ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 854 ดอกไม้ไฟชุดใหม่มาถึงแล้ว

ตอนที่ 854 ดอกไม้ไฟชุดใหม่มาถึงแล้ว

เฉินซินได้ขับรถจี๊ปคันใหม่ตามรถของเจียงเสี่ยวไป๋ไปที่เจียงวาน

“รถจี๊ปนี้มันดีกว่ารถตู้จริง ๆ ! ”

เฉินซินมีความสุขมากที่เธอได้ขับรถคันใหม่

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอได้มาบ้านของเจียงเสี่ยวไป๋ ทันทีที่เธอได้เห็นบ้านสไตล์เก่าแก่ที่อยู่ริมแม่น้ำ เธอก็ตกใจมาก

“ถ้าได้เปิดสปาเท้าในบ้านแบบนี้ บอกได้เลยว่ามันจะต้องหรูหรามากแน่ ๆ ! ”

ในตอที่เดินเที่ยวชมตัวบ้าน เฉินซินก็อดไม่ได้ที่จะคิดแบบนั้นออกมา

ว่ากันว่าทำงานสายใดมักจะรักงานในสายนั้น เมื่อได้เห็นบ้านที่หรูหราขนาดนี้ เธอก็อดไม่ได้ที่นึกจินตนาการไป

ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋เขารู้เรื่องนี้เข้า เขาก็คงจะต้องเสียใจที่ชวนเธอมาที่บ้าน

หลังจากที่เธอเดินดูรอบ ๆ เสร็จแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็ได้เตรียมอาหารเย็นเสร็จพอดี

“ผู้ช่วยเจียง อาหารที่คุณทำนั้นมันอร่อยมากจริง ๆ ! ”

เฉินซินกล่าวแต่คำชมหลังจากที่ได้ลองทานอาหารฝีมือเจียงเสี่ยวไป๋

เจียงชานยิ้มและพูดว่า “พี่เฉินซิน ถ้าอร่อยก็กินอีกเยอะ ๆ เลย ! ”

เมื่อก่อนเวลาที่เธอทานอาหารฝีมือป่าป๊าของเธอ เธอก็มักจะชมว่าอร่อยอยู่เสมอ และป่าป๊าของเธอเองก็มักจะพูดแบบนี้เสมอด้วยเหมือนกัน

เฉินซินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “พี่กินเยอะอยู่แล้ว ไว้เราค่อยไปจุดพลุดอกไม้ไฟหลังจากทานข้าวเสร็จ ! ”

เจียงไห่หยางตกตะลึงในทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น ก่อนที่จะหันมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความประหลาดใจ และถามว่า “แกซื้อดอกไม้ไฟมาด้วยเหรอ ? ”

ถึงแม้ว่าวันนั้นที่จุดดอกไม้ไฟมันจะสนุกมากก็จริง แต่วันนี้มันไม่ใช่เทศกาล ทำไมเขาถึงอยากจะจุดพลุกัน ?

เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้า “ไม่ ผมไม่ได้ซื้อมา ! ”

เจียงไห่หยางพยักหน้ารับและคิดว่าเฉินซินน่าจะเป็นคนที่ซื้อดอกไม้ไฟมา

เพราะถึงอย่างไรเฉินซินก็ยังขับรถรถจี๊ปมาอีกด้วย

เขายิ้มและพูดออกมาว่า “งั้นแสดงว่าเป็นเสี่ยวเฉิน คุณเป็นคนซื้อดอกไม้ไฟมาใช่ไหม ? ”

เฉินซินสับสนและพูดอย่างรวดเร็ว “ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้เป็นคนซื้อดอกไม้ไฟมา ! ”

เจียงไห่หยางพูดด้วยความประหลาดใจ “แต่คุณบอกว่าจะจุดดอกไม้ไฟไม่ใช่หรือ ? ”

จากนั้น เฉินซินก็อธิบายไปว่า “ผู้ช่วยเจียงเขาได้ซื้อโรงงานประทัดและได้ทำดอกไม้ไฟแบบใหม่ออกมา วันนี้คนจากโรงงานก็เลยจะนำเอาดอกไม้ไฟมาให้ที่เจียงวานเพื่อจะลองจุดดูค่ะ”

เจียงไห่หยางยิ้มอย่างเก้อเขิน “เป็นแบบนี้นี่เอง ! ”

จากนั้น เขาก็หันไปมองค้อนลูกชาย “ก็ไม่พูดให้ชัดเจน”

หลังจากดุเสร็จ เขาก็ถามต่ออีกว่า “แล้วดอกไม้ไฟชุดใหม่มีแบบไหนบ้าง ? ”

เขายังจำครั้งล่าสุดที่เจียงเสี่ยวไป๋บอกว่าเขาต้องการที่จะออกแบบดอกไม้ไฟชุดใหม่ได้อยู่เลย เขาเลยตั้งตารอดูว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะสร้างดอกไม้ไฟแบบไหนมาบ้าง

