มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 125
“ตามไป!”
“อย่าให้มันหนีรอดไปได้!”
เบื้องหลังซูเฉิน มีจ้าวยุทธ์สามคนไล่ตามมาติด ๆ เมื่อเห็นซูเฉินแยกตัวออกจากจวินจื่อหลิงกับคนอื่น ๆ พวกเขาก็ไม่ลังเลที่จะตามล่า
แม้ว่าซูเฉินจะทรงพลังเพียงใด แต่รางวัลที่เล่ยตงประกาศไว้นั้นช่างเย้ายวนยิ่งนัก
ได้รับสิทธิ์เข้าร่วมดินแดนศักดิ์สิทธิ์ วิชายุทธ์ระดับสวรรค์ และศิลาวิญญาณระดับต่ำถึงหนึ่งล้านเม็ด ต่อให้เป็นราชายุทธ์ก็ยังต้องใจสั่น!
ยิ่งไปกว่านั้น ซูเฉินยังมีโอกาสสูงที่จะได้รับมรดกของนักบุญยุทธ์!
พวกเขารู้ดีว่าเมื่อข่าวแพร่ออกไป เหล่าผู้แข็งแกร่งทั่วอาณาจักรต้าหลี่จะต้องลงมือแน่นอน
แม้ซูเฉินจะเก่งกาจเพียงใด แต่เขาจะฆ่าได้กี่คนกัน?
โชคลาภย่อมอยู่เคียงคู่กับความเสี่ยง พวกเขาติดตามซูเฉิน หวังจะหาโอกาสลงมือสังหาร!
ฟิ้ววว!
ซูเฉินเหินหาวบนกระบี่ด้วยความเร็วสูงสุด ดุจสายฟ้าฟาด ทะยานเข้าสู่ขุนเขาเบื้องหน้า
และแน่นอน จ้าวยุทธ์ทั้งสามก็ตามติดมาติด ๆ
ทว่าเมื่อพวกเขาไล่ล่าจนเข้ามาในหุบเขา พลันรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว พลังสังหารอันเยือกเย็นแผ่ปกคลุมทั่วร่าง
“แย่แล้ว!”
ขุนนางยุทธ์คนหนึ่งร้องออกมา
ฟิ้วว!
กระบี่จวินหลิงพุ่งออกจากม่านเมฆด้วยความเร็วสูงสุด ทะลวงอกขุนนางยุทธ์ผู้หนึ่งจนหัวใจแตกละเอียด!
เขากรีดร้องลั่น แล้วร่างก็ร่วงลงจากฟากฟ้าโดยไม่ไหวติง!
“เจ้าสาม!!!”
ดวงตาของขุนนางยุทธ์อีกสองคนแดงก่ำ เสียงสั่นเครือด้วยโทสะ
ตูมมม!
พลังรอบตัวพวกเขาปะทุอย่างบ้าคลั่ง ปราณแท้หลั่งไหลออกมาไม่หยุด สองฝ่ามือพุ่งเข้าหาม่านเมฆเบื้องหน้าด้วยพลังรุนแรง
เพียงพริบตา กระบี่จวินหลิงกลับพุ่งเข้ามาอีกครั้ง แสงกระบี่แหลมคมตัดทะลุทุกสิ่ง ราวกับจะผ่าโลกออกเป็นสองส่วน
ฝ่ามือทั้งสองระเบิดทันที ขุนนางยุทธ์คนหนึ่งถูกผ่ากลางร่าง เลือดสาดกระเซ็นอย่างสยดสยอง
“ไม่! พี่รอง…ซูเฉิน เจ้าจงออกมา!!!”
ขุนนางยุทธ์คนสุดท้ายเป็นชายวัยกลางคนหน้ามีแผลเป็น เขาร้องลั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่ง
เขาไม่เคยคาดคิดว่าพลังของซูเฉินจะแกร่งกล้าถึงเพียงนี้
เพียงแค่กระบี่บินยังสามารถสังหารพี่น้องของเขาทั้งสองคนได้อย่างง่ายดาย โดยที่เขายังไม่ทันเห็นตัวจริงของอีกฝ่ายด้วยซ้ำ
“ผู้ใดฆ่า ก็จงถูกฆ่า!”
เสียงราบเรียบแต่หนักแน่นดังขึ้น
ซูเฉินเหยียบกระบี่ทะยานออกจากม่านเมฆ ปรากฏตัวต่อหน้าจ้าวยุทธ์แผลเป็น
“ตายซะ!”
ขวานดำขนาดยักษ์ปรากฏในมือของขุนนางยุทธ์แผลเป็น พลังโลหิตหมุนวนรอบตัว เขารวบรวมปราณทั้งหมดเข้าสู่ขวาน แล้วฟาดฟันใส่ซูเฉิน
โฮกก!
