ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1239 เหล้าถูกเอาไปเก็บไว้ที่สวนหลังบ้าน

ตอนที่ 1239 เหล้าถูกเอาไปเก็บไว้ที่สวนหลังบ้าน

ก่อนอื่น เรามาพูดถึงหลินต้ากั๋วและผู้ติดตามของเขาที่ไปที่ตีนเขาฉีเฟิงกันก่อน

ทุกคนยังอยู่ในรถและเห็นอาคารชิงโจวที่สูงตระหง่านจากระยะไกลจากหน้าต่างรถ ตามด้วยอาคารสูงพิเศษหลายหลังที่อยู่ต่ำกว่าอาคารหลักเล็กน้อย

“นั่นคืออาคารชิงโจว ! ”

“แล้วด้านหลังนั่นคืออาคารสูงโหลวซ่างโหลว 24 ชั้นในเฟสแรก ! ”

“อีกฝั่งหนึ่งคืออาคารสีเขียว ! ”

“……”

หลังจากที่ได้เห็นโต๊ะโมเดลจำลองในแผนกขายแล้ว ผู้นำทุกคนก็สามารถรับรู้ได้ว่ามันอยู่จุดไหนโดยพิจารณาจากความสูงและรูปร่างของอาคารที่พวกเขาเห็น แม้ว่าจะไม่มีการแนะนำใด ๆ ก็ตาม

“การชมสถานที่จริงแตกต่างจากการดูโต๊ะโมเดลจำลองมาก”

“ใช่ เมื่อคุณมองไปที่โต๊ะโมเดลแบบจำลอง คุณจะได้รับเพียงความประทับใจโดยรวมเท่านั้น แต่เมื่อคุณได้มาดูฉากจริง ความงดงามของทัศนียภาพจะยิ่งชัดเจนขึ้น ! ”

“ใช่ มีอาคารหลายหลังตั้งตระหง่านอยู่ใต้ภูเขาฉีเฟิงเช่นนี้ ภูเขาและอาคารต่าง ๆ ถูกรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียว ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกได้ว่าสภาพแวดล้อมชั้นบนนั้นจะต้องดีมาก”

“ใช่ เหล่าเจิง ฉันนับถือคุณจริง ๆ ที่มองการณ์ไกล เลือกที่จะสมัครบัตรวีไอพีก่อนคนอื่น ! ”

“……”

ท่ามกลางการพูดคุย รถก็ขับมาถึงที่หมายแล้ว

หลังจากจอดรถแล้ว ทุกคนก็ลงจากรถและยืนอยู่ไม่ไกลจากหน้าอาคารชิงโจว เมื่อได้เห็นกับตาตัวเอง พวกเขาก็รู้สึกตกใจกับอาคารนี้มากยิ่งขึ้น

อาคารสูงมาก !

อาคารที่ดูคุ้นเคยในแบบจำลอง กลับดูไม่คุ้นเคยเลยในชีวิตจริง

มันดูอลังการเหนือคำบรรยายมาก

หลินเจียอินเดินไปหาหลินต้ากั๋วและเริ่มแนะนำอีกครั้ง

ไม่นานหลังจากนั้น หลี่เฉิงหรูก็มาถึงพร้อมกับคนงานหลายสิบคนและแจกหมวกนิรภัยให้กับทุกคนที่มาเยี่ยมชมการก่อสร้าง

หลินต้ากั๋วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เสี่ยวหลี่ใช่ไหม ? ฉันได้ยินจากประธานของคุณว่าคุณคุมงานก่อสร้างได้ดีมาก ในโครงการขนาดใหญ่เช่นนี้ ไม่มีคนงานได้รับอุบัติเหตุอะไรเลย ซึ่งมันน่าทึ่งมาก ! ”

“ขอบคุณสำหรับคำชมครับท่านผู้นำ ! ”

“ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจำเป็นอย่างยิ่ง และเราต้องใส่ใจอย่างเคร่งครัดตามที่ประธานหลินและผู้ช่วยเจียงกำชับมา ! ”

หลี่เฉิงหรูไม่คาดคิดว่าหลินต้ากั๋วจะรู้จักชื่อเขา และมาพูดคุยกับเขา ในขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกขอบคุณและวิตกกังวลไปพร้อม ๆ กัน ท่าทางสบาย ๆ ของเขาได้หายไปนานแล้ว

หลินต้ากั๋วกล่าวว่า “ฉันไม่ได้ยกย่องคุณ แต่ฉันพูดตามความจริง”

เขาชี้ไปที่ฉากต่าง ๆ ในบริเวณใกล้เคียงแล้วกล่าวว่า “ฉันเคยไปสถานที่ก่อสร้างหลายแห่ง แต่ไม่เคยเห็นไซร์งานไหนจัดการได้เป็นระเบียบเท่าของคุณมาก่อนเลย”

