวรอที่ร้านหนังสือจริงๆ! หลินเป่าเป็นพยานได้! แถวสำหรับซื้อ ‘One Piece’ ที่ร้านหนังสือยาวเหยียดไปหลายสิบเมตร ผู้คนหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย!
“ขอ ‘One Piece’ ให้ฉันเล่มหนึ่ง!”
“ฉันด้วย!”
“ฉันเอา ‘One Piece’!”
เสียงทำนองนี้ดังขึ้นไม่ขาดหู ผู้ช่วยของหลินเป่าที่รับหน้าที่ขับรถอยู่ ผ่านร้านหนังสือเข้าพอดี พลันหยุดชะงัก กล่าวด้วยความตกใจว่า “มังงะเรื่องนี้ดังเกินไปแล้วมั้ง”
ดังระเบิดแล้วงั้นเหรอ? หลินเป่ารู้สึกสับสนในใจชั่วขณะ
ความจริงหลังจากที่เขาอ่าน ‘One Piece’ สามสิบตอนแรกจบ ก็เริ่มสังหรณ์ใจลึกๆ แล้ว
“กลับกันได้แล้ว”
หลังจากมองด้วยความอิจฉาอยู่ครู่หนึ่ง หลินเป่าก็เอ่ยกับผู้ช่วยว่า “ฉันจะกลับบ้านไปสระผมหน่อย”
ตีลังกาสระผม! ลูกผู้ชายตัวจริงพูดแล้วไม่คืนคำ!
“ถ้าปูเยโหวเป็นนักวาดการ์ตูนในสังกัดของฉันก็คงจะดีสิ ฉันจะยอมกราบไหว้เขาเหมือนเป็นพ่อคนหนึ่งเลย!”
คืนนั้น ตามโรงพิมพ์ต่างๆ ที่ร่วมงานกับสำนักพิมพ์เสินฮวา
“บัดซบ!”
“เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!”
“หลายวันมานี้ต้องเข้ากะวนไปสามกะทุกวันเลย!”
“ทำโอทีจนปวดหลังปวดเอวไปหมด แถมยังอดหลับอดนอนอีก!”
“ช่วยไม่ได้ ความต้องการ ‘One Piece’ ในตลาดมันสูงเกินไป ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเราตีพิมพ์ไปตั้งหลายเล่ม จนสุดท้ายก็เติมสินค้าเข้าตลาดไม่ทัน”
“ไม่เป็นไร ช่วงนี้เงินโบนัสโอทีเยอะจะตาย!”
“ทนๆ เอาหน่อย พอเงินเดือนออกเราค่อยไปหาความสุขกัน”
“เฮ้อ ฉันต้องไปนอนชดเชยหน่อยแล้ว!”
“ฉันก็เหมือนกัน พรุ่งนี้ว่าจะขอลางาน!”
ขณะที่พนักงานกำลังคุยกัน จู่ๆ ผู้จัดการก็ปรากฏตัวขึ้น เขาตบมือเสียงดังเรียกความสนใจจากทุกคน ก่อนจะเอ่ยว่า
“ทุกคน ช่วงนี้ลำบากแล้วนะ! แต่ต้องขอโทษด้วย หลังจากนี้พวกเรายังต้องทำโอทีเพิ่มอีกสองสามวัน!”
“หา?” เหล่าคนงานหน้าถอดสี “ไม่ใช่ว่าเพิ่งทำเสร็จไปเหรอครับ ผลงานเรื่องไหนขาดตลาดอีกแล้ว?”
ผู้จัดการยิ้มพลางกล่าวว่า “ก็ยังเป็น ‘One Piece’ เหมือนเดิม”
เหล่าคนงานเบิกตากว้าง “พวกเราพิมพ์เพิ่มไปตั้งเยอะขนาดนั้นแล้วนะ…”
“ใกล้จะขายหมดอีกแล้ว” ผู้จัดการเองก็จนปัญญา “แค่เช้านี้วันเดียว ร้านหนังสือเจ้าใหญ่ๆ ก็เริ่มส่งออเดอร์เพิ่มมาอีกแล้ว ฉันรู้ว่าทุกคนเหนื่อย ดังนั้นการทำโอทีหลังจากนี้ ค่าล่วงเวลาของเราจะเพิ่มเป็นสามเท่า!”
