ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1219 เยี่ยมชมห้องชุดตัวอย่าง

ตอนที่ 1219 เยี่ยมชมห้องชุดตัวอย่าง

ห้องชุดตัวอย่างทั้งแปดหลังเป็นคอนโด 4 ประเภท ได้แก่ แบบสองห้องนอนสองห้องนั่งเล่น แบบสามห้องนอนสองห้องนั่งเล่น แบบสี่ห้องนอนสองห้องนั่งเล่น และแบบดูเพล็กซ์ แต่ละประเภทมีรูปแบบการตกแต่งที่แตกต่างกันสองสไตล์

ดังนั้นจึงต้องเข้าแถวสี่แถว

ไม่นาน ลูกค้าก็มารวมตัวกันและเข้าแถวเรียงกันเป็นสี่แถวในบริเวณที่พนักงานกำหนด

ในบรรดาห้องชุดเหล่านั้น ห้องชุดสามห้องนอนและสองห้องนั่งเล่นมีจำนวนผู้เข้าชมมากที่สุด รองลงมาคือห้องชุดสี่ห้องนอนสองนั่งเล่น ส่วนห้องชุดสองห้องนอนสองนั่งเล่นมีลูกค้าเพียงรายเดียวเท่านั้นที่จะเยี่ยมชม

นี่เป็นเรื่องปกติ เพราะห้องชุดรูปแบบนี้ทำขึ้นมาไม่มากนัก ไม่ค่อยเป็นที่นิยมของลูกค้า

เมื่อชายที่ดูเหมือนฝ่ายบริหารเห็นดังนั้น เขาก็พูดกับลูกค้าที่ต่อคิวยาวอยู่ในแถวของสามห้องนอนสองห้องนั่งเล่นว่า “แถวที่หนึ่งตามผมมานี้ ! ”

ลูกค้าแถวแรกก็ได้เข้าไปดูห้องตัวอย่างได้อย่างรวดเร็ว และเสร็จสิ้นไปอย่างรวดเร็ว ส่วนพนักงานที่รับผิดชอบในการจัดแสดงห้องตัวอย่างก็พาลูกค้ารายอื่นไปดูห้องตัวอย่างต่อ

ทันใดนั้น ลูกค้าหลายสิบคนที่พร้อมจะดูห้องสามห้องนอนสองห้องนั่งเล่นก็เดินเข้ามา

เมื่อเยี่ยมชมห้องตัวอย่าง พวกเขาก็ไม่ได้ให้ลูกค้าเข้าไปทั้งหมดแถว แต่ให้เข้าชมเป็นกลุ่ม

กลุ่มแรกประกอบด้วยลูกค้าสี่ราย ซึ่งนำโดยพนักงานหนึ่งคน

ในหมู่พวกเขา เจิ้งเสี่ยวเหมยได้นำลูกค้าเข้าไปดู ลูกค้าชายชื่อเสี่ยวหวัง ส่วนลูกค้าหญิงมีแซ่เถียน ทั้งสองคนอายุ 26 และ 27 ปี และพวกเขามีเด็กชายอายุห้าหรือหกขวบมาด้วย

ครอบครัวของเสี่ยวหวังเดินตามเจิ้งเสี่ยวเหมยไปที่ชั้นสองของแผนกขาย เจิ้งเสี่ยวเหม่ยเปิดประตูห้องชุดสามห้องนอนและสองห้องนั่งเล่น และทั้งสี่คนก็เดินเข้าไปในห้องด้วยกัน

เมื่อเข้ามาก็เจอห้องโถงที่ทางเข้าและมีตู้รองเท้าบิวท์อินอยู่ใกล้ประตู

เนื่องจากเป็นห้องตัวอย่าง จึงนำอุปกรณ์ประกอบฉากมาจัดแสดง มีรองเท้าบุรุษ สตรีและเด็กวางเรียงอย่างเป็นละเอียดอยู่หลายคู่ในตู้รองเท้า รวมทั้งรองเท้าแตะด้วย

หลังจากเดินผ่านทางเข้ามาแล้ว ก็มีห้องน้ำอยู่ทางด้านซ้ายมือ ซึ่งประตูปิดอยู่ เลยมองไม่เห็นว่าข้างในมีอะไรอยู่บ้าง ด้านหน้าเป็นห้องรับประทานอาหารด้านหนึ่ง และห้องนั่งเล่นอีกด้านหนึ่ง

ห้องอาหารเป็นรูปสี่เหลี่ยม เชื่อมต่อกับระเบียงด้านนอกและห้องครัว มีโต๊ะรับประทานอาหารแบบใหม่ในห้องอาหารปูด้วยผ้าปูโต๊ะ นอกจากนี้ยังมีแจกันพร้อมช่อดอกไม้และเก้าอี้หกตัว เหมือนโต๊ะกาแฟอีกทั้งเฟอร์นิเจอร์ในห้องโถงก็ดูหรูหรา

