มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 115 เปลวเพลิงแผดเผา

ภายในกลุ่มแสง

ร่างหนึ่งนั่งขัดสมาธิท่ามกลางเปลวเพลิงสีทอง ร่างกายทั้งร่างแดงก่ำ แสงสีทองสว่างไสวแผ่กระจาย เสี้ยวคิ้วแฝงไว้ด้วยความเจ็บปวด

บริเวณหว่างคิ้วเปล่งแสงเรืองรอง วิญญาณยุทธ์ทรงพลังปะทุออกมาอย่างเต็มที่ พลังกระแสจิตพวยพุ่งมุ่งสู่เปลวเพลิงสีทองอ่อนที่ลอยอยู่ตรงหน้า

ซูเฉินกำลังพยายามหลอมเพลิงกลืนสรรพสิ่ง!

ทว่า กระบวนการนี้ช่างเจ็บปวดอย่างยิ่ง

แม้เพลิงกลืนสรรพสิ่งจะเหลือเพียงเมล็ดเพลิง แต่มันยังคงทรงพลังมหาศาล มีพลังในการเผาผลาญและกลืนกินสรรพสิ่ง

แม้ว่าวิญญาณยุทธ์ของซูเฉินจะแข็งแกร่งและพลังจิตแทบจะจับต้องได้ แต่ทันทีที่ปล่อยพลังจิตเข้าใกล้ มันก็ถูกเผาไหม้เป็นจุณในพริบตา

พลังจิตถูกทำลาย ซูเฉินก็ได้รับผลสะท้อนอย่างรุนแรง

แต่เขายังคงไม่ยอมแพ้

เขารู้ดีว่าการหลอมเพลิงสวรรค์แท้ต้องใช้ความอดทน มุ่งมั่น สติปัญญา และพรสวรรค์อย่างแท้จริง

แม้พลังจิตจะถูกเผาไหม้ไปหลายสาย แต่ซูเฉินก็สามารถประเมินจุดอ่อนจุดแข็งของเพลิงกลืนสรรพสิ่งได้คร่าว ๆ และค่อย ๆ คิดหาวิธีในการหลอมมัน

“เพลิงกลืนสรรพสิ่งมีพลังในการกลืนกินและหลอมรวมเพื่อแปรเปลี่ยนเป็นพลังของตนเอง ซึ่งต่างจากเพลิงสุริยันที่ร้อนแรงรุนแรง หากจะหลอมมัน ต้องทนต่อพลังกลืนกินของมันให้ได้!”

ซูเฉินคิดอย่างลึกซึ้ง ดวงตาสาดประกายสว่างไสว

“หากใช้วิธีค่อยเป็นค่อยไป ด้วยพลังจิตของข้า อาจหลอมมันได้ภายในเวลา… แต่ข้าไม่มีเวลาขนาดนั้น”

เขาสะท้อนใจ

เพราะหลินชิงชิงมีสายเลือดมังกรเพลิง นางจึงสามารถนำพาพวกเขาข้ามการทดสอบเข้าสู่ส่วนลึกของตำหนักได้ทันที

แต่ผู้คนเช่นเล่ยหมิง เจียงอวิ๋นเหอ ต้องฝ่าฟันการทดสอบนานัปการ

ไม่นาน คนเหล่านั้นอาจจะตามมาถึง

หากเขายังหลอมเพลิงกลืนสรรพสิ่งไม่สำเร็จในเวลานั้น ก็จะตกเป็นเป้าการแย่งชิง!

นี่คือบททดสอบที่นักบุญยุทธ์มังกรเพลิงมอบให้แก่เขา

เขาต้องหลอมเปลวเพลิงให้สำเร็จก่อนที่คนอื่นจะมาถึง!

“บางที… มีทางเดียวเท่านั้นดูดกลืนเพลิงเข้าสู่ทะเลจิต กักกันพลังจากฟ้าและดิน ใช้วิญญาณยุทธ์กดข่มและหลอมมันจากภายใน!”