“คุณลุง คราวนี้หนูอยากจุดพลุมากกว่าเดิมค่ะ ! ”

เจียงถิงพูดไปด้วยในขณะที่กำลังตักข้าวเข้าปาก

ครั้งล่าสุดที่เธอได้ลองจุดดอกไม้ไฟ เธอไม่กล้าที่จะจุดดอกไม้ไฟด้วยซ้้ำ แต่สุดท้ายก็ได้ลองจุด แต่ได้จุดน้อยกว่าเจียงชานกับหวังกัง

เมื่อได้ยินว่ามีดอกไม้ไฟให้จุดในคืนนี้ ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาในทันที

“ได้สิ ครั้งนี้พี่จะให้ถิงถิงจุดคนแรกเลย ! ” เจียงชานกล่าวอย่างใจกว้าง

“ขอบคุณพี่ชานชาน ! ” เจียงถิงพูดอย่างมีความสุข

หลังจากที่ทานอาหารเย็นเสร็จ ฟ้าก็มืดพอดี

แต่ก็ยังไม่ดึกมาก ตอนนี้ใกล้หนึ่งทุ่มเท่านั้น

“ป่าป๊า ระหว่างที่รอให้ลุงหวงและคนอื่นเอาดอกไม้ไฟมาให้ หนูพาเจียงซือออกไปเดินเล่นที่ศูนย์กิจกรรมหมู่บ้านนะ”

เจียงชานเดินไปหาก่อนที่จะพูดออกมา

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “พวกเขาบอกว่าจะมาถึงตอนสองทุ่ม ตอนนี้ยังเร็วอยู่”

เจียงชานพูดว่า “ป่าป๊า ปกติพวกเขามาถึงก่อนเวลาอยู่แล้ว ! ”

ก็จริง !

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นก็ไปได้ ! ”

“ขอบคุณค่ะ ! ” เจียงชานตอบตกลงอย่างมีความสุข แล้วก็เดินไปเรียกเจียงถิงและหวังกัง ก่อนที่จะพาเจียงซือเดินออกไป

เฉินซินจึงรีบพูดขึ้นมาว่า “สุนัขตัวใหญ่ขนาดนั้น ชานชานจะจับมันไหมไหว ? ฉันจะตามไปดูค่ะ”

หลังจากที่พูดจบ เธอก็รีบลุกเดินตามไปในทันที

เจียงเสี่ยวไป๋อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวออกมา เพราะนั่นคือสุนัขพันธุ์ทิเบตัน ต่อให้เจียงชานจับมันไม่ไหว เฉินซินก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก

ระวังด้วยนะ

“เมียจ๋า เยี่ยนหง พวกคุณพักผ่อนอยู่ที่บ้านนะ ผมจะไปดูพวกเขาหน่อย” เจียงเสี่ยวไป๋บอกภรรยาและเดินออกไปอย่างไม่รีบร้อน

วันนี้ข้างนอกอากศเย็นลมแรง ทว่าท้องฟ้าปลอดโปร่ง มีแสงดาวเปล่งประกายระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้ารายล้อมพระจันทร์เสี้ยว

ตอนนี้ศูนย์กิจกรรมของหมู่บ้านไม่มีใครแล้ว มันจึงดูโดดเดี่ยวและเงียบเหงาไม่น้อย

การมาถึงของเจียงชานและคนอื่นทำลายความเงียบสงบที่นี่ และถูกเติมเต็มไปด้วยเสียงของพวกเขาในทันที

เมื่อถึงเวลาประมาณทุ่มครึ่ง รถบรรทุกเล็กคันหนึ่งก็ได้ขับมาจอดข้างทาง

ตัวตู้บรรทุกที่ถูกคลุมด้วยผ้าใบกันน้ำ จึงทำให้ไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในได้ แต่เมื่อพิจารณาดูจากลักษณะของผ้าใบแล้ว ก็สามารถรู้ได้ในทันทีมันจะต้องมีของอยู่ในนั้นอย่างแน่นอน

“ผู้ช่วยเจียง ทำไมคุณถึงมาที่นี่ล่ะ ? ”

เมื่อหวงหงหยินเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ เขาก็รีบลงจากที่นั่งผู้โดยสารแล้วถามออกมาด้วยรอยยิ้ม

“ลุงหวง พวกเรากำลังรอคุณอยู่พอดีเลย ! ”

ก่อนที่เจียงเสี่ยวไป๋จะได้ตอบกลับ เจียงชานก็ได้รีบพูดขึ้นมาในทันที

หวงหงหยุนหัวเราะออกมา ก่อนที่จะถามว่า “ผู้ช่วยเจียง เราจะจุดดอกไม้ไฟที่นี่เลยใช่ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่าจะมีผักถูกขนมาที่นี่พรุ่งนี้เช้า ดังนั้นเขาจึงชี้ไปที่ถนนซีเมนต์ที่ทอดยาวไปยังบ้านของเขาแล้วพูดว่า “ขับรถเลยไปอีกสักสองสามร้อยเมตรแล้วจุดมันบนลานเล็กตรงนั้นดีกว่า”

