ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 853 ให้รถจี๊ปเฉินซิน

ตอนที่ 853 ให้รถจี๊ปเฉินซิน

เวลาผ่านไปกว่าสองชั่วโมงด้วยความรวดเร็ว ส่วนใหญ่เจียงเสี่ยวไป๋โทรกลับไปหมดแล้ว ยกเว้นสายสุดท้ายคือหวงหงหยุน

เจียงเสี่ยวไป๋เดินไปจิบชาให้ชุ่มคอก่อนที่จะเดินกลับไปที่บาร์ แล้วโทรหาหวงหงหยุน

“ผู้ช่วยเจียง ในที่สุดคุณก็โทรมาหาผม ! ”

หวงหงหยุนรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อได้รับสายจากเจียงเสี่ยวไป๋

“ทำไม?”

“มีเรื่องด่วนอะไรงั้นเหรอ?”

เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความประหลาดใจ

หวงหงหยุนกล่าวว่า “ข่าวดี ผมมีข่าวดีมาบอกคุณ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ข่าวดี มันด่วนขนาดนั้นเหรอ ? ”

หวงหงหยุนกล่าวว่า “แน่นอนว่าผมจะต้องแจ้งข่าวดีให้คุณทราบโดยเร็วที่สุด เพราะผมว่าจะไปเจียงวานเพื่อไปจุดดอกไม้ไฟชุดแรกในตอนกลางคืนที่นั่น”

เจียงเสี่ยวไป๋ถามออกมาอย่างสงสัย “จุดที่อื่นก็ได้นี้ ทำไมจะต้องไปจุดดอกไม้ไฟที่เจียงวานด้วย ? ”

หวงหงหยุนกล่าวว่า “คุณเป็นคนออกแบบดอกไม้ไฟเหล่านี้ และชานชานก็ชอบดูดอกไม้ไฟด้วยเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ! ”

เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า เพราะนั่นเป็นเรื่องจริง

หวงหงหยุนเขาค่อนข้างมีน้ำใจ

ถึงกับยอมลงทุนไปลองจุดที่เจียงวาน !

ทันใดนั้น หวงหงหยุนก็กล่าวต่อว่า “ตอนนี้ผมเข้าร่วมกับเจียงเจียกรุ๊ปอย่างเปิดเผยแล้ว ผมเลยคิดว่าคุณไม่ต้องการให้โรงงานประทัดอื่นรู้ว่าเรามีดอกไม้ไฟรูปแบบใหม่ ถ้าเราไปจุดดอกไม้ไฟชุดใหม่ในเมือง โรงงานประทัดอื่น ๆ ก็จะสังเกตเห็นได้ ดังนั้น… น่าจะไปที่เจียงวานเพื่อลองจุดจะดีกว่า”

เจียงเสี่ยวไป๋ที่ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ความจริงที่เขาไม่อยากให้หวงหงหยุนเข้าร่วมกับเจียงเจียกรุ๊ปต่อสาธารณะ ไม่ใช่เพราะเขากังวลว่าโรงงานประทัดอื่นจะรู้ แต่มันเป็นเพียงเพื่อจุดประสงค์ในการผลิตที่ไม่สำคัญเท่านั้น

ไม่คิดเลยว่าหวงหงหยุนเขาจะเข้าใจผิดแบบนี้

“ที่คุณพูดมันก็จริง ! ” เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้อธิบายอะไรออกมา แต่แกล้งทำเป็นพูดไปแบบนั้น

“เอาแบบนี้แล้วกัน ตอนสองทุ่มผมจะไปจุดดอกไม้ไฟชุุดใหม่ไปที่เจียงวานและลองผลิตภัณฑ์ใหม่อีกสองสามอย่าง โอเคไหม ? ” หวงหงหยุนถาม

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่มีข้อโต้แย้ง

หวงหงหยุนพูดอย่างมีความสุขว่า “เอาล่ะ เพราะงั้นคืนนี้ผมจะชวนเว่ยต้าเปาและเจียนเอ้อเหมามาด้วย พวกเขาจะได้เห็นดอกไม้ไฟชุดใหม่ตอนที่จุดแล้วด้วยตาของพวกเขาเอง”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ติดอะไร “ได้สิ งั้นเจอกันที่เจียงวานตอนสองทุ่ม”

เขาวางสายโทรศัพท์แล้วกลับไปที่โต๊ะหลุมไฟพร้อมรอยยิ้มบนริมฝีปาก

“ป่าป๊า มีเรื่องอะไรทำให้ป่าป๊ามีความสุขขนาดนี้กันคะ ? ” เจียงชานถามอย่างไม่สบอารมณ์

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ลุงหวงเขาทำดอกไม้ไฟชุดใหม่ และเขาบอกว่าจะไปลองจุดที่เจียงวานคืนนี้”

