ภรรยาดีสามีขยัน เบื่อแล้วตบตีกัน มิสู้ขยันสร้างเนื้อสร้างตัว [นิยายแปล] - บทที่ 65 เห็นแก่ท่านตา
แววตาของถังหรูอี้เต็มไปด้วยความชิงชัง เฉียบแหลมราวคมกระบี่นับหมื่นกรีดผ่านห้าอวัยวะตันหกอวัยวะกลวง[1]ของเถียนฮวน
“เถียนฮวน เจ้าคิดจะทำสิ่งใดกันแน่ หรือเจ้าต้องการทำลายบ้านตระกูลถังให้สิ้นซาก เจ้าจึงจะพอใจ เหตุใดเจ้าถึงโหดเหี้ยมเช่นนี้”
“ข้าอยากให้ญาติผู้พี่พูดให้กระจ่างชัด ก่อนตระกูลเถียนล่มสลาย ท่านมอบของให้ข้าเท่าไหร่ข้าก็มอบกลับให้ท่านเท่านั้น ท่านถูกใจของชิ้นใด ข้าล้วนให้ท่านหมด ไม่เคยเอาเปรียบแม้แต่น้อย ภายหลังตระกูลเถียนล่มสลาย ตลอดสามปีที่ผ่านมานั้น ท่านให้สิ่งใดข้าเล่า นี่เรียกว่าเลี้ยงดูอย่างดีได้อย่างนั้นหรือ เสื้อผ้าเครื่องประดับที่ท่านมอบให้ข้า ก็ล้วนเป็นเสื้อผ้าเก่าๆ ทั้งสิ้น ซ้ำยังเอากรรไกรตัดชุดจนขาดวิ่น เครื่องประดับก็ถูกทุบด้วยหิน ชุดที่ไร้รอยกรรไกรมีเพียงชุดเจ้าสาวชุดนั้น เรื่องชุดเจ้าสาวข้าตกลงกับท่านแล้ว ข้าย่อมคืนเงินให้ท่าน” เถียนฮวนกล่าวชัดถ้อยชัดคำ
“ท่านซื้อผ้ามาห้าเหวินรวมค่าแรง ข้าให้ท่านสักสามสิบเหวินคงพอ” พูดจบนางก็หันไปเรียกกู้ฉางสุ่ย “สามี จ่ายเงิน”
กู้ฉางสุ่ยล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบเหรียญทองแดงออกมานับสามสิบเหวินแล้วยื่นให้ถังหรูอี้
“รับไป”
ถังหรูอี้ยื่นมือรับมาอย่างงุนงง พลันรู้สึกถึงน้ำหนักที่กดลงบนฝ่ามือ สามสิบเหวินนี้หนักจนเกือบถือไว้ไม่อยู่
การกระทำของเถียนฮวนกับสามีครั้งนี้ เปรียบเสมือนตบหน้าถังซานกับภรรยาเข้าอย่างจัง
ถังซานถึงกับโกรธจนแทบตัวสั่น หน้าแดงก่ำราวจะระเบิดได้ทุกเมื่อ
“แท้จริงแล้วเรื่องราวกลับเป็นเช่นนี้”
เวลานั้น ในฝูงชนก็มีเสียงดังขึ้นมา ทุกคนหันกลับไปก็ตกใจพบว่าผู้มาเยือนคือคู่หมั้นของถังหรูอี้ เฉินถังชุน
เขาถูกสายตาคนทั้งหมู่บ้านจับจ้อง กลับไม่มีทีท่าอึดอัดแม้แต่น้อย ใบหน้าประดับยิ้มเอ่ยขึ้นว่า
“ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดเล็กๆ น้อยๆ ก็เท่านั้น พี่ใหญ่กับญาติผู้น้องเติบโตมาด้วยกัน คุ้นเคยสนิทสนมกันตั้งแต่เด็ก ย่อมมีเยื่อใยในใจบ้างเป็นธรรมดา แต่หลังจากญาติผู้น้องออกเรือน ความรู้สึกนั้นก็จบสิ้นไปแล้ว วันนี้พี่ใหญ่แค่มาลาญาติผู้น้องก็เท่านั้น แต่บังเอิญถูกมารดามาเห็นเข้าเลยเกิดเป็นเรื่องขึ้นมา ทว่าตอนนี้ทุกอย่างก็พูดกันกระจ่างแล้ว เรื่องก็ถือว่าไม่มีอะไรแล้ว ทุกท่านว่าอย่างไร”
เขาเป็นปัญญาชน กิริยามารยาทงดงาม พูดจาไพเราะน่าฟัง เหล่าสตรีล้วนใฝ่ฝันถึงบุรุษเช่นนี้
ถ้อยคำที่เขาเอื้อนเอ่ยทำให้ผู้ฟังคล้อยตามได้โดยทันที