หวงหงหยุนมองไปที่ถนนซีเมนต์ที่มีความกว้างกว่าสิบเมตร แถมมีไฟรายถนนยาวหลายสิบเมตรในแต่ละด้าน เขาตกใจ ก่อนที่จะรีบพูดในทันทีว่า “ได้เลย เรารีบเอาดอกไม้ไฟไปวางไว้กันก่อนเถอะ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “เราจะรีบไปเดี๋ยวนี้”

หวงหงหยินตอบกลับ ก่อนที่จะก้าวขึ้นรถอีกครั้ง และบอกคนขับให้ออกเดินทาง

เจียงเสี่ยวไป่เองก็ได้พาเจียงชานตามไปด้วยเหมือนกัน

แต่เมื่อมาถึงลานเล็ก หวงหงหยุน เหว่ยต้าเปาและคนอื่นก็ได้เริ่มขนย้ายพลุลงจากรถแล้ว

“ป่าป๊า นี่มันคือดอกไม้ไฟจริง ๆ เหรอ ? ”

เจียงชานมองดูดอกไม้ไฟที่วางอยู่บนพื้นทีละอัน ดวงตากลมโตของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ดอกไม้ไฟที่เธอเคยจุดไว้ในตอนนั้นมันเหมือนกับไม้ไผ่อันเล็ก สูงไม่ถึง 2 ฟุต แต่ดอกไม้ไฟที่เธอเห็นในตอนนี้มีลักษณะกลม ที่มีขนาดตั้งแต่เล็กไปใหญ่ เล็กสุดขนาดเท่าหม้อ เท่าเก้าอี้ขนาดเล็ก จนถึงดอกใหญ่ที่สุดมันมีขนาดเท่ากับโต๊ะกาแฟเล็ก ๆ ได้เลย

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ใช่แล้ว นี่คือดอกไม้ไฟอันใหม่ ! ”

“ว้าว ดอกไม้ไฟพวกนี้ใหญ่มาก ! ”

“ใหญ่มากจริงด้วย ! ”

เจียงถิงและหวังกังเองต่างก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน

ไม่ต้องพูดถึงตอนที่ยังเด็ก เพราะนี่เป็นครั้งแรกเลยที่เฉินซินได้เห็นดอกไม้ไฟขนาดใหญ่ขนาดนี้

“ผู้ช่วยเจียง คุณจะจุดพลุดอกไม้ไฟใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร ? ”

เฉินซินอดไม่ได้ที่จะถาม

เจียงชาน เจียงถิง และหวังกังต่างก็กังวลเกี่ยวกับปัญหานี้ด้วยเหมือนกัน ก่อนที่พวกเขาทั้งหมดจะหันไปมองที่เจียงเสี่ยวไป๋

เจียงเสี่ยวไป๋ชี้ไปที่พื้นแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “วางมันลงบนพื้นได้เลย”

ในขณะที่หลายคนกำลังคุยกัน หวงหงหยุนและคนอื่นก็ได้ลงจากรถพร้อมกับลากเอาดอกไม้ไฟมาเพิ่ม

ถนนกว้างในตอนนี้ได้มีดอกไม้ไฟมากกว่าสิบชนิด ชนิดละ 3 ดอก เรียงกันเป็นสามแถว ระยะห่างระหว่างดอกไม้ไฟแต่ละดอกประมาณครึ่งเมตรได้ มีทั้งหมดสี่สิบห้าสิบดอก และยังมีทั้งขนาดใหญ่และเล็ก อีกมากกว่ายี่สิบดอกที่วางห่างออกไปหลายเมตร

“สวัสดีครับผู้ช่วยเจียง ! ”

“สวัสดีครับผู้ช่วยเจียง ! ”

“……”

หลังจากที่เหว่นต้าเป่า เจียนเอ้อเหมา ช่างเฉินและคนอื่นจัดดอกไม้ไฟเสร็จแล้ว พวกเขาทั้งหมดก็เข้ามากล่าวทักทายเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยรอยยิ้ม

“ลำบากช่างเหว่ยแล้ว ! ”

“ขอบคุณนะครับช่างเจียน ! ”

“ขอบคุณช่างเฉินมากครับ ! ”

“……”

เจียงเสี่ยวไป๋ไล่ตอบทีละคน แล้วยื่นบุหรี่ให้พวกเขา

ก่อนที่หวงหงหยุนกำลังจะเริ่มจุด เขาก็ได้ถามออกมาอีกรอบ “ผู้ช่วยเจียง คุณว่าเราควรจุดอย่างไรดี ? ”