“เชี่ย!” เหล่าคนงานพากันเวียนเกล้า!
ค่าโอทีสามเท่าน่ะมันก็น่าสนใจอยู่หรอก แต่ร่างกายจะไหวไหมเนี่ย ‘One Piece’ นี่เป็นมังงะที่โผล่มาจากไหนกันแน่! จะดังเกินไปแล้วมั้ง
คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนงานเก่าแก่ของโรงพิมพ์ หลายคนทำงานมานานหลายปี แทบไม่เคยเห็นมังงะเรื่องไหนที่มีความต้องการในตลาดถล่มทลายน่าเหลือเชื่อเท่ากับ ‘One Piece’ มาก่อนเลย!
สองสามวันต่อมา ‘One Piece’ ดังเป็นพลุแตกอย่างสมบูรณ์ โรงพิมพ์ต้องทำงานล่วงเวลาต่อไม่หยุด ลูกค้าในร้านหนังสือการ์ตูนยิ่งหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย!
พิมพ์เพิ่ม! พิมพ์เพิ่ม! ยังคงพิมพ์เพิ่ม! ตลาดยังไม่มีทีท่าว่าจะอิ่มตัว!
บนโลกออนไลน์ ไม่มีใครออกมาวิพากษ์วิจารณ์เรื่องลายเส้นของ ‘One Piece’ อีกแล้ว! ทุกคนต่างพากันพูดถึงแต่พล็อตเรื่องของมังงะเรื่องนี้ และตัวผู้เขียนอย่างปูเยโหว!
กระทั่งหัวข้อที่พูดถึงผู้เขียนอย่างปูเยโหว มีมากกว่าตัวมังงะนิดหน่อยด้วยซ้ำ เพราะผลงานของเขาในครั้งนี้เรียกได้ว่าเป็นตำนานเลยทีเดียว!
“ท่านโหวสุดยอด!”
” ‘One Piece’ เรื่องนี้ดังระเบิดเลย ได้ยินว่าคุนเผิงซื้อสิทธิแอนิเมชันไปแล้ว เตรียมร่วมมือกับบริษัทแอนิเมชันพัฒนาทำเป็นอนิเมะแล้ว!”
“ตั้งตารอไม่ไหว!”
“มังงะดังขนาดนี้ อนิเมะก็ต้องปังแน่ จู่ๆ ก็นึกถึงช่วงก่อนหน้านี้ที่เพิ่งได้ยินว่าปูเยโหวจะออกมังงะ ความรู้สึกแรกของฉันคือเขาคงแค่วาดเล่นๆ แต่คิดไม่ถึงเลยว่า ‘One Piece’ จะประสบความสำเร็จได้ขนาดนี้ นักเขียนนิยายและคนเขียนบทระดับท็อปคนหนึ่ง กลับคว้าความสำเร็จที่น่าเหลือเชื่อขนาดนี้ในวงการมังงะได้ ทั้งที่สองวงการนี้ดูจะห่างไกลกันคนละเรื่องเลย!”
“ท่านโหวนี่เทพจริงๆ!”
“อดนึกถึงไปตี้ไม่ได้เลย พรสวรรค์ด้านดนตรีไร้เทียมทาน อักษรพู่กันก็เก่งกาจขนาดนั้น แม้แต่การแต่งบทกวีก็ยังเหนือมนุษย์ ส่วนท่านโหวของเราเขียนนิยายก็เทพ เขียนบทละครยิ่งเทพกว่า แถมผลงานมังงะยังน่ากลัวขนาดนี้ ที่แท้อัจฉริยะที่แท้จริงเก่งรอบด้านหมดเลยเหรอ?”
“มีคำโบราณว่าไว้ยังไงนะ? ‘คนเก่งไม่ว่าทำอะไรก็ออกมาดีทั้งนั้น’ ตอนนี้ฉันเชื่อคำนี้สนิทใจเลย”
“ปูเยโหวกับไปตี้น่าจะเป็นสองอัจฉริยะที่ปีศาจที่สุดในฉินโจวของเราแล้วละมั้ง ถึงพวกเขาจะอยู่กันคนละสาขา แต่จุดร่วมที่เหมือนกันคือ ข้ามสายงานไปคว้าความสำเร็จที่รุ่งโรจน์มาได้!”