เมื่อคิดตามอย่างถี่ถ้วน คำอธิบายนี้ก็ฟังขึ้นไม่น้อย
ทุกคนจึงพากันพยักหน้าเห็นด้วย
เฉินถังชุนยอบกายคำนับเถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ย “อี้เจี่ยเอ๋อร์นิสัยใจร้อนดุจประทัด จุดนิดเดียวก็ลุกระเบิดออก ญาติผู้น้อง เจ้าย่อมรู้เพราะเจ้าโตมากับนางจึงเข้าใจนิสัยนางดี นางพูดถึงเจ้าเสมอ พวกเจ้าสองคนเติบโตมาด้วยกัน ทะเลาะกันเป็นประจำ เพียงแต่วันนี้ทะเลาะกันรุนแรงไปก็เท่านั้น บัดนี้พูดคุยกันจนได้ข้อยุติแล้วใช่หรือไม่ ญาติผู้น้องว่าอย่างไร”
เขาเรียก ‘ญาติผู้น้อง’ ทุกคำด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนจริงใจ ทว่าสำหรับเถียนฮวนแล้วกลับรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว
นางรู้สึกไม่ดีกับบุรุษผู้นี้เอาเสียเลย
ทั้งที่เป็นบัณฑิตดูสุภาพอ่อนโยนเหมือนกัน ทว่ากลับต่างกันอย่างสิ้นเชิง ญาติผู้พี่ของนางจิตใจอ่อนโยน แต่บุรุษผู้นี้กลับอ่อนโยนเพียงเปลือกนอก จิตใจล้ำลึกยากจะหยั่งถึง
“แค็กๆ”
ทันใดนั้น ด้านหลังของฝูงชนก็มีเสียงไอรุนแรงดังขึ้น
“ท่านปู่!”
ถังหรูฉินร้องเสียงหลง รีบพุ่งไปพยุงผู้เฒ่าถัง (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
เห็นผู้เฒ่าถังมาถึง เถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยก็พลันลดท่าทีแข็งกร้าวลงเล็กน้อย
“ท่านตา…”
“ฮวนเจี่ยเอ๋อร์ ข้าได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้ว” ผู้เฒ่าถังสีหน้าหม่นหมอง น้ำเสียงเหนื่อยล้า “เรื่องนี้เป็นความผิดของญาติผู้พี่ของเจ้า แต่คุณชายเฉินก็พูดถูก ในเมื่อพวกเจรจายุติเรื่องราวได้ เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว”
แผนการในใจที่นางวางไว้ เรื่องราวไม่น่าจะจบลงเร็วเช่นนี้
เถียนฮวนเห็นใบหน้าเคร่งขรึมของผู้เฒ่าถัง ก็ได้แต่ก้มหน้าลงอย่างจนใจ
“เจ้าค่ะ ไม่มีอะไรแล้ว”
ผู้เฒ่าถังพรูลมหายใจออกมา “เช่นนั้นก็ดี ข้าวางใจแล้ว”
พูดจบ เขาก็หมุนตัวถือไม้เท้าเตรียมจะจากไป
ถังหรูฉินรีบจะเข้าไปพยุง แต่ผู้เฒ่าถังกลับผลักเขาออก “ฉินเกอเอ๋อร์ พรุ่งนี้เจ้าต้องกลับไปสำนักศึกษา เช่นนั้นคืนนี้อย่าเพิ่งนอน คัดปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตรมาให้ข้าหนึ่งร้อยรอบ สงบจิตใจเสียหน่อย”
ถังหรูฉินชะงักไป แต่ก็ยังพยักหน้า “ขอรับ หลานทราบแล้ว”
ถังซานกับหวังซื่อเห็นดังนั้น ก็รีบถอยหลังกลับ ล้มเลิกความคิดที่จะเข้าไปพยุงผู้เฒ่าถังทันที มีเพียงถังซื่อเท่านั้นที่ยังคงก้าวไปหาผู้เฒ่าถัง
เถียนฮวนรีบดึงนางไว้ “ท่านแม่ ท่านกลับไปไม่ได้นะเจ้าคะ!”
