ผมมีระบบย่อยสลายในวันสิ้นโลก - บทที่ 517 ชัยชนะสมบูรณ์
บทที่ 517 ชัยชนะสมบูรณ์
เฉินเฉียงเข้าใจสิ่งที่เมิ่งน้อยกำลังจะทำเป็นอย่างดี
เจ้าตัวน้อยนี่ต้องการแสดงให้เห็นความสามารถในการต่อสู้ของมันให้ทุกคนได้ประจักษ์
ถึงแม้ว่าการที่เมิ่งน้อยที่อยู่ในระดับราชันย์สัตว์ประหลาดจะมาสู้เป็นจริงเป็นจังกับราชาสัตว์วิญญาณมันจะดูไร้สาระไปหน่อย จนเมื่อหากมีคนรู้เข้าก็ไม่คิดจะเก็บไว้เป็นเกียรติประวัต ติในการต่อสู้ของมันเลยก็ตาม
แต่นี่แสดงให้เห็นว่าเมิ่งน้อยนั้นต้องการจะแสดงความเป็นจ้าวแห่งสัตว์ร้ายแม้แต่กับสัตว์วิญญาณในโลกปีศาจก็ตาม
ซึ่งการจะทำเช่นนั้นได้นั้นได้ ไม่เพียงเมิ่งน้อยจะต้องชนะเท่านั้น แต่การชนะต้องเป็นไปได้อย่างสวยงามอีกด้วย
นี่จึงทำให้เขานั้นสั่งไม่ให้ใครเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย
และเหตุผลที่เฉินเฉียงนั้นไม่ได้กังวลแม้เมิ่งน้อยจะตกไปอยู่ในกระเพาะของช้างยักษ์คลั่งแล้วก็ตาม เพราะเขาเองก็เห็นด้วยกับสิ่งที่เมิ่งน้อยต้องการจะทำ
นั่นก็เพราะต่อให้เป็นในกระเพาะของช้างยักษ์คลั่งที่มันจะหนาขนาดไหนก็ตาม มันก็ยังเป็นเพียงแค่ชั้นเนื้อเยื่อซ้อนกันหนาๆเพียงเท่านั้น มันจะไปสู้ชั้นของเปลวไฟได้ยังไง
โดยเฉพาะเมื่อต้องพบเจอกับขอบเขตเจตจำนงแห่งเปลวไฟของเมิ่งน้อย
ถึงแม้ทั้งเฉินเฉียงและเมิ่งน้อยต่างก็มุ่งเน้นในการฝึกฝนขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้อยู่ไม่ขาด แต่เมิ่งน้อยนั้นก็หาได้ใส่ใจที่จะเรียนรู้หรือฝึกฝนเกี่ยวกับขอบเขตเจตจำนงแห่งการต ต่อสู้นี้สักเท่าไหร่นัก
และต่อให้เมิ่งน้อยจะแข็งแกร่งอย่างไม่ธรรมดา และพื้นที่ในกระเพาะของช้างยักษ์คลั่งนั้นเป็นพื้นที่ที่มันไม่รู้จัก แต่หากไม่มีอะไรผิดพลาด ด้วยขอบเขตเจตจำนงแห่งไฟของเมิ่งน้อย เมิ งน้อยก็ควรจะไม่ถึงกับต้องหัวหมุนทำอะไรไม่ได้แต่อย่างใด
แต่ในตอนที่เมิ่งน้อยปล่อยตัวเองให้ร่วงหล่นมาตามงวงช้างพุ่งตรงไปยังท้องของช้างยักษ์คลั่ง เมิ่งน้อยก็ได้ใช้ทักษะของมันออกมา
อย่างไรก็ตาม ด้วยการที่ช้างยักษ์คลั่งไม่รู้ว่าเมิ่งน้อยนั้นได้ทำอะไรลงไป นี่ทำให้ตอนที่ช้างยักษ์คลั่งแสดงออกมาอย่างตื่นเต้นยินดี เมิ่งน้อยเองก็มีสภาพยินดียิ่งไม่แตกต่างกัน น
เจ้าช้างยักษ์คลั่งตัวนี้ต้องการจะใช้น้ำย่อยของตนในการย่อยเมิ่งน้อยให้ตกตายไป แต่เมิ่งน้อยนั้นกลับตื่นเต้นยินดีกับสภาพแวดล้อมของมันในตอนนี้ แถมยังทำท่าประหนึ่งจะบ่งบอกว่าม มีอะไรก็จัดมา
สำหรับช้างยักษ์คลั่งแล้ว กับแค่ลิงตัวน้อยที่จุดไฟได้นิดหน่อย เมื่อเข้าไปอยู่ในร่างของมันแล้วต่อให้เป็นความร้อนหรือความเจ็บปวดก็ล้วนแล้วแต่จะถูกย่อยสลายไปโดยน้ำย่อยของมัน น