หลี่เฉิงหรูกล่าวว่า “ขอบคุณท่านผู้นำ เราจะทำงานให้หนักและมุ่งมั่นทำให้ดีขึ้นกว่านี้แน่นอน”

หลินต้ากั๋วพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เอาล่ะ ไปเดินเล่นกับเราสักพัก และช่วยแนะนำวิธีคุมงานก่อสร้างให้เราหน่อย”

“ได้ครับ ! ”

หลี่เฉิงหรูไม่กล้าที่จะปฏิเสธ

ตามคำถามของหลินต้ากั๋ว เขาได้อธิบายวิธีคุมงานก่อสร้างบางอย่างให้ฟัง

ส่วนใหญ่เจียงเสี่ยวไป๋เป็นคนสอนเรื่องพวกนี้ให้กับเขา จากนั้นเขาก็ได้เรียนรู้จากประสบการณ์ที่เจอมา ดังนั้นเขาจึงดูตื่นเต้นแค่ช่วงแรก ๆ เท่านั้น เมื่อพูดไปสักพัก เขาก็เข้าสู่โหมดผู้เชี่ยวชาญ และอธิบายออกมาอย่างฉะฉาน

หวังเหว่ยตงตั้งใจฟังเป็นพิเศษและถามคำถามบางข้อเป็นครั้งคราว

หลี่เฉิงหรูก็ตอบอย่างคล่องแคล่ว

“ช่างเป็นคนมีความสามารถจริง ๆ ”

“คนของเจียงเสี่ยวไป๋มีแต่คนที่มีพรสวรรค์ ! ”

หวังเหว่ยตงพูดกับเกาเทียนเยว่

เกาเทียนเยว่หัวเราะเบา ๆ “ถ้าเจียงเจียกรุ๊ปไม่มีคนมีความสามารถ พวกเขาจะสร้างยอดขายทะลุสองพันล้านได้ในเวลาเพียงไม่กี่วันได้เหรอ ? ”

หวังเหว่ยตงกล่าวว่า “คงจะดีมากถ้าเรามีผู้ใต้บัญชาที่มีความสามารถแบบนี้สักสองสามคน จะได้เอาไปช่วยกันพัฒนาเจียงเฉิง ! ”

เกาเทียนเยว่กล่าวว่า “จะเป็นคนเก่งได้ก็ต้องดึงความเก่งออกมาให้ได้ก่อน เหตุผลที่คนบางคนเก่งในหน้าที่การงานของตัวเอง ก็เพราะว่าพวกเขาได้ทำในสิ่งที่ตนเองถนัด อยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้อง จึงได้แสดงจุดแข็งของตนออกมาอย่างเต็มที่ และเหตุผลที่บางคนกลายเป็นคนเก่งได้ ก็เพราะพวกเขาได้พบกับคนที่ดึงศักยภาพของพวกเขาออกมาได้”

หวังเหว่ยตงสะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “รัฐมนตรีเกาสมกับเป็นคนทำงานในองค์กรจริง ๆ คุณรู้ทฤษฎีต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ฉันชื่นชมคุณจริง ๆ ”

เกาเทียนเยว่โบกมือ “ฉันก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการที่ฉันได้คุยกับเจียงเสี่ยวไป๋ครั้งที่แล้ว”

ได้ยินแบบนั้น หวังเหว่ยตงก็นิ่งงันไป เพราะเขาไม่คาดคิดว่าจะเป็นเช่นนี้

“เหว่ยตง ! ” เกาเทียนเยว่เรียกเขาเบา ๆ

หวังเหว่ยตงพูดขึ้นมาทันที “รัฐมนตรีเกา คุณมีอะไรก็สั่งฉันมาได้”

เกาเทียนเยว่พูดด้วยรอยยิ้ม “มันไม่ใช่คำสั่ง แค่ตอนที่เรากำลังชมบ้านตัวอย่างก่อนหน้านี้ ฉันเห็นคุณเชิญให้ประธานหลินไปทำโครงการอสังหาริมทรัพย์ในเจียงเฉิง ฉันจึงจะให้คำแนะนำเล็ก ๆ น้อย ๆ กับคุณ”

“ขอบคุณรัฐมนตรีเกา ! ” หวังเหว่ยตงกล่าวขึ้นมาทันทีด้วยสีหน้าคาดหวัง

เกาเทียนเยว่กล่าวว่า “แทนที่จะไปบอกประธานหลิน คุณควรไปคุยกับเจียงเสี่ยวไป๋โดยตรงจะดีกว่านะ ! ”

หวังเหว่ยตงยิ้มอย่างขมขื่น และพูดว่า “รัฐมนตรีเกา แน่นอนว่าฉันรู้ว่าการคุยกับเจียงเสี่ยวไป๋โดยตรงจะได้ผลกว่า แต่เหตุผลคือฉันไม่มีความสัมพันธ์ส่วนตัวกับเขา และอย่างที่คุณเห็น เขาไม่ได้มากับเรา ฉันจึงไม่มีโอกาสได้พูดคุยกับเขาเลย”

