ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1363 คุณทำได้

ตอนที่ 1363 คุณทำได้

รองนายอำเภอหม่าเสี่ยวเหล่ย, เหออี้หลง, เฉินชวน และผู้อำนวยการสำนักงานหยางหงอู๋ต่างก็มองไปที่หลัวฉางเซิง และรอให้เขาพูด

หลัวฉางเซิงกล่าวว่า “เหตุผลที่ฉันเรียกทุกคนมาประชุมฉุกเฉินก็เพราะผู้นำหลินจะมาที่ถู่เฉิง ของเราในคืนวันที่ 27”

“ผู้นำหลิน ? ”

หม่าเสี่ยวเหล่ยตกตะลึงไปครู่หนึ่ง และถามด้วยความตกใจ “นายอำเภอหลัว คุณกำลังพูดถึงผู้นำหลินคนไหนกัน ? ”

เช่นเดียวกับเหออี้หลง เฉินชวนและหยางหงอู๋ที่สงสัยเหมือนกัน

หลัวฉางเซิงพูดด้วยความโกรธว่า “จะใครอีกล่ะ ก็ผู้นำหลินที่เป็นสมาชิกของคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีนอย่างไรล่ะ ? ”

อ่า !

จากนั้น ทุกคนก็ดูตกตะลึงไปตาม ๆ กัน

เมื่อพวกเขาได้ยินหลัวฉางเซิงพูดว่าผู้นำหลินมา พวกเขาคิดว่าเขากำลังพูดถึงเจ้าหน้าที่ของรัฐบางคนที่แซ่หลิน แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าที่นายอำเภอกำลังพูดถึงคือหลินต้าจ้าว

“นายอำเภอหลัว คุณหมายถึง…ผู้นำหลิน…จะมาที่ถู่เฉิงของเรางั้นเหรอ ? ”

หลังจากกลับมามีสติ หม่าเสี่ยวเหล่ยก็ได้ถามออกมาด้วยความเหลือเชื่อ

เขตเล็ก ๆ บนภูเขาที่ห่างไกลอย่างถู่เฉิง ไม่ต้องพูดถึงบุคคลอย่างหลินต้าจ้าวเลย แม้แต่ผู้นำระดับมณฑลก็ยังไม่ค่อยมาเยือนด้วยซ้ำ

แต่ยกเว้นสถานการณ์ล่าสุดที่เกิดขึ้น

นับตั้งแต่การมาเยือนครั้งล่าสุดของหลินต้ากั๋ว ก๊าซธรรมชาติที่ถูกค้นพบในถู่เฉิงและการขุดก็กำลังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง และหลังจากมีข่าวแพร่สะพัดว่าถู่เฉิงกำลังจะสร้างทางหลวงเพื่อเชื่อมต่อกับชิงโจว ทางเขตป้าโจวก็เริ่มให้ความสนใจกับถู่เฉิงมากขึ้นกว่าเดิม

นายกเทศมนตรีเหยียนเหลียงก็มาที่นี่หลายครั้ง

เหออี้หลง เฉินชวน และหยางหงอู๋ก็ดูมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน

หลัวฉางเซิงมองดูสีหน้าของคนทั้งสี่และคิดว่าเมื่อเขาได้ยินข่าวจากเจียงเสี่ยวไป๋เป็นครั้งแรก เขาก็มีท่าทีคล้ายกับทุกคน และอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ใช่ ที่ฉันพูดไปยังไม่ชัดเจนพออีกเหรอ ? ”

หม่าเสี่ยวเหล่ยพูดอย่างรวดเร็วว่า “คุณพูดมันชัดเจนพอแล้ว และฉันก็ได้ยินมันชัดเจนเหมือนกัน แต่ข่าวนี้เกินความคาดหมายจริง ๆ ! ”

“ใช่ ใช่ ! ” เหออี้หลงยังกล่าวอีกว่า “ทำไมจู่ ๆ ผู้นำหลินถึงได้ตัดสินใจมาที่ถู่เฉิงล่ะ ? ”

หยางหงอู๋กล่าวว่า “นายอำเภอหลัว สำนักงานของเรายังไม่ได้รับการแจ้งข่าวมาจากมณฑล แล้วคุณเอาข่าวมาจากไหน…”

ในขณะที่พูด สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่หลัวฉางเซิง

มันเป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ ที่หลินต้าจ้าวจะมาที่ถู่เฉิง ในฐานะผู้อำนวยการสำนักงาน เขาไม่ได้รับการข่าวใดเลยจากมณฑล ดังนั้นเขาจึงต้องถามด้วยความสงสัย

