ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 72 เปลี่ยนสีหน้า

ตอนที่ 72 เปลี่ยนสีหน้า
บางคนเดบิวต์ปุ๊บก็ถึงจุดสูงสุด จากนั้นก็หายลับไปราวกับดาวตก

บางคนเดบิวต์ปุ๊บก็ถึงจุดสูงสุด ก็ยังต่อยอดความสำเร็จไปอีกระดับจากจุดสูงสุดนั้น

คนในวงการต่างสงสัยว่าฉูฉือที่คว้าแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลด้วยเพลงแรกที่เปิดตัว จะกลายเป็นแบบแรกหรือแบบหลังกันแน่?

วันนี้คือวันที่ยี่สิบหกเดือนธันวาคม บลูสตาร์กำลังอยู่ในช่วงปี 2000

แน่นอนว่าปีสองพันของบลูสตาร์ไม่เหมือนกับโลกก่อน

อย่างไรโลกคู่ขนานสองใบก็เทียบกันตรงๆ ไม่ได้ แต่ปีสองพันของบลูสตาร์นี้ได้มีศิลปินหน้าใหม่สองคนปรากฏตัวขึ้น

ไป๋ตี้ และ ฉูฉือ

ทั้งสองต่างก็สร้างความประทับใจให้คนในวงการอย่างมาก

โดยเฉพาะฉูฉือ ที่บอกว่าเขาขึ้นไปงัดหลังคาบ้านสามยักษ์ใหญ่ในช่วงปลายปีสองพัน ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลย

นั่นก็เพราะ ตำแหน่งสิบอันดับแรกในชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลของบลูสตาร์ ช่วงหลายปีมานี้ถูกสามค่ายใหญ่กวาดเรียบมาตลอด

แทบไม่มีศิลปินค่ายอื่นหลุดรอดเข้าไปในพื้นที่เล็กๆ นี้ได้เลย

ส่วนอันดับหนึ่งนะหรือ?

ถ้าไม่นับพ่อเพลงบางคนที่โผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว ส่วนใหญ่แล้วก็หนีไม่พ้นเทียนกวง หนานเซิน หรือไม่ก็เสินฮว่า!

ฉูฉือเป็นศิลปินหน้าใหม่คนแรกในรอบสองปีนี้ ที่ไม่ใช่ศิลปินจากสามค่ายใหญ่

แต่กลับคว้าแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลมาได้ นับว่าเจาะวงล้อมของสามค่ายใหญ่ได้สำเร็จ

แต่สำหรับหลินจือไปแล้ว เกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้น

คืนนั้นเองเขาเริ่มเรียบเรียงเพลง ‘จันทร์หลูโจว’ และในวันถัดมาก็ลงมืออัดเสียงทันที

เพื่อให้เพลงนี้ออกมาดีที่สุด หลินจือไปยังตั้งใจเอาคะแนนทักษะที่เพิ่งได้มาไปเพิ่มในด้านการขับร้องด้วย

การขับร้องสูงถึง 41 แล้ว ถือเป็นการพัฒนาขึ้นอีก ‘จุดหนึ่ง’ อย่างแท้จริง

พออัดเสร็จหลินจือไปก็ส่งไฟล์เสียงไปให้เจียงเฉิง

เจียงเฉิงพอได้รับเพลงก็รีบโทรหาหลินจือไปทันที น้ำเสียงฟังดูจริงจังอย่างยิ่ง

“เจ้านายต้องคิดให้รอบคอบนะครับ!”

“มีปัญหาตรงไหนเหรอครับ?”

“เจ้านายตั้งใจจะปล่อยเพลงใหม่ในเดือนมกราคมใช่ไหมครับ?”

“ใช่ครับ”

“เพลงนี้ปล่อยไม่ได้ครับ!”

“มีปัญหาอะไรเหรอครับ?”

