ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1338 แผนกักตัวแขก

ตอนที่ 1338 แผนกักตัวแขก

อาหารกลางวันที่พวกเขาได้จัดเตรียมไว้ให้ก็อลังการมาก

เจ้าหน้าที่ของอำเภอเหลียงเจิ้น อย่างเถิงจือจิง, หลี่เต๋อหวัง และเฉินเอินเกาก็มาต้อนรับพวกเขาอย่างอบอุ่นเช่นกัน

เฉินเอินเกาพูดกับเจียงเสี่ยวไป๋ว่า “ผู้ช่วยเจียง ฉันอยากให้คุณอยู่ที่นี่อีกสักสองสามวันจริง ๆ เพื่อที่เราจะได้ต้อนรับคุณอย่างดีในฐานะเจ้าบ้าน ทำไมคุณถึงรีบเดินทางไปที่อื่นต่อนักล่ะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ทำได้เพียงตอบออกมาอย่างสุภาพ “ตารางงานของเราค่อนข้างแน่น เมื่อมีโอกาส ผมจะกลับมาดื่มด้วยอย่างแน่นอนครับ”

เฉินเอินเกาถอนหายใจออกมา “ฉันรู้ว่าคุณมีงานยุ่ง ฉันคงไม่คะยั้นคะยอให้คุณอยู่ที่นี่หรอก”

ขณะที่พูด เขาก็ยกแก้วเหล้าในมือขึ้นแล้วพูดว่า “ฉันอยากจะดื่มแก้วนี้เพื่อเป็นการขอบคุณ และขอให้คุณพร้อมทั้งคณะเดินทางปลอดภัย ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้หยิบแก้วขึ้นมา เขาพูดว่า “ผู้อำนวยการเฉิน ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ผมเกรงว่าจะดื่มกับคุณตอนเที่ยงไม่ได้ ! ”

เฉินเอินเกากล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง นี่คือการดื่มอวยพรให้คุณ คุณจะออกไปโดยไม่ดื่มเหล้าที่เราอวยพรให้ได้อย่างไร”

“ไม่ได้ ไม่ได้ ! ”

“คุณต้องดื่มเหล้าแก้วนี้ ไม่งั้นหากคนในอำเภอเหลียงเจิ้นมาเห็นว่าคุณไม่เข้าใจธรรมเนียมการดื่มของที่นี่ คุณจะถูกหัวเราะเยาะเอาได้นะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมรู้สึกได้ถึงความมีน้ำใจของผู้นำอำเภอเหลียงเจิ้นแล้ว สาเหตุหลักที่ผมดื่มไม่ได้ก็เพราะผมต้องเป็นคนขับรถนำทีมเดินทางไป”

“ขับรถ ? ” เฉินเอินเกาตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างเมินเฉย “ฉันก็คิดว่ามันคือเรื่องใหญ่อะไรซะอีก การขับรถไม่เกี่ยวอะไรกับการดื่มเลยนี่ ! ”

เขาตบหน้าอก แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “หลังจากที่ฉันดื่มไปครึ่งแก้ว ฉันก็ยังขับรถได้ตามปกติ”

ในปี 1985 มียานพาหนะเพียงไม่กี่คันบนท้องถนน และภายในประเทศยังไม่มีกฎหมายควบคุมการเมาแล้วขับอย่างเข้มงวด ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงยังคงดื่มแล้วขับเป็นเรื่องปกติ และไม่มีใครตระหนักถึงปัญหานี้

แต่ในเมืองชิงโจว ตอนนี้สถานการณ์ดีขึ้นมาก เมื่อหลายคนได้รับวัฒนธรรมเมาไม่ขับมาจากเจียงเสี่ยวไป๋ หลายคนก็มีความตระหนักรู้ในเรื่องนี้มากขึ้น

อย่างน้อยที่สุด นี่คือสิ่งที่คนขับรถของเจียงเจียกรุ๊ปรู้ และผู้นำบางคนในเมืองอย่างถังจิงเทียน, หลี่หมิงซาน และคนอื่นต่างก็รู้เกี่ยวกับนิสัยของเจียงเสี่ยวไป๋ในเรื่องนี้ดีเหมือนกัน

แต่ในอำเภอเหลียงเจิ้นนั้น เถิงจือจิง, หลี่เต๋อหวัง, เฉินเอินเกา และคนอื่นยังไม่รู้จักนิสัยของเจียงเสี่ยวไป๋ดีพอ

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและอธิบายออกมา “ผู้อำนวยการเฉิน การเมาแล้วขับนั้นค่อนข้างอันตราย ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย ผมคงไม่ดื่มในครั้งนี้แล้ว”

เฉินเอินเกาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ด้วยความสามารถในการดื่มของผู้ช่วยเจียง ดื่มเพียงเล็กน้อยคงไม่เป็นไร ! ”

“เถอะน่า แค่แก้วเดียวเท่านั้นแหละ จากนี้คุณก็จะได้ออกเดินทางตามที่คุณต้องการได้ ! ”

เมื่อพูดอย่างนั้น เขาก็ดื่มเหล้าในแก้วจนหมดในอึกเดียว แล้วหันขอบแก้วไปทางเจียงเสี่ยวไป๋ แล้วเติมเหล้า

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่คาดคิดว่าผู้ชายคนนี้จะไม่ฟังที่เขาพูดเลย และมันไม่ง่ายเลยที่จะปฏิเสธ ดังนั้นเขาจึงยกแก้วขึ้น เอาขอบแก้วแตะปากของเขา แต่ริมฝีปากของเขายังไม่เปียกด้วยซ้ำ

“ดี ดี ! ”

เฉินเอินเกาปรบมือ จากนั้นก็เติมเหล้าในแก้วแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ผู้ช่วยเจียง ฉันจะดื่มให้คุณอีกแก้ว แล้วหลังจากนี้คุณจะมาอำเภอเหลียงเจิ้นของเราเมื่อไหร่ก็ได้ตามที่คุณต้องการได้เลย ! ”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ดื่มมันจนหมดในคราวเดียวเหมือนครั้งก่อน

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำเป็นดื่มในลักษณะเดิมอีกครั้ง

หลังจากเฉินเอินเกาแล้ว จางเสี่ยวจุนก็มาดื่มอวยพรและพูดด้วยรอยยิ้ม “ผู้ช่วยเจียง ตอนที่เราอยู่ที่ถ้ำชางหลงเมื่อคืนนี้ ฉันบอกคุณว่าฉันอยากจะเลี้ยงข้าวและเครื่องดื่มคุณ แต่ฉันก็ไม่คิดว่าคุณจะออกเดินทางเร็วขนาดนี้”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผู้อำนวยการจาง คุณไม่จำเป็นต้องสุภาพขนาดนี้ ตอนนี้ก็มีเหล้าอยู่ตรงหน้าแล้วไม่ใช่เหรอ ? ”

จางเสี่ยวจุนโบกมือปัด แล้วพูดว่า “มันต่างกัน ที่ว่าการอำเภอเป็นคนจ่ายค่าอาหารวันนี้ แต่อาหารที่ฉันบอกว่าจะเลี้ยง ฉันต้องจ่ายด้วยเงินของฉันเอง”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “มันก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ ! ”

จางเสี่ยวจุนกล่าวว่า “วันนี้คุณจะไปแล้ว ฉันคงต้องติดคุณไว้ก่อน แล้วค่อยเลี้ยงในครั้งถัดไป ตอนนี้ฉันคงต้องดื่มอวยพรให้คุณก่อนก็แล้วกัน”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ผมคงต้องบอกคุณเหมือนกับที่บอกผู้อำนวยการเฉิน เนื่องจากว่าผมต้องขับรถ หวังว่าผู้อำนวยการจางจะเข้าใจ”

“ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ” จางเสี่ยวจุนพูดด้วยรอยยิ้ม “แต่คุณแค่ดื่มมันนิดหน่อยก็พอ เอาแบบนี้ ดื่มไปครึ่งหนึ่ง ! โอ้ มาสิ ไม่ใช่ครึ่งหนึ่ง แค่หนึ่งในสามพอ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋มีสีหน้าขมขื่น เขาเพิ่งจะหลุดจากเฉินเอินเกามาเมื่อสักครู่ ด้วยการดื่มแค่ให้เหล้าสัมผัสริมฝีปาก

ซึ่งเฉินเอินเกาก็ไม่ได้พูดอะไร ดังนั้นทุกอย่างจึงเรียบร้อยดี

แต่จางเสี่ยวจุนพูดออกมาตามตรงว่าให้เขาดื่มหนึ่งในสามของแก้ว ถ้าเขาแอบทำเหมือนวิธีเดิมอีกก็คงจะถูกจับได้

ปฎิเสธหัวเด็ดตีนขาดว่าจะไม่ดื่มไปเลยดีกว่า

เมื่อมองไปที่จางเสี่ยวจุนแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็ตระหนักได้ทันทีว่าเขาเหมือนจะตกหลุมพรางคนพวกนี้แล้ว

เพราะเจ้าหน้าที่เหล่านี้กำลังพยายามคะยั้นคะยอชักชวนให้เขาดื่มให้ได้ !

