มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 107 พลังของกระบี่ชะตาชีวิต
ตูมมม!
จวินจื่อหลิงกับม่อลั่วปลดปล่อยพลังปราณออกจากร่าง แสงกระบี่และคลื่นกระบี่พวยพุ่ง ก่อนทั้งสองจะกระเด็นถอยหลังพร้อมกัน!
ใบหน้าจวินจื่อหลิงซีดเซียว แขนทั้งสองรู้สึกชา ลมหายใจเริ่มสับสนเล็กน้อย
แม้นางจะใช้กระบวนท่าไม้ตายจาก “คัมภีร์กระบี่เมฆเขียว” แต่พลังฝึกปรือของนางยังด้อยกว่าม่อลั่วมาก อีกทั้งเพลงกระบี่ “ทะลวงฟ้าสังหาร” ก็ทรงพลังจนทำให้โลหิตในร่างนางพลุ่งพล่านไม่หยุด
อีกฟากหนึ่ง ม่อลั่วกลับแววตาสั่นสะท้านอย่างยากจะเชื่อ
“นั่นมัน… วิชายุทธ์ระดับสวรรค์? ไม่ใช่ นั่นต้องเป็นเคล็ดวิชาระดับนักบุญ! หรือว่าคนที่ได้รับมรดกนักบุญยุทธ์จะเป็นเจ้า ไม่ใช่ซูเฉิน?!”
ม่อลั่วจ้องจวินจื่อหลิงเขม็ง
แขนที่พิการของเขาสั่นระริก โลหิตสดไหลซึมลงจากฝ่ามือ
เพลงกระบี่ของจวินจื่อหลิงช่างรุนแรงน่ากลัว แม้เขาจะใช้เพลงกระบี่ทะลวงฟ้าสังหาร อีกทั้งอยู่ในระดับกึ่งราชายุทธ์ ก็ยังไม่อาจต้านได้อย่างเต็มที่
หากจวินจื่อหลิงมีพลังฝึกปรือสูงกว่านี้อีกนิด เขาอาจไม่สามารถต้านทานกระบี่นั้นได้เลยด้วยซ้ำ
กระบี่เช่นนี้ ไม่ใช่วิชายุทธ์ระดับดินหรือระดับสวรรค์ แต่น่าจะเป็นหนึ่งในสุดยอดวิชระดับนักบุญยุทธ์โดยแท้!
เขาเข้าใจทันที ผู้ที่ได้รับมรดกนักบุญยุทธ์คือจวินจื่อหลิง ไม่ใช่ซูเฉิน!
“เจ้าคิดถูก! แต่มรดกนักบุญยุทธ์น่ะหรือ… ขึ้นอยู่กับว่าเจ้ามีปัญญาจะแย่งได้หรือไม่!”
แววตาจวินจื่อหลิงเฉียบคม ปราณกระบี่พลุ่งพล่านทั่วร่าง อำนาจกระบี่รุนแรงทะยานฟ้าดุจจะฉีกนภา
กระบี่โบราณในมือสั่นสะท้าน แสงกระบี่ลุกโชน พุ่งเข้าฟาดฟันม่อลั่วอีกครั้ง!
“ข้าต้องได้มรดกนักบุญยุทธ์! เจ้าต้องตาย!”
ม่อลั่วคำรามกลับ พุ่งเข้าปะทะทันที
…
อีกด้านหนึ่ง ในขณะที่ชายชราผู้สวมชุดดำตบฝ่ามือลงใส่ซูเฉินจากกลางอากาศ ซูเฉินพลันลืมตาขึ้น!
ปังงง!
ลำแสงสีทองสองสายพุ่งออกจากดวงตาซูเฉิน พลังอำนาจเก่าแก่และลึกลับแผ่กระจายไปทั่ว
แม้ชายชราชุดดำจะเป็นถึงขุนนางยุทธ์ แต่กลับตัวสั่นสะท้านทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงราวกับเผชิญหน้ากับเทพเจ้า
เขารู้สึกว่าทุกสรรพสิ่งในตัวเขาถูกมองทะลุจากแววตานั้น
นั่นมัน…แสงเทพตัดมายา!
