ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1318 ธูปหอม
ตอนที่ 1318 ธูปหอม
เจียงไห่หยางยังคงรอคอยที่จะได้รับการอนุมัติจากลูกชายของเขา ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นชื่อที่จะใช้ตั้งชื่อให้กับสถานที่แห่งนี้
เขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋อย่างกระตือรือร้น
“ผมก็คิดว่าชื่อนี้ดีมาก ! ” เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยชม
พ่อเฒ่าดีใจมากที่ชื่อที่เขาตั้งเป็นที่ยอมรับของทุกคน
และเมื่อเจียงไห่หยางได้รับคำยกย่องจากเจียงเสี่ยวไป๋ เขารู้สึกมีความสุขมากยิ่งขึ้น เขายิ้มดีใจราวกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน
ในใจของเขา คำยกย่องจากทุกคนในโลกนี้ก็ไม่สามารถเทียบได้กับคำยกย่องที่ได้จากลูกชายของเขา
เมื่อเห็นว่าเจียงเสี่ยวไป๋เห็นด้วย หลี่หมิงซานก็ยิ้มและพูดว่า “งั้นก็ถือว่าเราลงมติแล้ว ต่อไปสถานที่แหล่งนี้จะถูกเรียกว่าธูปหนึ่งดอก ! ”
ทุกคนต่างพยักหน้า
“ได้ ! ”
“ฉันคิดว่าเป็นชื่อที่ดี ! ”
“เรียกมันว่าธูปหนึ่งดอกก็ได้ ! ”
“มันเหมาะสมเลยทีเดียว ! ”
“ชื่อว่าธูปหนึ่งดอกนี่เป็นธูปที่ใหญ่ที่สุดในโลก ! ”
“……”
เมื่อทุกคนเห็นด้วย เจียงเสี่ยวไป๋ก็พูดว่า “พ่อครับ แม้ว่าชื่อที่พ่อตั้งจะดี แต่มันก็เป็นภาษาพูดเกินไป และไม่เหมาะที่จะใช้ประชาสัมพันธ์ในอนาคต เราจำเป็นจะต้องปรับให้เหมาะสมกว่านี้”
ทันทีที่เขาพูดออกมา ไม่เพียงแต่สีหน้าของเจียงไห่หยางที่เปลี่ยนไป แต่คนอื่นรอบตัวเขาก็เงียบลงทันที
ทุกคนคิดว่ามันเป็นชื่อที่เหมาะสมแล้ว แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าชื่อนี้ยังต้องถูกปรับอีก
หากว่าเป็นคนอื่นที่พูดออกมาแบบนี้ ทุกคนคงจะปฏิเสธทันที
แต่คนที่ให้คำแนะนำคือเจียงเสี่ยวไป๋ ดังนั้นทุกคนจึงต้องให้ความสนใจและมองไปที่เขา
“ชื่อ ‘ธูปหนึ่งดอก’ มันไม่ดีเลยเหรอ ? ” เจียงไห่หยางพูดด้วยความโกรธ “แล้วที่แกบอกว่าชื่อนี้มันไม่เป็นทางการคืออย่างไร ? หรือจะให้เรียกมันว่าธูปหนึ่งกำแทนธูปหนึ่งดอกล่ะ…”
ทันทีที่เขาพูดคำว่า ‘กำ’ ออกมา เจียงไห่หยางก็หยุดกะทันหัน ดูเหมือนจะตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง และพูดออกมาด้วยความตื่นเต้น “เจ้ารอง แกพูดถูก ธูปหนึ่งดอกเป็นภาษาพูดมากเกินไป เราเปลี่ยนมาใช้ชื่อ ‘ธูปหอม’ ก็พอ ! ”
ธูปหอม !
ดวงตาของทุกคนเป็นประกายหลังจากได้ยินสิ่งนี้
“นั่นก็จริง ธูปหอมก็ดีกว่าธูปหนึ่งดอก ! ”
“ใช่ ใช่ ธูปหนึ่งดอก ธูปดอกหนึ่ง อาจพูดสลับกันได้ แต่จะแตกต่างออกไปเมื่อเรียกว่า ‘ธูปหอม’ ฟังดูไพเราะกว่ากันตั้งเยอะ ! ”
“ใช่ คุณเห็นไหม สัดส่วนของเสาหินนี้เหมือนกับการที่เราปักธูปขนาดใหญ่ลงไป และเมฆสีขาวบนท้องฟ้าก็เป็นเหมือนควันหลังจากการจุดธูป”
“จริงสิ ตั้งชื่อว่าธูปหอมเหมาะสมมาก ! ”
“……”
ทุกคนรู้สึกได้ทันทีว่าชื่อธูปหอมเหมาะสมกว่าธูปหนึ่งดอก พวกเขาจึงพากันพูดเป็นเสียงเดียวกัน
หลี่หมิงซานยิ้ม และพูดว่า “เถ้าแก่เจียง ไม่เป็นไรหรอก ชื่อว่าธูปหอมนั้นน่าทึ่งมาก ฉันตัดสินใจเลือกแล้วว่าจะเอาชื่อนี้ ไม่ต้องเปลี่ยนมันอีก ! ”
เมื่อมองย้อนกลับไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ เขาก็ถามว่า “ตอนนี้คุณไม่มีข้อโต้แย้งแล้วใช่ไหม ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋โบกมืออย่างรวดเร็ว “ไม่คัดค้าน ผมคิดว่ามันสมบูรณ์แบบแล้ว ให้เรียกมันว่าธูปหอมก็พอ ! ”
