ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1339 รีบตามหาตัวเจียงเสี่ยวไป๋

ตอนที่ 1339 รีบตามหาตัวเจียงเสี่ยวไป๋

หลี่หมิงซานพูดมาขนาดนี้แล้ว ดังนั้นจางเสี่ยวจุนจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมแพ้

เขายิ้มเจื่อนและพูดว่า “ผู้ช่วยเจียงจะต้องขับรถ ถ้าไม่อยากดื่มก็ไม่เป็นไร ! ”

“แต่หากคราวหน้าที่ผู้ช่วยเจียงมาที่อำเภอเหลียงเจิ้น จำไว้ว่าเรามีนัดดื่มด้วยกันอยู่นะครับ”

“ไม่มีปัญหา ! ” เจียงเสี่ยวไป๋ตอบตกลงด้วยรอยยิ้ม

แม้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะไม่ดื่ม แต่จางเสี่ยวจุนก็ยังคงต้องดื่มเพื่ออวยพรให้เขา ก่อนจะกลับไปนั่งที่ของตัวเอง

เดิมทีจางเสี่ยวจุนต้องมาดื่มอวยพร ตามด้วยหลี่เต๋อหวังและเถิงจือจิง แต่เมื่อ ‘แผนกักตัวแขก’ ล้มเหลว เจียงเสี่ยวไป๋ได้แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขาไม่ต้องการที่จะดื่มจริง ๆ ทำให้แผนการดื่มอวยพรจะต้องถูกยกเลิกไป

หลังจากนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็ทานอาหารได้อย่างสบายใจ

แม้ว่าเขาและหลินเจียจวินจะไม่ดื่ม แต่มื้ออาหารก็ยังใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมงกว่าจะสิ้นสุดลง

หลังจากมื้ออาหารจบลง ก็ถึงเวลาที่เจียงเสี่ยวไป๋และคนอื่นจะต้องกล่าวลา

หลังจากบอกลาเถิงจือจิงและคนอื่นแล้ว ทุกคนก็ขึ้นรถและมุ่งหน้าไปยังตำบลไท่หยางเหอต่อ

……

ที่เจียงเฉิง หลินต้ากั๋วไม่ได้รับโทรศัพท์จากมู่เสี่ยวหวานมาหลายวันแล้ว

แม้เขาจะรู้ว่าภรรยาของเขากำลังเดินทางไปกับเจียงเสี่ยวไป๋ แต่เมื่อไม่มีข่าวคราวของพวกเขานานเกินสิบวัน เขาจึงเริ่มกังวล

“ช่างเป็นเด็กโง่เขลาอะไรแบบนี้ เขาพาทุกคนออกไปนานมากแล้ว ! ”

“ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาพาคนเหล่านั้นไปที่ไหน ! ”

“ช่วยระวังให้มากกว่านี้ไม่ได้หรือไง ! ”

หลินต้ากั๋วสบถออกมา เขาพูดถึงเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความโกรธ

สิ่งที่ทำให้เขากังวลมากยิ่งขึ้นก็คือ หลินต้าจ้าวเพิ่งโทรมาและตกลงที่จะไปชิงโจวในวันที่ 26 เมษายนนี้

ตอนนี้เป็นวันที่ 23 เมษายนแล้ว และเหลือเวลาเพียงสามวันก่อนที่หลินต้าจ้าวจะมาถึง แต่เขากลับติดต่อเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้เลย

เขาหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมา แล้วโทรหาติงจวิ้นเจี๋ยทันที “เสี่ยวติง เข้ามาหาฉันหน่อย ! ”

ในไม่ช้า ติงจวิ้นเจี๋ยก็เข้ามาในห้องทำงานของเขา

“ท่านผู้นำ มีอะไรให้ผมทำหรือเปล่าครับ ? ”

เมื่อเห็นว่าท่าทางของหลินต้ากั๋วไม่ค่อยดีนัก ติงจวิ้นเจี๋ยจึงถามอย่างระมัดระวัง

หลินต้ากั๋วกล่าวว่า “แจ้งถังจิงเทียนทันทีและขอให้เขาสั่งให้เจียงเสี่ยวไป๋โทรกลับหาฉันในวันพรุ่งนี้!”