ความสำเร็จของปูเยโหว น่าตกใจจริงๆ! เมื่อ ‘One Piece’ ดังระเบิด หลินจือไป๋ก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ยอดผู้ติดตามของปูเยโหวบนแพลตฟอร์มจี๋กวงกำลังพุ่งสูงขึ้นไม่หยุด!
ในคอมเมนต์ แฟนคลับ ‘One Piece’ มหาศาลแห่กันมาถึงแล้ว!
“ฉันที่ปกติไม่ค่อยดูนิยายหรือละครเท่าไหร่ เคยได้ยินชื่อเสียงของท่านโหวมานานแต่ก็ไม่นับว่าเป็นแฟนคลับ เพราะยังไงความชอบหลักของฉันก็คือการอ่านมังงะตามดูอนิเมะ จนกระทั่ง ‘One Piece’ ปรากฏตัวนี่แหละ ฉันถึงได้กลายเป็นแฟนคลับท่านโหวเต็มตัว!”
“ชอบมังงะของท่านโหวสุดๆ เลย!”
“แฟนคลับมังงะของท่านโหวหนึ่งอัตรามารายงานตัว!”
“แฟนคลับของท่านโหวแบ่งเป็นสองฝ่ายมาตลอด ฝ่ายหนึ่งคือนิยาย อีกฝ่ายคือละคร ตอนนี้มีฝ่ายที่สามเพิ่มขึ้นมาแล้ว แฟนคลับมังงะ!”
“งั้นฉันก็ค่อนข้างพิเศษหน่อย ฉันชอบทั้งนิยายและละครของท่านโหวเลย มังงะก็สนใจมากเป็นพิเศษด้วย”
“ฉันก็เหมือนกัน!”
“คุกเข่าอ้อนวอนขอให้ท่านโหวรีบออก ‘One Piece’ รวมเล่มที่สี่ออกมาที!”
“ฉันชอบท่านโหวเพราะ ‘One Piece’ แต่ตอนนี้ตั้งใจว่าจะไปไล่ดูนิยายและละครเก่าๆ ของเขาด้วย!”
ขณะเดียวกันนั้นเอง ข้อมูลจากระบบก็แสดงให้เห็นค่าชื่อเสียงของหลินจือไป๋กำลังเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ต่อให้ปูเยโหวจะเขียนนิยายยอดฮิตหรือบทละครดังออกมาอีก ก็ยังทำแบบนี้ไม่ได้เลย!
แต่หลินจือไป๋รู้ดีว่าไม่ใช่เพราะอิทธิพลของมังงะยิ่งใหญ่กว่านิยายหรือละคร แต่เพราะมังงะสำหรับปูเยโหวคือพื้นที่ตลาดที่ทั้งแปลกใหม่และว่างเปล่า
ต่อให้หลินจือไป๋จะใช้ตัวตนปูเยโหวปล่อยนิยายออกมามากขึ้น หรือเขียนบทละครให้เยอะขึ้น ยอดแฟนคลับของเขาก็ยากจะพุ่งพรวดแบบนี้ เพราะคนที่ควรจะชอบเขาก็เป็นผู้สนับสนุนของเขาไปนานแล้ว
แต่ตอนนี้ แฟนคลับที่เพิ่มขึ้นของปูเยโหวส่วนใหญ่ คือกลุ่มคนที่ชอบมังงะ ซึ่งเดิมทีแฟนการ์ตูน แฟนนิยาย หรือแม้แต่แฟนละครเหล่านี้ ไม่ได้มีความทับซ้อนกันมากนัก นี่แหละคือข้อดีของการข้ามสายงาน!
แปดสิบล้าน!
นี่คือยอดผู้ติดตามของปูเยโหวในปัจจุบัน เข้าวงการมาเกือบสามปี ยอดแฟนคลับบนโซเชียลสูงถึงแปดสิบล้าน อิทธิพลของปูเยโหวได้ทะลุขีดจำกัดอีกครั้ง!
YOU MAY ALSO LIKE
