ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1516 เตรียมปรับแผนธุรกิจขนส่ง

ตอนที่ 1516 เตรียมปรับแผนธุรกิจขนส่ง

แน่นอนว่าระบบโลจิสติกส์ก่อนหน้านี้ของเจียงเจียกรุ๊ปยังคงเป็นธุรกิจโลจิสติกส์ขั้นพื้นฐาน โดยส่วนใหญ่เป็นการขนส่งสินค้าในระบบโลจิสติกส์ของคนรุ่นหลัง ซึ่งถือได้ว่าเป็นเพียงการขนส่งสินค้าตามมาตรฐานทั่วไปเท่านั้น

ซึ่งในรุ่นต่อมา การยกระดับของโลจิสติกส์คือการจัดส่งสินค้าแบบเร่งด่วน

เจียงเจียกรุ๊ปไม่เคยเกี่ยวข้องกับธุรกิจจัดส่งด่วนมาก่อน เพราะตอนนี้เพิ่งจะเป็นปี 1985 เท่านั้นและยังไม่ได้เข้าสู่ยุคที่มีอินเทอร์เน็ต ในยุคที่ไม่มีอินเทอร์เน็ตเช่นนี้ จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพัฒนาธุรกิจส่งด่วนต่อไปได้

เพราะตามวิถีของชาติก่อน การช้อปปิ้งออนไลน์จะเริ่มต้นขึ้นก็ต่อเมื่อเข้าสู่สหัสวรรษใหม่ไปแล้ว แต่ในชีวิตนี้ เจียงเสี่ยวไป๋จะทำให้มันเกิดขึ้นเร็วกว่าเดิมอย่างแน่นอน

เจียงเสี่ยวไป๋ได้เริ่มวางโครงสร้างอุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตบนมือถือไว้แล้ว และเขาเชื่อว่าในอีกประมาณหนึ่งหรือสองปีข้างหน้า การช็อปปิ้งออนไลน์จะเฟื่องฟูเป็นอย่างมากในประเทศจีน และจะทำให้เร็วกว่าชาติก่อนประมาณสิบห้าปี

และเมื่ออินเทอร์เน็ตกลายเป็นที่นิยมขึ้น ฤดูใบไม้ผลิของบริษัทโลจิสติกส์ชิงโจวก็จะมาถึงแล้วจริง ๆ

เนื่องจากเขายังไม่ได้บอกหลี่หมิงซานเกี่ยวกับบริษัทอินเทอร์เน็ต เจียงเสี่ยวไป๋จึงไม่ได้พูดอะไรมากนักเกี่ยวกับแผนการพัฒนาธุรกิจของบริษัทโลจิสติกส์

สำหรับคนในยุคนี้ อินเทอร์เน็ตก็เหมือนกับตลาดหุ้นที่ดูจะก้าวหน้าเกินไป แม้ว่าเขาจะบอกเรื่องนี้กับหลี่หมิงซาน แต่เชื่อว่าอีกฝ่ายคงไม่เข้าใจ เพราะนี่คือข้อจำกัดของประวัติศาสตร์

ดังนั้น เจียงเสี่ยวไป๋จึงพูดคุยเพียงสั้น ๆ เกี่ยวกับบริษัทโลจิสติกส์ โดยพูดถึงบริษัทการขนส่งผู้โดยสารที่คล้ายกับโลจิสติกส์

เจียงเจียกรุ๊ปมีบริษัทขนส่งผู้โดยสารแห่งหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันดำเนินธุรกิจขนส่งผู้โดยสารใน 8 อำเภอของเมืองชิงโจวเป็นหลัก ตลอดจนพื้นที่ต่าง ๆ ในละแวกใกล้เคียง