ติงจวิ้นเจี๋ยอยู่ในเจียงเฉิง เขาจึงไม่รู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋ได้พาหลี่หมิงซานและคนอื่นไปสำรวจสถานที่เพื่อพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวตั้งแต่สิบกว่าวันมาแล้ว

เขารู้สึกประหลาดใจมาก แต่ก็ยังพูดว่า “ได้ครับ ผมจะรีบโทรหาเขาเดี๋ยวนี้ ! ”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็รีบกลับไปที่ห้องทำงานของเขาทันที

เขาไม่ได้โทรหาถังจิงเทียนทันที แต่โทรไปยังบ้านของเจียงเสี่ยวไป๋ก่อน

สิบนาทีต่อมา สายก็เชื่อมต่อ และคนที่รับสายคือเฉียวว่านซาน

เฉียวว่านซานรู้ว่าคนที่โทรมาหาเจียงเสี่ยวไป๋จะต้องไม่ใช่คนธรรมดา ดังนั้นเขาจึงถามอย่างสุภาพว่า “สวัสดี ไม่ทราบว่านี่ใครโทรมา ? ”

ติงจวิ้นเจี๋ยพูดว่า “สวัสดี ฉันติงจวิ้นเจี๋ย ช่วยเรียกเจียงเสี่ยวไป๋มารับสายหน่อยได้ไหม”

เฉียวว่านซานไม่รู้ว่าติงจวิ้นเจี๋ยคือใคร แต่เมื่อได้ยินอีกฝ่ายเรียกเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยชื่อเฉย ๆ ก็ตัดสินว่าคน ๆ นี้จะต้องเป็นเจ้าหน้าที่ ดังนั้นจึงไม่กล้าที่จะละเลยและพูดอย่างระมัดระวังว่า “เถ้าแก่เจียงไปเที่ยวกับครอบครัวตั้งแต่สิบวันที่แล้ว และตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา”

อ่า ?

ติงจวิ้นเจี๋ยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและคิดกับตัวเอง ไม่แปลกใจเลยที่หลินต้ากั๋วขอให้เขาโทรหาถังจิงเทียนเพื่อให้คนของเขาออกไปตามหาเจียงเสี่ยวไป๋ เพราะพวกเขากำลังไปเที่ยวกันแล้วติดต่อไม่ได้ !

เขารีบถามว่า “แล้วคุณรู้ไหมว่าเขาไปไหน ? เขาจะกลับมาเมื่อไหร่ ? ”

เฉียวว่านซานกล่าวว่า “เถ้าแก่เจียงไม่ได้บอกว่าเขาไปที่ไหนโดยตรง เขาเพียงบอกว่าเขาจะไปเที่ยวแถว ๆ ชิงโจวและพาพ่อแม่ของเขาไปด้วย โดยบอกว่าจะไปปีนเขาอะไรสักอย่างนี่แหละ”

ราวกับจำอะไรบางอย่างได้ จู่ ๆ เฉียวว่านซานก็อุทานออกมาว่า “อ้อ” แล้วพูดต่อ “ดูเหมือนจะมีผู้นำหลายคนไปกับเขาด้วย”

“เอาล่ะ ขอบคุณมาก แค่นี้แหละ ! ” ติงจวิ้นเจี๋ยวางสายโทรศัพท์ทันทีและโทรไปที่สำนักงานของถังจิงเทียนโดยตรง

เมื่อผู้นำหลายคนเข้าร่วมการเดินทางในครั้งนี้ เขาก็กลัวว่าจะติดต่อใครไม่ได้เลย

การโทรทางไกลจากเจียงเฉิงไปยังชิงโจวใช้เวลาประมาณสิบนาที

ขณะที่ติงจวิ้นเจี๋ยกำลังรอสายเชื่อมต่อ จิตใจของเขาก็เริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ทำไมจู่ ๆ เจียงเสี่ยวไป๋ถึงอยากปีนเขาในเวลานี้กัน ?

และเขายังพาครอบครัวและผู้นำเมืองไปด้วยอีก ?

ชั่วขณะหนึ่ง เขาไม่รู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋ต้องการทำอะไร ?

จนกระทั่งเชื่อมต่อสายได้ เสียงของถังจิงเทียนก็ดังขึ้น ติงจวิ้นเจี๋ยจึงกลับมามีสติอีกครั้งและพูดอย่างรวดเร็ว “สวัสดีครับนายกเทศมนตรีถัง ผมติงจวิ้นเจี๋ยเอง ! ”

เมื่อถังจิงเทียนได้ยินว่าเป็นติงจวิ้นเจี๋ย เขาก็ลุกขึ้นจากที่นั่งทันทีและพูดอย่างมีความสุข “อ่า เลขาติง คุณมีอะไรหรือเปล่าถึงได้โทรมาหาฉัน ? ”

ในแง่ของตำแหน่ง ตำแหน่งของเขาสูงกว่าติงจวิ้นเจี๋ยมาก

แต่ใครให้ติงจวิ้นเจี๋ยทำงานเป็นเลขาของหลินต้ากั๋วล่ะ เพราะชายคนนั้นคือผู้นำระดับสูงของพวกเขา

