ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1218 การสนทนา
ตอนที่ 1218 การสนทนา
ที่ฝ่ายขาย
ลูกค้าบางคนที่สมัครบัตรวีไอพีก็กลับไปอย่างมีความสุข ในขณะที่บางคนยังคงคุยกับคนที่ซื้อบัตรวีไอพีด้วยกันอยู่ข้างใน
ไม่ว่าเราจะรู้จักกันตอนนี้หรือไม่ก็ตาม แต่ในอนาคตเราอาจกลายเป็นเพื่อนบ้านกัน พวกเขาจึงอยากสร้างปฏิสัมพันธ์ไว้ล่วงหน้า
ท้ายที่สุดแล้ว ญาติห่าง ๆ ก็ไม่ดีเท่าเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ชิด ดังนั้นจึงควรสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันไว้
“คุณสมัครบัตรวีไอพีไปแล้วใช่ไหม แล้วคุณวางแผนที่จะซื้อบ้านหลังขนาดไหน ? ”
“ฉันจะซื้อคอนโดห้องเล็ก ๆ ที่เล็งไว้ก็เป็นห้องขนาด 89 ตารางเมตรที่มีสองห้องนอนและหนึ่งห้องนั่งเล่น ภายในมีห้องครัว ห้องน้ำ และระเบียงสองแห่ง”
“ถ้ามีคนในบ้านไม่กี่คนก็พอดีแล้ว ! ที่ปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์บอกว่าคอนโดที่มีขนาดกะทัดรัดนั้นใช้งานได้สะดวกสบาย ! ”
“คุณก็ซื้อคอนโดขนาดเดียวกันด้วยเหรอ ? ”
“อืม… ฉันเพิ่งรู้เรื่องนี้ ฉันมีครอบครัวใหญ่และวางแผนที่จะซื้อคอนโดขนาดใหญ่ที่มีสี่ห้องนอนและสองห้องนั่งเล่น ! ”
“ว้าว คุณซื้อคอนโดห้องใหญ่ขนาดนี้เลย ฉันอิจฉาคุณจริง ๆ ! ”
“คุณเลือกอาคารไหน ? ”
“แผนของฉันคืออาคารหลังที่หนึ่ง แล้วคุณล่ะ ? ”
“ฉันก็จะเลือกอาคารหลังที่หนึ่งเหมือนกัน เราอาจเป็นเพื่อนบ้านกันในอนาคตก็ได้ ! ”
“เพื่อนบ้านดีก็ดีไป ญาติห่าง ๆ ก็ไม่ดีเท่าเพื่อนบ้านที่ใกล้ชิด คราวหน้าค่อยว่ากันอีกที ! ”
“ฉันได้ยินมาว่าบ้านที่นี่ตกแต่งให้ครบหมดแล้ว เมื่อได้กุญแจมา เราก็สามารถย้ายเข้าไปได้เลย ! ”
“ฉันก็ได้ยินมาแบบนั้น แต่ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า ! ”
“จริงสิ ! ฉันรู้มาว่าในครั้งนี้เจียงเจียกรุ๊ปกำลังเปิดตัวโครงการบ้านที่ตกแต่งอย่างประณีตพร้อมเข้าอยู่ และสโลแกนในโฆษณาบยังบอกว่าแค่เก็บกระเป๋าก็พร้อมเข้าอยู่ได้เลย”
“นั่นก็หมายความว่ามีเฟอร์นิเจอร์และทุกอย่างอยู่ข้างใน ! ”
“แน่นอนว่าไม่ได้มีแค่เฟอร์นิเจอร์ทั่วไป เช่น โต๊ะ เก้าอี้ โซฟา โต๊ะกาแฟ ตู้เสื้อผ้า และเตียง แต่ยังมีโทรทัศน์และตู้เย็นให้ด้วย”
“มีโทรทัศน์ด้วยเหรอ ? ”
“ใช่ ใช่ ใช่ มีสิ ! ”
“แต่ที่บ้านฉันมีโทรทัศน์อยู่แล้ว ! การเปลี่ยนโทรทัศน์ใหม่มันจะไม่เสียเปล่าเหรอ ? ”
“ใช่ ดูเหมือนว่าจะมีให้ทุกอย่างครบหมดแล้ว แล้วของเก่าของเราล่ะ ? ไม่ใช่ว่าให้มาแล้วบวกเงินเพิ่มไปในราคาบ้าน เพราะสุดท้ายเราก็ต้องเป็นคนจ่ายอยู่ดี”
“จริงเหรอ ? จริง ๆ แล้วไม่จำเป็นต้องซื้อเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าพวกนั้นให้พวกเราหรอก ที่บ้านของฉันมีครบทุกอย่างแล้ว ! ”
