ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 378 ท่าไม้ตายของทุเรียนระเบิด : เพลงภาษาฉี!
การจับสลากรอบที่สอง
ลำดับการขึ้นแสดงถูกกำหนดเรียบร้อยแล้ว ดอกเพชฌฆาตขึ้นแสดงเป็นคนแรก ตามด้วยการร้องเพลงของหลิวริมน้ำ ทุเรียนระเบิดจับได้หมายเลขสาม ส่วนเทพดาราร้อยลักษณ์จับสลากได้คิวสุดท้ายอีกครั้ง
หลินจือไป๋ไม่ได้สนใจลำดับการขึ้นแสดง ตอนนี้เขากำลังลังเลว่าเพลงที่จะมอบให้แม่ในเวทีถัดไปควรจะร้องเพลงไหนดี ก่อนหน้านี้เพื่อความปลอดภัยป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เขาได้ซ้อมเตรียมไว้ถึงสามเพลง รอดูสถานการณ์ไปแล้วกัน!
หลินจือไป๋หรี่ตาลง เมื่อกี้เขาไม่ได้พูดเอาฮา แต่ตั้งใจจะคว้าตำแหน่งราชาเพลงสัปดาห์นี้มาจริงๆ เขาต้องทำให้ทีมสีแดงอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาให้ได้
“สุดท้ายต้องเป็นฉันอยู่ดีสินะ! ถ้าไม่มีฉันบ้านหลังนี้คงแตกไปแล้ว!”
ระหว่างที่ครุ่นคิด การแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น ดอกเพชฌฆาตขึ้นสู่เวทีด้วยเพลงสรรเสริญคุณบิดามารดาอีกครั้ง บอกตามตรงว่าเธอร้องเพลงได้อย่างยอดเยี่ยม แสดงให้เห็นถึงศักยภาพราชินีเพลงแนวหน้าได้สมบูรณ์แบบที่สุด แม้แต่หลินจือไป๋ฟังแล้วยังต้องพยักหน้า
แต่ทว่าปฏิกิริยาของผู้ชมกลับค่อนข้างเรียบเฉย ไม่ใช่เพราะดอกเพชฌฆาตร้องไม่ดี การแสดงของราชินีเพลงระดับท็อปย่อมควรค่าแก่การยกย่อง และเพลงนี้ก็ซึ้งกินใจมาก แต่หัวใจผู้ชมตอนนี้ด้านชาไปแล้ว โดยเฉพาะหลังจากได้ฟังเพลง ‘คุณพ่อ’ อารมณ์ของทุกคนพุ่งขึ้นลงซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนน้ำตาเหือดแห้งไปแล้วจริงๆ!
ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว! ต่อให้จะซึ้งแค่ไหนก็ร้องไม่ออกแล้ว
หลังจากนั้น การร้องเพลงของหลิวริมน้ำก็เกิดเหตุการณ์คล้ายกัน ฝีมือการร้องของราชาเพลงแนวหน้า อารมณ์ความรู้สึกถ่ายทอดออกมาอย่างซื่อตรง ถ้าไม่ใช่เพราะผู้ชมได้ฟังการนำเสนอในรูปแบบที่คล้ายกันมากเกินไป เพลงนี้ต้องสั่นสะเทือนทั่วทั้งห้องส่งได้อย่างแน่นอน แต่วิธีการนำเสนอแบบเดียวกัน!
ทุกคนฟังไปตั้งกี่เพลงแล้ว!
บรรยากาศซาบซึ้งกินใจแบบนี้ทุกคนเริ่มไม่รู้สึกรู้สาแล้ว!
ความจริงตั้งแต่ตอนที่หลินจือไป๋ร้องเพลง ‘คุณพ่อ’ หรือแม้แต่ตอนที่หญ้าอ่อนเขียวขจีแสดง ผู้ชมก็เริ่มเข้าสู่สภาวะนี้แล้ว เพียงแต่อานุภาพในการเรียกน้ำตาของเพลงนั้นจากเทพดาราร้อยลักษณ์เข้าขั้นวิปริต กระตุ้นเส้นประสาทความรู้สึกของคนดูเข้าอย่างจัง ส่งผลให้อารมณ์ของทุกคนเข้าสู่สภาวะถอนเกินบัญชี (ติดลบ)!
ไม่ผิด ถอนเกินบัญชีก็เหมือนกับอาการตายด้าน เมื่อการแสดงจบลง ดอกเพชฌฆาตและหลิวริมน้ำต่างก็ตระหนักถึงปัญหา ทั้งสองอดเสียใจขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้ บางทีถ้าพวกเขาเปลี่ยนไปร้องเพลงรักฮิตๆ ผลลัพธ์อาจดีกว่าการฝืนร้องเพลงเรียกน้ำตาถึงพ่อแม่ก็ได้!
