มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 124
“ลั่วเสวี่ยน ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอาจารย์เขาหรือไม่ แต่เจ้าซูเฉินมันฆ่าหลานข้าไป วันนี้มันต้องตาย!!!”
เสียงคำรามของเล่ยตงดังกึกก้อง พลังสังหารแผ่ซ่านออกมาจนฟ้าดินสะท้านสะเทือน
จักรพรรดิยุทธ์ควบคุมสภาพฟ้าดิน ใช้พลังแห่งกฎธรรมชาติได้ราวเทพเจ้า แข็งแกร่งถึงขั้นสามารถผ่าภูเขา แบ่งแม่น้ำ เรียกได้ว่าเหนือกว่าปุถุชนโดยสิ้นเชิง
ยามนี้เมื่อเล่ยตงโกรธ พลังฆ่าฟันแผ่กระจายไปทั่ว ทำให้ทุกผู้คนในสนามรู้สึกขนลุกขนพอง
“ถ้าผ่านข้าไปไม่ได้ เจ้าก็ลืมเรื่องฆ่าศิษย์ข้าเสียเถอะ! ตาแก่หัวดื้ออย่างเจ้า อย่าได้หวังว่าเจ้าจะคู่ควรพอจะแตะต้องเขา ถ้าแน่จริงก็ไปเรียกเจ้าสำนักของพวกเจ้า ‘นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า’ มาเองเถอะ!”
ลั่วเสวี่ยนหัวเราะเยาะ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความเย็นชา
เสียงกระบี่ดังเซิ่ง!
ลั่วเสวี่ยนลอยอยู่กลางอากาศ อาภรณ์ขาวบริสุทธิ์เปล่งประกายดุจเทพธิดาแห่งสวรรค์ เปี่ยมไปด้วยบารมีและอำนาจเหนือสามัญชน
เจตจำนงกระบี่ลอยเวียนรอบกาย คลื่นพลังอันเฉียบคมแผ่กระจาย ราวกับจะผ่าโลกเป็นเสี่ยง ๆ รูปแบบดาบลึกลับโบราณเริ่มปรากฏขึ้นโดยรอบ
“ลั่วเสวี่ยน! ใครกล้าขวางข้า… ข้าจะฆ่ามันทั้งหมด!”
เล่ยตงคำรามเสียงดัง หมัดเปล่งแสงพลันพุ่งออกไปกลางอากาศ
เปรี๊ยะ!
หมัดนั้นราวกับดวงตะวันเพลิงแผดเผาฟ้าดิน สายลมคำรามกร้าว สะเทือนไปทั่วรอบทิศ
“เจ้าแก่! ข้ารำคาญเจ้ามานานแล้ว! ลองรับดาบข้าดูสักครั้ง!”
ลั่วเสวี่ยนชี้นิ้วออกไปทันใด กระบี่โบราณพลันลอยขึ้นกลางอากาศ แสงกระบี่ระเบิดออกเป็นรุ้งสว่างฟันเข้าใส่หมัดอย่างดุดัน
ตูมมม!
พลังหมัดกับแสงกระบี่ปะทะกันกลางอากาศ ราวกับเสียงฟ้าร้องพันสายดังขึ้นพร้อมกัน แรงสะเทือนทำให้หลายคนกระอักเลือด สีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด
ผู้คนถอยร่นไปด้านหลังอย่างรีบเร่ง
คลื่นการปะทะของจักรพรรดิยุทธ์นั้นน่าสะพรึงกลัวเกินไป
ไม่มีใครคาดคิดว่าลั่วเสวี่ยนกับเล่ยตงจะเปิดฉากต่อสู้รุนแรงเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำ!
“ซูเฉิน รีบออกจากที่นี่ ข้าจะตามไปหาหลังจัดการเจ้าบ้าแก่คนนี้เสร็จ!”
ลั่วเสวี่ยนส่งเสียงผ่านจิตถึงซูเฉิน
“ขอรับ ท่านอาจารย์!”
