ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 432 ตัวแทนหลินจะพุ่งทะยานแล้ว!
หลี่เจอฝ่านเป็นพนักงานบริษัทผู้ตรากตรำในบริษัทแห่งหนึ่งของฉีโจว
วันนี้หลังเลิกงานขณะนั่งอยู่บนรถไฟใต้ดิน หลี่เจอฝ่านก็เป็นเหมือนเช่นเคยทั้งร่างแบกความเหนื่อยล้าสวมหูฟังบลูทูธเปิดแอปเฉียนเฉี่ยนจิงทิง
ในนั้นมีฟังก์ชันหนึ่งที่ชื่อว่า ‘เดาใจคุณ’
หลี่เจอฝ่านมักจะใช้ฟังก์ชันนี้ในการฟังเพลงเน้นการสุ่มปกติจะดาวน์โหลดเก็บไว้ก็ต่อเมื่อเจอผลงานที่ชอบเป็นพิเศษเท่านั้น
ห้านาทีสิบนาทีเพลงแล้วเพลงเล่าผ่านไปหลี่เจอฝ่านรู้สึกว่าทุกเพลงต่างก็ไม่เลวฟังก์ชัน ‘เดาใจคุณ’ นี้ยอดเยี่ยมมากเลยมันเดาใจเขาได้ทะลุปรุโปร่งเลย
ทว่าถึงเพลงพวกนี้จะดีแต่ยังดูเหมือนยังขาดแรงจูงใจที่ทำให้เขาอยากกดดาวน์โหลดไปหน่อยหนึ่ง
จนกระทั่งจู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องแบบนี้ดังขึ้นมา
“หากไร้มวลบุปผาชั่วขณะนี้จะถูกทำลายลงไหมหากไร้ซึ่งกองไฟจะยังคงอบอุ่นอยู่หรือเปล่าหากไร้ซึ่งพลุดอกไม้ไฟจะร่วมเฉลิมฉลองกันได้ไหมหากรักเป็นเพียงละครลวงหลอกถูกจัดฉากไว้ให้ดึงดูดงดงามแม้แต่อ้อมกอดก็ยังเลียนแบบตัวเอกในละครหรือไร…”
หลี่เจอฝ่านชะงักไปทันทีสมองของเขาพลันนึกถึงคำพร่ำบ่นของแฟนสาวคนก่อนตอนที่เลิกรากันไป
“ฉันคบกับคุณมานานขนาดนี้คุณเคยให้ดอกไม้ฉันสักช่อไหม? แฟนของเพื่อนสนิทฉันจุดพลุในคืนวันวาเลนไทน์เพียงเพื่อทำให้เพื่อนฉันดีใจคุณรู้ไหมว่าตอนนั้นฉันอิจฉาแค่ไหน? คุณดีทุกอย่างนะแต่ฉันไม่อยากอยู่กับท่อนไม้ที่ไม่มีชีวิตชีวาแบบนี้จริงๆชีวิตนะต้องการความโรแมนติกต้องการความรู้สึกที่พิเศษบ้าง…”
เมื่อความทรงจำพรั่งพรูเสียงเพลงในหูฟังนั้นยิ่งทำให้เขาเหม่อลอย
“ไม่โรแมนติกจึงกลายเป็นความผิดเหตุใดไม่หวือหวาจึงกลายเป็นเรื่องเลวร้ายไม่เคยสังเกตเห็นการกระทำทุกสิ่งทุกอย่างของฉันแม้ไร้คำหวานแต่ทั้งหมดคือหลักฐานหนักแน่นว่ารักเธอ…”
ไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัวขอบตาของหลี่เจอฝ่านแดงระเรื่อเขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดูชื่อเพลง “ความผิดฐานไม่โรแมนติก’ แล้วอ่านเนื้อเพลงอย่างตั้งใจอีกรอบก่อนจะกดดาวน์โหลดในที่สุด
ระหว่างการดาวน์โหลดข้อมูลเพลงก็ปรากฏขึ้นมา
เนื้อร้องทำนองเรียบเรียงและขับร้องล้วนเป็นคนที่ชื่อหลินจือไป๋
แน่นอนว่าหลี่เจอฝ่านไม่รู้จักหลินจือไป๋พนักงานบริษัทที่ตรากตรำทำงานหนักจะมีเวลาที่ไหนไปดูรายการ “เยือนเขาลีซาน’