“เธอไม่เข้าใจ ขอถามหน่อยเถอะว่าโทรทัศน์ของเธอรุ่นอะไร ? ”
“แพนด้า 12 นิ้วน่ะ ! ใช้มาหลายปีแล้ว สัญญาณดีมาก ! ”
“แล้วคุณไม่ชอบดูโทรทัศน์สี 21 นิ้วเหรอ ? ”
“ใครจะไม่อยากดูโทรทัศน์สีขนาดใหญ่แบบนั้นกันล่ะ ! ”
“ก็จริง โทรทัศน์แพนด้า 12 นิ้วเป็นโทรทัศน์ขาวดำ แม้สัญญาณจะดีแค่ไหน ก็สู้โทรทัศน์สี 21 นิ้วไม่ได้หรอก ! ”
“ถ้าอย่างนั้นแล้วคุณสามารถซื้อโทรทัศน์สีขนาดใหญ่ 21 นิ้วสักเครื่องได้ไหม ? ”
“ซื้อไม่ได้ ! มันเป็นของหายาก ถึงมีเงินก็ซื้อไม่ได้ ! ”
“เห็นไหม แต่เจียงเจียกรุ๊ปซื้อโทรทัศน์สีขนาดใหญ่ 21 นิ้วจำนวนมากมาจากผู้ผลิตโดยตรง จากนั้นจึงเอามาติดตั้งในห้องชุดแต่ละหลัง ! ”
“โอ้…อะไรนะ โทรทัศน์ที่ให้เรานั้นแท้จริงแล้วเป็นโทรทัศน์สีขนาดใหญ่ 21 นิ้วเหรอ ! ”
“ใช่แล้ว รู้แบบนี้คุณคิดว่าไงล่ะ ? ”
“เยี่ยมไปเลย ! ตกแต่งครบครันแบบนี้ก็คุ้มอยู่ แม้แต่โทรทัศน์สีก็ซื้อให้เราด้วย ! ”
“แต่มันไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิ ? ”
“หืม ? ยังมีอีก ! เอาน่า บอกฉันสิว่ายังมีอะไรที่ฉันไม่รู้อีก ! ”
“ข่าวลับสุดยอดอย่างแน่นอน ว่ากันว่าในบ้านที่เจียงเจียกรุ๊ปกำลังจะขายในครั้งนี้ ผู้อยู่อาศัยไม่จำเป็นต้องจุดเตาไฟเพื่อปรุงอาหารด้วยนะ ! ”
“ฮะ ? ”
“พูดไร้สาระอะไร ? ถ้าไม่จุดไฟหุงข้าว จะกินข้าวดิบทุกมื้อเลยหรือไง ? ”
“บางที เจียงเจียกรุ๊ปอาจจะใส่ใจเรื่องการดำรงชีวิตของผู้อยู่อาศัยด้วย ! ”
“ฉันไม่ได้อธิบายให้ชัดเจน สิ่งที่ฉันหมายถึงคือเจียงเจียกรุ๊ปได้เปิดตัวห้องครัวรูปแบบใหม่ภายในบ้านที่จะขายในครั้งนี้ พวกเขาบอกว่าเป็นเตาแบบประยุกต์ มีสวิตช์ปิดเปิดบนเตา ไม่ใช่ฟืนหรือถ่านหิน เพียงแค่เปิดสวิตช์ ก็มีไฟแล้ว ! ”
“อ่า ! มหัศจรรย์ขนาดนั้นเลยเหรอ ? ”
“นั่นเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงอะไร ! ”
“ว่ากันว่า เจียงเจียกรุ๊ปได้ค้นพบก๊าซธรรมชาติในถู่เฉิง และต้องการขนส่งก๊าซธรรมชาติที่นั่นมายังชิงโจว แล้วจ่ายให้กับครัวเรือนหลายพันครัวเรือนในชิโจว นับจากนี้ไปเราจะบอกลายุคของฟืนและถ่านหินแล้ว”
“มันสุดยอดมาก จริงใช่ไหม ? ”
“เพื่อนของฉันเป็นผู้อำนวยการของเจียงเจียกรุ๊ป ข่าวที่เขาบอกมาจะเป็นเท็จได้อย่างไร ? ”
“นั่นเป็นเรื่องที่น่าตั้งตารอมาก ! ”
“ฉันอยากอยู่บ้านแบบนั้นจังเลย ! ”
“คงจะต้องใช้เวลาสักพัก ส่วนหลักของอาคารเพิ่งกำลังตกแต่ง ยังต้องต่อเติมอีกหลายจุด หลังจากวางระบบท่อต่าง ๆ แล้วยังต้องติดตั้งน้ำและไฟฟ้าเข้าบ้าน อ้อ แล้วยังต้องติดตั้งแก๊สด้วย นอกจากการตกแต่งแล้วคาดว่าคงใช้เวลานานในการส่งมอบห้อง”
“ถึงอย่างไรก็ต้องรอ ! ”
