ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 816 ตกลง มันหมายความว่าอะไร ?

ตอนที่ 816 ตกลง มันหมายความว่าอะไร ?

ปลายสายเงียบไป

หลินต้ากั๋วเงียบอยู่นาน คำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋มีอิทธิพลต่อเขามากในตอนนี้

เขายังเข้าใจคร่าว ๆ ว่าเจียงเสี่ยวไป๋หมายถึงอะไร

“นายต้องการให้ลุงไปปรากฏตัวที่งานประชุมสั่งซื้อสินค้าของตัวแทนจำหน่ายของเจียงเจียกรุ๊ปใช่ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “แค่มาปรากฏตัวอย่างเดียวไม่พอหรอกครับ ถ้าจะให้ดีลุงต้องขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์ สักหน่อย ลุงไม่จำเป็นต้องพูดถึงเจียงเจียกรุ๊ปประเด็นเดียวก็ได้”

หลินต้ากั๋วอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา “แล้วจะให้ลุงพูดเนื้อหาอะไร ? ”

“เจียงเฉิงยินดีต้อนรับทุกคน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมาสั้น ๆ ง่าย ๆ

หลินต้ากั๋วคิดอยู่พักหนึ่ง “เอาล่ะ ไม่มีปัญหา ลุงจะขึ้นไปพูดสักสองสามนาทีก็ได้ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยังกล่าวอีกว่า “ลุงรอง อีกอย่างลุงสามารถบอกสถานีโทรทัศน์ถ่ายวิดีโอโปรโมตเจียงเฉิงด้วยก็ได้”

ในปี 1983 นี้ ส่วนมากจะเป็นสารคดีประวัติความเป็นมาของเมืองต่าง ๆ แต่ไม่มีวิดีโอโปรโมตที่เน้นส่งเสริมภาพลักษณ์ของเมืองเลย หลินต้ากั๋วจึงถามด้วยความประหลาดใจว่า “แล้วมันมีประโยชน์อย่างไรเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “วิดีโอโปรโมตนี้จะเป็นการแนะนำประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเจียงเฉิง ขนบธรรมเนียม สถานที่ท่องเที่ยว โครงสร้างทางธุรกิจในปัจจุบัน ฯลฯ กล่าวโดยสรุป มันจะทำให้ผู้คนรู้จักเจียงเฉิงมากขึ้นหลังจากรับชม และพวกเขาจะสัมผัสได้ถึงความกระตือรือร้นของชาวเจียงเฉิง”

“เมื่อถึงเวลา เราจะเอาวิดีโอนี้ฉายซ้ำไปมาในงาน ด้วยวิธีนี้ คนที่มาร่วมงานประชุมจะได้ดูวิดีโอไปด้วย”

หลินต้ากั๋วกล่าวว่า “นายต้องการให้ฉันเตรียมสถานที่ไว้ให้นายก็บอกมาเถอะ ! ” เขาหัวเราะและพูดว่า “แต่ฉันสามารถช่วยนายเตรียมสถานที่สำหรับงานนี้ได้”

หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว เขาก็รู้สึกว่าความคิดของเจียงเสี่ยวไป๋นั้นดี ดังนั้นเขาจึงตอบตกลงอย่างมีความสุขและถามว่า “แล้วนายจะมาที่เจียงเฉิงเพื่อจัดงานประชุมทั้งสองเมื่อไหร่ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมน่าจะไปเตรียมตัวก่อนงานจะเริ่มสักสิบวัน งานใหญ่แบบนี้ เราต้องเตรียมตัวล่วงหน้า”

หลินต้ากั๋วกล่าวว่า “เอาล่ะ ถ้าจะมาก็บอกเวลาที่แน่นอนให้ฉันรู้ก่อนก็แล้วกัน”

“แน่นอนครับ ! ” เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยรอยยิ้ม

หลินต้ากั๋วไม่ได้พูดอะไรอีกและวางสายไป

เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นจากโต๊ะหลุมไฟ เดินไปที่หน้าต่าง หยิบบุหรี่ออกมาจุด ในขณะที่สูบบุหรี่ เขาก็มองออกไปนอกหน้าต่างและคิดถึงสิ่งที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดไว้ก่อนหน้านี้

……

หลังจากที่วางสายไป รอยยิ้มก็ปรากฏบนริมฝีปากของเจียงเสี่ยวไป๋

แม้ว่าสิ่งที่เขาพูดกับหลินต้ากั๋วจะเป็นสิ่งที่เขาจดจำมาจากชาติที่แล้ว แต่เขาก็พอใจมาก

