ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1186 บูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์

ตอนที่ 1186 บูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์

“ดูเหมือนว่าทุกคนจะยังจำมันได้ ! ”

เมื่อฟังการสนทนาของทุกคน เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยิ้มและพูดว่า “แล้วพวกคุณยังจำสิ่งที่ผมพูดก่อนดื่มได้ไหม ? ”

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ เฉินอันผิงและเย่กวงโต้วก็ไม่สามารถนั่งนิ่งได้ และพวกเขาก็รู้ว่าพวกเขาคงหนีไม่พ้น

ต่อให้ยืดหรือย่อ ศีรษะก็โดนดาบอยู่ดี

ดังนั้นยื่นหัวออกมาด้วยตัวเองยังดีกว่า

เฉินอันผิงกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียงกล่าวในเวลานั้นว่าสุราและเครื่องดื่มทั้งหมดจะออกสู่ตลาดหลังปีใหม่”

“ใช่ ผู้ช่วยเจียงขอให้เราคิดโฆษณาเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่เหล่านี้หลังปีใหม่” เย่กวงโต้วเกาหัวและพูดเสริมอย่างระมัดระวัง

หลังจากได้ยินแบบนี้ คนอื่นก็มีปฏิกิริยาทันที

ในเวลานั้น ทุกคนแค่รู้สึกตื่นเต้นที่ได้ลองเครื่องดื่มใหม่หลากหลายชนิด ไม่มีใครคิดโยงไปถึงงานในหน้าที่รับผิดชอบของตัวเองเลย ยกเว้นเฉินอันผิงและเย่กวงโต้วที่รู้สึกว่าแรงกดดันมาอยู่ที่งานของพวกเขา

“ใช่แล้ว จากนี้ไปนายและรองประธานเฉินจะต้องช่วยกันบริหารและจัดการเรื่องการโปรโมตและการขายเครื่องดื่มพวกนี้” เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้ารับ

“ผู้ช่วยเจียง แล้วคุณมีแผนจะเปิดตัวเมื่อไหร่ ? ” เย่กวงโต้วถามขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

พวกเขายังคงหวังอย่างเงียบ ๆ ว่าจะมีเวลาเตรียมตัวบ้าง

“ตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 10 มีนาคม เราจะต้องทำแผนให้เสร็จ ” เจียงเสี่ยวไป๋พูดเสียงเรียบ

“ฮะ ! ”

“อ่า ! ”

เฉินอันผิงและเย่กวงโต้วอุทานออกมาพร้อมกัน

เย่กวงโต้วรู้สึกตื่นเต้นมากจนไม่สามารถนั่งนิ่งได้ เขาลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วและพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณกำลังบอกว่าจะให้เราจัดทำแผนการขายผลิตภัณฑ์ตัวใหม่หลายร้อยรายการภายในสิบวัน ? ผมได้ยินถูกต้องใช่ไหม ? ”

“ได้ยินถูกแล้ว นั่นคือสิ่งที่ฉันหมายถึง ! ” เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างจริงจัง “ไม่เพียงแต่จะต้องเขียนแผนให้เสร็จสิ้นภายในสิบวันเท่านั้น แต่ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดจะต้องเปิดตัวพร้อมกันในวันที่ 15 มีนาคม”

ครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เฉินอันผิงและเย่กวงโต้วเท่านั้นที่ตกใจ แต่ทุกคนก็ตกตะลึงไปพร้อมกัน

ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ต่างก็สูดลมหายใจเข้าอย่างตกตะลึง

“วางแผนเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่หลายร้อยรายการภายในสิบวัน ? เรื่องนี้กดดันไม่น้อย”

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันเกรงว่าเย่กวงโต้วจะกลายเป็นเย่หัวล้านในเร็ววันนี้แล้วแน่นอน”

“ยังกล้าแซวเขาอีก เรื่องนี้ไม่ใช่แค่พวกเขาสองคนที่ต้องทำงานหนัก แต่พวกเราทุกคนก็ต้องเตรียมรับมือกับการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่นี้ด้วย”

“คุณคิดว่าเราจะขายสินค้าได้หลายร้อยรายการในชั่วข้ามคืนได้อย่างไร ? ”

