ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1149 เป็นไปได้แน่นอน

ตอนที่ 1149 เป็นไปได้แน่นอน

ในอนาคต ประเทศจีนจะกลายเป็นประเทศมหาอำนาจอันดับต้น ๆ ของโลก

สิ่งที่ทำให้จีนได้รับสถานะระดับโลกคือเศรษฐกิจที่กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็วของจีน ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และการก้าวกระโดดทางเทคโนโลยี

อุตสาหกรรมการบินและอวกาศ อุตสาหกรรมการต่อเรือ อินเทอร์เน็ต รถยนต์ พลังงานใหม่ ปัญญาประดิษฐ์ ฯลฯ ล้วนเป็นแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

ในชาติที่แล้ว ชาวจีนอาศัยความพยายามและการทำงานหนักของตนเองเพื่อบรรลุความสำเร็จจนกลายเป็นประเทศมหาอำนาจอันดับต้น ๆ ของโลก

ในชีวิตนี้ เขาได้เกิดใหม่ เช่นเดียวกับการเปิดกล่องแพนโดร่า ในขณะที่เขาหาเงิน เขายังมุ่งมั่นที่จะเร่งความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของอุตสาหกรรมในประเทศให้ก้าวหน้าเร็วขึ้นกว่าเดิม

“วิทยาลัยอุตสาหกรรมการบินและอากาศยานชิงโจว, วิทยาลัยอุตสาหกรรมการต่อเรือชิงโจว, วิทยาลัยอุตสาหกรรมยานยนต์ชิงโจว, วิทยาลัยวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีชิงโจว, วิทยาลัยเทคโนโลยีการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศชิงโจว, วิทยาลัยธุรกิจการจัดการชิงโจว…”

เจียงเสี่ยวไป๋ได้พูดชื่อของวิทยาลัยหลายแห่งขึ้นมาในคราวเดียว

ถังจิงเทียน “คุณกำลังจะก่อตั้งวิทยาลัยหรือคิดแผนธุรกิจวิทยาลัยขายส่งกันแน่ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าว “ไม่ต้องกังวลกับรายละเอียดเหล่านั้นหรอกครับ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ฉันไม่ได้กังวล แค่คิดว่าถ้าทำหลายอย่างพร้อมกัน ประเทศจะเห็นด้วยกับเราไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “วิทยาลัยเอกชนนั้นไม่จำเป็นต้องมีคุณสมบัติ หรือต้องทำหนังสือแจ้งหรือขอให้เบื้องบนอนุมัติอะไร เพียงจัดตั้งวิทยาลัยระดับต้นขึ้นก็เพียงพอแล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋รู้ว่าขั้นตอนการขออนุมัติจัดตั้งวิทยาลัยนั้นยุ่งยาก แต่ด้วยการลงทุนของเขาเองและความช่วยเหลือจากผู้ที่อยู่เบื้องหลังเขา มันก็เป็นไปได้ที่จะตั้งวิทยาลัยระดับเริ่มต้นขึ้นมา

แน่นอนว่าในความเห็นของเขา คุณสมบัติเป็นเพียงเกณฑ์การตัดสินเบื้องต้นเท่านั้น

ส่วนการลงทุนจริง เขาจะทำให้วิทยาลัยเหล่านี้เป็นไปตามมาตรฐานของวิทยาลัยชั้นนำของโลกอย่างแน่นอน

แม้ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะบรรลุผลสำเร็จในขั้นแรกก็ตาม

มันต้องดำเนินการไปทีละขั้นตอน

“อย่างไรก็ตาม นายกเทศมนตรีถัง นอกเหนือจากการบริหารวิทยาลัยเหล่านี้แล้ว เรายังต้องสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายอีกด้วย” เจียงเสี่ยวไป๋กล่าว

ถังจิงเทียนกลืนน้ำลาย แล้วพูดว่า “เอาเลย อย่างไรก็ตามคุณได้คุยโวเรื่องไร้สาระของคุณไปแล้ว ฉันไม่สนใจหรอกว่าคุณจะพูดเรื่องไร้สาระอะไรต่อไปอีกไหม”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่สนใจทัศนคติของถังจิงเทียน บนโลกใบนี้ ก่อนที่บางสิ่งบางอย่างจะประสบความสำเร็จมักจะมีเสียงดูถูกและชื่นชมอยู่เสมอ

ผู้คนมักคุ้นเคยกับการคิดว่าถ้าพวกเขาทำไม่ได้ คนอื่นก็ย่อมทำไม่ได้เหมือนกัน ดังนั้นพวกเขาจึงเปลี่ยนความฝันอันแรงกล้ามากมายให้กลายเป็นแค่จินตนาการเท่านั้น