“จริงเหรอคะ ? ” เจียงชานกระโดดไปมาอย่างตื่นเต้น

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “จริงสิ ลุงหวงเพิ่งบอกพ่อถึงเรื่องนี้”

“ยอดไปเลย ! ” เจียงชานยิ้มหวานจนตาเป็นรูปสระอิ “หนูเคยไปดูดอกไม้ไฟในตอนกลางคืน แต่คราวนี้ดอกไม้ไฟที่ป่าป๊าออกแบบจะต้องสวยงามมากแน่ ๆ ! ”

ใบหน้าเล็ก ๆ นี้ดูมีความคาดหวังขึ้นมา

หวังกังที่นังฟังอยู่ข้าง ๆ หันไปพูดขึ้นกับเฝิงเยี่ยนหง “แม่ คืนนี้ผมก็อยากดูดอกไม้ไฟกับพี่ชานชานด้วย”

“ได้เลย ไปสิ” เจียงชานพูดอย่างมีความสุข “น้องเสี่ยวกังก็ไปด้วยกันสิ”

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองไปที่เฝิงเยี่ยนหงแล้วพูดว่า “เยี่ยนหง ไหน ๆ หวังผิงก็ไม่อยู่บ้านอยู่แล้ว งั้นคืนนี้ก็ไปบ้านฉันสิ”

หลินเจียอินยังกล่าวอีกว่า “ใช่ ช่วงนี้ไปพักบ้านฉันเถอะ ยังไงเราก็เหมือนอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว”

เฝิงเยี่ยนหงมองดูความคาดหวังบนใบหน้าของลูกชายของเธอ หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้ว เธอก็พูดว่า “ได้ งั้นคืนนี้ฉันจะไปบ้านพวกพี่”

“ดีมาก ! ”

หวังกังมีความสุขที่สุดเมื่อเห็นว่าเฝิงเยี่ยนหงตกลง เขาจึงจับไปที่มือของเจียงชานแล้วพูดอย่างตื่นเต้น “พี่ชานชาน ไว้คืนนี้เรามาจุดพลุด้วยกันอีกนะ”

เจียงชานยิ้มและพูดว่า “ยังมีน้องถิงถิงด้วย ! ”

“ใช่แล้ว มีน้องถิงถิงด้วย ! ” หวังกังพูดอย่างมีความสุข

เฉินซินรู้สึกอิจฉามากเมื่อเห็นเด็กน้อยสองคนมีความสุข

เธอเองก็อยากชมดอกไม้ไฟด้วย

“พี่เฉินซิน พี่ไม่รู้หรอกว่าดอกไม้ไฟที่เราจุดขึ้นในคืนนั้นสวยงามแค่ไหน ! ”

หวังกังแสดงให้เธอเห็นอย่างภาคภูมิใจ

เฉินซินกล่าวว่า “พวกเธอไปชมดอกไม้ไฟกันเลย ฉันไปไม่ได้”

หวังกังพูดด้วยความประหลาดใจ “พี่เฉินซิน พี่ไปชมดอกไม้ไฟกับเราด้วยดีไหม ? ”

เฉินซินกล่าวว่า “เดี๋ยวพี่ขับรถไปเอง ดูดอกไม้ไฟเสร็จจะได้ขับรถกลับ”

เธอหยิบกุญแจรถออกมาอย่างภาคภูมิใจ แล้วพูดว่า “ฉันมีรถแล้ว อยากไปไหนก็ไปได้ทั้งนั้น”

เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เห็น เขาก็เกิดความคิดขึ้นจึงถามว่า “เฉินซิน ตอนนี้ทักษะการขับรถของเธอเป็นอย่างไรบ้าง ? ”

เฉินซินกล่าวว่า “ทักษะการขับรถของฉันดีขึ้นมากแล้ว ยังไม่เคยเอาไปชนเลยสักครั้ง”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม เขามองไปที่หลินเจียอิน หลังจากนั้นก็มองไปที่เฝิงเยี่ยนหง พอตัดสินใจเสร็จ เขาก็พูดกับเฉินซินว่า “เดี๋ยวเธอไปหาคุณข่งที่ฝ่ายการเงิน แล้วไปเอารถจี๊ปมาใช้ได้เลยนะ”

ฮะ ?

เฉินซินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

หลังจากกลับมามีสติอีกครั้ง เธอก็พูดด้วยความประหลาดใจ “ผู้ช่วยเจียง คุณกำลังจะบอกว่าให้ฉันไปเอารถจี๊ปมาใช้เหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า

จู่ ๆ เฉินซินก็รู้สึกตื่นเต้นเมื่อได้ยินแบบนั้น

ณ ตอนนี้ ในเจียงเจียกรุ๊ปมีเพียงแค่เจียงเสี่ยวไป๋เท่านั้นที่เป็นเจ้าของรถจี๊ป เพราะขนาดเมิ่งเสี่ยวเป่ย เฉินหยวนเฉา และหวังผิงเองก็ยังคงขับรถตู้อยู่

เฉินซินไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะเอารถจี๊ปให้เธอ !

