มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 10
“ถูกต้องแล้ว!”
ซูเฉินพยักหน้า
“เม็ดยาแปรพลังห้ามังกร เป็นสูตรดัดแปลงของเม็ดยาเก้ามังกร ใช้สมุนไพรห้าชนิด ได้แก่ เถาวัลย์เพลิงไร้ราก, บุปผาเพลิงสุริยัน, ไม้หิ่งห้อย, ผลเย็นหมอก และบัวน้ำแข็งสามสี เพื่อสลายพลังหยินเย็น
แต่ลำดับการใส่สมุนไพรกับการควบคุมเปลวเพลิงของท่านผิดพลาด ต่อให้หลอมอีกเป็นร้อยครั้ง ก็ล้มเหลวเหมือนเดิม!”
ซูเฉินดมผงสีดำในเตาหลอมแล้วกล่าวเสียงเรียบ
“ลำดับกับเปลวเพลิงผิด? รบกวนคุณชายช่วยชี้แนะด้วย!”
ดวงตากู่หยานสว่างวาบ เขารีบโค้งคำนับด้วยความจริงใจ
คำพูดของซูเฉินทำให้ความสงสัยในใจเขาถูกคลี่คลายทันที แต่เขายังไม่รู้วิธีแก้
“สมุนไพรทั้งห้าชนิดดูผิวเผินเหมือนเป็นสมุนไพรหยินหยาง แต่แท้จริงแฝงพลังธาตุทั้งห้า ธาตุทั้งห้าส่งเสริมและขัดแย้งกัน ถ้าใส่ทีละชนิดโดยลำดับหรือจังหวะผิด ก็จะล้มเหลวทันที
วิธีที่ดีที่สุดคือ ใส่พร้อมกัน แล้วใช้เคล็ดเพลิงควบคุมธาตุทั้งห้าในการกลั่นสาระสำคัญ ขจัดสิ่งเจือปน แล้วรวมโอสถในคราเดียว! แต่ท่านกลับใช้เคล็ดเพลิงหยินหยางพยายามสร้างพลังหยินหยาง จะไม่ล้มเหลวได้อย่างไร?
หากเตาหลอมโอสถของท่านไม่ได้คุณภาพสูง ป่านนี้คงระเบิดไปแล้ว!”
ซูเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“พลังธาตุทั้งห้า… เคล็ดเพลิงควบคุมธาตุทั้งห้า? ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมยิ่งนัก! ข้าไม่น่าโง่ถึงเพียงนี้! คุณชายอายุยังน้อย… หรือว่าเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถ?”
กู่หยานเข้าใจทันที รีบลุกขึ้นโบกไม้โบกมืออย่างตื่นเต้น ดวงตาเต็มไปด้วยความปลาบปลื้ม
พร้อมกันนั้น เขาก็ตกตะลึงยิ่งนัก
ซูเฉินแค่มองเตาหลอมและดมผงตกค้างในเตา ก็สามารถระบุปัญหาได้ครบถ้วน แถมยังเสนอแนะแนวทางแก้ไขที่สมบูรณ์
ความสามารถด้านการหลอมโอสถเช่นนี้ เขาเคยเห็นแต่ในหมู่ปรมาจารย์เท่านั้น!
แต่… เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่า จะมีปรมาจารย์หลอมโอสถอายุเพียงสิบห้าสิบหกปี!
“ข้าไม่ใช่ปรมาจารย์หรอก แค่รู้มาบ้างก็เท่านั้น ท่านไม่ต้องขอบคุณข้า แค่ให้สมุนไพรทั้งห้าชนิดมาก็พอ เราจะถือว่าหายกัน!”
ซูเฉินกล่าวเรียบๆ
ในชาติก่อน เขาเคยหลอมโอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดมาแล้ว คำว่า “เทพโอสถ” ยังไม่เกินเลยนัก
เขาไม่ได้หวังจะชี้แนะกู่หยานฟรี ๆ เป้าหมายก็เพื่อสมุนไพรห้าชนิดนั้น
“คุณชายไม่ต้องห่วง สมุนไพรทั้งห้านั้น ข้าจะมอบให้ท่านเท่าที่ต้องการ!
แต่ข้ามีคำถาม ข้าเห็นทะเลลมปราณของท่านผิดแปลกไป ท่านต้องการสมุนไพรทั้งห้าเพื่อหลอมเม็ดยาเก้ามังกรเพื่อกลั่นทะเลปราณมังกรแท้ใช่หรือไม่?”
กู่หยานถามอย่างระมัดระวัง
“ท่านรู้จักเม็ดยาเก้ามังกรจากที่ใด?”
ซูเฉินย้อนถาม
ถึงแม้กู่หยานเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถและอยู่ในขอบเขตแก่นแท้พลังสูงสุด แต่การมองเห็นทะเลลมปราณผิดปกติของเขาก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
“คุณชายเข้าใจผิดแล้ว ข้าเคยพบเศษคัมภีร์เม็ดยาเก้ามังกรจากหนังสือโบราณ จึงกล้าสอบถาม ดูท่าแล้ว ท่านจะตั้งใจหลอมโอสถนั้นจริง!”
กู่หยานตื่นเต้นจนตัวสั่น
โอสถในตำนานที่แม้ไม่ใช่ระดับสูง แต่กลับสามารถเปลี่ยนทะเลลมปราณธรรมดาให้เป็นทะเลปราณมังกรแท้ ชิงโชควาสนาแห่งสวรรค์และปฐพี ใครเล่าจะไม่ตื่นเต้น?