ดวงตาซูเฉินสงบนิ่ง จากนั้นเขาก็เหวี่ยงหมัดออกไป
กลุ่มเมฆสีทองปะทุขึ้นจากแขนของเขา ดั่งมังกรทองคำทะยานออกมา แผ่พลังมหาศาล พุ่งเข้าปะทะกับขวานยักษ์
ตูมมม!
ร่างของขุนนางยุทธ์แผลเป็นสั่นสะท้าน ขวานในมือหลุดกระเด็นออกไป หมัดของซูเฉินซัดเข้ากลางอกจนกระดูกหักเป็นสาย ๆ
โลหิตพุ่งกระฉูดจากปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด!
หมัดเมื่อครู่ ราวกับอสูรโบราณตื่นจากหลับใหล ดุดันรุนแรงจนร่างเขาสั่นเทาไปทั้งตัว
ซูเฉิน…แข็งแกร่งเกินไป!
ฟิ้วว!
ในเวลาเดียวกัน กระบี่จวินหลิงทะลวงผ่านอากาศ ทิ่มเข้ากลางหน้าผากของเขา ปักตรึงร่างกับหน้าผาเบื้องหลัง
“อยากฆ่าข้าเรอะ? เชิญ…ลองดู!”
ซูเฉินโบกมือเบา ๆ กระบี่จวินหลิงกลับเข้าสู่ใต้เท้าอีกครั้ง เขามองไกลออกไปยังเทือกเขาเบื้องหน้า ก่อนทะยานจากไปอย่างไม่หันหลังกลับ
หลังจากซูเฉินจากไป เงาร่างหลายสายปรากฏออกมาจากม่านเมฆ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
“ซูเฉินมันร้ายกาจเกินไปแล้ว!”
“ไร้เทียมทาน!”
“รีบรายงานให้นายใหญ่! หอเฟิงอวี่ต้องการมรดกนักบุญยุทธ์จากตัวซูเฉิน!”
พวกเขาพูดคุยกันสั้น ๆ ก่อนจะหายตัวไปในม่านเมฆอีกครั้ง
……
กระบี่จวินหลิงแทงทะลุอกของขุนนางยุทธ์คนหนึ่ง ก่อนจะพุ่งไปสังหารขุนนางยุทธ์ที่พยายามหลบหนีไปด้านหน้า
ซูเฉินเรียกกระบี่กลับมา แล้วเหินหาวไปโดยไม่หันหลังมอง
เขาเข้าใกล้ทางออกของแดนลับเรื่อย ๆ
แม้เขาจะรวดเร็วปานสายฟ้า แต่ก็ยังมีคนมากมายที่ถูกโลภะบังตา ไล่ล่าเขาตลอดทาง
ระหว่างทาง เขาสังหารจ้าวยุทธ์ไปกว่าสิบคน
หลายศพต้องจบชีวิตใต้คมกระบี่ของเขา!
กลิ่นอายสังหารแผ่ออกจากร่าง แววตาคมจัด ออร่ารอบตัวช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก
“นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า? สักวันข้าจะถล่มนิกายเจ้าให้ราบเป็นหน้ากลอง!”
แววสังหารวาบผ่านแววตาซูเฉิน
เขาจำได้ดี ชาติปางก่อน สำนักเทียนเต้าถูกทำลาย อาจารย์ลั่วเสวี่ยนสิ้นชีพ ทั้งหมดล้วนเกี่ยวพันกับนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า
แม้เขาจะกลายเป็นจักรพรรดิยุทธ์เก้ามังกรในภายหลัง กำจัดเหล่าศัตรูได้หมดสิ้น แต่กลับไม่อาจช่วยชีวิตลั่วเสวี่ยนได้เลย
ชาติภพนี้ เขาต้องเผชิญหน้ากับนิกายเดิมอีกครั้ง!
ศัตรูเจอศัตรู ไม่มีคำว่าบังเอิญ!
แสงสว่างปรากฏเบื้องหน้า ช่องวาร์ปที่เชื่อมต่อไปยังภายนอกแดนลับกำลังหมุนวนอยู่
ฟิ้วว!
ซูเฉินเหยียบกระบี่พุ่งเข้าวังวนทันที ร่างเขาหายไปในพริบตา ออกจากแดนลับเขาหลงอู่โดยสมบูรณ์
เมื่อภาพเบื้องหน้ากลับมาแจ่มชัดอีกครั้ง ซูเฉินก็ปรากฏตัวอยู่กลางฟ้าเหนือเขาหลงอู่
ทว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นทันที!
จู่ ๆ เงาร่างหลายสายโผล่จากความว่างเปล่ารอบตัว กลิ่นอายสังหารเยียบเย็นพุ่งเข้าใส่ กระบี่สีครามในมือพวกมันแทงออกพร้อมกันราวงูพิษ!
YOU MAY ALSO LIKE