ต่อให้อยากเปลี่ยนภาพลักษณ์ของบริษัท แต่ก็ควรเริ่มจากคนระดับผู้บริหารอย่างเมิ่งเสี่ยวเป่ยและเฉินหยวนเฉาสิ !

“แล้ว…คุณเมิ่งและคุณเฉิน พวกเขาเปลี่ยนมาใช้รถจี๊ปเหมือนกันใช่ไหม ? ” หลังจากรู้สึกตื่นเต้นแล้ว เฉินซินก็ถามอย่างประหม่าเล็กน้อย

เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจในทันทีว่าเฉินซินหมายถึงอะไร แต่เขาก็ยิ้มและพูดว่า “ยัง ตอนนี้จะมีเพียงแค่เธอคนเดียวอยู่ ! ”

ฮะ ?

เฉินซินตกตะลึงอีกครั้ง เพราะมันเหลือจะเชื่อไปหน่อย

“ผู้ช่วยเจียง คุณใจดีกับฉันเกินไปแล้ว ! ”

หัวใจของเธอเต้นแรง แถมใบหน้าก็แดงเรื่อขึ้นมา

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ฉันเปลี่ยนรถให้เธอ ขณะเดียวกันก็มีงานให้เธอด้วย ! ”

เฉินซินพูดทันที “ผู้ช่วยเจียง บอกฉันมาได้เลยว่างานอะไร ฉันสัญญาเลยว่าจะทำให้สำเร็จ”

เจียงเสี่ยวไป๋ชี้ไปที่หลินเจียอินและเฝิงเยี่ยนหงแล้วพูดว่า “ฉันจะไปที่เจียงเฉิงในอีกไม่กี่วันนี้ เธอช่วยไปรับไปส่งประธานและผู้ช่วยเฝิงด้วยนะ”

การเดินทางไปเจียงเฉิงในครั้งนี้กำหนดระยะเวลาไว้ที่ประมาณหนึ่งสัปดาห์ หลินเจียอินไม่ค่อยชอบนั่งเหงาอยู่บ้าน เฝิงเยี่ยนหงก็อยู่บ้านคนเดียว ดังนั้นจึงให้เฉินซินไปรับไปส่งพวกเธอในช่วงที่เขาไปต่างเมืองดีกว่า

ด้วยความคิดนี้เอง ทำให้เจียงเสี่ยวไป๋เปลี่ยนรถให้เฉินซินล่วงหน้า

เฉินซินเมื่อได้ยินแบบนั้นก็เข้าใจได้ในทันที

ที่แท้ผู้ช่วยเจียงแค่เปลี่ยนรถจี๊ปให้ฉันเท่านั้น และขอให้ฉันรับหน้าที่ไปรับไปส่งประธานระหว่างที่บ้านและที่ทำงาน !

“ไม่ต้องกังวล ผู้ช่วยเจียง ฉันสัญญาว่าจะไปรับประธานหลินมาส่งที่บริษัท และส่งเธอกลับบ้านอย่างปลอดภัยทุกวันแน่นอน ! ” เฉินซินกล่าวอย่างตื่นเต้น

หลินเจียอินและเฝิงเยี่ยนหงต่างก็หันไปมอหน้ากันในทันที

พวกเธอรู้ว่ารถที่เจียงเสี่ยวไป๋ตั้งใจจะเปลี่ยนให้เมิ่งเสี่ยวเป่ย เฉินหยวนเฉาและคนอื่นนั้นล้วนแต่เป็นรถนำเข้า

นั่นแพงกว่ารถจี๊ปที่เทียนจิงมาก !

ไม่รู้ว่าสาวน้อยคนนี้จะยังคงรู้สึกซาบซึ้งใจไหมถ้าได้รู้เรื่องนี้

“ไปกันเถอะ ! ”

“หลังจากที่เธอได้รถใหม่แล้ว เธอก็ไปเจียงวานกับพวกเรา ไปทานข้าวเย็นที่บ้านของฉัน เพราะถือว่าเป็นคนคุ้นเคยกัน” เจียงเสี่ยวไป๋กล่าว

“ขอบคุณผู้ช่วยเจียง ! ”

เฉินซินตอบตกลงอย่างมีความสุข จากนั้นรีบออกไปอย่างรวดเร็วและไปที่โรงงานฟิล์มพลาสติกเพื่อตามหาข่งชิงเซี๋ยงเพื่อจะไปรับรถคันใหม่