พลิกตำนานสามก๊ก - บทที่ 313 เฟิ่งเซียนลูกข้า
บทที่ 313 เฟิ่งเซียนลูกข้า
เต๊งหงวนย่อมไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในกระโจมของลิโป้ เขากำลังเขียนจดหมายอยู่ในกระโจมของตัวเอง เพราะต้องรีบรายงานสถานการณ์ของวันนี้ให้ตระกูลอ้วนทราบ
วูบ
สัมผัสได้ถึงลมพัดผ่าน เต๊งหงวนเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว เป็นลิโป้ที่เข้ามาหานั่นเอง
“เฟิ่งเซียน?”
เต๊งหงวนดูไม่ค่อยสบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด เขาเคยกำชับหลายครั้งหลายหนแล้วว่าใครจะเข้ามาต้องแจ้งเขาก่อน ไม่คิดเลยว่าลิโป้จะเพิกเฉย
“เฟิ่งเซียน เจ้าตื่นแล้วหรือ เป็นอย่างไรบ้าง?”
ถึงอย่างไรลิโป้ก็เพิ่งสร้างผลงานมา ชนะขุนศึกของเล่าเจี้ยงติดต่อกันสองคน เต๊งหงวนจึงคิดว่าไม่ถือโทษดีกว่า
“ข้าตื่นแล้ว…”
สีหน้าลิโป้ไร้ความรู้สึก ยืนถือดาบอยู่ต่อหน้าบิดาบุญธรรม ชวนให้เต๊งหงวนไม่พอใจมาก
“ลูกมีเรื่องอันใดหรือไม่? หากไม่มีก็ออกไป อย่ามารบกวนพ่อ”
เสียงของเต๊งหงวนแฝงความขุ่นเคืองอย่างเห็นได้ชัด เต๊งหงวนไม่ติดใจเอาความลูกชายไร้มารยาทเพราะเห็นแก่ที่ต่อสู้มาอย่างหนัก แต่ไม่คิดเลยว่าลิโป้จะยังเหิมเกริมกับตนอีก
“เฟิ่งเซียน!”
“เจ้าเห็นข้าเป็นแค่เศษสวะรึ?”
“…”
ใจเต๊งหงวนเต้นรัว ไม่นึกเลยว่าลิโป้จะถามเช่นนี้ นึกสงสัยว่าอีกฝ่ายได้ยินที่ตนพูดหรือไม่
“ลูกข้าอย่าไปฟังข่าวลือมั่วซั่ว พ่อจะกล่าววาจาเช่นนั้นได้อย่างไร?”
“อย่างนั้นเจ้าบอกข้าที ข้าเป็นได้แค่แนวหน้า ไม่คู่ควรเป็นผู้นำทัพใช่หรือไม่?”
เต๊งหงวนเริ่มตกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ลิโป้ถามเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าได้ยินสิ่งที่ตัวเองพูดทั้งหมด และคงกำลังโกรธมากแน่ ๆ ก่อนหน้านี้เคยเรียกตัวเองว่าพ่อบุญธรรม ตอนนี้กลับไม่เคารพเลยสักนิด แถมยังเอาดาบชี้หน้าเรียกว่าเจ้าด้วย!
“เฟิ่งเซียนลูกพ่อ พ่อ…”
“หุบปาก!”
ลิโป้ตะโกนคำราม และชักคมดาบในมือออกมา
“ข้าลิโป้ ชายชาตรีสูงเก้าฉื่อ เต็มใจเป็นลูกชายคนอย่างเจ้าได้อย่างไรกัน!”
เต๊งหงวนตื่นตระหนกสุดขีดทันที หากลิโป้คิดจะสังหารเขาขึ้นมา คงไม่มีทางรอดได้แน่
“ลูกข้า อย่าวู่วามเด็ดขาด พ่อปฏิบัติดีต่อเจ้าดีไม่น้อยเลยนะ!”
เต๊งหงวนยังคิดจะใช้ความรู้สึกมาต่อรอง แต่ไม่รู้เลยว่ามันยิ่งเทน้ำมันใส่เพลิงแค้นของลิโป้เข้าอย่างจัง
เทพสงครามหัวเราะเย้ยหยันตนเองด้วยน้ำเสียงบิดเบี้ยวนัก
“หึ ๆ ๆ…ข้ายอมรับนับถือเจ้า! เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายสร้างผลงานเพื่อเจ้า! เป็นโล่รับคมหอกคมดาบให้เจ้ามานานหลายปี พ่ายแพ้ครั้งนี้จึงได้รู้ว่าใจจริงเป็นเช่นไร ที่แท้มองข้าเป็นแค่เศษสวะไว้ใช้งานเท่านั้น วันนี้ข้าจะให้เจ้าได้เห็นจุดจบของการล่วงเกินข้า ลิโป้ผู้นี้!”
สิ้นเสียง ลิโป้ก็พุ่งเข้าหาเต๊งหงวน ตวัดดาบปาดคอเต๊งหงวนในเสี้ยวพริบตา!