มีจิตรกรรมฝาผนังอันอบอุ่นแขวนอยู่บนผนังตรงข้ามโต๊ะอาหาร

“ว้าว นี่มันสวยมาก ! ”

“แล้วในอนาคตห้องชุดที่เราซื้อจะเป็นแบบนี้ไหม ? ”

เมื่อเขาเห็นห้องอาหาร เสี่ยวหวังก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

มันดูหรูหรามากเมื่อนึกถึงการได้ทานอาหารในห้องอาหารแบบนี้

เจิ้งเสี่ยวเหมยพยักหน้า “คุณลูกค้า ทุกอย่างที่คุณเห็นในตอนนี้คือคอนโดที่มีสามห้องนอนและสองห้องนั่งเล่นขนาด 120 ตารางเมตร หากคุณเลือกคอนโดแบบนี้ คุณก็จะได้คอนโดที่ตกแต่งแบบนี้ค่ะ”

“เยี่ยมมาก ! ”

เสี่ยวเถียนอดไม่ได้ที่จะโบกมือด้วยความตื่นเต้น

เจิ้งเสี่ยวเหมยยิ้ม “คุณลูกค้าคะ เชิญมาทางนี้ นี่คือห้องนั่งเล่นค่ะ”

ห้องนั่งเล่นและห้องรับประทานอาหารเชื่อมต่อกัน และยังมีระเบียงขนาดใหญ่ด้านนอกซึ่งที่ผนังเป็นกระจกใส สามารถมองเห็นด้านนอกได้อย่างชัดเจน

ในห้องนั่งเล่นมีโซฟาผ้ารูปตัว U วางชิดผนัง และมีโต๊ะกาแฟไม้อยู่ด้านหน้า

โซฟามีขนาดใหญ่และมีสีสันสวยงาม มีหมอนเจ็ดหรือแปดใบวางเรียงกันอย่างประณีต

ที่ผนังด้านบนมีภาพวาดทิวทัศน์แขวนอยู่ ภาพนั้นดูมีชีวิตชีวามาก

มีที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะกาแฟที่ล้อมรอบด้วยโซฟารูปตัว U และมีจานผลไม้และจานเมล็ดแตงโมวางอยู่

ด้านหน้าเป็นผนังที่เรียบง่ายแต่ดูหรูหรา ด้านล่างเป็นตู้วางโทรทัศน์ที่มีโทรทัศน์สีขนาด 21 นิ้ววางอยู่

ทั้งสองด้านของตู้วางโทรทัศน์มีชุดตู้เตี้ย ๆ พร้อมเฟอร์นิเจอร์เรียบง่ายบางส่วน

ข้างนอกที่จะออกไประเบียงมีประตูกระจกบานเลื่อนทำจากอลูมิเนียมอัลลอยด์ระดับไฮเอนด์ที่ดูยิ่งใหญ่มาก

เจิ้งเสี่ยวเหมยเปิดประตูกระจกเผยให้เห็นระเบียงขนาดใหญ่ด้านนอก

“นี่คือที่อยู่อาศัย ! ”

“นี่คือห้องชุดจริง ๆ เหรอ ! ”

เสี่ยวเถียนและเสี่ยวหวังต่างตื่นเต้นกันทั้งคู่

เสี่ยวหวังหันกลับมาและถามลูกชายของเขาว่า “เทียนเทียน ลูกชอบที่นี่ไหม ? ”

“ผมชอบครับ ชอบมันมาก ! ” เทียนเทียนพูดอย่างมีความสุข เมื่อเขาพูด เขาก็เผยให้เห็นฟันหน้าที่หายไป ซึ่งทำให้เด็กน้อยดูน่ารักน่าเอ็นดูมาก

เขาเงยหน้าขึ้นมองเจิ้งเสี่ยวเหมยแล้วพูดว่า “คุณป้า ขอนั่งบนโซฟาตัวนี้หน่อยได้ไหมครับ ? ”

เจิ้งเสี่ยวเหมยยิ้มแล้วพูดว่า “สวัสดี หนูน้อย หนูลองนั่งได้เลยนะ ไม่เป็นไร ! ”

“ขอบคุณครับคุณป้า ! ”

เทียนเทียนรีบวิ่งไปนั่งบนโซฟา ซึ่งมันนุ่มและสบายตัวมาก

เสี่ยวหวังและเสี่ยวเถียนก็ดูสนใจเช่นกัน แต่พวกเขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว ไม่มีความกล้าเหมือนเด็ก

เจิ้งเสี่ยวเหมยดูเหมือนจะสังเกตเห็นความลำบากใจของพวกเขาทั้งสอง จึงพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณสองคนลองไปนั่งดูก่อนก็ได้นะคะ”

“เราทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ ? ”