มันก็คงจะเหมือนกับนางพยาบาลที่ทิ่มแทงเข็มไปยังผู้คนหลังจากที่คนคนนั้นได้ยาชาหรือยาแก้ปวดไปสักขวดแล้วก็ไม่รู้สึกรู้สา ซึ่งในกรณีนี้ ด้วยการที่เจ้าช้างยักษ์ตัวนี้กำลังเจ็บปวด ดอย่างเหลือล้น ต่อให้มันถูกไฟไหม้ในกระเพาะเพิ่มสำหน่อยก็ไม่ได้มีปัญหาแต่อย่างใด
ในตอนนี้มันก็แค่รอให้เมิ่งน้อยลงไปว่ายเล่นในน้ำย่อยของมัน จนย่อยสลายกลายเป็นอาหารของมันไป
ในตอนที่เมิ่งน้อยได้ลงมาในท้องนี้ มันก็มีท่าทีตื่นเต้นยินดีอย่างที่สุดเมื่อได้เห็นสภาพภายในกระเพาะที่กระเพื่อมไปมาอย่างไม่หยุดนึ่ง พร้อมทั้งทะเลน้ำเมือกในกระเพาะที่ไหลไ ไปมาอย่างไม่หยุด
และด้วยการที่เมิ่งน้อยในตอนนี้ใช้ขอบเขตเจตจำนงแห่งไฟอยู่ กลิ่นที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งหลายที่สั่งสมอยู่ในกระเพาะของช้างยักษ์คลั่งนี้ไม่ได้มีผลต่อมันแต่อย่างใด
มันกำลังคิดอยู่ว่าถ้ามันเข้าไปแหวกว่ายท่ามกลางไอ้เส้นยึกยือพวกนี้จะรู้สึกดีขนาดไหนกันนะ
แต่กระนั้น มันยังมีสิ่งหนึ่งที่ต้องจัดการ
นั่นก็เพราะ ระหว่างการลงไปแหวกว่ายในน้ำเมือกในกระเพาะกับแหวกว่ายในทะเลเพลิงนั้น แน่นอนว่ามันย่อมชอบอย่างหลังมากกว่า
และนี่เองทำให้มันเปิดปากพ่นไฟไปทั่วกระเพาะของช้างยักษ์คลั่ง
“แปร๋นนนน”
เป็นตอนนี้ที่ช้างยักษ์คลั่งได้อุทานออกมาจนเสียงดังลั่น
พลันนึกไปว่าทำไมไอ้หนูนั่นยังไม่ย่อยตายไปให้พ้นๆสักที
และในตอนนี้ น้ำย่อยที่อยู่ในกระเพาะของช้างยักษ์คลั่งได้ลุกไหม้ระเหิดไปด้วยเปลวไฟของเมิ่งน้อยไปจนหมดสิ้น ความร้อนที่เกิดไปทั่วกระเพาะของมันนี้ทำให้ช้างยักษ์คลั่งรู้สึกเจ็บปว วดอย่างที่สุดจนมันทนไม่ไหวแล้วเงยหน้าร้องคำรามลั่นออกมาอย่างเจ็บปวด
อีกด้านหนึ่ง เมิ่งน้อยนั้นเมื่อเห็นว่าไฟของตนกำลังลุกโชนไปทุกที่ก็แสดงออกมาอย่างตื่นเต้นยินดี ก็จะรีบวิ่งเข้าไปแหวกว่ายในทะเลเพลงตรงหน้าที่ลามไปทั่วกระเพาะของช้างยักษ์ค คลั่ง
ถึงแม้จะบอกว่ากรดน้ำย่อยของช้างยักษ์คลั่งจะเข้มข้นจนสามารถหลอมละลายได้ในทุกสิ่ง แต่กระนั้น มันก็ยังไม่อาจจะย่อยขอบเขตเจตจำนงแห่งไฟของเมิ่งน้อยได้แต่อย่างใด
นั่นก็เพาะก่อนที่มันจะได้หลอมละลายขอบเขตเขตเจตจำนงแห่งไฟของเมิ่งน้อย มันก็ระเหยไปโดยไฟของเมิ่งน้อยจนหมดสิ้น
แต่ไม่นาน เมิ่งน้อยก็รู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่แปลกประหลาด
ถึงแม้ว่าเมือกน้ำย่อยในท้องของช้างยักษ์คลั่งจะเผาไหม้ไปจนหมดสิ้น แต่มันก็พบว่าพื้นที่ผิวด้านในของกระเพาะช้างยักษ์คลั่งหลังจากผ่านการเผาไหม้ไปแล้วบางส่วนดูแวววาวประดุจดั่ง งกระจกที่กำลังเผาไหม้ด้วยความร้อนสูงแบบรวดเร็ว
