ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 986 กลับไปทำงาน

ตอนที่ 986 กลับไปทำงาน

วันที่ 16 เดือนอ้าย

ตามประเพณีในชนบท วันนี้ถือได้ว่าช่วงปีใหม่ได้สิ้นสุดลงแล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋จึงเริ่มกลับไปทำงาน

เพียงแต่ว่าวันนี้เขาไม่ได้พาหลินเจียอินเข้าเมืองมาด้วย เนื่องจากเธอท้องแก่มากแล้ว จึงตกลงกับเธอว่าจะให้เธอพักผ่อนอยู่ที่บ้านสักสองสามวัน แล้วค่อยพาเธอไปโรงพยาบาลตามกำหนดคลอด ในขณะที่เขาจะเข้าเมืองมาจัดการงานให้เสร็จ

หลินเจียอินเองก็ยอมตกลงแต่โดยดี

เจียงชานเองก็เลือกที่จะอยู่บ้าน โดยให้เหตุผลว่าเธอจะอยู่บ้านเป็นเพื่อนหม่าม๊าของเธอ

หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋เข้ามาในเมือง เขาก็ตรงไปยังสำนักงานใหญ่เจียงเจียกรุ๊ป เลขที่ 718 บนถนนชิงโจว

เขาจอดรถในลานจอดรถ ลงจากรถ และมองไปรอบ ๆ สัญญาณความทรุดโทรมของโรงงานขนมเก่าได้ถูกแทนที่ด้วยอาคารหลังใหม่สี่แถวที่มีผนังสีขาวตัดกับกระเบื้องสีดำ จากนั้นรอยยิ้มพึงพอใจก็ได้ปรากฏบนริมฝีปากของเจียงเสี่ยวไป๋ ไม่นานเขาก็เดินไปที่สำนักงาน

“สวัสดีตอนเช้าผู้ช่วยเจียง ! ”

ทันทีที่เขาเดินเข้าไปในออฟฟิศ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหนุ่มก็เดินเข้ามาทักทายเขาอย่างกระตือรือร้น

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและถามว่า “มีอะไรหรือ ? ”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหนุ่มรีบตอบออกมาว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรกหรือเปล่าครับ ? คุณจะไปที่ออฟฟิศของคุณไหม ? ผมจะได้นำทางคุณไป ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ “ขอบคุณ ไม่จำเป็นหรอก ฉันรู้อยู่แล้ว”

แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขามาที่นี่ แต่เขาเป็นคนออกแบบสำนักงานทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าสำนักงานของเขาอยู่ที่ไหน

“ผมขอให้คุณมีความสุขในการทำงาน ! ”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหนุ่มรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะเขาไม่สามารถช่วยอำนวยความสะดวกให้เจียงเสี่ยวไป๋ได้ แต่เขาก็ยังพูดอย่างสุภาพ

“ขอให้คุณมีความสุขในการทำงานเหมือนกัน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยรอยยิ้มและเดินไปที่สำนักงานแถวที่สาม

ในสำนักงานแถวที่สาม ด้านซ้ายเป็นห้องทำงานของประธานและห้องทำงานของผู้ช่วยทั้งสามคน พร้อมด้วยห้องประชุมขนาดเล็ก และด้านขวาเป็นห้องทำงานของรองประธานแผนกทั้งห้าคน

ประธานหลินเจียอินและผู้ช่วยเฝิงเยี่ยนหง ทั้งคู่ตั้งครรภ์และไม่ได้มาทำงาน หลินเจียจวินก็ประจำอยู่ที่เจียงเฉิงและคงไม่มานั่งทำงานที่นี่ ซึ่งเจียงเสี่ยวไป๋เองก็มาที่นี่เป็นครั้งแรกในวันนี้

สำนักงานทางด้านซ้ายจึงไม่มีใคร

ในสำนักงานทางด้านขวา ในบรรดารองประธานแผนกทั้งห้าคน รองประธานฝ่ายการเงิน และฝ่ายกฎหมาย ไม่ได้มีใครดำรงตำแหน่งนี้จริง ๆ มีเพียงแต่ในนามเท่านั้น ตอนนี้จึงมีเพียงเมิ่งเสี่ยวเป่ย, เฉินหยวนเฉา และ เฉินอันผิงเท่านั้นที่ทำงานที่นี่

ดังนั้นสำนักงานแถวที่สามจึงดูเงียบไปสักหน่อย

เจียงเสี่ยวไป๋มองไปทางซ้าย เขาไม่ได้ไปที่ห้องทำงานของเขา แต่กลับเดินไปที่ห้องทำงานของเมิ่งเสี่ยวเป่ยแทน