“ใช่ ท่านอยากชมไหม?”
ดวงตาซูเฉินวาววับ
“ข้า… ข้าชมได้จริงหรือ?!”
กู่หยานแทบไม่เชื่อหูตนเอง
เขาไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสได้เห็นการหลอมโอสถเก้ามังกรกับตา ของล้ำค่าเช่นนั้น แม้แต่ปรมาจารย์เองก็ยังหวงแหน
“ท่านก็คงเห็นแล้วว่าทะเลลมปราณของข้าถูกทำลาย ข้าจึงอยู่เพียงปลายขอบเขตกายภาพ ไม่สามารถหลอมเม็ดยาเก้ามังกรเองได้
หากท่านยอมช่วยหลอมให้ ข้าจะสอนวิธีหลอมให้เอง ถือว่าเราต่างฝ่ายต่างตอบแทนกัน!
ซูเฉินกล่าว
เขาต้องการหาคนช่วยหลอมโอสถเก้ามังกรอยู่แล้ว และกู่หยานดูเป็นคนคลั่งการหลอมโอสถโดยไร้เจตนาร้าย เขาจึงวางใจได้
“ยอดเยี่ยม!”
กู่หยานแทบจะกระโดดด้วยความดีใจ
ได้พบซูเฉินครั้งนี้ ไม่เพียงแก้ปัญหาเม็ดยาแปรพลังห้ามังกรได้ ยังได้เห็นเม็ดยาเก้ามังกรอีกด้วย เขาจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร?
ทันใดนั้น เขาก็คุกเข่าลงเบื้องหน้าซูเฉิน
“อาจารย์ โปรดรับเคารพจากศิษย์กู่หยานด้วย!”
“ลุกขึ้นเถอะ ข้ายังไม่ได้รับเจ้าเป็นศิษย์หรอกนะ แค่ท่านช่วยข้าหลอม ข้าสอนวิธีให้ เราจะถือว่าไม่ติดค้างกัน!”
ซูเฉินเบี่ยงตัวหลบ กล่าวเสียงเรียบ
“ถ้าหากท่านอาจารย์ไม่รับข้าเป็นศิษย์ ข้าจะไม่ลุกขึ้นเด็ดขาด! ท่านสอนข้าหลอมโอสถแปรพลังห้ามังกร อีกทั้งยังจะสอนข้าหลอมโอสถเก้ามังกรอีก ถ้าหากข้ายังไม่กราบท่านเป็นอาจารย์อีก ข้ายังจะสามารถเรียกตัวเองว่าคนได้อีกหรือ”
ขอท่านเมตตารับศิษย์ด้วย!”
ดวงตากู่หยานเต็มไปด้วยความเลื่อมใสลึกซึ้ง
ถึงจะเป็นเพียงการสนทนาสั้น ๆ แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความเข้าใจอันลึกซึ้งของซูเฉินในศาสตร์หลอมโอสถ
แม้จะดูเหลือเชื่อที่ปรมาจารย์เช่นเขาจะน้อมรับเด็กหนุ่มเป็นอาจารย์ แต่เขารู้ดีว่า นี่คือโอกาสสำคัญที่ไม่อาจปล่อยผ่าน!
ซูเฉินเห็นความจริงใจในแววตาของกู่หยาน เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า
“ก็ได้ ถ้าเช่นนั้น ข้าจะรับเจ้าเป็น ‘ศิษย์ฝึกหัด’ ไปก่อนแล้วกัน ลุกขึ้นเถอะ!”
“ขอบพระคุณอาจารย์! ขอถามนามของอาจารย์ด้วย?”
“ข้าชื่อ… ซูเฉิน!”
“ซูเฉิน? หรือว่าจะเป็น… ซูเฉินแห่งตระกูลซู?”
กู่หยานอึ้งไปทันที
“ใช่ ข้าคือคนเดียวกัน เพราะเช่นนั้น ข้าจึงไม่ใช่ปรมาจารย์หลอมโอสถอย่างที่ท่านคิด หากจะเปลี่ยนใจก็ยังทันนะ!”
ซูเฉินยิ้มบาง ๆ
“เปลี่ยนใจ? ไม่มีทาง! อาจารย์คืออัจฉริยะที่แท้จริง! เมื่อได้โอสถเก้ามังกร จะเปิดทะเลปราณมังกรแท้และทะยานฟ้า อนาคตไร้ขอบเขต!
ตระกูลซูนั่นช่างโง่งมที่มองไม่เห็นค่าอาจารย์ กล้าปฏิบัติเช่นนั้นกับท่าน ช่างสมควรตาย! อาจารย์ต้องการให้ข้าไปจัดการให้ไหม?”
กู่หยานเค้นเสียงเย็นชา
“ไม่จำเป็น เรื่องของตระกูลซู ข้าจะสะสางเอง! ตอนนี้… เรามาเริ่มหลอมโอสถเก้ามังกรก่อน!
นี่คือสูตรโอสถ ท่านอ่านให้คุ้นเคยเสียก่อน!”
ซูเฉินกล่าวพร้อมโบกมือ กระดาษสูตรโอสถแผ่นหนึ่งลอยออกจากแขนเสื้อมาตรงหน้ากู่หยาน
“ขอบพระคุณอาจารย์!”
กู่หยานรับมาอย่างนอบน้อม แล้วเริ่มอ่านอย่างตั้งใจราวกับสักการะ
YOU MAY ALSO LIKE