แต่เขารู้สึกว่าเพลงนี้ถูกจริตเขามากเลยอดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดูข้อมูลของคนคนนี้ทำให้พบว่าเขายังมีเพลงอื่นๆอีกสองเพลงจึงกดเข้าไปด้วยความอยากรู้และคาดหวัง
หลินตงเป็นนักศึกษาคนหนึ่ง
ทุกวันหลังจากทานมื้อเย็นเสร็จเขาจะกลับหอพักไปเล่นเกม
ไม่นานมานี้มีเกมใหม่ที่ฮิตระเบิดเปิดตัวชื่อว่าเกียรติยศวีรบุรุษหลินตงเล่นอย่างเมามัน
นี่เป็นหนึ่งในเกมที่เขารู้สึกว่าสนุกที่สุดตั้งแต่เล่นเกมมาหลายปี
วันนี้ก็เหมือนเช่นเคยหลินตงเลือกตำแหน่งเล่นบนประลองปัญญาและฝีมือกับอีกฝ่าย
ไว ๆ ในหูก็ได้ยินเสียงเพื่อนร่วมห้องเปิดเพลง
“ทะยานฟ้าผ่าเมฆาข้าบุกไปตามใจสั่งมวลชนต่างแหงนมอง! ทะยานฟ้าผ่าเมฆาข้าไม่จำเป็นต้องหันกลับไปมองข้างหลัง! พลิกฟ้าคว้าดินข้าเป็นผู้กำหนดและจารึกกฎหมายของตัวข้าเอง! หมาป่าเถื่อนตัวนี้ที่มีแววตาเหี้ยมเกรียมวาววับ!”
หลินตงกำลังปะทะกับฝ่ายตรงข้ามอย่างดุเดือดเพียงไม่กี่กระบวนท่าก็จัดการสังหารเดี่ยวได้สำเร็จ
จู่ ๆ ก็รู้สึกเลือดสูบฉีดอย่างบอกไม่ถูกอดถามไม่ได้ว่า “นี่เพลงอะไรนะ?”
“ดาวจรัสฟ้าแห่งยุคจลาจล”
“ฉันไม่เคยได้ยินเลยแฮะ”
“เพิ่งออกนะ”
“ใครร้อง?”
“ท่านมหาเศรษฐี”
“อะไรนะ?”
“หลินจือไป๋ไงแขกรับเชิญชายในรายการ “เยือนเขาลีซาน’ ที่โคตรจะขี้เก็กคนนั้นนะล่าสุดเห็นว่ามีเค้าลางข่าวลือซุบซิบกับเยอิงและฉีเจียนเจียดด้วย”
“ฉันจำได้อยู่หล่อเหลาเอาการเลยนิส่งมาให้หน่อยสิฉันจะดาวน์โหลด”
หลินตงรู้สึกว่าตอนเล่น “เกียรติยศวีรบุรุษ’ แล้วฟังเพลงนี้ไปด้วยมันได้อารมณ์สุดๆบรรยากาศดุเดือดเลือดพล่าน
ไม่ใช่แค่หลินตงรูมเมทคนอื่นๆที่กำลังจัดทีมเล่น “เกียรติยศวีรบุรุษ” อยู่กับเขาก็ฟังกันอย่างเมามันเช่นกัน
“เพลงนี้เจ๋งว่ะ!”
“ได้อารมณ์สุดๆ เลย!”
“ตั้งวนซ้ำไปเลย!”
“ฉันว่าคืนนี้ฉันทำเพนตาคิลได้แน่!”
ยิ่งวัยรุ่นก็ยิ่งชอบเพลงอย่าง ‘ดาวจรัสฟ้าแห่งยุคจลาจล’ ได้ง่ายดาย
เซวียเหมยฉีเป็นสตรีมเมอร์คนหนึ่งที่ร้องเพลงให้แฟนคลับฟังผ่านแพลตฟอร์มไลฟ์สดทุกคืน
หลังจากที่วันนี้ร้องเพลงติดต่อกันไปสิบกว่าเพลงแล้วเซวียเหมยฉีก็เห็นคอมเมนต์หนึ่งบอกว่า “อยากฟังเพลง ‘เรื่องราวความรักกับท่อน้ำ’”
เพลงอะไรนะ?
เซวียเหมยฉีเริ่มสนใจเพราะคอมเมนต์นี้ส่งมาจากบิ๊กแฟนของเธอเอง
ในเมื่อป๋าเบอร์หนึ่งรีเควสมาเซวียเหมยฉีจึงเริ่มค้นหาในห้องไลฟ์สดทันที
“หลินจือไป๋เพลง ‘เรื่องราวความรักกับท่อน้ำ’?”
ผลการค้นหาปรากฏขึ้นเซวียเหมยฉีมองดูโปสเตอร์โปรโมตเพลงแล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา “นักร้องคนนี้หล่อจัง! แถมชื่อก็ฟังดูคุ้นๆเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนเอ๊ะหน้าตาก็ดูคุ้นๆเหมือนกันแฮะ…”
‘ก็ปรมาจารย์ด้านพู่กันจีนจากฉินโจวคนนั้นไง!’
‘ล่าสุดเขามาฉีโจวแล้วเป็นแขกรับเชิญในรายการ “เยือนเขาลีซาน’ ด้วย!’
‘ชอบเขามากเลยละ’
‘เขาออกเพลงด้วยเหรอ?”
เซวียเหมยฉีเหลือบมองคอมเมนต์แล้วก็เข้าใจทันทีที่แท้ก็ปรมาจารย์พู่กันจีนสุดหล่อจากงานเลี้ยงการกุศลคนนั้นนี่เอง
เขามาที่ฉีโจวแล้วเหรอแถมยังเข้าร่วมรายการ ‘เยือนเขาลีซาน’ ด้วยแบบนี้ต้องหาเวลาไปดูหน่อยแล้ว
ระหว่างที่พูดเซวียเหมยฉีก็ได้กดเล่นเพลง ‘เรื่องราวความรักกับท่อน้ำ’ เรียบร้อยแล้ว
“แสงดาวระยับประดับฟ้ายามเที่ยงคืนผู้คนพูดคุยเล่นๆ เรื่องราวอย่างสุขใจแต่สิ่งที่อยากบอกคืนนี้กลับไม่ง่ายดายได้แต่จ้องมองเธอด้วยความลังเลอยากเอ่ยปากไปแต่ใจก็ลังเล…”
“เพราะมาก!”
เซวียเหมยฉีถึงกับตะลึง “เป็นเพลงภาษาฉีซะด้วยฉันจำได้ว่าปรมาจารย์พู่กันจีนคนนี้เป็นคนฉินโจวนี่นาอีกอย่างเพลงนี้เพราะเกินไปแล้วคืนนี้ฉันจะหัดร้องเลย! มิน่าล่ะป๋าเบอร์หนึ่งถึงอยากฟัง! ต้องจัดให้ป๋าเบอร์หนึ่งเขาหน่อยแล้ว! เพลงนี้ต้องสะกิดปมในใจป๋าเบอร์หนึ่งเขาแน่ๆ!”
ไม่ใช่แค่เซวียเหมยฉีเท่านั้นที่รู้สึกว่าเพราะคนอื่นๆ ในห้องไลฟ์ก็รู้สึกว่าเพราะเหมือนกัน
‘ขอบคุณที่แนะนำเพลง!’
‘เพลงนี้สุดยอดไปเลย!’
‘แค่อ้าปากก็คุกเข่าให้เลย!’
‘ดนตรีเปิดโดนใจฉันสุดๆ’
‘ทั้งที่เป็นเพลงใหม่แต่กลับมีกลิ่นอายเหมือนเพลงคลาสสิกเก่าๆ ของฉีโจวเราเลย’
‘เขายังมีเพลงภาษาฉีอีกสองเพลงนะ!’
เซวียเหมยฉีเอ่ยขึ้น “ยังมีเพลงภาษาฉีอีกสองเพลงเหรองั้นเรามาลองฟังด้วยกันคิดว่าคุณภาพไม่น่าจะห่างกันนะ”
สถานีวิทยุเอฟเอ็ม 101 ช่วงขอเพลง
นี่คือสถานีวิทยุสำหรับคนขับรถ
“ต่อไปเข้าสู่ช่วงขอเพลงแล้วนะครับไม่ทราบว่าผู้โชคดีท่านนี้อยากจะขอเพลงอะไรครับ?”
“ขอเพลง ‘ความผิดฐานไม่โรแมนติก’ ครับ!”
ไม่เคยได้ยินเพลงนี้มาก่อนเลยแฮะพิธีกรวิทยุสองคนมองหน้ากันพลางรีบค้นหาในคลังเพลงเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
“ได้เลยครับต่อไปขอเชิญรับฟังเพลง ‘ความผิดฐานไม่โรแมนติก’ ที่ขับร้องโดยหลินจือไป๋ครับ”
เสียงเพลงเริ่มบรรเลงเพราะไม่ใช่เบาเลย
หลังจากพิธีกรทั้งสองฟังจบก็ได้ต่อสายกับผู้ฟังคนอื่นต่อปรากฏว่าตลอดทั้งคืนนั้นเพลง ‘ความผิดฐานไม่โรแมนติก’ ถูกขอเข้ามาหลายครั้งมาก
“เพลง ‘ความผิดฐานไม่โรแมนติก’ นี้เป็นเพลงใหม่สินะครับ”
“ถูกต้องเลย”
“นี่มันอาการเพลงจะดังระเบิดชัดๆ”
“ใช่ครับคืนนี้มีผู้ฟังหลายคนเจาะจงจะฟังแต่เพลงนี้จนผมจะร้องตามได้อยู่แล้ว”
“มาอีกคนแล้ว”
“หวังว่าคงไม่ใช่เพลง ‘ความผิดฐานไม่โรแมนติก’ อีกนะ”
พิธีกรทั้งสองต่อสายหาผู้ฟังคนใหม่ปรากฏว่าอีกฝ่ายเอ่ยขึ้นว่า “สวัสดีครับคุณพิธีกรผมอยากฟังเพลง ‘เรื่องราวความรักกับท่อน้ำ’ ครับ”
“ได้เลยครับ”
“ต่อไปขอเชิญรับฟังเพลง ‘เรื่องราวความรักกับท่อน้ำ’ ของหลินจือไป๋ครับ”
เพลงใหม่อีกแล้ว?
หลินจือไป๋อีกแล้ว?
นี่แหละยุคแห่งข้อมูลข่าวสารช่องทางการเผยแพร่ดนตรีนั้นมีนับหมื่นนับพันสาย
เมื่อได้ยินเพลงที่ชอบผู้คนจะส่งต่อให้เพื่อนฝูงหรือส่งให้คนที่แอบชอบหรือไม่ก็แชร์ลงหน้าไทม์ไลน์กระทั่งโพสต์ลงโซเชียลมีเดียต่างๆ อย่าได้ดูถูกความต้องการแบ่งปันของมนุษยชาติเชียว
เพลงสองสามเพลงของหลินจือไป๋ก็ได้ถูกเผยแพร่ออกไปผ่านช่องทางต่างๆ มากมาย
ยังคงเป็นคำเดิมลำพังรายการวาไรตี้ ‘เยือนเขาลีซาน’ แม้เรตติ้งจะน่ากลัวแค่ไหนแต่คนที่เคยฟังเพลงเหล่านี้ของหลินจือไป๋เมื่อเทียบกับคนทั้งฉีโจวแล้วก็แค่น้ำหยดหนึ่งในมหาสมุทรเท่านั้น
เวลานี้ต่างหากที่เป็นช่วงเวลาที่เพลงเหล่านี้ได้เข้าถึงมวลชนชาวฉีโจวอย่างแท้จริง
หลังจากอูเสวียนส่งหลินจือไป๋ถึงที่พักก็ไปทานข้าวกับเพื่อนสนิทตามนัดหลังจากทานเสร็จกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว
หลังจากอูเสวียนดื่มน้ำแก้วหนึ่งก็เปิดคอมพิวเตอร์ดูชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล
เพลงทั้งสามของตัวแทนหลินเธอเริ่มหาจากหน้าที่ห้าก่อนหรือก็คือช่วงอันดับที่สี่สิบถึงห้าสิบปรากฏว่าหาอยู่นานอูเสวียนก็ไม่พบเพลงใดในสามเพลงของหลินจือไป๋เลยหรอกหรือจะผ่านเกณฑ์หมดแล้ว?
อูเสวียนยิ้มออกมาแล้วเปิดไปหน้าที่สี่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจก็คือยังคงไม่พบเพลงใดๆ ของหลินจือไป๋อีกเลย
หรือฉันจะดูผิด?
อูเสวียนคิดแบบนั้นแล้วเปิดไปหน้าที่สามในที่สุดก็เห็นเพลง ‘ดาวจรัสฟ้าแห่งยุคจลาจล’ อยู่ในอันดับที่ยี่สิบเก้า
บ้าหน่ะ!
พุ่งเข้าสามสิบอันดับแรกเร็วขนาดนี้เลยเหรอ!?
อูเสวียนเบิกตากว้าง “แล้วอีกสองเพลงล่ะ?”
เธอเปิดไปหน้าที่สองอันดับที่สิบหกปรากฏเพลงที่มีชื่อว่า ‘เรื่องราวความรักกับท่อน้ำ’ อย่างชัดเจน
“สิบ…สิบหกเหรอ?”
อูเสวียนมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยเหลือเชื่อกดเปิดไปหน้าแรกผลทำให้เธอกรีดร้องออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
อันดับที่สิบของชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลปรากฏเพลงที่มีชื่อว่า ‘ความผิดฐานไม่โรแมนติก’
แม้จะบอกว่าเป็นช่วงต้นฤดูกาลการแข่งขันบนตารางยังไม่ดุเดือดนักแต่นี่มันคือตารางเพลงใหม่ของฉีโจวเชียวนะ!
สามเพลงของหลินจือไป๋ติดสามสิบอันดับแรกหนึ่งเพลงติดยี่สิบอันดับแรกหนึ่งเพลงและยังติดสิบอันดับแรกอีกหนึ่งเพลง!
และที่สำคัญคือเพลงพวกนี้เพิ่งจะปล่อยออกมาได้แค่สี่ชั่วโมงเองนะ!
นี่มันเหนือความคาดหมายของอูเสวียนไปอย่างสิ้นเชิง
เดิมทีเธอนึกว่าหลินจือไป๋จะทำได้ดีที่สุดแค่สามสิบอันดับแรกเท่านั้น…
แต่ผลลัพธ์คือเพลงที่ต่ำที่สุดของหลินจือไป๋ก็อยู่ในสามสิบอันดับแรกไปแล้ว!
นี่ขนาดเวลาสั้นไปหน่อยนะแค่สี่ชั่วโมงกระแสความนิยมยังไม่ทันจะได้ขยายวงกว้างอย่างเต็มที่เลยไม่แน่ถ้าพรุ่งนี้กระแสเริ่มกระจายตัวอย่างเป็นทางการแล้ว ‘ดาวจรัสฟ้าแห่งยุคจลาจล’ อาจจะติดยี่สิบอันดับแรกก็ได้!?
และก็ไม่แน่ว่า…
เพลง ‘เรื่องราวความรักกับท่อน้ำ’ ที่ตอนนี้อยู่อันดับยี่สิบเอ็ด พรุ่งนี้อาจจะเบียดเข้าสิบอันดับแรกก็ได้!?
การค้นพบนี้ทำให้อูเสวียนยืนอึ้งอยู่กับที่ดูเหมือนเธอจะประเมินอิทธิพลของเจ้านายตนเองในฉีโจวต่ำเกินไปหรือจะพูดอีกอย่างคือเธอประเมินอานุภาพของสามเพลงนี้ต่ำไปนั่นเอง!
ต้องรู้ว่าบนตารางเพลงใหม่ของฉีโจวคนที่ติดสิบอันดับแรกได้ปกติจะเป็นพวกซูเปอร์สตาร์หรือไม่ก็นักร้องแถวหน้าที่โดดเด่นมากๆ เท่านั้น!
กรณีของหลินจือไป๋ที่ยังอยู่แถวสองแต่เพลงกลับเข้าสู่สิบอันดับแรกของตารางเพลงใหม่ได้นั้นเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งจริงๆ!
ซี้ดดด!
“ท่านตัวแทนคงไม่ได้จะทำ hat-trick (ยิงสามประตู) ในฤดูกาลนี้หรอกนะ!?”
ในตารางเพลงใหม่ของฉีโจวหากใครครองสองตำแหน่งในสิบอันดับแรกของตารางฤดูกาลได้พร้อมกันจะถูกเรียกว่า ‘brace’ (ยิงสองประตู) นี่คือคำศัพท์ฟุตบอลที่วงการเพลงฉีโจวหยิบมาใช้
ส่วนสิ่งที่เรียกว่า ‘แฮตทริก’ คนที่ชอบฟุตบอลก็น่าจะเข้าใจได้เช่นเดียวกัน
นั่นคือการที่นักร้องหรือนักแต่งเพลงคนหนึ่งสามารถครองตำแหน่งในสิบอันดับแรกของตารางเพลงใหม่ฉีโจวได้ถึงสามเพลงพร้อมกัน
ครองสี่เพลงล่ะ?
นั่นจะเรียกว่า poker
แต่ก็ไม่เกี่ยวกับหลินจือไป๋เพราะยังไงรอบนี้หลินจือไป๋ก็ปล่อยแค่สามเพลงเท่านั้นและในช่วงสามฤดูกาลแรกของปีนี้ในฉีโจวยังไม่มีใครที่สามารถทำผลงานระดับ ‘แฮตทริก’ ได้เลยสักคนปีที่แล้วมีคนทำได้อยู่บ้าง…
หลินจือไป๋ในปีนี้ดูเหมือนจะเริ่มมีเค้าลางนั้นแล้ว
อูเสวียนรู้สึกว่าต่อให้สุดท้ายตัวแทนจะทำ ‘แฮตทริก’ ไม่สำเร็จแต่อย่างน้อยก็น่าจะได้ ‘brace’ เป็นพื้นฐานละนะ?
“ท่านตัวแทนหลินจะพุ่งทะยานแล้ว!”
=======================================