“เราควรจัดประชุมตัวแทนจำหน่ายดีไหม ? แต่เราเพิ่งจัดประชุมตัวแทนจำหน่ายเมื่อปีที่แล้ว ตัวแทนจำหน่ายก่อนหน้านี้ยังไม่มีใครไม่ได้ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์”

“ถ้าอย่างนั้นเราคงทำได้แค่รับสมัครนักลงทุนแล้ว”

……

คราวนี้ทุกคนไม่กล้าพูดคุยเสียงดังอีก พวกเขาเพียงแต่ลดเสียงลงและพึมพำกับคนรอบข้าง

“เอาล่ะ เรื่องนี้ได้รับการแก้ไขแล้ว สิ่งที่คุณต้องทำคือดำเนินการทันทีแทนที่จะพูดคุยเรื่องนี้ที่นี่” ใบหน้าที่จริงจังของเจียงเสี่ยวไป๋เพิ่มความน่าเกรงขามให้ตัวเขาเอง

ทันทีที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดจบ ทุกคนก็เงียบเสียงของตนทันที และเย่กวงโต้วก็นั่งลงอย่างช่วยไม่ได้

“รองประธานอัน ผู้อำนวยการเย่ เราสามารถส่งเสริมการขายในรูปแบบของบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ได้” เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองไปที่เฉินอันผิงและเย่กวงโต้ว แล้วพูดออกมาอย่างราบเรียบ

“บูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ ? ”

ขณะที่พึมพำ ดวงตาของเย่กวงโต้วก็เป็นประกายขึ้นมา เขารู้ว่าบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์เทียบเท่ากับงานนิทรรศการจัดแสดงสินค้า

หากใช้การจัดบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์มาส่งเสริมการขายผลิตภัณฑ์หลายร้อยรายการในคราวเดียวกัน เขาคิดว่ามันคงไม่มีปัญหาแน่นอน

คิดดูแล้ว เขาก็เริ่มตื่นเต้นขึ้นมาทันที

แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็กลับมามีสีหน้าขมขื่นอีกครั้ง “ผู้ช่วยเจียง เมืองอื่นเคยจัดบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์มาก่อน แต่ไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไหร่ ตอนนี้งานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ถูกระงับไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ ? ”

ในปี 1955 บูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ครั้งแรกของจีนจัดขึ้นที่เมืองเทียนจิง ซึ่งถือเป็นการเปิดบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ประจำปี และบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์แห่งชาติก็ได้จัดขึ้นในเมืองต่าง ๆ ทั่วประเทศ ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง

ในบรรดานั้น เมืองเฉิงตู้ที่มณฑเสฉวนจัดบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์บ่อยที่สุด และมีคุณภาพสูงสุด ดังนั้นบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ประจำชาติเกือบทั้งหมดในเวลาต่อมาจึงจัดขึ้นที่เฉิงตู

“ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้เคยมีบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่เย่กวงโต้ว เขายกมุมปากขึ้นแล้วพูดว่า “แต่แล้วไง ? ”

เมื่อได้ยินแบบนี้ เย่กวงโต้วก็ไม่กล้าพูดมันออกมา

เจียงเสี่ยวไป๋จึงพูดต่อไปว่า “สิ่งที่ฉันหมายถึงก็คือนับจากนี้ไปเจียงเจียกรุ๊ปจะจัดงานมหกรรมเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์แห่งชาติด้วยตัวเอง และจะจัดขึ้นปีละสองครั้งในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง”

เราจะจัดกันเองเหรอ ?

เย่กวงโต้วอยู่ระหว่างความเข้าใจและไม่เข้าใจ

ทุกคนมองไปที่เขาด้วยสายตาสงสัย

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “พวกเราเจียงเจียกรุ๊ปมีโรงเหล้า โรงเบียร์ โรงงานลูกกวาด โรงงานเมล็ดแตงโม อาหารกระป๋อง โรงงานขนมต่าง ๆ หลายสิบแห่ง ทำไมเราจะจัดเองไม่ได้ล่ะ ? ”

คำพูดนี้ไม่ต่างจากกระสุนหนักเลย

“ใช่ เรามีสินค้ามากมาย ทำไมเราจะจัดเองไม่ได้ ? ”

“ใช่แล้ว มีแต่สิ่งที่เราคิดไม่ถึง ไม่มีสิ่งที่เราทำไม่ได้”