แน่นอนว่าเป็นเพราะเขาและติงจวิ้นเจี๋ยเป็นคนในชิงโจวและเคยร่วมงานกันมาก่อน เขาจึงคุ้นเคยกันมาก จึงไม่จำเป็นต้องพูดคุยกันอย่างเป็นทางการ

ติงจวิ้นเจี๋ยยิ้มแล้วพูดว่า “นายกเทศมนตรีถัง ผมขอโทษด้วย ครั้งนี้มีเรื่องด่วนจริง ๆ ”

เมื่อถังจิงเทียนได้ยินแบบนั้น เขาก็รีบพูดว่า “เกิดอะไรขึ้น เลขาติง บอกฉันหน่อยสิ”

ติงจวิ้นเจี๋ยกล่าวว่า “ผู้นำให้ผมโทรมาบอกให้เจียงเสี่ยวไป๋รีบโทรกลับไปหาเขาภายในวันพรุ่งนี้ ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องที่สำคัญมาก”

ติงจวิ้นเจี๋ยยังไม่รู้ว่าหลินต้าจ้าวกำลังจะเดินทางไปชิงโจวในวันที่ 26 เมษายน แต่เขารู้สึกได้ถึงความเร่งด่วนจากน้ำเสียงของหลินต้ากั๋ว ดังนั้นแม้ว่าหลินต้ากั๋วจะไม่พูดอะไร แต่เขาก็ยังเพิ่มประโยคนี้เข้าไป

หลังจากฟังคำพูดของติงจวิ้นเจี๋ยแล้ว ถังจิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะถามว่าหลินต้ากั๋วต้องการอะไรจากเจียงเสี่ยวไป๋ถึงต้องเร่งด่วนมากขนาดนี้

แต่เขาก็ประสบปัญหาเช่นกัน

นับตั้งแต่ที่หลี่หมิงซานกล่าวลาเขา เขาก็ไม่ได้ข่าวเกี่ยวกับหลี่หมิงซานอีกเลย และไม่รู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋และพรรคพวกของเขาเดินทางไปที่ไหน ?

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพูดว่า “เลขาติง ฉันจะให้คนออกไปตามหาเจียงเสี่ยวไป๋ให้เร็วที่สุดก็แล้วกัน”

ติงจวิ้นเจี๋ยประหลาดใจ และถามออกมาว่า “ทำไมล่ะ ? นายกเทศมนตรีถัง คุณเองก็ไม่รู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ที่ไหนงั้นเหรอ ? ”

ถังจิงเทียนยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ฉันไม่รู้จริง ๆ ฉันทำได้แค่ส่งคนออกไปตามหาเขาเท่านั้น”

ติงจวิ้นเจี๋ยกล่าวว่า “ก่อนหน้านี้ฉันโทรไปที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋ คนดูแลที่บ้านของเขาบอกว่ามีผู้นำหลายคนที่ติดตามเจียงเสี่ยวไป๋ไป ทำไมพวกเขาไม่ให้ข้อมูลอะไรกลับมาเลยล่ะครับ ? ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ใช่แล้ว รองนายกเทศมนตรีหลี่หมิงซาน ผู้อำนวยการเหอซานจากสำนักงานการท่องเที่ยว ผู้อำนวยการหม่าว่านหลี่จากสำนักงานทางหลวง และผู้อำนวยการเฟ่ยถูจื้อจากสำนักงานป่าไม้ ทั้งสี่คนออกไปพร้อมกับเจียงเสี่ยวไป๋”

“อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้ติดต่อฉันเลยตั้งแต่พวกเขาออกไปเมื่อสิบกว่าวันก่อน ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน”

ติงจวิ้นเจี๋ยอดไม่ได้ที่จะกังวลเล็กน้อยและพูดว่า “หากว่าไม่ได้ติดต่อกันเป็นเวลานาน ก็เท่ากับว่าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ที่ไหน คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขาใช่ไหม ? ”

“ไม่หรอกมั้ง ! ” ถังจิงเทียนกล่าวอย่างรวดเร็ว “หลี่หมิงซานยังขอให้เหรินฉางเซี่ยพาตำรวจสองคนไปด้วย คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก”

“งั้นก็ดี ! ” ติงจวิ้นเจี๋ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นนายกเทศมนตรีถังจะต้องให้คนออกตามหาเจียงเสี่ยวไป๋ในวันนี้และขอให้เขาโทรกลับไปหาท่านผู้นำให้เร็วที่สุดด้วยนะครับ ! ”

“แน่นอน ! ไม่ต้องกังวลเลขาติง ฉันจะจัดการมันทันที ! ” ถังจิงเทียนให้คำมั่นสัญญา

ติงจวิ้นเจี๋ยกล่าวว่า “เอาล่ะ ผมจะรอข่าวจากคุณ งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ ! ”