หลัวฉางเซิงพูดอย่างใจเย็น “ข่าวนี้ต้องเชื่อถือได้อยู่แล้ว เพราะเจียงเสี่ยวไป๋โทรหาฉันเป็นการส่วนตัวเมื่อสิบนาทีที่แล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋โทรหาหลัวฉางเซิงทันทีหลังจากที่เขาคุยกับถังจิงเทียน, หลี่หมิงซาน และโจวหงป๋อเสร็จ

ถังจิงเทียนและคนอื่นจะต้องใช้เวลาสักครู่หนึ่งเพื่อกลับไปที่สำนักงานเทศบาล และยังต้องใช้เวลาในการเขียนแผนการเดินทางของหลินต้าจ้าวลงในเอกสารอย่างเป็นทางการ ก่อน ถึงจะส่งไปที่มณฑลได้

หลังจากที่หลินต้ากั๋วได้รับแผนแล้ว ก็ต้องใช้เวลาในการส่งการแจ้งเตือนไปยังถู่เฉิงต่อ

ดังนั้นข่าวการมาของหลินต้าจ้าวในถู่เฉิงจึงไม่รวดเร็วนัก

ไม่น่าแปลกใจที่หยางหงอู๋ยังไม่ได้รับข่าวสารอะไร

หลังจากได้ยินหลัวฉางเซิงพูดว่าข่าวนี้มาจากเจียงเสี่ยวไป๋ หยางหงอู๋ก็พูดว่า “ในเมื่อข่าวนี้มาจากผู้ช่วยเจียง ก็คงจะเป็นเรื่องจริง ! ”

หม่าเสี่ยวเหล่ยพยักหน้าและกล่าวว่า “ข้อมูลของผู้ช่วยเจียงจะต้องเชื่อถือได้อยู่แล้ว”

เหออี้หลงกล่าวว่า “ถ้าคุณไม่เชื่อใคร อย่างน้อยก็เชื่อผู้ช่วยเจียง เขามีข้อมูลที่ดีกว่าเรา ! ”

เฉินชวนกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียงก็มีน้ำใจมาก ที่มาบอกข่าวสำคัญแบบนี้กับนายอำเภอหลัวล่วงหน้า ! ”

หม่าเสี่ยวเหล่ย, เหออี้หลง, เฉินชวน และหยางหงอู๋รู้สึกตื่นเต้นมากเหมือนกัน

ท้ายที่สุดก็ไม่เคยมีผู้นำระดับสูงอย่างหลินต้าจ้าวมาที่ถู่เฉิงมาก่อน

ในเวลาเดียวกัน เขายังยกย่องเจียงเสี่ยวไป๋อีกด้วย

หลัวฉางเซิงกล่าวว่า “คุณอาจจะยังไม่รู้ แต่เหตุผลที่ผู้นำหลินมาที่ถู่เฉิงหลัก ๆ ก็เพราะคำเชิญของผู้ช่วยเจียงนี่แหละ”

แม้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะไม่บอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เขาก็พอจะคาดเดาเรื่องนี้ได้

ก่อนหน้านี้เขาถามเจียงเสี่ยวไป๋ว่าเขาควรจะไปชิงโจวดีไหม และเขาก็เชื่อว่าเจียงเสี่ยวไป๋ก็เข้าใจในสิ่งที่เขาหมายถึงเหมือนกัน

ในเวลานั้น เจียงเสี่ยวไป๋บอกว่าเขาขอเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อน

หลัวฉางเซิงเองก็ยังไม่รู้เรื่องนี้ ในเวลานั้นเขาเอาแต่คิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะเห็นด้วยหรือไม่ ? และจะแนะนำเขาหรือไม่ แค่นั้น ?

จนกระทั่งเจียงเสี่ยวไป๋โทรมาอีกครั้ง ก็ได้แจ้งให้ทราบว่าหลินต้าจ้าวกำลังจะมาที่ถู่เฉิง จึงทำให้เขาเข้าใจในเรื่องนี้ทันที

ปรากฎว่าเมื่อเขาโทรหาเจียงเสี่ยวไป๋เพื่อขอความเห็น ในแผนการเดินทางของหลินต้าจ้าวยังไม่มีกำหนดการที่จะมาถู่เฉิง

เขารู้ดีว่าหลินต้าจ้าวเองก็ไม่เคยสนใจถู่เฉิงมาก่อนเหมือนกัน

แต่เจียงเสี่ยวไป๋อาจจะไปทำบางอย่าง จนในที่สุดก็มีการเปลี่ยนแผนการเดินทางของหลินต้าจ้าวให้มาที่ถู่เฉิงด้วย

ต้องบอกว่าหลัวฉางเซิงเป็นคนที่คิดหาเหตุและผลที่ตามมาได้เก่งมาก

หม่าเสี่ยวเหล่ย, เหออี้หลง, เฉินชวน และหยางหงอู๋เริ่มพูดคุยกันอีกครั้งหลังจากได้ยินคำพูดของหลัวฉางเซิง