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “พวกเราเจียงเจียกรุ๊ปได้เปิดร้านอาหารในเครือหลายแห่ง ดังนั้นในอนาคตจะขาดแคลนเชฟจำนวนมาก ผมจึงคิดจะเปิดโรงเรียนสอนทำอาหารชิงโจว นิว ออเรียลทอลขึ้นมาอีกสักแห่ง ! ”

ถังจิงเทียนพยักหน้า

จุดนี้พอเป็นจริงได้

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวต่ออีกว่า “ตอนนี้เรากำลังเริ่มก่อสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียง รถไฟหวงหวู่ก็จะเปิดให้บริการแล้วเหมือนกัน และการก่อสร้างอาคารชิงโจวก็ดำเนินไปอย่างเต็มกำลัง ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นการก่อสร้างขนาดใหญ่ ในอนาคตทั่วประเทศของจีนจะเป็นสถานที่ก่อสร้างขนาดใหญ่ ดังนั้นเราจึงต้องเปิดโรงเรียนฝึกอบรมการขับรถขุดเจาะชิงโจวหลันซิง”

ถังจิงเทียนคิดในใจว่า: จะต้องมีคนขับรถขุดเจาะเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ ? ถึงต้องจัดตั้งโรงเรียนฝึกอบรมสอนขับรถขุดเจาะขึ้นมาเป็นพิเศษขนาดนี้ ?

อย่างไรก็ตาม เขาไม่คิดที่จะขัดจังหวะคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ เขาพยักหน้าและปล่อยให้เจียงเสี่ยวไป๋พูดต่อ

แน่นอนว่าเจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่คิดที่จะเกรงใจเขาอีกต่อไป เขาได้พูดถึงชื่อของโรงเรียนสายอาชีวะและเทคนิคมากกว่าสิบแห่ง ทั้งสาขาเครื่องกล ไฟฟ้า และอิเล็กทรอนิกส์ ฯลฯ

หลังจากได้ยินแบบนี้ ถังจิงเทียนก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “คุณพูดเสร็จแล้วเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว “ยังไม่หมดครับ ! ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณค่อยมาบอกฉันทีหลังเถอะ ฉันยังมีประชุมต่อ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมาโดยไม่รู้ตัว “การประชุมของคุณใช้เวลานานแค่ไหน ? ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “คงเกือบทั้งวัน ! ”

ทันใดนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็ตระหนักได้ว่าถังจิงเทียนไม่ได้จะไปประชุม

เพราะที่จริงแล้วเขาไม่มีการประชุมอะไรเลย !

เขาแค่ไม่อยากได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋พูดอีกต่อไป จึงพยายามพูดไล่เป็นทางอ้อม

“นายกเทศมนตรีถัง เรื่องนี้ผมจริงจัง ! ”

เมื่อตระหนักถึงปัญหาแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋จึงรีบพูดมันออกมา

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “คุณพูดถึงการลงทุนในด้านการศึกษา ซึ่งฉันก็คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ดี แม้ว่าคุณจะพูดถึงการจัดตั้งวิทยาลัย ผมก็คิดว่ามันมีความเป็นไปได้”

“แต่คุณ…”

“ทันทีที่คุณเปิดปากออกมา ก็มีโรงเรียนและวิทยาลัยกว่าหลายสิบแห่ง ! ”

“โอ้ แม้ว่าเงินลงทุนทั้งหมดจะมาจากเจียงเจียกรุ๊ป แต่ฉันเชื่อว่าด้วยความสามารถในการสร้างรายได้ของเจียงเจียกรุ๊ป โรงเรียนและวิทยาลัยเหล่านั้นคงจะสร้างแล้วเสร็จได้ภายในแปดถึงสิบเดือน”

“ปัญหามันอยู่ที่การบริหารโรงเรียน เพราะไม่ใช่แค่การสร้างให้เสร็จเท่านั้น แต่ต้องมีครูและนักเรียนด้วย”

“คุณคิดจะก่อตั้งโรงเรียนมากมายขนาดนั้น แล้วแบบนี้จะต้องมีครูและนักเรียนกี่คน ? ”

“ไม่ทราบว่าคุณจะไปเอาคุณครูมาจากที่ไหน? แล้วนักเรียนล่ะ จะไปหามาจากไหน ? ”

หลังจากนั้น เขาก็พูดด้วยความโกรธว่า “บอกไว้ก่อนเลยนะว่าคุณอย่าคิดมาคุยเรื่องเหลือเชื่อเรื่องประหลาดเทือกนี้ให้ฉันฟังเชียว ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “นายกเทศมนตรีถัง ผมกำลังกระตือรือร้นที่จะอุทิศตนช่วยพัฒนาส่วนรวม แต่คุณเหมือนกับราดน้ำเย็นใส่ผม แบบนี้มันดูจะไม่เหมาะเลยนะ ? ”