เขาสังเกตเห็นว่าในโรงอาหาร นอกจากเถิงจือจิง, เฉินเอินเกา, หลี่เต๋อหวัง และจางเสี่ยวจุนแล้ว เจ้าหน้าที่คนอื่นก็รอเข้ามาดื่มอวยพรให้เขาด้วย

ดูเหมือนว่าคนเหล่านั้นจะมาดื่มอวยพรให้เขาทีละคน

ภารกิจของเฉินเอินเกาคือการเกลี้ยกล่อมให้เขายอมดื่มแก้วแรก

แล้วคนข้างหลังก็จะรอมาดื่มอวยพรให้เขาและบังคับให้เขาดื่มให้ได้ในที่สุด

เช่นเดียวกับจางเสี่ยวจุนในตอนนี้ แม้จะบอกว่าเขาต้องดื่มเพียงหนึ่งในสามของแก้ว แต่หากดื่มหนึ่งในสามของแก้วตามไปเรื่อย ๆ หลังจากผ่านไปกว่าสิบรอบ เขาก็ต้องเมาอยู่ดี !

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและไม่ตอบจางเสี่ยวจุน แต่เขากลับมองไปที่เถิงจือจิงและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “นายอำเภอเถิง นี่คือแผนกักตัวแขกของคุณที่จะยืดเวลาให้เราอยู่ที่นี่ต่อใช่ไหม ! ”

เถิงจือจิงที่มองดูสถานการณ์นี้มาตลอดด้วยรอยยิ้ม และรอชมการแสดงดี ๆ แต่เธอก็ไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะพูดขึ้นมาแบบนี้อย่างโจ่งแจ้ง

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมาก็เป็นเรื่องจริง

ก่อนหน้านี้ได้มีการจัดการประชุมหารือว่าจะโน้มน้าวเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไร ซึ่งพวกเขาได้ข้อสรุปร่วมกันว่าจะพยายามให้เจียงเสี่ยวไป๋และพรรคพวกของเขาดื่ม จนต้องอยู่ต่อที่นี่อีกคืนหนึ่ง

หากเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ต่อ ก็หมายความว่าเธอจะได้มีเวลาคุยกับเขามากขึ้น

ดังนั้นเจียงเสี่ยวไป๋จึงพูดถูกที่บอกว่าเธอเป็นคนคิด “แผนกักตัวแขก” นี้ขึ้นมา

แต่เธอไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะมองมันออกได้เร็วขนาดนี้

ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ขายหน้าเล็กน้อย

แต่แน่นอนว่าเรื่องแบบนี้ไม่อาจยอมรับได้ เถิงจือจิงจึงรีบพูดออกมาอย่างรวดเร็วว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร ฉันไม่ได้เป็นคนจัดเตรียมอะไรทั้งนั้น”

จางเสี่ยวจุนก็รีบตอบสนองออกมาทันที เขายิ้มและพูดอย่างรวดเร็วว่า “ผู้ช่วยเจียง มันไม่ใช่อย่างที่คุณพูด ฉันบอกว่าฉันอยากจะเลี้ยงคุณตั้งแต่อยู่ในถ้ำชางหลงแล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม นี่เป็นเรื่องจริง แต่การที่คนหลายคนรอดื่มอวยพรให้เขานั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เขาวางแก้วในมือลงแล้วพูดว่า “ผู้อำนวยการจาง ถ้าผมไม่ต้องขับรถ ผมจะดื่มกับคุณแน่นอน”

“งั้นในกรณีนี้ ผมจะหาคนมาช่วยดื่มแทนผมก็แล้วกัน”

ขณะที่พูด เขาก็มองไปที่หลี่หมิงซานแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “รองนายกเทศมนตรีหลี่ คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบการเมาแล้วขับ ดังนั้นวันนี้โปรดช่วยดื่มแทนผมที ! ”

อ่า ?

เถิงจือจิง, หลี่เต๋อหวัง, เฉินเอินเกา และจางเสี่ยวจุนไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะทำแบบนี้ เขาถึงกับจะให้คนอื่นมาดื่มแทนเลยหรือ ?

และคนที่เขาให้มาดื่มแทนก็คือหลี่หมิงซาน ซึ่งเป็นหัวหน้าของพวกเขาอีกที ทำให้หลายคนไม่กล้าทำตามแผนที่วางไว้

หลี่หมิงซานที่กำลังดื่มกับเจียงไห่หยางอยู่ แต่เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ขอให้เขามาดื่มแทน เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดกับจางเสี่ยวจุนว่า “เสี่ยวจาง คุณไม่รู้หรอกว่าผู้ช่วยเจียงนั้นเกลียดการเมาแล้วขับมากที่สุด เรื่องนี้ต่างก็เป็นที่เลื่องลือในชิงโจว และทุกคนก็รู้ดี ทางที่ดีลืมมันไปซะเถอะ ! ”