ห้องทำงานแถวที่สามออกแบบเป็นห้องสวีททั้งหมด เมื่อเข้ามา จะมีห้องทำงานเล็ก ๆ ให้สามารถเข้าไปในห้องทำงานของประธานแผนกได้

“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ทำไมคุณถึงมาที่นี่ได้ล่ะคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋เดินเข้าไปในห้องทำงานเล็ก ๆ หลี่เวยที่เห็นก็ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วและรีบพูดออกมา

เธอคงไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะมาที่นี่กะทันหันแบบนี้

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “อะไรนะ ฉันมาไม่ได้เหรอ ? ”

หลี่เวยโบกมืออย่างเร่งรีบ “ผู้ช่วยเจียง ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้นค่ะ ฉัน…”

เธอมีสีหน้าเคอะเขินขึ้นมาทันที..

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นไร ฉันล้อเล่น รองประธานเมิ่งอยู่ที่นี่หรือเปล่า ? ”

“อยู่ค่ะ ! ” หลี่เวยรีบตอบ “ฉันจะพาคุณเข้าไปเองค่ะ”

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ “ไม่เป็นไร ! ”

ขณะที่พูด เขาก็เดินไปที่หน้าประตู แล้วเคาะประตูสองครั้ง

“เชิญเข้ามา ! ”

เสียงของเมิ่งเสี่ยวเป่ยดังมาจากข้างในห้อง

เจียงเสี่ยวไป๋ผลักประตูเปิดออก และเห็นเมิ่งเสี่ยวเป่ยกำลังเขียนบางอย่างอยู่ เธอไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยซ้ำ

เขายิ้มและพูดว่า “รองประธานเมิ่ง สวัสดีปีใหม่ ! ”

ทันใดนั้น เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็เงยหน้าขึ้นมองและเห็นว่าเป็นเจียงเสี่ยวไป๋ เธอจึงรีบวางปากกาและยืนขึ้นทันที

“ผู้ช่วยเจียง คุณ…คุณมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ? ”

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเธอและน้ำเสียงของเธอก็มีความประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะมา

เจียงเสี่ยวไป๋พูดไม่ออกเล็กน้อย เขาก็แค่มาทำงานตามปกติ ทำไมทุกคนถึงดูเหมือนกับเห็นผีอย่างนี้ ?

เขาพูดอย่างช่วยไม่ได้ “ปีใหม่ผ่านไปแล้ว ผมก็ต้องมาดูสำนักงานใหญ่บ้างสิ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยเม้มริมฝีปากและคิดในใจว่า: คุณเพิ่งรู้เหรอว่าปีใหม่ผ่านไปแล้ว เราทุกคนทำงานกันมาหนึ่งสัปดาห์แล้วค่ะ

นี่เป็นครั้งแรกที่เราพบกันหลังปีใหม่ ดังนั้นเธอจึงทำหน้าไม่ถูก

แต่ก็ได้แค่คิดอยู่ในใจ

เมิ่งเสี่ยวเป่ยยิ้มและพูดว่า “นั่งลงก่อนสิคะ ! ”

เมื่อเห็นหลี่เวยเตรียมที่จะชงชา เธอจึงพูดกับหลี่เวยว่า “เสี่ยวเวย ออกไปก่อนเถอะ ฉันจะชงชาเอง”

เธอเตรียมชาหลงจิ่งให้กับเจียงเสี่ยวไป๋โดยเฉพาะ นอกจากนี้ชาแรกของปีใหม่ก็ต้องชงให้เองกับมือถึงจะถูก

“ได้ค่ะ ! ”

หลี่เวยพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นเธอก็ออกจากห้องทำงานไปและปิดประตู

เมิ่งเสี่ยวเป่ยชงชาหลงจิ่งให้กับเจียงเสี่ยวไป๋ จากนั้นทั้งสองก็นั่งลงเพื่อพูดคุยกัน

“ผู้ช่วยเจียง วันนี้คุณมีแผนอะไรบ้างไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมมาที่นี่เพื่อจะสอบถามความคืบหน้าของงานก็เท่านั้น”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “เฉินหยวนเฉาและเฉินอันผิงก็อยู่ที่นี่พอดี ฉันจะให้คนไปเรียกพวกเขามาที่นี่เพื่อประชุมกันดีไหมคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็เรียกหัวหน้าแผนกทั้งหมดในบริษัทของเรามาพบกันเพื่อมาประชุมเล็ก ๆ หลังปีใหม่แล้วมาพูดคุยกัน”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยยิ้ม “เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นคุณก็นั่งลงก่อน แล้วฉันจะไปจัดการให้”