“ใช่แล้ว จะทำอะไรได้อีกนอกจากรอ ! ”
“งั้นเราไปดูห้องตัวอย่างกันก่อนเถอะ ! ”
“ห้องตัวอย่างคืออะไร ? ”
“ห้องตัวอย่าง คือห้องที่สร้างขึ้นมาให้ลูกค้าได้ดูแบบห้องที่ตกแต่งพร้อมอยู่แล้ว ตามแบบบ้านที่มีให้เลือก แสดงให้ดูว่าภายในจะมีเฟอร์นิเจอร์อะไรบ้าง และจะมีลักษณะอย่างไร”
“พูดอีกอย่างหนึ่ง ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าบ้านของฉันจะเป็นอย่างไรในอนาคต ? ”
“อ้อ เป็นแบบนี้นี่เอง ! ”
“แล้วจะรออะไร ? ห้องตัวอย่างอยู่ที่ไหน ไปดูกันเถอะ ! ”
“ที่ปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์ที่ต้อนรับคุณ ไม่ได้บอกคุณเหรอ ? ”
“ไม่นะ ! ”
“สงสัยเป็นเพราะคุณไม่ได้ถาม ลองถามดูสิว่ามีห้องตัวอย่างให้เยี่ยมชมไหม ? เมื่อไหร่จะได้ดู ? ที่ปรึกษาอสังหาริมทรัพย์จะพาคุณไปดูเอง ! ”
“โอ้ แบบนี้นี่เอง ! ฉันอ่านใบปลิวไม่ละเอียด ! ”
“คุณต้องอ่านใบปลิวให้ละเอียด ไม่งั้นคุณจะพลาดสิ่งสำคัญมากมาย ! ”
“ใช่แล้ว ดีใจที่ได้พบคุณ ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่รู้ว่าฉันยังไม่ได้ไปดูห้องตัวอย่าง ! ”
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไว้มาดูด้วยกันทีหลัง ! ”
“ตกลง ! ”
“……”
ในศูนย์แสดงสินค้าของแผนกขาย ลูกค้าที่สมัครบัตรวีไอพีเสร็จสิ้นแล้วจะยังคงอยู่ในนั้น และพวกเขาก็พูดคุยกันมากมาย
“ลูกค้าที่ต้องการเยี่ยมชมห้องตัวอย่าง เชิญมาทางนี้ครับ”
ในขณะนี้มีพนักงานได้เดินเข้ามา และหนึ่งในนั้นคือชายที่ดูเหมือนนายทหาร เขาพูดเสียงดัง
ไม่ใช่ที่ปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์จากฝ่ายขาย แต่พวกเขามาจากแผนกอื่น มีหน้าที่ช่วยพาลูกค้าไปชมห้องตัวอย่าง
“ฉันไป”
“ฉันด้วย ! ”
“ฉันก็จะไปเหมือนกัน ! ”
“ฉันด้วย ! ”
“……”
ลูกค้าหลายสิบคนรีบพูดออกมา บางคนถึงกับยกมือขึ้นและตะโกนเสียงดัง เหมือนกับนักเรียนชั้นประถมที่รีบตอบคำถามของครูอย่างไรอย่างนั้น
“ขออภัย เรามีห้องตัวอย่างเพียงแปดหลัง ดังนั้นกรุณาเข้าแถวตามที่ผมบอก เมื่อถึงเวลา เจ้าหน้าที่ของเราจะพาทุกคนไปที่ดูตามลำดับ” พนักงานชายคนนั้นกล่าว
“อ้าว ! ยังต้องต่อคิวอีกเหรอ ? ”
“แล้วจะต่อคิวอย่างไร ? ”
“เข้าแถวไหนครับ ? ”
“ห้องชุดที่ฉันอยากดูอยู่คือแบบชุดสองห้องนอนและสองห้องนั่งเล่น ! ”
“ห้องที่ฉันอยากดูคือห้องชุดสามห้องนอนและสองห้องนั่งเล่น ! ”
“ฉันอยากดูห้องชุดสามห้องนอนและสองห้องนั่งเล่นเหมือนกัน ! ”
“ฉันอยากดูห้องชุดสี่ห้องนอนและสองห้องนั่งเล่น ! ”
“ฉันอยากดูแบบสองห้องนอนและสองห้องนั่งเล่น ! ”
“……”
“เงียบ ! เงียบ ! ” พนักงานหยุดพวกเขาแล้วตะโกนเสียงดัง “อย่างที่ผมบอก ให้เรียงเป็นสี่แถว ! ”
YOU MAY ALSO LIKE