“ฮ่าฮ่า เรามีผู้ช่วยเจียงอยู่ ยังมีอะไรที่เราคาดไม่ถึงได้อีก”

“ใช่ เราจะจัดบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ด้วยตัวเอง และเชื่อว่ามหกรรมนี้จะได้รับความสนใจอย่างแน่นอน ! ”

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้ช่วยเจียงสร้างแบรนด์ออกมามากมายขนาดนั้น ที่แท้เขาวางแผนเรื่องจัดบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์มานานแล้ว ! ”

“คุณเพิ่งนึกได้เหรอ ? ฉันนึกได้มานานแล้ว ! ”

“เหอะ……”

“……”

ทุกคนในที่นี่ต่างพูดคุยกันอีกครั้ง

เย่กวงโต้วก็รู้สึกตื่นเต้นและพูดอย่างมั่นใจว่า “ผู้ช่วยเจียง ถ้าคุณพูดอย่างนั้น ผมก็พอจะมีแนวทาง ผมจะรีบทำงานให้เสร็จตรงเวลาที่คุณมอบหมายมาให้”

“เอาล่ะ งั้นฉันจะพูดถึงเรื่องที่สามเลยแล้วกัน” เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ไม่รอให้ทุกคนปรับตัวกับแรงกดดันจากเรื่องที่สาม ตอนนี้เสียงของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะยืดหลังให้ตรงอีกครั้ง

เรื่องที่สามที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดถึงคือแผนการ ‘การพัฒนาครั้งใหญ่’ ของชิงโจวที่เขารายงานต่อหลินต้าจ้าวและหลินต้ากั๋วตอนอยู่ที่เทียนจิง

เป้าหมายหลักคือการยึดเมืองชิงโจวเป็นศูนย์กลางและขยายไปยังสี่ทิศ เหนือ ใต้ ออก ตก และสร้างเขตพัฒนาเศรษฐกิจชั้นนำในแต่ละทิศ

ในเขตพัฒนาเศรษฐกิจอุตสาหกรรมการศึกษาที่ก่อตั้งขึ้นทางตอนใต้ของชิงโจว จะมีการจัดตั้งเมืองแห่งมหาวิทยาลัย

จะมีการก่อตั้งเขตพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงทางตะวันตกของชิงโจว เพื่อเป็นแหล่งสนับสนุนผลิตภัณฑ์ไฮเทคให้กับมหาวิทยาลัยเหล่านั้น

สร้างนิคมอุตสาหกรรมบริการทางตะวันออกของชิงโจว ทั้งสถานีรถไฟ สนามบิน อาคารผู้โดยสาร ศูนย์ต้อนรับนักท่องเที่ยว พื้นที่ซื้อขายสินค้าขนาดเล็ก ศูนย์กระจายสินค้า ศูนย์คลังสินค้า ฯลฯ ล้วนอยู่ในพื้นที่นี้

สร้างศูนย์กลางทางการเงินและการบริโภคทางตอนเหนือของชิงโจว

เจียงเสี่ยวไป๋นั่งบนที่นั่งหลักและพูดออกมาอย่างฉะฉานและชัดเจน โดยบรรยายถึงเป้าหมายการก่อสร้างและแผนเบื้องต้นของเขตพัฒนาเศรษฐกิจทั้งสี่โดยละเอียดทีละรายการ

ทุกคนมองไปที่เขาด้วยความประหลาดใจ มันเงียบจนสามารถได้ยินเสียงเข็มหมุดที่หล่นในห้องประชุมได้เลย

รวมถึงเย่กวงโต้วที่บอกว่าเขาก็เชื่อ หากผู้ช่วยเจียงกำลังวางแผนที่จะไปดวงจันทร์ พวกเขาต่างก็ตกใจและพูดไม่ออก

เมิ่งเสี่ยวเป่ยหยุดฟังจนลืมจดบันทึกสาระสำคัญต่าง ๆ ไปเลย

หลินเจียจวินรู้สึกว่าหัวของเขาร้อนผ่าวเพราะความตกใจ และแอบคิดในใจว่า: ไม่น่าแปลกใจที่เขาคุยกับลุงและพ่อของฉันเป็นเวลาหลายชั่วโมงในห้องทำงานที่เทียนจิง พอพวกเขาออกมา สีหน้าของลุงใหญ่ก็ดูจริงจังมาก !

นี่ถือเป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ !