มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 108 สังหารกึ่งราชายุทธ์
ครืน!!
เปรี๊ยะ!
ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน แสงเทพตัดมายาระเบิดแสงเจิดจ้า
ทุกคนเห็นเพียงลำแสงกระบี่ดุจเทพเจ้าบนเก้าฟ้าฟาดลงมาพิพากษาทุกสรรพสิ่ง กระแทกใส่คลื่นพลังทั้งสี่เสียงสนั่น
แต่ไม่นาน คลื่นพลังทั้งสี่ก็ราวกับกระดาษ ถูกฉีกกระจุยกระจาย!
ลำแสงกระบี่แผ่คลุมทุกสิ่ง สว่างไสวราวกลางวันในวังใต้พิภพ
พรวด!
พรวด!
ขุนนางยุทธ์สองคนเบื้องหน้าสุด ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ไม่ทันแม้แต่จะป้องกัน ร่างถูกผ่าเป็นสองส่วน โลหิตสาดกระเซ็นกลิ่นคาวตลบ
อีกสองคนพยายามต้าน แต่ก็ยังถูกลำแสงกระบี่กรีดหน้าอกเป็นทางยาว กระเด็นไปพร้อมเลือดก้อนใหญ่!
หนึ่งกระบี่ สังหารขุนนางยุทธ์สองคน บาดเจ็บสาหัสอีกสอง!
นี่คือ…กระบี่ชะตาชีวิต!
ซูเฉินโกรธเกรี้ยว ดึงพลังจากคัมภีร์ผนึกเมฆาฟ้าออกมาฟาดเต็มกำลัง กระบี่แรกในเจ็ดกระบี่ฟาดฟ้านี้เปี่ยมด้วยเจตจำนงสังหารสุดขั้ว ฉีกทึ้งทุกสิ่งอย่างไร้ความปรานี
แม้ขุนนางยุทธ์ทั้งสี่จะร่วมมือกัน ก็ยังมิอาจต้าน!
“อะไรกัน?!”
ม่อลั่วที่ต่อสู้อยู่กับจวินจื่อหลิงพลันสะดุ้ง มองภาพนั้นด้วยดวงตาตื่นตะลึง
แม้เขากำลังเป็นฝ่ายได้เปรียบในศึกกับจวินจื่อหลิง แต่เมื่อเห็นกระบี่ของซูเฉินตัดสังหารขุนนางยุทธ์ได้ราวกับใบไม้ปลิว ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าเปลี่ยนสี
“กระบี่นี้… ต้องเป็นของคัมภีร์ผนึกเมฆาฟ้าแน่! ช่างน่ากลัวนัก! หากวันหนึ่งเขาบรรลุถึงขั้นจักรพรรดิยุทธ์ขึ้นมา ข้าคงต้องตายโดยไร้หลุมศพ!”
จ้าวซวี่ตื่นตะลึงเช่นกัน แต่ในใจกลับรู้สึกยินดีที่ได้ยอมศิโรราบต่อซูเฉินตั้งแต่แรก
ฟิ้ว!
ซูเฉินสะบัดนิ้ว กระบี่จวินหลินกลายเป็นลำแสงเงินแล่นตัดอากาศ ฟาดเข้าคอขุนนางยุทธ์สองคนที่บาดเจ็บก่อนหน้า
ศีรษะลอยละลิ่วขึ้นฟ้า ศพไร้หัวร่วงลงสู่พื้น!
ขุนนางยุทธ์ทั้งหกที่ม่อลั่วพามา ถูกสังหารสิ้นในพริบตา!
ซูเฉินหันสายตามองม่อลั่ว สายตาประสานกันในอากาศประหนึ่งดาบสองเล่มที่กำลังปะทะ เจตนาฆ่าพวยพุ่ง!
“ซูเฉิน ในเวลาเพียงไม่กี่เดือน เจ้ากลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้… หากเรื่องนี้แพร่ออกไป เจ้าต้องตายแน่!”
ม่อลั่วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ใจหนึ่งก็คิดจะถอนตัวทันที
เขาเริ่มรู้แล้ว ว่าไม่ใช่แค่ไม่อาจฆ่าซูเฉินในวันนี้ แต่อาจต้องตายเสียเอง!
แต่ยังไม่ทันจะขยับ…
“ไม่ต้องพูดมากความ! มารับความตายของเจ้าเสียเถอะ!”
ซูเฉินตวัดมือ กระบี่จวินหลินเปล่งแสงกระบี่เฉือนอากาศปิดทางหนีทันที
“เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้ารึ!”
ม่อลั่วตะคอกลั่น พุ่งพลังเต็มที่ฟาดกระบี่ดำสวนกลับ
เคร้งงงงงง!!
กระบี่ทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ แรงสั่นสะเทือนสะท้านไปทั่ววิหารใต้ดิน ทั้งสองถอยออกคนละก้าว
ซูเฉินไม่รอช้า ฟาดกระบี่อีกครั้ง
กระบี่ฟ้าฟาดแห่งชีวิตและความตาย!
แสงกระบี่วูบไหวเหมือนสายฟ้า เจตนาฆ่าปะทุราวนรกโลกันตร์ ฟาดตรงใส่ม่อลั่วอย่างไร้ความปรานี!
ม่อลั่วเบิกตากว้าง รับรู้ถึงภัยคุกคามในระดับที่ไม่เคยพบพานมาก่อน
“อสูรโลหิตกลืนวิญญาณ!!”
ม่อลั่วกัดลิ้นตัวเอง โลหิตพ่นลงบนกระบี่ดำ มันเปลี่ยนเป็นสีเลือดทันที
พลังที่แฝงอยู่ในกระบี่พุ่งขึ้นหลายเท่า เขากัดฟันปะทะกระบี่ของซูเฉินเต็มกำลัง!
เปรี๊ยะ!!
แสงกระบี่จวินหลินเปล่งประกายสว่างวาบตัดโลกในคราเดียว กระบี่ดำในมือม่อลั่วขาดสะบั้น!
ซูเฉินไม่หยุด ฟาดกระบี่ต่อเข้าใส่ลำคอของม่อลั่วทันที
พรึ่บ!
โลหิตพุ่งทะลัก เจตนาสังหารพุ่งขึ้นสุดขีด
ม่อลั่วเบิกตาโพลง เต็มไปด้วยความเสียใจ ความหวาดกลัว และความอาฆาตสุดท้าย…
ล้มลงกับพื้นทันที
ตกตายไปพร้อมกับความโกรธแค้น!
ม่อลั่ว…ขุนนางยุทธ์ผู้เกรียงไกร กึ่งราชายุทธ์… ตายในทันที!