เขาพูดออกมา และในที่สุดก็ตัดสินใจเลือกชื่อนี้
ทุกคนแสดงความยินดีกับเจียงไห่หยาง
“พี่เจียง ยอดเยี่ยมมาก ช่างเป็นชื่อที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ! ”
“ชื่อก่อนหน้านี้ก็ใช้ได้ แต่พอเปลี่ยนแล้ว มันก็ยิ่งคลาสสิกมากขึ้นไปอีก ! ”
“ใช่ แค่เปลี่ยนคำเดียวก็จะกลายเป็นชื่อที่คลาสสิกกว่าเดิมแล้ว ! ”
“ที่นี่ให้กลิ่นอายของ ‘ฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้ใบหญ้าเขียวขจีอีกคราที่ฝั่งเจียงหนาน’ มันช่างงดงามมากจริง ๆ ! ”
“ยอดเยี่ยมมาก ฉันชื่นชมคุณจริง ๆ ”
“ลุงเจียง ถ้าเสี่ยวไป๋พัฒนาสถานที่นี้ในอนาคต คุณขอค่าลิขสิทธิ์จากเขาเลย เพราะคุณเป็นคนตั้งชื่อสถานที่นี้ให้ ! ”
“ใช่ ขอค่าลิขสิทธิ์จากเขาเลย ! ”
“เรียกจากเขาเยอะ ๆ เลยนะครับ ! ”
“……”
หลายคนถึงกับแนะนำเรื่องพวกนี้ออกมา
เจียงไห่หยางเองก็มีความสุขมาก เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ถึงแม้ว่าชื่อที่ฉันเปลี่ยนจะดี แต่ก็เพราะลูกชายของฉันเตือนฉัน ฉันคงไม่ขอค่าลิขสิทธิ์จากเขาหรอก ฮ่าฮ่า…”
ทุกคนพากันหัวเราะยกใหญ่
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “สถานที่แห่งนี้เป็นเขตของวิหารใหญ่ เมื่อมีเสาหินธูปหอมที่ใหญ่ที่สุดแล้ว เราก็ควรจะสร้างวิหารที่ใหญ่ที่สุดขึ้นมาด้วย”
พูดแล้ว เขาก้ชี้ไปที่หน้าผาถัดจาก ‘ธูปหอม’ และกล่าวต่อ “ความคิดของผมคือสร้างวัดบนหน้าผานี้ แล้วเชิญพระเกจิชื่อดังทั่วประเทศมาประจำวัด…”
คำพูดของเขากระตุ้นให้เกิดการสนทนาอย่างดุเดือดขึ้นมาอีกครั้ง
“ใช่แล้ว นี่เป็นเขตของวิหารใหญ่ และธูปหอมก็ควรคู่กับวิหารสวรรค์ ! ”
“เพื่อให้มันสอดคล้องกัน ควรมีวิหารที่ใหญ่ที่สุดอยู่ที่นี่ ! ”
“ดูเหมือนว่าชื่อธูปหอมจะเหมาะสมแล้ว ! ”
“ไม่เพียงแต่เหมาะสมเท่านั้น แต่ยังช่วยเสริมกันให้สมบูรณ์แบบอีกด้วย ! ”
“แต่จะสร้างวิหารในสถานที่แบบนี้ได้ไหม ? ”
“เมื่อวานผู้ช่วยเจียงก็พูดถึงวัดแขวนเหิงซานให้ฟังแล้วไม่ใช่เหรอ ? ”
“คนโบราณก็สร้างบ้านอยู่บนหน้าผาเหมือนกัน พวกเขาทำได้ ทำไมเราจะทำไม่ได้ ! ”
“ใช่ ถ้ามีวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่นี่ แม้ว่าถนนบนภูเขาจะยากลำบาก แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งผู้ศรัทธาทางพระพุทธศาสนาได้ ! ”
“ใช่ ข้อเสียเดิมกลายเป็นข้อได้เปรียบในทันที นี่เป็นความคิดที่ดี ! ”
“ก่อนอื่นเราต้องสำรวจว่าหินที่นี่สามารถรองรับวิหารแขวนได้ไหม ! ”
“ใช่ เราไม่สามารถทำลายภาพอันน่าอัศจรรย์อย่างธูปหอมนี้ เพียงเพราะการสร้างวิหารแขวนได้ ! ”
“แค่คิดก็เห็นอนาคตแล้ว ! ”
“ฉันรอคอยที่จะได้เห็นการพัฒนาของสถานที่แห่งนี้”
“……”
เมื่อฟังการความคิดเห็นของทุกคน เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่กังวล
แม้ว่าในชาติที่แล้วจะไม่ได้สร้างวิหารแขวนขึ้นมาที่นี่ แต่ก็มีการสร้างถนนไม้กระดานขึ้น ซึ่งแสดงให้เห็นว่าหินบนหน้าผานี้สามารถรับน้ำหนักได้ จึงคิดว่าการสร้างวิหารแขวนคงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
แต่อย่างที่ใคร ๆ บอก พวกเขายังจำเป็นต้องตรวจสอบก่อนเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่ทำให้ความมหัศจรรย์ของเสาหินธูปหอมได้รับความเสียหาย