เกาเทียนเยว่หัวเราะ ตบไหล่แล้วพูดว่า “รอก่อน เดี๋ยวจะมีโอกาสเอง ! ”

หวังเหว่ยตงตกตะลึงและถามอย่างกระตือรือร้น “รัฐมนตรีเกา คุณกำลังพูดถึงโอกาสอะไร ? บอกฉันหน่อยก็ดี ฉันจะได้เตรียมพร้อม”

เกาเทียนเยว่มองไปที่หลินต้ากั๋วและคนอื่น จากนั้นก็กระซิบว่า “เย็นวันนี้ พวกเราจะได้ไปทานอาหารเย็นที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋แน่นอน และเราจะได้พักที่บ้านของเขาในตอนกลางคืนด้วย คุณคิดว่าจะมีโอกาสไหมล่ะ ? ”

หวังเหว่ยตงถามออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “รัฐมนตรีเกา คุณพูดจริงเหรอ ? ”

เกาเทียนเยว่กลอกตามองไปที่เขา “ฉันจะโกหกคุณทำไม ? ลองคิดดูว่าตอนที่เราไปเมืองอื่น เมื่อไปถึงเราจะต้องไปเก็บสัมภาระไว้ที่โรงแรมก่อน แต่คุณเห็นใครเอากระเป๋าเดินทางของเราออกจากรถไปเก็บแล้วหรือยัง ? ”

เมื่อหวังเหว่ยตงคิดถึงเรื่องนี้ มันก็จริงอย่างที่พูดมา

แต่เขาก็มองไปที่กลุ่มคนที่มาด้วยกัน และพูดว่า “แต่รัฐมนตรีเกา พวกเรามีคนหลายสิบคน ที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋จะรองรับได้หมดเหรอ ? ”

เกาเทียนเยว่กล่าวว่า “อย่ากังวลกับเรื่องนี้ ฉันพักที่บ้านของเขามาแล้วสองครั้ง ไม่ต้องพูดถึงว่าเรามีคนมาด้วยหลายสิบคนเลย แม้ว่าจะมีเป็นร้อย ก็มีห้องเพียงพอ ! ”

ฮะ ?

หวังเหว่ยตงตกตะลึงอีกครั้ง ไม่สามารถจินตนาการได้ว่าบ้านของเจียงเสี่ยวไป๋จะใหญ่แค่ไหน

คงจะเหมือนกับวิลล่าของมหาเศรษฐีใช่ไหม ?

เมื่อเห็นว่าเขาดูมึนงง เกาเทียนเยว่จึงพูดด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ อย่าเพิ่งงง ฉันบอกคุณไปหมดทุกอย่างแล้ว จำไว้ว่าตอนไปดื่มที่บ้านของเขาก็อย่าเมาแล้วกัน คุณจะได้มีโอกาสคุยกับเขาเป็นการส่วนตัว”

หวังเหว่ยตงพยักหน้า “วันนี้ฉันจะดื่มให้น้อยที่สุด เพราะงานสำคัญกว่า ! ”

เกาเทียนเยว่กล่าวว่า “เอาล่ะ เรารีบเดินตามพวกเขาเถอะ ! ”

เมื่อพูดอย่างนั้น ทั้งสองก็รีบเดินตามคนกลุ่มใหญ่ไปอย่างรวดเร็ว

เวลานี้ หวังเหว่ยตงยังคงวางแผนที่จะดื่มให้น้อยลงเพื่อที่เขาจะได้พูดคุยกับเจียงเสี่ยวไป๋เกี่ยวกับการไปเจียงเฉิง เพื่อพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์

ที่เจียงวาน บริกรกำลังยุ่งอยู่กับการขนสุราจากโรงรถใต้ดินไปยังสวนหลังบ้าน

เจียงไห่หยางรู้อยู่แล้วว่าเจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะจัดงานเลี้ยงในตอนเย็น เพราะหลินต้ากั๋วและคนอื่นกำลังจะมา แต่เขาก็ยังสับสนเล็กน้อยเมื่อเห็นเหล้าที่ถูกขนมาเรื่อย ๆ อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหย่อน

“เฒ่าเฉียว คืนนี้เสี่ยวไป๋จะเชิญแขกมากี่คน ? ทำไมถึงเอาเหล้ากลับมามากมายขนาดนี้ ! ”

พ่อบ้านเฉียวว่านซานกล่าวว่า “ผมไม่ทราบจำนวนแขกที่แน่นอน เลขาหลี่โทรหาผมและขอให้เอาเหล้าทั้ง 480 ขวดนี้มาไว้ที่สวนหลังบ้าน”