หลังจากพูดอย่างนั้น เธอก็ลุกขึ้นไปบอกหลี่เวยให้ไปแจ้งทุกคนให้ทราบ

เสร็จแล้วก็กลับมานั่งที่เดิมอีกครั้ง

“อีกสิบนาทีจะมีการประชุมในห้องประชุมเล็ก งั้นตอนนี้เรามาคุยกันก่อนดีกว่าค่ะ” เมิ่งเสี่ยวเป่ยพูดต่อ “ตอนนี้มีเรื่องเร่งด่วนสามเรื่องที่ต้องทำค่ะ”

“เรื่องแรกคือเรื่องล็อตเตอรี่ จะมีกำหนดวางขายในเดือนมีนาคมและตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงครึ่งเดือนเท่านั้น”

“เรื่องที่สอง จะต้องหาซัพพลายเออร์ที่จะมาประมูลร้านสะดวกซื้อในเครือโฮมอินน์ทันที ซึ่งเราจะเริ่มจัดหาในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์นี้”

“ส่วนเรื่องที่สาม ร้านค้าในเครือต่าง ๆ ที่เราเปิดให้ลงทุนในปีที่แล้วได้เริ่มเปิดร้านพร้อมกันเมื่อต้นปีนี้ ทำให้โรงงานแต่ละแห่งต้องเผชิญกับความท้าทายครั้งใหญ่ในด้านการผลิต ด้านโลจิสติกส์ และการขนส่ง”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าหลังจากฟัง แล้วก็พูดว่า “สามเรื่องนี้ต้องอาศัยความร่วมมืออย่างเต็มที่ระหว่างแผนกต่าง ๆ แล้วคุณมีแผนอย่างไรบ้าง ? ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยกลอกตามองมาที่เจียงเสี่ยวไป๋ “ถ้าฉันไม่มีแผน สิ่งต่าง ๆ คงผิดพลาดไปนานแล้ว แผนของฉันเป็นแบบนี้ค่ะ……”

เธอได้เล่ารายละเอียดของแผนการของเธอออกมา

“ก็อก ก็อก ก็อก ! ”

ขณะที่เธอกำลังพูด ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

หลี่เวยเดินเข้ามาแล้วพูดกับเจียงเสี่ยวไป๋และเมิ่งเสี่ยวเป่ยว่า “ผู้ช่วยเจียง รองประธานเมิ่ง อีกสิบนาที คุณเฉินและคนอื่นจะมาที่ห้องประชุมแล้วนะคะ”

“อืม รู้แล้ว” เมิ่งเสี่ยวเป่ยตอบและยืนขึ้นแล้วพูดกับเจียงเสี่ยวไป๋ “งั้นเราไปที่ห้องประชุมกันก่อนเถอะค่ะ ค่อยพูดคุยกันในที่ประชุมต่อ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและยืนขึ้นทันที

พวกเขาทั้งสามเดินไปที่ห้องประชุมเล็กด้วยกัน

“ผู้ช่วยเจียง ! ”

“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”

“รองประธานเมิ่ง ! ”

“……”

เมื่อเข้าไปในห้องประชุมเล็ก ทุกคนก็ยืนขึ้นเพื่อทักทายทั้งสอง

เจียงเสี่ยวไป๋มองไปรอบ ๆ และเห็นว่าเฉินหยวนเฉา, เฉินอันผิง, ข่งชิงเซี๋ยง, โหยวโหย่วหยู, หวังซิ่งชี, หวังผิง, ถานซิงซาน, เย่กวงโต้ว,เปากันฉวน, จวงปี้เฉิง, เจียงเสี่ยวเยว่ และจู้ตงเฟิงล้วนอยู่ในห้องประชุมกันหมดแล้ว

ผู้บริหารระดับสูงทั้งหมดของบริษัท ยกเว้นหลินเจียอิน, เฝิงเยี่ยนหง, หลินเจียจวิน และเจียงเสี่ยวเฟิงแล้ว คนอื่นต่างก็อยู่ที่นี่กันหมด

เขายกมือขึ้นและพูดอย่างไม่เป็นทางการ “ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของพวกคุณ ! ทุกคน นั่งลงก่อนเถอะครับ ! ”

“ไม่หนักอะไรหรอก ! ”

“มันคือหน้าที่ของเรา ! ”

ทุกคนพูดแบบนี้ก่อนจะนั่งลง

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้นั่งลงทันที เขาหยิบบุหรี่ออกมาและมอบให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นคนละมวน

หลังจากที่ทุกคนจุดบุหรี่แล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็พูดออกมาช้า ๆ

“ไหนทุกคนลองพูดถึงงานในแผนกตัวเองให้ผมฟังทีว่าไปถึงไหนกันบ้างแล้ว ผมจะได้ช่วยชี้แนะ เพราะในอีกไม่กี่วันผมมีเรื่องสำคัญและอาจไม่ได้มาดูแลตรงนี้สักระยะ”