แต่แล้วการแข่งขันก็คือการแข่งขัน การเลือกเพลงก็เป็นศาสตร์อย่างหนึ่ง เมื่อหลิวริมน้ำร้องจบ ผู้ชมก็ปรบมือให้ตามมารยาท แต่ท่ามกลางการสนทนาของพวกเขากลับแฝงร่องรอยความผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด
“สไตล์นี้อีกแล้วเหรอ”
“ฟังเพลงเรียกน้ำตาบ่อยๆ ก็ชักชินชาแล้วสิ”
“ความจริงไม่ใช่ปัญหาเรื่องการร้องหรอก ฉันยังซึ้งอยู่นะ แค่รู้สึกว่าเพลงพวกนี้ฟังเยอะแล้ว สไตล์จำเจเกินไป นอกจากจะเป็นเพลงระดับอย่าง ‘คุณพ่อ’ อีกเพลงถึงจะโดนใจฉันได้ล่ะนะ”
“ใช่เลย”
“รอบแรกนี่ฉันร้องไห้ตั้งแต่เพลงแรกเลย แต่มารอบนี้ทั้งที่การร้องของดอกเพชฌฆาตกับหลิวริมน้ำดีกว่ารอบแรกอีก ฉันยังร้องไม่ออกเลย แค่รู้สึกว่าก็เพราะดี”
“ช่วยไม่ได้ วันนี้คือวันพ่อแม่ก็ควรร้องเพลงพวกนี้แหละ”
“ฉันแค่อยากฟังอะไรที่มันแตกต่างหน่อย ต่อไปคือทุเรียนระเบิดใช่ไหม หวังว่าเขาจะพาความประหลาดใจที่แตกต่างมาได้นะ ไม่อย่างนั้นรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป”
ท่ามกลางการสนทนาของผู้ชม ทุเรียนระเบิดได้ก้าวขึ้นสู่เวที รูปแบบการแสดงที่จำเจทำให้ผู้ชมรู้สึกชาชิน เรื่องนี้ทุเรียนระเบิดย่อมตระหนักได้ดี เขาจึงปรับเปลี่ยนเพลงที่เตรียมไว้เล็กน้อย ตำแหน่งราชาเพลงวันนี้เขาต้องคว้ามาให้ได้! การแข่งขันคัดเลือกของทีมสีน้ำเงิน ทุเรียนระเบิดกวาดเรียบ!
แต่พอมาถึงการแข่งขันระหว่างทีมสีแดงและสีน้ำเงิน เขากลับถูกเทพดาราร้อยลักษณ์แย่งชิงความโดดเด่นไปครั้งแล้วครั้งเล่า ทุเรียนระเบิดอัดอั้นจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว นับประสาอะไรที่เขายังเคยพ่ายแพ้ให้อีกฝ่ายด้วย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีโอกาสได้ล้างแค้น!
วันนี้โอกาสมาถึงแล้ว!
ขอแค่เขาคว้าตำแหน่งราชาเพลงมาและเป็นอันดับหนึ่งได้ เทพดาราร้อยลักษณ์ก็ย่อมกลายเป็นผู้แพ้ ทุเรียนระเบิดรอคอยช่วงเวลานี้มานานแล้ว!
ถ้าอย่างนั้น! เริ่มกันเลย!
ท่ามกลางดนตรีบรรเลงนำ ทุเรียนระเบิดค่อยๆ ชูไมโครโฟนขึ้น เมื่อเสียงกลองดังขึ้น ในที่สุดเขาก็ได้เอ่ยร้อง
“ความรักพลิ้วลอยตามลม วสันต์ใดเฉยชา ผู้ใดรักมั่นลึกซึ้ง ต่อให้โลกนี้เหน็บหนาวเพียงใด ไม่เอ่ยถึงความเจ็บช้ำในใจ พายุทรายกระจายบดบังผืนฟ้า เชื่อมโยงสองอุราทุกลมหายใจเข้าออก จดจำชั่วนิรันดร ชีวิตนี้แม้เป็นผู้มอบให้”
เพลงนี้มีชื่อว่า ‘แด่มารดา’ ตอนแรกที่เห็นชื่อเพลงนี้ ความจริงแล้วผู้ชมไม่ได้รู้สึกอะไรเลย เพราะวันนี้มีแต่เพลงแนวนี้เต็มไปหมด ทุกคนต่างคิดว่าทุเรียนระเบิดก็จะเดินตามแบบฉบับเดิม จนในใจแอบรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง
แต่เมื่อน้ำเสียงของอีกฝ่ายดังขึ้น ทุกคนกลับพลันรู้สึกกระปรี้กระเปร่า ความสนใจในการฟังเพลงพุ่งขึ้นฉับพลัน!