“เดือนหน้าเป็นเทศกาลตรุษจีนนะครับ!”

ในบลูสตาร์ เทศกาลตรุษจีนตรงกับวันที่หนึ่งเดือนมกราคม

แน่นอนโลกคู่ขนานจะมีความเหลื่อมแบบนี้ก็เป็นเรื่องปกติ

เรารู้ดีว่าช่วงตรุษจีนถือเป็นฤดูกาลสำคัญสำหรับวงการภาพยนตร์

หนังฟอร์มยักษ์หลายเรื่องต่างก็เลือกเข้าฉายในช่วงนี้ ซึ่งมักจะทำรายได้สูงสุดในรอบปี

ส่วนวงการเพลงของบลูสตาร์ ก็มีช่วงตรุษจีนเหมือนกัน เนื่องด้วยเทศกาลตรุษจีนมักจะมีการจัดงานชุนหว่าน [1]

สำหรับวงการเพลง งานชุนหว่านนี้ก็คือช่วงเทศกาลตรุษจีนนั่นเอง

เพลงใหม่บางเพลงจะใช้เวทีชุนหว่านในการเปิดตัว ซึ่งทำให้กระแสตอบรับพุ่งกระฉูดแบบไม่ต้องพยายาม

ตามปกติแล้วเพลงไหนทำยอดดาวน์โหลดที่ยี่สิบล้านในหนึ่งเดือน ก็มีสิทธิ์ได้แชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลแล้ว

แชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลเดือนมกราคมละ?

ถ้ายอดดาวน์โหลดไม่ถึงแปดสิบล้านก็อย่าฝันไปเลย

เพราะคนที่กล้าออกเพลงในเดือนนี้ล้วนแล้วแต่เป็นพ่อเพลงและเหล่าราชาเพลง ราชินีเพลงทั้งนั้น

“สงครามมหาเทพ!”

คนในวงการใช้คำนี้อธิบายชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลของเดือนมกราคม

หลินจือไปนึกถึงเดือนนี้ที่กว่าตนจะเอาชนะหลี่เซียวผู้เป็นราชินีเพลงได้ก็เล่นเอาเหนื่อย

แถมต้องอาศัยจังหวะดวงหนุนช่วยเป็นพิเศษ

ถ้าต้องเจอกับราชาเพลง ราชินีเพลง มากกว่านี้ หรือถึงขั้นพ่อเพลงละก็ คงสู้ไม่ไหวจริงๆ

“เข้าใจแล้วครับ งั้นเลื่อนไปเดือนกุมภาพันธ์แล้วกัน”

ในเมื่อชาร์ตเพลงช่วงตรุษจีนกลายเป็นสนามรบของเทพเจ้า ตนก็ไม่ต้องไปปะทะให้วุ่นวาย

เขาเหล่านั้นเป็นทั้งพ่อเพลง เป็นทั้งราชาเพลงและราชินีเพลง แถมยังมีเวทีชุนหว่านช่วยหนุนกระแสอีก…

ไม่มีทางสู้ได้เลย นี่ไม่ใช่การแข่งขันที่คุณภาพเพลงเพียงอย่างเดียวแล้ว

ในเมื่อมีความเหลื่อมล้ำที่ชัดเจนขนาดนี้ นอกจากต้องแข่งกันด้วยคุณภาพแล้ว ยังต้องแข่งกันด้วยกระแสความนิยมและรากฐานที่สะสมมาอีกด้วย

“เจ้านายฉลาดสุดๆ ไปเลย!”