“ฉันก็เชื่ออย่างนั้น ! ”

“ผู้นำหลินจะมาสนใจถู่เฉิงของเราได้ก็ต่อเมื่อมีผู้ช่วยเจียงไปพูดอะไรให้ฟัง ไม่อย่างนั้นฉันก็คิดถึงสาเหตุอื่นไม่ออกเหมือนกัน”

“นี่ถือว่าเป็นโชคดีของถู่เฉิงของเราด้วย ทั้งที่เพิ่งมีการขุดก๊าซธรรมชาติไปเมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เอง ! ”

“ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เราต้องขอบคุณผู้ช่วยเจียงที่หยิบยื่นโอกาสนี้มาให้กับเรา ! ”

“สิ่งที่ผู้ช่วยเจียงทำเพื่อถู่เฉิงของเราไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว อาจกล่าวได้ว่าผู้ช่วยเจียงสร้างโอกาสทั้งหมดมาให้ถู่เฉิงของเรา”

“ใช่……”

“……”

หลัวฉางเซิงยกมือขึ้นเพื่อหยุดการสนทนาของหม่าเสี่ยวเหล่ยและคนอื่น และกล่าวว่า “ฉันอยากจะขอบคุณเจียงเสี่ยวไป๋มาก แต่เอาไว้ในอนาคตล่ะกัน วันนี้ก็เป็นวันที่ 24 แล้ว และเหลือเวลาเพียงสามวันก่อนวันที่ 27 เรามาหารือเกี่ยวกับแผนการต้อนรับกันก่อน”

หม่าเสี่ยวเหล่ยกล่าวว่า “ใช่ ตอนนี้เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว และเราต้องวางแผนโดยเร็วที่สุด”

หลัวฉางเซิงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นมาแสดงความคิดเห็นของเรากันเถอะ ! ”

……

ในอีกด้านหนึ่ง หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋วางสายจากหลัวฉางเซิงแล้ว เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและโทรหาหลินต้าเหว่ยอีกครั้ง

แม้ว่ามณฑลจะแจ้งให้หลินต้าเหว่ยทราบเกี่ยวกับแผนการเดินทางของหลินต้าจ้าว แต่เขารู้สึกว่าควรบอกพ่อตาด้วยตัวเอง ไม่งั้นเขาคงจะถูกตำหนิอีกครั้ง

มีการรับสายอย่างรวดเร็ว

“พ่อครับ ! ” เจียงเสี่ยวไป๋ตะโกนออกมา “กำหนดการเดินทางครั้งล่าสุดของลุงใหญ่ได้รับการตัดสินใจแล้วนะครับ ผมจึงจะโทรมารายงานให้พ่อทราบล่วงหน้า”

“ฮ่าฮ่า……”

โดยไม่คาดคิด หลินต้าเหว่ยกลับหัวเราะออกมาและพูดเบา ๆ ว่า “พ่อรู้แล้ว ! ”

“อ่า ? ” เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและถามด้วยความประหลาดใจ “ข่าวจากทางมณฑลแจ้งมาเร็วขนาดนี้เลยหรอครับ ? ”

หลินต้าเหว่ยหัวเราะเยาะ “มณฑลยังไม่ได้แจ้งมาหรอก แต่ลุงรองของลูกโทรมาบอกพ่อแล้ว”

เป็นแบบนี้นี่เอง !

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ครับ ตอนนี้ถังจิงเทียนและคนอื่นก็กำลังเขียนกำหนดการ จากนั้นพวกเขาคงจะส่งแผนการดำเนินเดินทางไปที่มณฑลต่อ ! ”

หลินต้าเหว่ยกล่าวว่า “ตอนที่ลุงรองของลูกโทรหาพ่อ เขายังไม่ได้รับรายงานจากถังจิงเทียน”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยความประหลาดใจ “แล้วพ่อทราบแผนการเดินทางเฉพาะเจาะจงได้อย่างไร ! ”

หลินต้าเหว่ยกล่าวว่า “ฉันรู้แค่ว่าลุงใหญ่ของลูกจะอยู่ต่ออีกสองวันครึ่ง ดังนั้นเวลาที่เพิ่มเข้ามานี้ เขาจะต้องไปที่ถู่เฉิงแน่นอน”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็พูดเหน็บแนมว่า “ลูกนี่ก็จริง ๆ เลย ที่กล้าไปเรียกร้องให้เพิ่มเวลาการเดินทางของลุงใหญ่เขา และยังกล้าเอาคุณปู่มาขู่ลุงใหญ่อีก ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ตกใจเมื่อได้ยินแบบนี้ เขาจึงรีบพูดอย่างรวดเร็วว่า “ผมจะกล้าทำแบบนั้นได้อย่างไรล่ะครับ ? ”