ภาษาฉี! เป็นภาษาฉี!
แม้จะพูดถึงความรักของแม่เหมือนกัน เป็นสไตล์เรียกน้ำตาเหมือนกัน แต่พอเปลี่ยนเป็นอีกภาษาหนึ่ง ความรู้สึกแปลกใหม่ก็กลับมาทันที หัวใจที่เคยชาชินของทุกคนกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ดวงตาแต่ละคู่เริ่มเปล่งประกาย!
“อาก!”
“เพราะจังเลย!”
“เพราะสุดๆ เลย!”
“ภาษาฉีเพลงนี้ทำเอาเคลิ้มเลย!”
“ปกติไม่ค่อยถนัดฟังเพลงภาษาฉีเท่าไร แต่เพลงนี้ของทุเรียนระเบิดกลับให้ความรู้สึกต่างออกไปมาก!”
“ในที่สุดก็มีการแสดงที่พิเศษสักที ถึงจะยังเป็นสไตล์แบบนั้น แต่พอร้องด้วยภาษาฉี รสชาติมันอร่อยดีจริงๆ”
“ดังนั้นทุเรียนระเบิดคือหนึ่งในสี่จตุรเทพแห่งฉีโจวคนนั้นจริงๆ ใช่ไหม?”
“แน่นอนสิ!”
“ในที่สุดทุเรียนระเบิดก็เอาจริงซะที…!”
“มีคนวิเคราะห์ไว้นานแล้วว่าทุเรียนระเบิดก็คือเยจวินจี หนึ่งในสี่จตุรเทพแห่งฉีโจว เขาถนัดเพลงภาษาฉีที่สุด ถึงเพลงภาษากลางเขาจะร้องได้สมบูรณ์แบบมากก็เถอะ แต่ภาษาฉีเขาร้องมีเสน่ห์มากกว่า!”
อาจเพราะความคุ้นเคยอย่างยิ่ง ทุเรียนระเบิดร้องเพลงภาษาฉีให้ความรู้สึกทำเรื่องยากให้ดูเหมือนง่าย ทุกถ้อยคำที่เขาเปล่งออกมาล้วนสื่ออารมณ์ของเพลงได้อย่างสมบูรณ์แบบ จนเริ่มมีผู้ชมส่งเสียงกรีดร้อง ซึ่งเป็นสิ่งที่ดอกเพชฌฆาตและหลิวริมน้ำไม่ได้รับในการแสดงสองเวทีก่อนหน้านี้!
ดูจากบรรยากาศ ถึงขั้นใกล้เคียงกับผลลัพธ์บนเวทีของเพลง ‘คุณพ่อ’ เลยทีเดียว! นี่คือเสน่ห์ภาษาฉีของทุเรียนระเบิด แม้แต่แขกรับเชิญในทีมกรรมการยังถูกดึงดูดไปด้วย โดยเฉพาะผู้มากประสบการณ์ยิ่งคุ้นเคยกับเพลงนี้เป็นอย่างดี อย่างฉินเลี่ยนที่พูดให้ข้อมูลว่า “นี่คือหนึ่งในผลงานของเพลงที่แต่งยกย่องความรักของแม่ระดับตำนานในฉีโจว ถูกปล่อยครั้งแรกในเทศกาลกตัญญูเมื่อสิบปีก่อน แล้วก็กวาดอันดับหนึ่งจากทุกชาร์ตเพลงเลย!”
“นี่ไม่ใช่ประเด็น” หลีเซียวที่อยู่ข้างๆ เสริมว่า “ประเด็นคือการนำเสนอของทุเรียนระเบิด ไม่ด้อยไปกว่านักร้องต้นฉบับเลย นอกจากนี้เคยมีคนพยายามเอาเพลงนี้มาร้องใหม่เป็นภาษากลาง แต่น่าเสียดายที่ไม่ว่าจะร้องใหม่ยังไง ก็ให้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมอย่างภาษาฉีไม่ได้ แสดงว่าเพลงนี้ต้องคู่กับภาษาฉีถึงจะสมบูรณ์แบบ!”
ใช่แล้ว! สมบูรณ์แบบ!
นี่คือคำวิจารณ์จากแขกรับเชิญในทีมกรรมการ ทุกคนถึงกับรู้สึกว่าตำแหน่งราชาเพลงในสัปดาห์นี้แทบจะถูกทุเรียนระเบิดจองไปแล้ว ในที่สุดราชาผู้ไล่ล้างบางทุกคนในรอบคัดเลือกของทีมสีน้ำเงินก็กลับมา!