“ข้า… อึก…”
เต๊งหงวนไม่ได้ตายไปทันที เขาใช้มือหนึ่งกดบาดแผลของตัวเองไว้ อีกมือชี้ไปที่ลิโป้ด้วยความสั่นเทา
“บิดาบุญธรรม ข้ากับเจ้าอย่าอยู่ร่วมโลกกันอีกเลย!”
ดาบถูกฟาดฟันไปอีกครั้งด้วยความแรงเพิ่มขึ้นเท่าตัว บั่นหัวของเต๊งหงวนขาดคาที่!
“หึหึ… ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
ลิโป้เลือดฉูบฉีดเดือดพล่านไปทั่วร่าง ในที่สุดความอัปยศและโกรธเกรี้ยวก็ถูกปลดปล่อยออกมา เขาคว้าหัวเต๊งหงวน พลางหัวเราะขึ้นฟ้าอย่างสุดกลั้น
ตึง! ตึง! ตึง!
หลังเสียงกลองดังลั่น ลิโป้เรียกรวมทหารทั้งหมดของกองทัพเป๊งจิ๋ว
เทพสงครามยืนอยู่เหนือแท่นบัญชาการพร้อมหัวของเต๊งหงวน เวลานี้รู้สึกโล่งใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
“พี่น้องทุกท่าน เต๊งหงวนผู้ชั่วช้าถูกข้าสังหารแล้ว!”
เมื่อข่าวนี้แพร่ออกไปก็เกิดความปั่นป่วนในหมู่ทหาร ทว่าไม่มีใครกล้าออกมาเอาความลิโป้เลยสักคน
ไม่นาน ความโกลาหลค่อย ๆ หยุดลงพร้อมกับเพลิงแค้นที่มอดดับ ลิโป้ยกหัวเต๊งหงวนขึ้นอีกครั้ง
“ข้าได้รับข้อมูลที่แน่นอนแล้ว ก่อนฮ่องเต้องค์ก่อนสิ้นพระชนม์ได้ทิ้งคำสั่งเสียไว้ว่าให้หองจูเหียบสืบทอดบัลลังก์! คนสารเลวเต๊งหงวนเพิกเฉยต่อคำสั่งเสียของฮ่องเต้องค์ก่อน สมรู้ร่วมคิดกับตระกูลอ้วน พยายามสนับสนุน หองจูเปียนสืบทอดบัลลังก์! คนไร้ความซื่อสัตย์คุณธรรมเช่นนี้ ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย!”
“ข้าด้ตัดสินใจแล้วว่าจะผนึกกำลังกับแม่ทัพตั๋งโต๊ะ สนับสนุนองค์ชายรองขึ้นครองบัลลังก์! หากใครคัดค้านก็จงก้าวออกมา!”
ทหารเกือบสามหมื่นนายเบื้องล่างนี้หาใช่ทุกคนจะเชื่อฟังลิโป้ หลายคนเพ่งมองด้วยนัยน์ตาวาวโรจน์ ทว่าด้วยพลังของลิโป้ จึงไม่มีใครกล้าลุกออกมาต่อกร
ในเวลานี้เอง มีชายกำยำคนหนึ่งมิอาจทนได้อีกต่อไป หมายจะรุดไปตำหนิลิโป้ตรงหน้า ทว่าก้าวไปได้แค่ครึ่งก้าว แขนก็ถูกชายกำยำที่อยู่ด้านข้างอีกคนหนึ่งคว้าไว้
“จาวต๋า อย่าวู่วาม!”
ชายกำยำไม่ได้สงบลงด้วยวาจาของสหายแต่อย่างใด ยังคงดิ้นไม่หยุด
“จาวต๋า! กองทัพหมาป่าแห่งเป๊งจิ๋วล้วนภักดีต่อลิโป้อย่างเหนียวแน่น เจ้าวู่วามออกไปเช่นนี้ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?”
“ชิ!”
เต๊งหงวนเสียชีวิตลงอย่างมีนัยสำคัญ แต่ในฐานะทหารของเต๊งหงวนกลับทำอะไรไม่ได้เลย ได้แค่ดูลิโป้โอ้อวดกำลังอยู่บนแท่นบัญชาการ นี่ทำให้ชายกำยำโมโหมาก
“ใจเย็น ๆ หน่อย ผู้ตรวจการเต๊งตายแล้ว เรามารอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกันก่อนดีกว่า…”
ด้วยความเกรียงไกรของลิโป้เองกับอานุภาพของกองทหารหมาป่าแห่งเป๊งจิ๋ว กองทัพเป๊งจิ๋วที่เหลือไม่มีใครกล้าก่อเรื่องสักคน ทุกคนต่างเลือกที่จะเชื่อฟังคำสั่ง
อาศัยแค่หัวของเต๊งหงวน ลิโป้ก็พิชิตกองทัพเป๊งจิ๋วอันทรงพลังนี้ได้อย่างสมบูรณ์!