วันนี้ทั้งหวังซื่อกับถังหรูอี้ร่วมมือกันทุบตีนาง ซ้ำยังทำให้ถังหรูฉินผู้เป็นถึงซิ่วไฉต้องเสียหน้าต่อผู้คนมากมาย ในวันมงคลของถังหรูอี้! ครอบครัวท่านลุงคงเคียดแค้นพวกนางยิ่งนัก
หากเถียนฮวนกลับไปกับกู้ฉางสุ่ย ทิ้งถังซื่อไว้ที่นี่เพียงลำพัง คนพวกนั้นย่อมระบายความโกรธกับถังซื่อ มารดาของนางนิสัยอ่อนโยน คงจะย่อมกล้ำกลืนฝืนทนให้คนพวกนั้นทุบตี
นางไม่อยากให้มารดาต้องตกระกำลำบากเพราะพวกนาง
ถังซื่อกลับปัดเส้นผมข้างหูอย่างแผ่วเบา “วางใจเถอะ ยังมีท่านตาเจ้าอยู่ทั้งคน แม่ไม่เป็นอะไรหรอก อีกอย่าง ท่านตาเจ้าก็อายุมากแล้ว จำเป็นต้องมีคนดูแล ท่านลุงเจ้าต้องดูแลโรงสอนตำรา ญาติผู้พี่เจ้าเรียนอยู่ที่สำนักศึกษาในอำเภอข้างๆ ไม่ค่อยได้กลับมาบ้าน อี้เจี่ยเอ๋อร์ต้องเตรียมตัวออกเรือน หวังซื่อต้องจัดการงานบ้านและเตรียมงานแต่งให้อี้เจี่ยเอ๋อร์ ไม่มีผู้ใดว่างงาน ท่านตาเจ้าเคยช่วยชีวิตพวกเราสองแม่ลูกไว้ แม่ย่อมต้องอยู่รับใช้ท่านจนวันสิ้นลม นี่เป็นหนี้ที่เราติดค้างท่านตาเจ้า”
พูดจบ นางก็ปัดมือบุตรสาวออก แล้วเร่งฝีเท้าตามผู้เฒ่าถังไป ครั้งนี้ ผู้เฒ่าถังไม่ได้ผลักนางออก
เถียนฮวนเห็นดังนั้น ก็รู้ทันทีว่ามารดาของตนตัดสินใจแน่วแน่ที่จะอยู่ดูแลผู้เฒ่าถัง
แม้ว่ามารดาจะมีนิสัยอ่อนโยน แต่หากตัดสินใจสิ่งใดแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดเปลี่ยนใจนางได้ ดังนั้น ตอนนี้เถียนฮวนก็ไม่คิดจะเกลี้ยกล่อมถังซื่อแม้แต่น้อย
นางมองท่านแม่กับท่านตาเดินห่างออกไปเรื่อยๆ จนทั้งคู่หายลับเข้าไปในประตูบานใหญ่ของบ้านตระกูลถัง เถียนฮวนจึงเบนสายตากลับมา
“สามี พวกเราไปกันเถอะ!”
“อืม” กู้ฉางสุ่ยรีบพยักหน้า
สองสามีภรรยาหยิบตะกร้าขึ้นมาแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีก
[1] อวัยวะภายในทั้งห้า คืออวัยวะตันในแพทย์แผนจีน ได้แก่ หัวใจ ปอด ม้าม ตับ และไต ส่วน อวัยวะกลวงทั้งหก คืออวัยวะกลวงในแพทย์แผนจีนเช่นกัน ได้แก่ ถุงน้ำดี ลำไส้เล็ก กระเพาะอาหาร ลำไส้ใหญ่ กระเพาะปัสสาวะ และซานเจียว ซึ่งเป็นเป็นอวัยวะที่ไม่มีรูปร่างตายตัว แต่เกี่ยวข้องกับการทำงานของระบบย่อยอาหาร ทางเดินหายใจ และทางเดินปัสสาวะ
YOU MAY ALSO LIKE