หากหลินต้ากั๋วออกมาปรากฏตัวที่งานมหกรรมการลงทุนและการประชุมตัวแทนจำหน่ายนี้ ควบคู่ไปกับการส่งเสริมเมืองเจียงเฉิง ความคิดที่ยิ่งใหญ่นี้ก็ค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่างขึ้น

“ชีวิตเป็นของเรา ก็ต้องวางแผนให้รอบคอบ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะให้กับตัวเอง พลางครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรไปหานายกเทศมนตรีจาง

……

ยี่สิบนาทีต่อมา ที่สำนักงานของนายกเทศมนตรีจาง

เจียงเสี่ยวไป๋เดินเข้าประตูเขา เขาก็ต้องแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นรองนายกเทศมนตรีถังอยู่ที่นั่นด้วย

“เสี่ยวเจียง ที่มาวันนี้คุณกำลังจะมาพูดถึงแผน 500 ล้านอยู่หรือเปล่า” รองนายกเทศมนตรีถังพูดด้วยรอยยิ้ม

เจียงเสี่ยวไป๋อดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อน “ถูกต้องครับ ! ”

รองนายกเทศมนตรีถังมีความสุขมาก แต่ก็พูดด้วยความไม่พอใจ “ถ้าใช่ก็คือใช่ ถ้าไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ แล้วถูกต้องมันหมายความว่าอย่างไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า “สิ่งที่เราพูดคุยกันในวันนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนเท่านั้น ผมก็เลยบอกได้แค่ว่าถูกต้อง”

ขณะที่เขาพูด เขาก็ได้เดินไปที่โต๊ะหลุมไฟแล้วหยิบบุหรี่ออกมามอบให้กับนายกเทศมนตรีจาง และรองนายกเทศมนตรีถังคนละม้วน ตอนที่เขาจะจุดไฟให้ทั้งสอง ทั้งสองก็โบกมือและหยิบไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งของตัวเองออกมาจุด

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม เขาไม่ได้ติดอะไร และจุดบุหรี่ให้กับตัวเอง

นายกเทศมนตรีจางกล่าวว่า “เหล่าถังบอกฉันเมื่อวานนี้ว่าคุณมีแผนใหญ่อีกแล้ว วันนี้พอคุณโทรมาบอกว่าจะมาหา ฉันเลยคิดว่าคุณต้องมาพูดเรื่องนี้ จึงโทรเรียกเขามาด้วย”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เดิมที ตอนที่จะมา ผมเองก็อยากจะรบกวนคุณให้เรียกรองนายกเทศมนตรีถังมาด้วย”

นายกเทศมนตรีจางยิ้มแล้วพูดว่า “ดูเหมือนว่าฉันจะคาดเดาความคิดของคุณออกนะ ! ”

รองนายกเทศมนตรีถังมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “เอาล่ะ บอกฉันมาสิว่ามันเป็นอย่างไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พ่นควันออกมาแล้วพูดว่า “ผมจะจัดงานใหญ่นี้ที่เจียงเฉิง แต่ผมเป็นคนชิงโจว ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ผมต้องให้ชิงโจวมีหน้ามีตาด้วย ดังนั้นผมจึงมาพบกับท่านผู้นำทั้งสองโดยเฉพาะ ว่าพวกคุณสามารถขอให้สถานีโทรทัศน์ทำการถ่ายวิดีโอโปรโมตชิงโจว…… “

ประโยคนี้เกือบจะเหมือนกับที่พูดกับหลินต้ากั๋ว เพียงแต่เปลี่ยนคำว่าเจียงเฉิงเป็นชิงโจวเท่านั้น

หลังจากได้ยินแบบนี้ นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังก็มองหน้ากันด้วยความสุข

“ความคิดดี เราสามารถสร้างวิดีโอโปรโมตเมืองได้ ! ” นายกเทศมนตรีจางกล่าวด้วยความเห็นชอบ

รองนายกเทศมนตรีถังก็กล่าวว่า “นี่อาจเป็นครั้งแรกในประเทศที่มีการฉายวิดีโอโปรโมตเมืองลงในโทรทัศน์ มันน่าสนใจจริง ๆ ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ในเมื่อผู้นำทั้งสองคิดว่ามันโอเคก็รีบหน่อยนะครับ งานของผมคาดว่าจะจัดขึ้นในอีกสิบวัน การถ่ายทำและการผลิตวิดีโอส่งเสริมการขายใช้เวลาเพียงสัปดาห์เดียว จากนั้นเราก็จะเดินทางไปที่เจียงเฉิงล่วงหน้า”