เจียงเฉิงกลัวว่าหลินจือไปอายุน้อยจะเลือดร้อนไม่ยอมอ่อน

“เลี่ยงสงครามเหล่าทวยเทพไปก่อน รอให้คุนเผิงของเราปีกแข็งแรงเต็มที่เสียก่อน แล้วค่อยไปประลองฝีมือกับพวกเขานะครับ”

ประเด็นคือตอนนี้ฉูฉือเริ่มต้นมาได้ราบรื่นอย่างมาก หากลงประชันในชาร์ตเพลงเดือนมกราคมมีแต่จะได้อันดับที่ไม่ดี

อย่างนั้นทำไมไม่รอให้ถึงเดือนกุมภาพันธ์ แล้วค่อยไปคว้าแชมป์ชาร์ตเพลงอีกสักรอบละ?

พอผ่านเดือนมกราคมไป การแข่งขันในชาร์ตเพลงก็จะเบาลงมาก การจะได้ที่หนึ่งก็ง่ายขึ้นเยอะ

นี่ไม่ใช่การขี้ขลาด แค่เลือกเดินตามหัวใจเท่านั้น

ในเมื่อฉูฉือจะไปออกเพลงในเดือนกุมภาพันธ์ งั้นหลังปีใหม่ก็โฟกัสไปที่ไป๋ตี้ก่อนแล้วกัน

หลินจือไปคิดแบบนั้น

วันที่ยี่สิบแปด วิทยาลัยปิดเทอมฤดูหนาวอย่างเป็นทางการ หลินจือไปจึงย้ายกลับมาอยู่บ้านชั่วคราว

พ่อยังถ่ายละครอยู่ข้างนอก บอกว่าจะกลับมาวันตรุษจีน

แต่พอใช้เวลากับครอบครัวเสร็จก็ต้องรีบกลับไปกองถ่ายเพื่อทำงานต่อ

พี่ชายก็กำลังง่วนกับรายการวาไรตี้ ตกดึกกลับถึงบ้าน เห็นหลินจือไปกลับมาก็เริ่มแบ่งปันความยินดี

บอกว่าหลังจากตรุษจีนนี้จะเริ่มอัดรายการอย่างเป็นทางการแล้ว หลังจากอัดเสร็จไม่นานก็สามารถออกอากาศได้เลย

“ยินดีด้วยนะครับ”

หลินจือไปรู้สึกว่าพี่ชายเอาแต่คุยเรื่องวาไรตี้กับตนตลอด

ท่าทางที่กระตือรือร้นนี้ ราวกับรู้แล้วว่าคนที่คิดรายการนี้คือหลินจือไป

“อย่าบอกแค่ยินดีสิ”

พี่ชายถูมือพลางกล่าวว่า

“รายการฉันยังขาดที่ปรึกษาด้านดนตรีอยู่ นายเข้าใจความหมายใช่ไหม”

หลินจือไปเข้าใจแจ่มแจ้ง

ไม่แปลกเลยที่พี่ชายเอาแต่คุยเรื่องนี้กับตน ที่แท้ก็อยากดึงตนไปช่วยงาน?

“งั้นปิดเทอมผมว่างพอดี ไปอัดรายการกับพี่ก็ได้”

สำหรับตำแหน่งที่ปรึกษาเขารู้ตัวว่าตัวเองยังไม่เก่งพอ แต่รายการนี้เขาช่วยได้แน่ และไม่กลัวว่าจะโป๊ะแตกอะไร

หลังจากเรียนรู้มาหลายเดือน คนอื่นก็ดูไม่ออกว่าเขารู้มากน้อยแค่ไหน แค่พูดให้น้อยลงหน่อยก็พอ

“แบบนี้สิถึงจะถูก”

หลินเชิ่งเทียนดีใจมาก เขารู้สึกว่ามี ‘ไป๋ตี้’ อยู่ในรายการ

วันต่อมา หลินเชิ่งเทียนพาหลินจือไปไปที่เสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์

แผนกวาไรตี้ของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์มีทั้งหมดสิบแผนก

หลินเชิ่งเทียนอยู่ที่แผนกวาไรตี้ที่แปด ชั้นสามสิบแปดของตึกนี้ เมื่อสองสามวันก่อนตอนที่ซักซ้อม หลินจือไปก็เคยมาแล้ว