นี่ทำให้เมิ่งน้อยเลิกใส่ใจที่จะแหวกว่ายในทะเลเพลิงและรีบพุ่งตรงไปยังพื้นที่ดังกล่าวและยื่นมือไปแตะมันดู
เมื่อเมิ่งน้อยได้สัมผัสมันดูก็พบว่าผนังกระเพาะของช้างยักษ์คลั่งบริเวณนี้ลุกไหม้ได้อย่างยากยิ่งราวกับมันเป็นเหล็กกล้าเลยก็ว่าได้
ในขณะเดียวกันนั้น ช้างยักษ์คลั่งที่รับรู้ได้ว่าในตอนนี้กระเพาะของมันกำลังลุกไหม้ มันก็ต้องนิ่งอึ้งไปพักหนึ่ง
นั่นก็เพาะด้วยการที่น้ำย่อยของมันนั้นรุนแรงอย่างมาก เพื่อให้กระเพาะของมันสามารถคงทนต่อน้ำย่อยของตนเองได้ มันจึงต้องมีชั้นแข็งที่แข็งแรงประดุจเหล็กกล้าเพื่อให้กระเพาะของ งมันทนทานต่อน้ำย่อยที่รุนแรงของตนเองได้
และนี่จะทำให้มันนั้นไม่ต้องเจ็บปวดไปทุกครั้งที่น้ำย่อยของมันนั้นทำงาน
แต่ในตอนนี้ กระเพาะของมันที่แข็งแกร่งประดุจดั่งตู้คอนเทอเนอร์ได้กักขังเมิ่งน้อยเอาไว้ข้างใน นอกจากว่าเมิ่งน้อยจะเปิดประตูเปิดปิดส่วนเชื่อมต่อระหว่างกระเพาะของมันกับอวัยว วะส่วนอื่นได้ เมิ่งน้อยย่อมไม่มีทางได้ออกมา
ช้างยักษ์คลั่งในตอนนี้ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดแต่อย่างใด จนทำให้มันคิดว่าในตอนนี้เมิ่งน้อยนั้นถูกมันย่อยสลายไปแล้ว นี่ทำให้มันโล่งอกที่ได้หายใจหายคอขึ้นมา นั่นก็เพาะก่อนหน้า านี้มันนั้นเพื่อที่จะให้แน่ใจว่าเมิ่งน้อยไม่หลุดไปไหนนอกจากกระเพาะของมัน มันได้กลั้นหายใจไว้พร้อมกับกัดฟันแน่นเพื่อให้ประตูที่ทำหน้าที่คั่นระหว่างอวัยวะต่างๆที่ต่อจากกระเพ พาะของมันนั้นปิดสนิท
เมิ่งน้อยในตอนนี้ที่อยู่ตรงกลางของกระเพาะนั้นก็เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาแล้วเหมือนกัน
-อยากจะขังจ้าวสัตว์ร้ายไว้ในที่นี่จนกว่าข้าจะตายงั้นรึ-
-จะเป็นไปได้เร้อออออออ-
เมิ่งน้อยในตอนนี้ได้ลองใช้เล็บน้อยๆของมันขูดไปที่ผิวกระเพาะของข้างยักษ์คลั่งดูก่อน นี่ทำให้เมิ่งน้อยรู้ว่าบนผิวกระเพาะของช้างยักษ์คลั่งนั้นมีเนื้อเยื่อบางๆอยู่ ต่อให้เม มิ่งน้อยต่อยลงไปจนมิดแขนน้อยๆของมันก็ไม่ได้มีท่าทีจะฉีกขาดแต่อย่างใด
หมัดของเขารู้สึกราวกับได้ต่อยไปบนผ้าหนาเพียงเท่านั้น
แต่เมิ่งน้อยนั้นก็หาได้เป็นกังวลไม่
ถึงแม้ว่าไอ้ผิวด้านในกระเพาะของช้างยักษ์คลั่งนั้นจะเหนียวหยุ่น แต่ร่างกายของช้างยักษ์คลั่งนั้นหาได้เหนียวหยุ่นตามไม่
มันก็เป็นเพียงแค่แขนของมันยาวไม่พอเพียงเท่านั้น
หากว่าหนึ่งเมตรยังยาวไม่พอ สักห้าก็น่าจะพออยู่นะ
เมื่อคิดได้แบบนี้ เป็นตอนนี้ที่อยู่ๆแขนของเมิ่งน้อยนั้นได้หนาและยาวขึ้น
และเพียงแค่ชั่วพริบตาแขนขวาของเมิ่งน้อยก็หนาได้สักครึ่งหนึ่งของขาข้างยักษ์คลั่ง พร้อมกับมีความยาวอยู่ที่ห้าเมตร
“ปัง…”
หมัดที่รุนแรงอย่างที่สุดได้ถูกปล่อยออกไป