ปัง!
ปัง!
ปัง!
ชายชราชุดดำระเบิดปราณต้านทันที ซัดฝ่ามือออกมาหลายกระบวนท่า แต่…
พรวด!
ลำแสงสีทองตัดผ่านกลางอากาศ ทำลายฝ่ามือทั้งหลายอย่างง่ายดาย ก่อนจะฟาดลงตรงลำคอของชายชรา
ศีรษะลอยขึ้นกลางอากาศ เลือดพุ่งกระจาย!
ขุนนางยุทธ์ผู้หนึ่งถูกสังหารในพริบตา!
ซูเฉินลุกขึ้นช้า ๆ กระบี่จวินหลินลอยอยู่ข้างกาย ดุจดั่งกระบี่เทพ เงินขาวดุจน้ำแข็งสะท้อนประกาย ไม่มีแม้แต่รอยเลือด
พลังเจตจำนงกระบี่อันรุนแรงแผ่จากร่างเขาออกมา!
“อะไรนะ?!”
ขุนนางยุทธ์อีกสี่คนตาเบิกโพลง!
ซูเฉินเพิ่งได้สติจากการออกด่านฝึกตน แต่กลับฆ่าขุนนางยุทธ์ขั้นหกได้ในกระบวนท่าเดียว!
ที่น่าตกใจกว่านั้นคือ พลังฝึกปรือของเขากลับอยู่เพียงแค่ระดับปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นหนึ่งเท่านั้น!
ข้ามสิบขั้นสังหารขุนนางยุทธ์ราวกับเชือดหมู!
นี่มันพลังต่อสู้ระดับไหนกัน?!
ซูเฉินมองกวาดไปยังม่อลั่วและขุนนางยุทธ์ที่เหลือ ดวงตาเต็มไปด้วยความเย็นเยียบและเจตนาฆ่า
การที่ม่อลั่วตามล่าเขาไม่เลิกเช่นนี้ เขาย่อมไม่มีทางปล่อยไว้!
พร้อมกันนั้น ซูเฉินก็รู้สึกยินดีอยู่ลึก ๆ ที่จวินจื่อหลิงกับจ้าวซวี่ช่วยปกป้องตนไว้
เคล็ดวิชาเจ็ดกระบี่ฟาดฟ้าในคัมภีร์ผนึกเมฆาฟ้านั้น ช่างลึกล้ำยิ่งนัก!
มันไม่ใช่แค่วิชาศักดิ์สิทธิ์ หากแต่เป็นเคล็ดวิชาที่แม้แต่เทพยังต้องสยบ!
“ฆ่า!”
ซูเฉินเปล่งวาจาดุจฟ้าร้อง กระบี่จวินหลินในมือฟาดออกทันที พลังเจตจำนงกระบี่พลันระเบิดพวยพุ่ง
ซวี่งงงง!
แสงกระบี่เจิดจ้าพุ่งออก ฟาดลงกลางอากาศ บีบบังคับไม่ให้ขุนนางยุทธ์ทั้งสี่หลบหนีได้แม้แต่น้อย!
พลังจิตที่กร้าวแกร่ง พลังทำลายล้างสุดขีด ราวกับจะลบชีวิตทั้งหมดให้สูญสิ้น!
สีหน้าขุนนางยุทธ์ทั้งสี่เปลี่ยนไปทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“รวมพลังโจมตี มิฉะนั้นเราจะตายทั้งหมด!”
หนึ่งในนั้นตะโกนลั่น
ขุนนางยุทธ์ทั้งสี่ระเบิดพลังพร้อมกัน ใช้สุดยอดวิชายุทธ์ของตนเอง พุ่งเข้าใส่ซูเฉินอย่างเต็มกำลัง!
YOU MAY ALSO LIKE