พอขึ้นมาถึงชั้นสามสิบแปด หลินเชิ่งเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า

“จางซีหยางอยู่ที่ห้องซ้อมหมายเลขหนึ่ง ส่วนโสวจัวอยู่ที่ห้องซ้อมหมายเลขเจ็ด

วันนี้พวกเขาซ้อมที่นี่กันทั้งคู่พอดี นายจะแวะไปดูก็ได้นะ”

หลินจือไปพยักหน้า

สิบนาทีต่อมา หลินจือไปเดินเข้าไปในห้องซ้อมหมายเลขหนึ่ง จางซีหยางกำลังร้องเพลงเก่าเพลงหนึ่งอยู่

แม้จะเป็นแค่การซ้อม แต่จางซีหยางก็ตั้งใจมาก พอเห็นหลินจือไปก็ไม่ได้หยุดร้อง ยังคงร้องเพลงบนเวทีต่อไป

“เฟยหง”

หลินจือไปเรียกระบบในใจ แล้วถามลองเชิงว่า

“นายตรวจสอบค่าการขับร้องของจางซีหยางว่าอยู่ที่ประมาณเท่าไหร่ได้ไหม?”

เฟยหง:
“จำเป็นต้องใช้ค่าชื่อเสียงหนึ่งพันหน่วย”

หลินจือไปมุมปากกระตุก คิดไม่ถึงว่าระบบจะมีความสามารถแบบนี้จริงๆ

ดูท่าระบบยังมีฟังก์ชันอีกมากที่ตนต้องขุดคุ้ยให้เจอ ต่อไปมีเวลาว่างก็หาโอกาสถามบ่อยๆ

แต่เรื่องแค่นี้ยังต้องใช้ค่าชื่อเสียงด้วย? ช่างเถอะ ยังไงค่าชื่อเสียงก็เยอะอยู่แล้ว พันนึงก็ไม่ได้ถือว่ามากมาย หลินจือไปจ่ายไปทันที

ครู่ต่อมา ผลการตรวจสอบจากระบบก็ออกมา:

“จางซีหยางในตอนนี้มีค่าการขับร้อง 82”

หลินจือไปถึงกับตะลึง เขาเพิ่งจะมีแค่ 41 เอง พูดง่ายๆ ก็คือจางซีหยางมีทักษะการร้องที่ดีกว่าตนถึงสองเท่า

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินจือไปถามว่า

“ค่าทักษะการร้องของราชาราชินีเพลงอยู่ที่เท่าไหร่?”

เฟยหงตอบ:
“ราชาราชินีเพลงของบลูสตาร์จะมีค่าทักษะการร้อง 80 ขึ้นไป”

หลินจือไปถามต่อ:
“แล้วของโจวหานจิ้นละ?”

เฟยหงตอบอีกครั้งว่า:
“ผู้ที่จะถูกตรวจสอบค่าต้องอยู่ห่างจากโฮสต์ไม่เกินหนึ่งร้อยเมตร”

หลินจือไปเลิกคิ้วเล็กน้อย แสดงว่าทักษะการร้องของจางซีหยางถึงเกณฑ์ราชาเพลงแล้วน่ะสิ?

ถ้าทักษะการร้องของเขาถึงระดับราชาเพลงแล้ว ออกเพลงดีๆ อีกสักสองสามเพลง

จางซีหยางก็เป็นราชาเพลงจริงๆ ได้แล้วใช่ไหม?