ซึ่งธุรกิจขนส่งผู้โดยสารก่อนหน้านี้ก็ถือได้ว่าเป็นเพียงธุรกิจขนาดเล็กมากของเจียงเจียกรุ๊ป เพราะท้ายที่สุดแล้ว บริษัทขนส่งผู้โดยสารของเจียงเจียกรุ๊ปนั้นก็จำกัดอยู่เพียงแค่แห่งเดียวเท่านั้น และยังมีบริษัทขนส่งผู้โดยสารของรัฐอีกด้วย ไม่ว่าบริษัทขนส่งผู้โดยสารของเจียงเจียกรุ๊ปจะดีแค่ไหนก็ตาม แต่ส่วนแบ่งในตลาดก็ใหญ่แค่ฝ่ามือเท่านั้น สำหรับเจียงเจียกรุ๊ปซึ่งมีปริมาณธุรกิจมหาศาล ธุรกิจขนส่งผู้โดยสารจึงถือว่าเป็นเพียงธุรกิจเล็ก ๆ

แต่สำหรับบริษัทขนส่งผู้โดยสารที่จะจัดตั้งขึ้นใหม่นี้ เจียงเสี่ยวไป๋ดูจะมีความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่มาก

และเขาสามารถบอกหลี่หมิงซานในเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน เพราะเรื่องนี้เป็นเพียงการบริการผู้โดยสารเท่านั้น หลี่หมิงซานและเหอซานสามารถทำความเข้าใจได้

และในแผนของเจียงเสี่ยวไป๋ ธุรกิจของบริษัทขนส่งผู้โดยสารเมืองชิงโจวนั้นประกอบด้วยสามธุรกิจหลัก

ธุรกิจแรกคือบริการขนส่งผู้โดยสารทางถนน ในแผนการของเจียงเสี่ยวไป๋คือการขนส่งผู้โดยสารนอกเมือง บริการขนส่งผู้โดยสารทางถนนของบริษัทขนส่งผู้โดยสารชิงโจวที่จัดตั้งขึ้นมาใหม่นี้จะไม่ดำเนินการเฉพาะภายในเมืองชิงโจวอีกต่อไป เจียงเสี่ยวไป๋วางแผนที่จะพัฒนาบริการขนส่งผู้โดยสารส่วนตัวระหว่างเมืองหลวงของมณฑลทั่วประเทศ ยกเว้นสถานที่บางแห่ง เช่น ซินเจียงและเทียนเจิ้ง

และเขาวางแผนที่จะสร้างอาคารผู้โดยสารขนาดใหญ่จำนวน 300 แห่งในเมืองใหญ่บางแห่งภายในสามปีข้างหน้า เพียงแต่ยังไม่มีแผนที่จะสั่งซื้อรถโดยสาร เพราะเจียงเสี่ยวไป๋ตั้งใจที่จะผลิตมันขึ้นมาเอง

เขาขอเวลาแค่สามปีเท่านั้น เพราะแค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะพัฒนาอุตสาหกรรมยานยนต์ของเขาขึ้นมาให้ดียิ่งขึ้น

ซึ่งถ้าหากให้พูดถึงตอนนี้ ก็คงต้องบอกว่าอุตสาหกรรมรถโดยสารในประเทศนั้นล้าหลังเป็นอย่างมาก

แม้ว่าจะสั่งนำเข้ามาจากต่างประเทศ แต่รถโดยสารเหล่านั้นก็ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของเจียงเสี่ยวไป๋ได้

ยิ่งไปกว่านั้น เขาจะปล่อยให้ปีศาจต่างชาติเอาเงินจากเขาไปได้อย่างไร ?

เพราะเขาตั้งใจที่จะเอาเงินจากต่างชาติเข้ามาในประเทศให้ได้มากที่สุด จึงไม่มีทางที่จะให้เงินรั่วไหลออกไปนอกประเทศเป็นอันขาด

นอกจากนี้ ภายในระยะเวลาสามปีก็เพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะสร้างถนนที่มีระยะทางหลายไมล์ รวมไปถึงทางด่วนบางแห่งในหลายพื้นที่ทั่วประเทศ

เพราะสภาพของถนนนั้นก็มีความสำคัญอย่างมากสำหรับการขนส่งผู้โดยสาร

สำหรับเขาแล้ว บริษัทขนส่งผู้โดยสารในปัจจุบัน ยังเป็นเพียงแผนการเท่านั้น เนื่องจากการขยายธุรกิจจะต้องใช้เวลา

ไม่เพียงต้องใช้เวลาในการสร้างอาคารผู้โดยสารเท่านั้น แต่ยังต้องใช้เวลาในการสร้างถนนอีกด้วย และยังต้องใช้เวลาในการพัฒนาและผลิตรถโดยสารอีก