ที่นั่งผู้ชม แม่กล่าวอย่างซาบซึ้ง “ร้องได้ดีจริงๆ แม่ชอบฟังเพลงภาษาฉีตั้งแต่เด็กๆ แล้ว เนื้อเพลงที่เขาร้องแม่ไม่ต้องดูจอก็ฟังออก!”
“ฮ่าๆ” หลินตงไห่ยิ้มพลางกล่าวว่า “ตอนที่ผมขอคุณแต่งงาน ก็ร้องเพลงภาษาฉีที่ชื่อ ‘มอบให้คุณ’ นี่แหละ เขาเรียกว่าเลือกของที่ถูกใจให้แก่ผู้รับ”
“ชิ” แม่เบะปากแล้วกล่าวว่า “ระดับการร้องเพลงของคุณก็พอกับเสี่ยวเฮยนี่แหละ ร้องผิดคีย์ไปหมด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงภาษาฉีที่คุณไม่ถนัดเลย ตอนนั้นเพราะเห็นว่าคุณหน้าตาดีพอใช้ได้หรอกนะ ฉันถึงยอมตกลงแต่งงานด้วย คุณคงไม่ได้คิดจริงใช่ไหมว่าตัวเองใช้เสียงเป็ดอย่างเสี่ยวเฮยมาพิชิตใจฉัน?”
“โอโห” หลินซีหัวเราะแล้วพูดว่า “ความลับแตกแล้ว หนูก็ว่าทำไมเสี่ยวเฮยถึงร้องเพลงเพี้ยน ทั้งที่หนูกับพี่ชายเขาก็ปกติ ที่แท้ต้นตอมาจากพ่อนี่เอง”
“น่าเสียดายจัง” หลินเซิ่งเทียนที่อยู่ข้างๆ กล่าวอย่างเสียดาย “เพลงนี้ออกมา เทพดาราร้อยลักษณ์คงคว้าแชมป์ไม่ได้แล้ว เดิมทีผมรู้สึกว่าเขายังพอมีหวังชิงแชมป์อยู่บ้างซะอีก เพราะการแสดงของหลิวริมน้ำกับดอกเพชฌฆาตรอบนี้ก็ยังไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไร”
“ก็น่าเสียดายนิดหน่อยนะ” คนในครอบครัวต่างพยักหน้า ตั้งแต่เพลง ‘คุณพ่อ’ เมื่อครู่ ทุกคนในบ้านต่างก็ชอบเทพดาราร้อยลักษณ์มาก อาจเพราะเสียงของอีกฝ่ายเหมือนกับหลินจือไป๋มาก ฟังแล้วทั้งคุ้นเคยทั้งเป็นกันเองจนเกิดความรู้สึกสนิทสนมโดยธรรมชาติ
แม้คนในครอบครัวจะไม่รู้ว่าเทพดาราร้อยลักษณ์ก็คือหลินจือไป๋ และหลินจือไป๋ในเวลานี้ หลังจากได้ยินการร้องเพลงของทุเรียนระเบิด ดวงตาของเขากลับมีประกายวาบผ่าน ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจได้แล้วว่าจะร้องเพลงอะไรในเวทีถัดไป!
ภาษาฉีสินะ ฉันก็ทำได้
เอาละ ความจริงแล้วภาษาฉีเดิมของหลินจือไป๋ไม่นับว่าดีเด่น แต่อย่าลืมว่าเขามีระบบ ในระบบมีไอเทมวิเศษมากมาย หนึ่งในนั้นคือ ‘คุกกี้ภาษา’ ซึ่งถ้าต้องการแลกสิ่งนี้มาต้องใช้ค่าชื่อเสียงที่สูงมาก แต่มันช่วยประหยัดเวลาและแรงกายในการเรียนรู้ภาษาใหม่ได้
ดังนั้นเมื่อคำนึงถึงการขยายตลาดไปยังฉีโจวในอนาคต หลินจือไป๋จึงแลกมันมาเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เชี่ยวชาญภาษาฉีเป็นอย่างดี รวมถึงอนาคตถ้าหลินจือไป๋ต้องไปเยือนฉูโจวหรือที่อื่น เขาก็จะแลกไอเทมภาษาที่เกี่ยวข้องมาจากระบบอีกเช่นกัน อย่างไรตอนนี้ค่าชื่อเสียงของเขาก็สูงมากจนรับมือได้สบายๆ แล้ว
“จบกัน” ในห้องพักทีมสีแดง สุนัขทิเบตมองดูเทพดาราร้อยลักษณ์ที่มองไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ จึงเอ่ยขึ้นอย่างจนใจว่า “ดูท่าอีกเดี๋ยวคุณคงชุบชีวิตได้แค่คนเดียวแล้วละ รอบนี้ทุเรียนระเบิดดุจริงๆ เพลงภาษาฉีน่าจะเป็นท่าไม้ตายของเขาแล้ว”
“ชุบชีวิตอาจารย์เจ้าชายกบเถอะค่ะ!” ปลาคาร์ปน้อยเริ่มเอ่ยถ่อมตัวอีกครั้ง เพราะเธอเข้าใจดีว่าต่อให้ตัวเองจะรอดไปถึงรอบสุดท้ายได้ ก็ไม่มีหวังที่จะคว้าแชมป์แน่นอน!