เวลานี้ จางซีหยางเสร็จสิ้นการซ้อม เดินลงจากเวทีมาหาหลินจือไปพร้อมรอยยิ้ม

“ไม่เจอกันนานเลยนะครับ”

“เดิมทีอยากจะถามว่ามีอะไรให้ผมช่วยไหม แต่ดูท่าตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว

เหล่าจางนี่กะจะไปเอาแชมป์รายการเลยเหรอครับ”

หลินจือไปพูดด้วยรอยยิ้ม

ต่อให้ไม่มีการเทียบค่าตัวเลข เมื่อครู่หลินจือไปก็สัมผัสได้ถึงทักษะการร้องเพลงที่ทรงพลังของจางซีหยางแล้ว

มีโอกาสคว้าแชมป์รายการนี้ได้อย่างแน่นอน

“ก็ไม่แน่หรอกครับ”

จางซีหยางกล่าว

“หลังจากนี้คงต้องฝากให้อาจารย์ไป๋ตี้ช่วยดูแลเยอะๆ เลยครับ”

หลินจือไปไม่เลี่ยงประเด็น:

“ผมกำลังเตรียมเพลงใหม่ให้คุณอยู่ แต่ยังต้องใช้เวลาอีกหน่อย”

จางซีหยางมีระดับการร้องถึงเกณฑ์ราชาเพลงแล้ว พี่สาวไม่ได้บอกเหรอว่าที่แผนกของเธอไม่มีราชาเพลง?

ตนสามารถผลักดันให้จางซีหยางกลายเป็นราชาเพลงเต็มตัวได้

“งั้นผมจะรอข่าวจากอาจารย์ไป๋ตี้นะครับ”

จางซีหยางพูดด้วยความคาดหวัง

ทั้งสองคุยกันอีกสักพัก หลินจือไปก็ขอตัว ไม่รบกวนการซ้อมของเขาแล้วหันไปเยี่ยมหลินโสวจัว

เวลานี้หลินโสวจัวกำลังปรึกษาหารือบางอย่างกับครูสอนดนตรี ดูเหมือนจะเจอปัญหาเข้า

“โสวจัว”

หลินจือไปเรียก

พอหลินโสวจัวเห็นหลินจือไปก็รีบวิ่งมาด้วยความตื่นเต้น

“คุณอามาได้ไงครับ?”

“มาดูว่านายซ้อมเป็นไงบ้าง ยังไงนายก็เป็นคนที่ฉันแนะนำเข้ารายการนะ”

หลินจือไปพูดด้วยรอยยิ้ม

หลินโสวจัวยิ้มเจื่อน

“ผมกำลังซ้อมเพลง ดับทุกข์ อยู่เลยครับ เทปแรกอยากให้ออกมาชัวร์หน่อย

แต่ครูโปรดิวเซอร์เพลงของเราบอกว่าควรมีการเรียบเรียงใหม่บ้าง ไม่อย่างนั้นจะขาดความแปลกใหม่

แต่ตอนนี้เรายังหาแนวทางดัดแปลงไม่ได้เลยครับ เรื่องนี้อาจต้องรบกวนคุณอาแล้ว เพราะยังไงเพลงนี้ก็เป็นผลงานของคุณอา”

หลินจือไป:
“…”

ก่อนหน้านี้ยังคิดอยู่เลยว่าตัวเองคงไม่พลาด พอมาปุ๊บก็เจอปัญหาใหญ่เข้าให้อย่างจัง

จะดัดแปลงเพลง ดับทุกข์? คุณอาคนนี้ทำไม่ได้หรอกนะ!

อีกอย่างเพลงนี้ก็ไม่มีเวอร์ชันดัดแปลงดังๆ ด้วย

แต่พอเห็นสายตาคาดหวังของหลินโสวจัว หลินจือไปก็ไม่อาจพูดตรงๆ ออกมาว่าตนไม่มีปัญญาทำ

“ครูโปรดิวเซอร์พูดถูก”

หลินจือไปกล่าวว่า

“เทปแรกนายควรมีอะไรที่แปลกใหม่หน่อย ฉันมีเพลงอยู่พอดี…”

หลินโสวจัวดวงตาเป็นประกาย:

“เพลงใหม่!?”