นับตั้งแต่เกิดใหม่ เจียงเสี่ยวไป๋มักจะสงบและผ่อนคลายในทุกสิ่งที่เขาทำ แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกถึงความเร่งด่วนของเวลา เพราะตอนนี้หลายสิ่งหลายอย่างไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยเงิน และเวลาคืออุปสรรคที่ใหญ่ที่สุด

ส่วนเรื่องใบอนุญาตประกอบกิจการขนส่งผู้โดยสารทางถนนนั้น เขาไม่ได้กังวลเลย หากว่าเป็นเหมือนชาติที่แล้วที่พวกเขาไม่นับญาติกัน คงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไปขอร้องลุงใหญ่ของเขาอย่างหลินต้าจ้าว

แต่ตอนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ไม่เพียงแต่ร่ำรวยเท่านั้น แต่เขายังสร้างประโยชน์ให้กับประเทศและประชาชนด้วยการสร้างสถานีผู้โดยสารจำนวนมากในคราวเดียวด้วยเงินทุนจากบริษัทของเขาเอง ซึ่งนี่ถือเป็นหตุการณ์สำคัญที่สร้างประโยชน์ให้กับประเทศและประชาชน ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่กังวลว่าจะไม่ได้ใบอนุญาตประกอบการ

ส่วนธุรกิจที่สองของบริษัทขนส่งผู้โดยสารคือการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศ

ในชาติที่แล้ว การดำเนินการทางสถานีรถไฟเป็นของรัฐบาล แต่สายการบินเป็นของเอกชน

ดังนั้น เจียงเสี่ยวไป๋จึงไม่ได้ดำเนินธุรกิจการขนส่งผู้โดยสารทางรถไฟ และมุ่งเน้นไปที่การขนส่งผู้โดยสารทางอากาศแทน

ซึ่งการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศก็ถือว่าสามารถช่วยแก้ปัญหาการจารจรบนท้องถนนไปได้เป็นอย่างมาก

แม้แต่ชาติที่แล้ว ที่เขาไม่พึ่งพาหลินต้าจ้าว เขาก็ยังได้รับใบอนุญาตขนส่งผู้โดยสาร ดังนั้นในชาตินี้ เจียงเสี่ยวไป๋จึงไม่ได้กังวลมากนัก

ส่วนเครื่องบินนั้น ในอนาคตเขาก็วางแผนว่าจะผลิตออกมาเอง

เพียงแต่ระยะเวลาในการสร้างเครื่องบินนั้น จะใช้เวลานานกว่า

เจียงเสี่ยวไป๋วางแผนที่จะสั่งซื้อเครื่องบินแอร์บัสจำนวนหนึ่งจากต่างประเทศเข้ามาเพื่อพัฒนาธุรกิจก่อน จากนั้นจึงจะเริ่มผลิตเอง โดยที่อ้างอิงโครงสร้างและอุปกรณ์ต่าง ๆ จากแอร์บัสลำนั้น เพื่อที่เขาจะได้ผลิตแอร์บัสลำใหญ่ออกมาได้สำเร็จ โดยที่ไม่ต้องไปเสียเวลาทำการคิดค้นด้วยตนเอง

ต้องรู้ก่อนว่าเครื่องบินในประเทศส่วนใหญ่ยังคงเป็นเครื่องบินขนาดเล็ก หากเขาสามารถสร้างแอร์บัสลำใหญ่ขึ้นมาได้ สิ่งนี้ก็จะบดขยี้คู่แข่งจนไม่เหลือชิ้นดี

เพราะท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ยังไม่มั่นใจในการขนส่งผู้โดยสารทางรถไฟมากนัก

เพียงแค่ต้องการมีส่วนร่วมก็เท่านั้น และไม่ต้องการที่จะเป็นผู้นำ

เพราะว่าเขาไม่ต้องการควบคุมโลกทั้งใบแต่เพียงผู้เดียว

ซึ่งเจียงเสี่ยวไป๋รู้เรื่องเหล่านี้ดีมาก

ส่วนธุรกิจที่สามของบริษัทขนส่งผู้โดยสาร ตามแผนการของเจียงเสี่ยวไป๋นั่นก็คือธุรกิจการจองตั๋ว