แววตาซูเฉินฉายแสงดุดันเต็มเปี่ยมด้วยความบ้าระห่ำ

วิธีนี้เสี่ยงตายอย่างยิ่ง

หากไม่สามารถควบคุมเพลิงได้ วิญญาณของเขาจะถูกเพลิงกลืนกินจนมอดไหม้สูญสลาย

“แต่ข้าจะต้องได้เพลิงกลืนสรรพสิ่งนี้มา!”

แววตาเขามั่นคงแน่วแน่

บึ้มม!

พลังปราณพุ่งพล่าน แสงสว่างเจิดจ้าที่หว่างคิ้วเปล่งประกาย วังวนดูดกลืนทรงพลังโผล่ขึ้น ครอบคลุมเพลิงกลืนสรรพสิ่งเบื้องหน้า

เพลิงสีทองอ่อนสั่นสะท้าน ลอยขึ้นกลางอากาศ แปรเปลี่ยนเป็นลำแสง พุ่งเข้าสู่ทะเลจิตของซูเฉินทันที

ตูม!

ทะเลจิตพลันแปรเปลี่ยนเป็นทะเลเพลิง ร้อนระอุจนแทบระเบิด เพลิงกลืนสรรพสิ่งพุ่งตรงสู่วิญญาณยุทธ์

ซูเฉินรู้สึกได้ถึงความตายที่ใกล้เข้ามาอย่างน่าสะพรึง

แต่ยิ่งถึงเวลานั้น เขากลับยิ่งสงบนิ่ง

เขาบ่มเพาะเคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกร พลังปราณในร่างทะลัก วิญญาณยุทธ์แผดเสียงคำราม กลายเป็นมังกรเพลิงขนาดยักษ์

และในพริบตา มังกรเพลิงก็อ้าปากกลืนเพลิงกลืนสรรพสิ่งเข้าไป

“หลอมรวมมันให้ข้าซะ!”

ซูเฉินตะโกนในใจ

แสงสีแดงเพลิงจากวิญญาณยุทธ์ส่องประกาย โซ่พลังศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้น ล่ามเพลิงกลืนสรรพสิ่งไว้เพื่อหลอมกลืน

แต่เพลิงกลับไม่ยอมสยบ มันระเบิดพลังเต็มที่ แปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท แผ่รังสีดุร้ายทำลายล้าง

ซี่ดดด!!

เพลิงลุกไหม้วิญญาณยุทธ์ทันที เปลวเพลิงแผดเผาอย่างรุนแรง ความเจ็บปวดราววิญญาณถูกฉีกออกเป็นเสี่ยง ใบหน้าซูเฉินซีดขาวราวกระดาษ

แต่เขากัดฟันทน

ด้วยพลังจากเคล็ดวิชาเก้าหลงพิชิตนภา พลังจิตหลั่งไหลเข้าเสริมวิญญาณยุทธ์ ทำให้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ

ในการหลอมและเผาไหม้ไปพร้อมกันนี้ ซูเฉินค่อย ๆ ค้นพบจังหวะพลังของเพลิง และหลอมรวมเข้ากับวิญญาณยุทธ์ทีละเล็กละน้อย

“มันเจ็บ… เจ็บเหลือเกิน…”

ซูเฉินคำรามในใจ

ความเจ็บปวดจากการถูกเผาวิญญาณ รุนแรงกว่าร่างกายหลายพันหมื่นเท่า

แต่ในความเจ็บปวดนั้น ความก้าวหน้าในการหลอมเพลิงกลับรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ

จากสีทองอ่อน เพลิงกลืนสรรพสิ่งค่อย ๆ กลายเป็นสีดำสนิท

นี่คือโฉมหน้าที่แท้จริงของมัน!

ฮึ่มมมมม!

ในจังหวะที่ซูเฉินใกล้จะหลอมเพลิงสำเร็จ จู่ ๆ เบื้องในทะเลจิต ตรงจุดที่ตั้งเตาหลอมฟ้าดินโบราณก็พลันสั่นสะเทือนขึ้น

ฟิ้วว!

เพลิงกลืนสรรพสิ่งสีดำสนิทพุ่งเป็นลำแสงเข้าสู่เตาหลอมฟ้าดินทันที!