…
หลังจากจัดกองทหารม้าหมาป่าเฝ้าค่ายทหารแล้ว ลิโป้ก็พาลิซกไปค่ายของตั๋งโต๊ะเพียงลำพัง
ค่ายของกองทัพเป๊งจิ๋วนั้นอยู่ใกล้กับกองทัพของตั๋งโต๊ะมาก ทั้งสองขี่ม้าเดินทางใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อเท่านั้น ด้วยการนำของลิซก ทั้งสองตรงเข้าไปในกระโจมผู้บัญชาการทันที
ตั๋งโต๊ะไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน ยามนี้ยังคงหารือเรื่องต่าง ๆ กับแม่ทัพทุกคนอยู่ แค่พริบตาเดียว ลิโป้ก็มายืนอยู่ในกระโจมแล้ว
ตุบ!
ลิโป้โยนของในมือไปข้างหน้า มันกลิ้งไปหยุดอยู่แทบเท้าตั๋งโต๊ะ พริบตานั้น ตั๋งโต๊ะก็พลันขนลุกเกรียว
ลิซกทำสำเร็จแล้ว ลิโป้ตัดหัวเต๊งหงวนพร้อมมาสวามิภักดิ์กับเขาแล้ว!
“นี่คือหัวของไอ้สารเลวเต๊งหงวน ข้าตั้งใจนำมามอบให้ท่านตั๋งโต๊ะ”
ลิโป้ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว คุกเข่าลงข้างหนึ่งโค้งคำนับ
“ข้าควบม้ากรำศึกอยู่ในทุ่งกว้างครึ่งชีวิต ไม่เคยเจอนายผู้ปราดเปรื่อง วันนี้ขอบคุณท่านตั๋งโต๊ะที่ไม่ทอดทิ้ง ข้ายินดีเข้าร่วมกับนายท่าน เป็นม้ารับใช้ด้วยความภักดียิ่ง ร้อยทัพพันทัพไม่เกี่ยงงอน!”
“โอ… วันนี้ข้าได้แม่ทัพคนใหม่มาแล้ว เหมือนได้รับน้ำฝนหลังแห้งแล้งมานาน เหมือนเด็กที่รอคอยบิดามารดา”
ตั๋งโต๊ะตื่นเต้นดีใจมาก เขาลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างเร่งรีบ และถึงกับโค้งคำนับลิโป้!
“ท่านตั๋งโต๊ะ อย่าทำแบบนี้!”
ลิโป้ชิงพยุงตั๋งโต๊ะขึ้นมาก่อน เขาเพิ่งมาเข้าร่วม มีหรือจะกล้ารับคำนับจากนายใหม่เช่นนี้
“ขอบคุณท่านตั๋งโต๊ะที่เมตตา ข้าไม่รู้จะตอบแทนได้อย่างไร น่าเสียดายนักที่ไม่พบท่านให้เร็วกว่านี้!”
ตอนนั้นเอง เสนาธิการลิซกก้าวไปข้างหน้า พร้อมเสนอความเห็นตัวเอง
“นายท่านไม่มีลูกชาย และแม่ทัพลิโป้เองก็สูญเสียบิดาที่แท้จริงไปนานแล้ว เหตุใดนายท่านไม่รับลิโป้เป็นบุตรบุญธรรมและสร้างผลงานใหญ่ร่วมกันเล่า?”
ดวงตาตั๋งโต๊ะเป็นประกาย ได้ลูกบุญธรรมอย่างลิโป้ เขาน้อมรับด้วยความยินดีที่สุด!
แค่คิดว่ายอดขุนศึกเช่นนี้เรียกยอมรับนับถือให้เป็นบิดา ในฐานะแม่ทัพสักคน สิ่งนี้น่าภาคภูมิใจอย่างที่สุด
“ไม่ทราบเฟิ่งเซียนคิดอย่างไร?”
ลิโป้ช่วยประคองตั๋งโต๊ะไปนั่ง ส่วนตัวเองถอยหลังไปสองก้าว แล้วคุกเข่าลงคำนับหัวแตะพื้น
“ขอบคุณท่านตั๋งโต๊ะที่ให้ความสำคัญ ข้ายินดีกราบกรานท่านเป็นบิดาบุญธรรม จากนี้ไปไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟ ศึกไหนก็จะทำเพื่อท่านเพียงคนเดียว!”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ! ดี! ดีมาก!”
“ข้าได้เฟิ่งเซียนมาเป็นลูกบุญธรรม ช่างเป็นพรจากสวรรค์ให้ข้าและต้าฮั่นจริง ๆ ลูกข้ารีบลุกขึ้นเร็ว!”
วันนี้ตั๋งโต๊ะมีเปรมปรีดิ์ที่สุด เมื่อมีลิโป้อยู่ข้างกาย เขาก็ไม่ต้องไว้หน้าเล่าเจี้ยงอีก ขุนพลใต้บัญชาขุนพลพิทักษ์ก็จะไม่ทำให้เขาปวดหัวอีกต่อไป
ลิโป้ลุกขึ้น และรายงานข่าวดีให้ตั๋งโต๊ะทราบอีกครั้ง
“พ่อบุญธรรม ทหารกว่าสองหมื่นของกองทัพเป๊งจิ๋วถูกลูกยึดไว้ได้หมดแล้ว และตอนนี้ทั้งหมดพร้อมเข้าร่วมกับท่านในทันที!”
YOU MAY ALSO LIKE