เสี่ยวเถียนดูมีความสุขและตื่นเต้นมาก เขาถามออกมาด้วยความเหลือเชื่อ

เจิ้งเสี่ยวเหมยยิ้มและพูดว่า “เดิมทีนี่เป็นห้องตัวอย่าง เฟอร์นิเจอร์ในห้องชุดมีไว้ให้ลูกค้าได้สัมผัส คุณสามารถลองดูได้ค่ะ”

“เยี่ยมมาก ! ”

เสี่ยวเถียนพูดด้วยความตื่นเต้น พร้อมดึงเสี่ยวหวังมานั่งลงบนโซฟา

มันนุ่ม แนบสนิท และอยู่ในระดับความสูงที่เหมาะสม เมื่อเธอเอนหลัง มันก็สบายมากจนเธอแทบจะหลับไปตรงนั้นเลย

“เป็นอย่างไรบ้าง ? นั่งสบายไหม” เสี่ยวหวังถามภรรยาด้วยรอยยิ้ม

เสี่ยวเถียนพยักหน้าซ้ำ ๆ “ใช่ มันนุ่มจนฉันอยากนอนบนนี้เลย ! มันสบายกว่าเตียงที่เรามีในตอนนี้เสียอีก”

เจิ้วเสี่ยวเหมยยิ้มและกล่าวว่า “โซฟาตัวนี้ผลิตโดยโรงงานเฟอร์นิเจอร์ของช่างไม้ถาน ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของเจียงเจียกรุ๊ปของเรา โซฟาตัวนี้ได้รับการออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์และเหมาะกับความสูงของคนจีน ผ้าทั้งหมดเป็นผ้าไหมและผ้าลินินที่คัดสรรมาโดยเฉพาะ… เพื่อลูกค้าคนสำคัญของเราที่ซื้อห้องชุดในเฟสแรก”

หลังจากที่ฟังทุกคนพูด เสี่ยวหวังก็ไม่เข้าใจสักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่สำคัญ ตราบใดที่เขารู้ว่าโซฟานี้นั่งสบายก็พอใจแล้ว

เขาเงยหน้าขึ้น แล้วถามว่า “ในอนาคตเราจะได้โซฟาแบบนี้ไหม ? ”

เจิ้งเสวี่ยเหม่ยพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม “แน่นอน หลังจากที่ห้องชุดของเราได้รับการตกแต่งแล้ว สไตล์จะเหมือนกับที่คุณเห็นตอนนี้ทุกประการ ส่วนเฟอร์นิเจอร์ก็เช่นกันค่ะ ! ”

เสี่ยวหวังและเสี่ยวเถียนมองหน้ากันและพยักหน้าด้วยความพอใจ

พวกเขาต้องซื้อห้องชุดหลังนี้ให้ได้ !

เจิ้วเสี่ยวเหมยยิ้มและพูดว่า “คุณสองคนนั่งก่อนเถอะค่ะ แล้วฉันจะอธิบายให้คุณฟังถึงรายละเอียดของห้องชุดหลังนี้ ห้องนั่งเล่นนี้ซึ่งมีพื้นที่ขนาดใหญ่กว้าง 4.2 เมตร ติดกระจกตั้งแต่พื้นจดเพดาน เราได้คำนึงแล้วว่าแสงสว่างที่ส่องเข้ามาในห้องจะเหมาะสมที่สุด……”

หลังจากฟังคำอธิบายของเจิ้งเสี่ยวเหมย เสี่ยวเถียนก็พูดด้วยความตื่นเต้นว่า “เสี่ยวหวัง ดูห้องชุดหลังนี้สิ ห้องที่เราดูอยู่ตอนนี้มันกว้างมากเลย”

เสี่ยวหวังพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม “เสี่ยวเถียน ผมรู้ว่าคุณชอบความสงบ ถ้าเรามาอยู่ที่นี่หลังจากคุณเลิกงานมา ทันทีที่คุณปิดประตู มันก็จะเป็นโลกของครอบครัวเราสามคน ! ”

เทียนเทียนตัวน้อยกล่าวว่า “ใช่ครับ ผมอยากย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ตอนนี้แล้ว ! ”

ทั้งสองจินตนาการได้สักพัก เมื่อได้สติก็ดึงเทียนเทียนซึ่งยังไม่เต็มใจที่จะลุกจากโซฟาขึ้นมา แล้วพูดว่า “ไปดูห้องอื่นกันดีกว่า”

“งั้นเชิญทางนี้ค่ะ ! ”

เจิ้งเสี่ยวเหมยพูดด้วยรอยยิ้ม แล้วพาทั้งสามออกจากห้องนั่งเล่นแล้วเปิดประตู

เสี่ยวหวัง เสี่ยวเถียนและเทียนเทียนก็เดินไปดูอีกห้องหนึ่ง

“นี่คือห้องทำงาน ! ”

ทันทีที่เสี่ยวหวังเดินเข้าประตูไป เขาก็ต้องอุทานด้วยความประหลาดใจ