หลินจือไปพยักหน้า เขาตัดสินใจจะให้หลินโสวจัวร้องเพลง ‘คนแบบฉัน’

เดิมทีเพลงนี้ก็ตั้งใจจะเอาไว้ให้หลินโสวจัวอยู่แล้ว เพียงแต่หลินจือไปไม่คิดว่าจะต้องเอาออกมาเร็วขนาดนี้

แต่บรรยากาศพาไปแล้ว ตนเองที่เป็นถึงอาจารย์ไป๋ตี้กลับพูดอะไรไม่ออกสักคำ

บรรยากาศน่าอึดอัด รีบเอาเพลงนี้ออกมาก่อนแล้วกัน

“เจ๋งไปเลย!”

หลินโสวจัวดีใจ

“ขอบคุณครับคุณอา!”

หลินจือไปขบขัน:

“นายไม่สงสัยคุณภาพเพลงใหม่หน่อยเหรอ?”

หลินโสวจัวตอบทันทีว่า:

“ขอแค่เป็นเพลงที่อาเขียน ผมก็ชอบหมดครับ!”

ปากหวานจริงๆ

หลินจือไปพยักหน้า:

“งั้นฉันจะส่งเพลงใหม่ให้นายนะ”

โชคดีที่เตรียมไว้ก่อนแล้ว ส่งทั้งโน้ตเพลงและเนื้อร้องไปให้หลินโสวจัวทางมือถือ

ไม่ใช่ทุกเพลงที่จะต้องเอาลงชาร์ต ยกให้หลินโสวจัว แล้วอาศัยรายการ I Am a Singer เผยแพร่

ก็น่าจะสร้างกระแสได้เหมือนกัน

ไม่นานหลังจากนั้น หลินโสวจัวติดต่อไปยังมิวสิคไดเรกเตอร์ของรายการ

“ผมตัดสินใจแล้วว่าเทปแรกจะร้องเพลงใหม่ครับ!”

เพลงใหม่? มิวสิคไดเรกเตอร์ขมวดคิ้ว

“ไม่เสี่ยงไปเหรอ!”

หลินโสวจัวกล่าวอย่างจริงจัง

“ผมว่าคนฟัง ดับทุกข์ กันจนเบื่อแล้ว ต่อให้ดัดแปลงก็คงยากจะสร้างความประทับใจได้ สู้ร้องเพลงใหม่ไปเลยดีกว่า”

“เพลงใหม่เป็นดาบสองคมนะ”

ไดเรกเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“นายอยากใช้ความแปลกใหม่เพื่อเอาชนะ แต่ดาบสองคมนี้ก็อาจย้อนมาทำร้ายตัวเองได้เหมือนกัน ดับทุกข์ มีฐานแฟนคลับอยู่แล้ว…”

“แต่ไม่มีแนวทางดัดแปลงที่ดีเลยนี่ครับ”

หลินโสวจัวพยายามยกเหตุผลมายัน แต่ไดเรกเตอร์กลับขมวดคิ้วแน่น

หลินโสวจัวยืนกรานว่า:

“ยังไงผมก็ตัดสินใจแล้ว เทปแรกต้องร้องเพลงใหม่ของอาจารย์ไป๋ตี้…”

“เพลงใหม่ของใครนะ?”

ไดเรกเตอร์อึ้งไป

“อาจารย์ไป๋ตี้ไงครับ”

หลินโสวจัวบอก

ไดเรกเตอร์เงียบไปสักพัก จู่ๆ ก็เปลี่ยนสีหน้าเผยรอยยิ้ม

“พอคิดดูดีๆ อันที่จริงร้องเพลงใหม่ก็ใช่ว่าจะแย่เสมอไป…”

[1] งานชุนหว่าน (春晚) เป็นชื่อย่อของ 春节联欢晚会 ซึ่งเป็นรายการโทรทัศน์พิเศษที่ถ่ายทอดสดในคืนก่อนวันตรุษจีน