ซูเฉินพยักหน้าอย่างไม่ลังเล จากนั้นเขา จวินจื่อหลิง จ้าวซวี พากันทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าหนีออกจากแดนลับเขาหวัวหลงทันที
เขารู้ดีว่าพลังของลั่วเสวี่ยนนั้นแข็งแกร่งถึงที่สุด แม้เล่ยตงจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจทำอันตรายต่ออาจารย์เขาได้
“ฆ่ามันให้ข้า!!”
เล่ยตงเห็นซูเฉินหนีไปได้ ความโกรธทะลุขีดถึงขีดสุด เขาชี้นิ้วสั่งการเสียงดุดัน
ฟิ้ว!
ฟิ้ว!
ฟิ้ว!
ร่างเงาสามสายปรากฏกลางอากาศ ล้วนเป็นขุนนางยุทธ์จากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า เปี่ยมด้วยกลิ่นอายสังหาร ไล่ตามซูเฉินไปทันใด
“ซูเฉิน! ข้าจะขวางพวกมันเอง! เจ้าพาองค์หญิงหลินชิงชิงหนีไปเร็ว!”
แววตาหลินรั่วเว่ยแน่วแน่ เธอชักกระบี่พุ่งเข้าใส่กลุ่มขุนนางยุทธ์โดยไม่ลังเล
หยวนฮ่าวหรันก็ไม่รีรอ เขาพุ่งเข้าสมทบกับหลินรั่วเว่ยทันที
“สารภาพให้ชัด! ใครสังหารซูเฉินหรือจับตัวเขาได้ ข้าจะรับเข้าสู่นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า มอบวิชายุทธ์ระดับสวรรค์ พร้อมหินวิญญาณชั้นต่ำหนึ่งล้านก้อน!”
เสียงของเล่ยตงระเบิดออกดั่งฟ้าผ่าไปทั่วแดนลับ
“อะไรนะ!? เข้าร่วมกับนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า? วิชายุทธ์ระดับสวรรค์? แถมหินวิญญาณอีกเป็นล้านก้อน!?”
“โอ้สวรรค์! รางวัลนี้มัน…!”
เสียงแตกตื่นดังทั่วบริเวณ ผู้คนจำนวนมากหันมามองซูเฉินด้วยแววตาเปลี่ยนไป
แม้แต่ขุนนางยุทธ์และราชายุทธ์บางคนยังเริ่มแสดงท่าทีสนใจ
“ไม่ดีแล้ว!”
จวินจื่อหลิงหน้าเคร่งเครียด นางสัมผัสได้ถึงจิตสังหารจากกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์หลายกลุ่มที่เริ่มติดตามพวกเขามา
“แยกกันหนี! จื่อหลิง เจ้าและจ้าวซวีพาองค์หญิงหลินชิงชิงกลับเมืองหลวงต้าหลี่ ฝากดูแลแม่กับน้องสาวข้าด้วย!”
ซูเฉินพูดพร้อมสายตาแน่วแน่
“เราหนีไปด้วยกัน!”
จวินจื่อหลิงส่ายหน้า
“พวกมันต้องการฆ่าแค่ข้า ถ้าพวกเจ้าอยู่ด้วยจะยิ่งเป็นภาระ ข้าจะไม่เป็นไร พวกมันไม่ฆ่าข้าได้ง่าย ๆ หรอก!”
ซูเฉินตอบเสียงหนักแน่น
จวินจื่อหลิงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า “ตกลง! ระวังตัวด้วยนะ ข้าจะพาองค์หญิงกลับเมืองให้ปลอดภัย!”
หลินชิงชิงน้ำตาคลอเบ้า ทว่าในใจลึก ๆ ก็เข้าใจ
“ข้าเองก็ขอให้เจ้าปลอดภัยเช่นกัน!”
ซูเฉินส่งเสียงเบา ๆ จากนั้นร่างของเขาก็พุ่งทะยานไปในทิศทางตรงข้ามทันที!