รองนายกเทศมนตรีถังพยักหน้า “ไม่มีปัญหา ฉันจะแจ้งให้เจิ้งเจียฮุ่ยที่ทำงานสถานีโทรทัศน์ทราบทันที ขอให้เธอเขียนบทแล้วถ่ายทำเลย”

“อย่าเพิ่งรีบร้อน ! ” จู่ ๆ นายกเทศมนตรีจางก็ยกมือขึ้นขัดจังหวะรองนายกเทศมนตรีถัง

รองนายกเทศมนตรีถังและเจียงเสี่ยวไป๋ต่างก็มองมาที่เขาเป็นตาเดียว

นายกเทศมนตรีจางยิ้ม “เสี่ยวเจียง ในความคิดของฉัน เมื่อคุณมีไอเดียเกี่ยวกับวิดีโอโปรโมตเมือง เราควรจะฝากวิดีโอโปรโมตนี้ให้คุณจัดการ แล้วให้สถานีโทรทัศน์ร่วมมือกับคุณเพื่อทำเรื่องนี้ให้เสร็จ”

รองนายกเทศมนตรีถังตกใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้ แต่จากนั้นก็พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า: “ใช่ ใช่ นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุด”

พูดแล้ว เขาก็แอบยกนิ้วให้นายกเทศมนตรีจาง

ขิงแก่มักเผ็ดกว่าอยู่แล้ว !

เจียงเสี่ยวไป๋มีสีหน้าขมขื่น “ท่านผู้นำ มันไม่ดีแน่ ๆ ! ผมเป็นคนนอก ให้ไปชี้แนะผู้เชี่ยวชาญ นั่นจะไม่วุ่นวายเอาเหรอครับ ? ”

นายกเทศมนตรีจางเม้มริมฝีปาก เขาไม่เชื่อคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ แม้แต่ผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์อย่างเจิ้งเจียฮุ่ยก็ไม่เคยคิดที่จะทำวิดีโอโปรโมตเมืองมาก่อน ในเมื่อคุณหยิบยกมันขึ้นมา จะเรียกตัวเองว่าคนนอกได้อย่างไร ?

หากคนเหล่านี้ล้วนเป็นคนนอก ผู้เชี่ยวชาญก็ควรเปลี่ยนอาชีพดีกว่า !

นายกเทศมนตรีจางยิ้ม “เสี่ยวเจียง อย่าถ่อมตัวไปเลย คุณบอกว่าคุณเป็นคนชิงโจว และคุณก็เป็นคนคิดวิดีโอที่สร้างสรรค์นี้ขึ้นมา ฉันเชื่อว่าคุณรู้วิธีถ่ายทอดภาพลักษณ์ของเมืองชิงโจวได้ดีที่สุด”

“ท้ายที่สุดแล้ว ยิ่งคุณโปรโมตชิงโจวได้ดีเท่าไร กิจกรรมของเจียงเจียกรุ๊ปก็จะยิ่งดีเท่านั้น มันเป็นสถานการณ์ที่วิน-วินทั้งสองฝ่าย ! ”

รองนายกเทศมนตรีถังยังกล่าวอีกว่า “ใช่ ชิงโจวจะสามารถแสงภาพลักษณ์ที่ดีออกมาได้สำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับคุณ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกว่าวันนี้เขาน่าจะก้าวเท้าออกจากบ้านผิดข้าง เขาซึ่งมีเจตนาดีจึงได้เสนอให้นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังถ่ายวิดีโอโปรโมตเมืองชิงโจวเพื่อช่วยส่งเสริมชิงโจวอย่างจริงใจ

ไม่คาดคิดว่านายกเทศมนตรีจางจะโยนงานมาให้เขาทำจนได้

นี่โยนเรื่องการถ่ายทำมาให้เขาดูแลเลยเหรอ !

นี่ไม่ต่างจากการเอาปัญหามาให้ตัวเองใช่ไหม ?

จากก้นบึ้งของหัวใจ เขาไม่อยากรับงานนี้เลย

เพราะมันเป็นปัญหา !

เขาถอนหายใจและพูดด้วยสีหน้าบูดบึ้ง “ผู้นำสองคน ผมยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องทำสำหรับงานนี้ ผมจะมีเวลามาทำวิดีโอโปรโมตให้พวกคุณได้อย่างไร ! ”

“ไม่อย่างนั้น พวกคุณก็แกล้งทำเป็นว่าผมไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็แล้วกัน ! ”

“ช่างมันเถอะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ปฏิเสธ

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าวิดีโอโปรโมตเมืองชิงโจวจะถูกสร้างขึ้นมาหรือไม่ มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่องานประชุมตัวแทนจำหน่ายของเขาแน่นอน