เหล่าศิษย์และผู้อาวุโสจากสำนักเต๋าต่างๆที่ก่อนหน้านี้ทำท่าทางร้อนรนหมายจะเข้าไปช่วยเมิ่งน้อยนั้น ในตอนนี้พวกเขาได้เห็นว่าหลังจากบังเกิดเสียงดังลั่นแล้วก้ได้ปรากฏรูโหว่ข ขนาดครึ่งเมตรเป็นอย่างน้อยปรากฏขึ้นที่ท้องของช้างยักษ์คลั่ง
ที่ตรงนั้น ได้มีแขนที่เต็มไปด้วยขนรุงรังออกมาจากรูนั่นรัวกับอัดเอาไว้พร้อมมือของมันที่กำแน่น แม้ว่าจะเป็นการมองผ่านชั้นเนื้อเยื่อบางอย่างบางๆก็ตาม
มันเป็นหมัดของเมิ่งน้อยที่คิดจะออกมาจากกระเพาะของช้างยักษ์คลั่ง
ถึงแม้ว่าเมิ่งน้อยจะยังไม่อาจออกมาจากกระเพาะได้ก็ตาม แต่การโจมตีนี้ทำให้ช้างยักษ์คลั่งบาดเจ็บไม่น้อยเลยทีเดียว
“แอ๋ง”
ช้างยักษ์คลั่งอุทานออกมาด้วยเสียงแปลกประหลาดปะปนกับความเจ็บปวด
มันรู้ดีว่าการโจมตีนี้เป็นของเมิ่งน้อยอย่างแน่นอน แม้ว่าช้างยักษ์คลั่งตนนี้จะทรงพลังและยังไม่ได้ใช้ความสามารถของมันออกมาทั้งหมดก็ตาม แต่กับสถานการณ์ในตอนนี้ มันนั้นไม่อาจ จทำสิ่งใดได้อีกต่อไป
เพียงแค่มันกำลังสับสนและงุนงงจนแทบจะเหนือกว่าความเจ็บปวดไปแล้วว่าทำไมเมิ่งน้อยที่ตัวเล็กกระจ้อยร่อยนั้น อยู่ๆทำไมถึงได้มีแขนที่ใหญ่โตแบบนี้ได้
นี่ทำให้ช้างยักษ์ที่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับท้องของตัวเองนั้นต้องอ้าปากค้าง
และนี่ทำให้ทางเข้าออกจากกระเพาะของเมิ่งน้อยเปิดขึ้นมาอีกครั้ง
ในตอนนี้ช้างยักษ์คลั่งนั้นวิงวอนต่อฟ้าต้องการให้เมิ่งน้อยออกมาจากร่างของมันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วไปได้ และมันไม่อยากจะเห็นเจ้าปีศาจน้อยตนนี้ไปอีกชั่วชีวิตของมัน
แต่กระนั้น เมิ่งน้อยก็หาได้รีบร้อนที่จะออกมาแต่อย่างใด
นั่นก็เพราะก่อนหน้านี้ช้างยักษ์คลั่งต้องการกักขังมันไว้จนกว่าจะมันตกตาย แต่มาในตอนนี้กลับคิดให้มันออกไป ทำไมมันต้องทำตามด้วยกัน
ในเมื่อช้างยักษ์คลั่งอยากจะให้มันอยู่ในนี้นัก มันก็จะอยู่จนกว่าจะช้างยักษ์คลั่งจะตายไปแล้วกัน
นี่ทำให้หมัดของเมิ่งน้อยที่ยังข้างคาอยู่ที่ผิวนอกของช้างยักษ์คลั่งนี้ อยู่ๆก็ขยายตัวขึ้นอย่างไม่มีท่าทีจะหยุด
ไม่กี่นาทีต่อมา รูโหว่ที่ท้องของช้างยักษ์คลั่งในตอนนี้ได้อยู่ๆก็ได้ฉีกขาดและรากยาวประดุจดั่งถุงพลาสติกที่ขาดออก เหลือไหว้เพียงก้อนโป่งพองของชั้นเนื้อเยื่อใสๆ พร้อมกับเล ลือดที่ไหลกระจายไปทั่วเป็นสายน้ำ
เมื่อเห็นฉากนี้ ช้างยักษ์คลั่งได้สูดหายใจเข้าลึกได้เพียงเฮือกเดียวและไม่ได้หายใจต่ออีกต่อไป และนี่เป็นการเล่นของเมิ่งน้อยเพียงการคืนสภาพแขนข้างขวาของมันเพียงข้างเดียวเ เท่านั้น เพียงเท่านี้มันก็สามารถออกมาซนต่อได้แล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