“ชุบชีวิตปลาคาร์ปน้อยนั่นแหละ” เจ้าชายกบเอ่ยด้วยมาดของรุ่นใหญ่ “ฉันผู้ชายอกสามศอก จะให้ไปแย่งสิทธิ์กับเด็กผู้หญิงได้ไง อีกอย่างฉันก็เป็นราชาเพลงอยู่แล้ว เป็นถึงราชาเพลงยังต้องคว้าตำแหน่งราชาเพลงบนเวทีนี้อีกรอบเพื่อพิสูจน์อะไรด้วยเหรอ?”
“หุบปาก” หลินจือไป๋ได้ยินแล้วรู้สึกรำคาญ เขากำลังบ่มเพาะอารมณ์สำหรับเพลงถัดไปอยู่ ทำไมพวกนายสองคนถึงได้พล่ามไม่หยุด พูดอย่างกับว่าฉันจะแพ้แน่นอนอย่างนั้นแหละ!
สุนัขทิเบตกลั้นขำ ปลาคาร์ปน้อยก็แล้วไปเถอะ หานเยว่ซวงเป็นนักร้องแถวสาม จะถูกดุก็คงไม่โกรธหรอก ก่อนหน้านี้เทพดาราร้อยลักษณ์เคยช่วยกันท่าทุเรียนระเบิดให้เธอมาแล้วครั้งหนึ่ง บุญคุณนี้ยิ่งใหญ่นัก จะดุสักนิดก็ยังมีเครดิตพอ
แต่ราชาเพลงโจวสิ ถูกดุเข้าให้ต่อหน้าต่อตา!
คำว่า ‘หุบปาก’ คำนี้ ทำให้ใบหน้าใต้หน้ากากของโจวหานจิ้นแดงซ่านขึ้นมาทันที ด้วยฐานะของเขาในวงการเพลง ใครจะกล้าดุเขาแบบนี้ แถมยังสั่งให้เขาหุบปากอีก!
เอาเถอะ พิจารณาว่าเทพดาราร้อยลักษณ์ได้สร้างผลงานให้ทีมสีแดงไว้มากมาย ถึงขั้นกำลังคิดจะชุบชีวิตตน โจวหานจิ้นที่อารมณ์พุ่งปรี๊ดจึงได้แต่ฝืนทนเอาไว้ แต่ถึงยกโทษตายให้ ความผิดก็ยังต้องชำระ รอถึงตอนเปิดหน้ากากเมื่อไร เขาจะทำให้เทพดาราร้อยลักษณ์ได้รู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของราชาเพลงโจวแน่นอน!
และในตอนนี้ การร้องเพลงของทุเรียนระเบิดได้สิ้นสุดลง ทั่วทั้งห้องส่งกลายเป็นทะเลแห่งเสียงเชียร์ไปแล้ว เพลงนี้ได้รับความชื่นชอบจากทุกคนถึงขนาดผู้ชมบางคนตะโกนลั่นว่า
“ราชาเพลง!”
“แชมป์!”
ทุกคนต่างคิดว่าทุเรียนระเบิดต้องชนะแน่!
หลินจือไป๋หรี่ตาลงเล็กน้อย หันไปบอกเซียวหลงเยว่ ผู้จัดการส่วนตัวชั่วคราวที่อยู่ด้านนอกว่า “ตอนนี้ช่วยไปแจ้งวงดนตรีหน่อยว่า เดี๋ยวผมจะร้องเพลงหมายเลขยี่สิบเก้า”
พรืด! ทุกคนแทบเป็นลม เพลงหมายเลขยี่สิบเก้า!?
นี่คุณเตรียมเพลงไว้แข่งกี่เพลงกันแน่เนี่ย!
YOU MAY ALSO LIKE