ถังจิงเทียนเม้มริมฝีปาก “ฉันแค่อยากให้คุณตื่นจากฝัน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กลอกตามองบนใส่เขา “ผมมีสติมากพอ”

“จริงที่โรงเรียนไม่ได้สร้างเสร็จภายในวันเดียว แต่เมื่อโครงการของเราเสร็จสมบูรณ์ ทั้งถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียง ทางรถไฟหวงอู๋ สนามบินชิงโจว อาคารชิงโจว และศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของชิงโจวเปิดให้บริการแล้ว ในเวลานั้นชิงโจวก็จะมีทรัพยากรเพียงพอในด้านการขนส่งและการพาณิชย์ ผู้คนจากทั่วประเทศก็จะหลั่งไหลมาที่นี่ แล้วทำไมคุณถึงยังกลัวว่าจะไม่มีครูหรือนักเรียนอีกล่ะ ? ”

ถังจิงเทียนตกตะลึง

เขาเห็นเพียงสถานการณ์ปัจจุบันในชิงโจว แต่เจียงเสี่ยวไป๋มองเห็นการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นกับชิงโจวในอนาคตแล้ว

“แม้ว่าสิ่งที่คุณพูดจะสมเหตุสมผล แต่ก็เป็นการลงทุนที่มากเกินไป ฉันกังวลว่ามันจะฉุดรั้งเจียงเจียกรุ๊ปลงมา”

ถังจิงเทียนพูดเสียงแผ่ว

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “นโยบายปัจจุบันเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ นายกเทศมนตรีถังไม่ต้องกังวล เจียงเจียกรุ๊ปของเราจะพยายามทำเงินให้ได้มากขึ้น และจะไม่ทำให้โครงการนี้เป็นอุปสรรคต่อการเติบโตของบริษัทแน่นอน”

หลังจากพูดจบ เขาก็กล่าวเสริมอีกว่า “ตอนนี้ผมเพิ่งพูดถึงการสร้างวิทยาลัยและเขตพัฒนาอุตสาหกรรมการศึกษาในอำเภอชิงซาน จากนั้นเราก็จะมองหาอำเภออื่นที่เหมาะสมเพื่อสร้างเป็นเขตพัฒนาอุตสาหกรรมยานยนต์ เขตพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูง และอุตสาหกรรมอื่น ๆ ”

“สรุปก็คือ การขยายตัวของเมืองอย่างต่อเนื่องรอบ ๆ พื้นที่เมืองชิงโจวในปัจจุบันนั้นต้องใช้เวลาหลายทศวรรษ เพื่อพัฒนาและสร้างเมืองชิงโจวให้กลายเป็นมหานครระดับนานาชาติ”

ซี๊ด……

ถังจิงเทียนสูดลมหายใจ เขาไม่คาดคิดว่าความทะเยอทะยานของเจียงเสี่ยวไป๋จะยิ่งใหญ่ขนาดนี้ เขาต้องการพัฒนาเมืองเล็ก ๆ ระดับห้าอย่างชิงโจวให้กลายเป็นมหานครระดับนานาชาติเลยเหรอ ?

จะเป็นไปได้อย่างไร ?

ถังจิงเทียนอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามนี้ในใจ

ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของเมืองชิงโจว ภายในรัศมี 400 กิโลเมตรของทั้งสี่ทิศเหนือใต้ออกตกต่างก็ไม่มีเมืองเอกของมณฑลตั้งอยู่เลย นี่ถือเป็นข้อเสียเปรียบทางภูมิศาสตร์อย่างเห็นได้ชัด

หากชิงโจวสามารถโดดเด่นขึ้นมาได้เพราะบริษัทเพียงแห่งเดียวในเมืองเล็ก ๆ จนกลางเป็นเมืองศูนย์กลางที่ใหญ่ที่สุดในพื้นที่ห่างไกลจากตัวเมืองของประเทศ มันก็ดูจะน่าเหลือเชื่อไปหน่อย

แต่ด้วยทรัพยากรทางการเงินของเจียงเจียกรุ๊ปและการเติบโตของเมืองชิงโจวในปัจจุบัน เมืองจึงสามารถพัฒนาและการเติบโตขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าจะสามารถพัฒนาไปถึงระดับใดได้

ซึ่งเขาเองก็ไม่มีความคิดนี้มาก่อน

ตอนนี้ เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋พูดถึงเรื่องนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกเหมือนเห็นเส้นทางที่ชัดเจนสำหรับการพัฒนาเมืองชิงโจวอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

ถังจิงเทียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เขาจ้องมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋และพูดว่า “มันเป็นไปได้จริง ๆ เหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและพูดอย่างเคร่งขรึม “นายกเทศมนตรีถัง ตราบใดที่ทางการอย่างคุณให้การสนับสนุน มันก็สามารถเป็นไปได้อย่างแน่นอน”