เหตุผลในการจำหน่ายตั๋วนั้นขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตที่เขากำหนดไว้ หลังจากที่มีการวางระบบอินเทอร์เน็ตแล้ว เขาก็สามารถทำหน้าที่เป็นตัวแทนให้บริการด้านรถยนต์ อากาศ การขนส่ง และการรถไฟในระดับประเทศและระหว่างประเทศได้

เขาไม่สามารถเทคโอเวอร์ธุรกิจขนส่งผู้โดยสารได้ทั้งหมด แต่เขาก็ยังมั่นใจว่าเขาจะครองธุรกิจการขายตั๋วได้

เพราะสุดท้ายแล้ว เขาก็จะกลายเป็นผู้นำอินเทอร์เน็ตในชีวิตนี้ เนื่องจากความรู้และพื้นฐานที่ได้มาจากชีวิตที่แล้ว

ดังนั้นหากทุกอย่างเป็นไปตามแผนการที่เขาได้วางแผนไว้ บริษัทขนส่งผู้โดยสารชิงโจวก็จะมีธุรกิจหลักอยู่ 3 ส่วน และมีแนวโน้มว่าจะครองตลาดได้อย่างมหาศาลในอนาคต

หลี่หมิงซานและเหอซานจึงได้แต่กลืนน้ำลายลงไปหลังจากได้ยินสิ่งนี้

การที่พูดคุยกันในวันนี้ ได้ทำให้พวกเขารู้ว่าความทะเยอทะยานของเจียงเสี่ยวไป๋นั้นยิ่งใหญ่มาก

ในอดีต เจียงเจียกรุ๊ปสามารถให้บริการขนส่งผู้โดยสารได้เฉพาะในเมืองชิงโจวเท่านั้น และไม่สามารถดำเนินการได้ทั่วประเทศ

จากนั้น หลี่หมิงซานจึงเข้าใจอย่างแท้จริงว่าทำไมเจียงเสี่ยวไป๋ถึงต้องการแยกบริษัทหลายบริษัทออกจากเครือเจียงเจียกรุ๊ป

เพราะเมื่อแยกบริษัทออกจากกันและจัดเป็นหมวดหมู่เช่นนี้ ก็จะทำให้สามารถมุ่งเน้นไปที่ธุรกิจหลักของบริษัทได้มากขึ้น

และหากแยกออกก็ไม่ได้หมายความว่าจะเติบโตไม่ได้

ตามที่เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ บริษัทใหม่ที่แยกตัวออกมาจากเจียงเจียกรุ๊ป หลังการแยกออกมาแล้ว จะทำให้พื้นที่ทางการตลาดมีขนาดที่ใหญ่ขึ้น

ตอนนี้ในชิงโจวมีเพียงบริษัทเดียวคือเจียงเจียกรุ๊ป ที่เป็นมหาอำนาจและครองตลาดส่วนใหญ่อยู่

ในอนาคต เมืองชิงโจวจะมีเครือบริษัทมากกว่าสิบแห่งขึ้นไป ซึ่งแต่ละแห่งสามารถเทียบเคียงได้กับเจียงเจียกรุ๊ปในปัจจุบัน

ที่สำคัญกว่านั้น ทั้งหลี่หมิงซานและเหอซานยังสังเกตเห็นว่าคราวนี้เจียงเสี่ยวไป๋ตั้งชื่อบริษัทใหม่ทั้งหมดขึ้นมา โดยมีคำว่า ‘ชิงโจว’ ต่อท้ายทุกบริษัท และไม่มีความเกี่ยวข้องกับเจียงเจียกรุ๊ปอีกต่อไป

แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจกับสิ่งนี้ แต่เขาก็พอใจเป็นอย่างมาก

เพราะการที่ชื่อของบริษัทแต่ละบริษัทลงท้ายด้วยคำว่า ‘ชิงโจว’ เช่นนี้ เมื่อในอนาคตมีการพัฒนาไปทั่วประเทศ ชื่อของเมืองชิงโจวก็จะโด่งดังไปทั่วประเทศไปโดยปริยาย