มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 145
“ทะ…ท่านอ๋องถึงกับตายด้วยน้ำมือของซูเฉินจริงหรือ?”
ดวงตาของ หยานเจิ้ง ราชาปีศาจเขาแม่น้ำสั่นไหวด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด
เดิมทีเขาคิดว่าแม้ซูเฉินจะทรงพลังเกินสามัญ แต่น่าจะต่อสู้กับหยางซาอย่างดุเดือดสูสีทว่าผลลัพธ์กลับเกินคาดคิด!
หยางซาลักพาตัวมารดาและน้องสาวของซูเฉินจุดชนวนความเดือดดาลถึงขีดสุดจนซูเฉินระเบิดพลังทั้งหมดออกมา และสังหารหยางซาได้จริง!
แม้แต่หยานเจิ้ง…ยังไม่มีโอกาสแม้แต่จะยื่นมือช่วย!
“ดูแลท่านแม่ให้ดีนะ”
ซูเฉินลูบศีรษะซูหลิงเอ๋อร์เบา ๆ ก่อนจะอุ้มร่างไร้สติของหลิวหันเยียนส่งให้จากนั้นเขาก็หันไปมองหยานเจิ้งดวงตาคมเฉียบราวคมกระบี่สามารถแทงทะลุทุกสิ่ง!
“ท่านซูเฉิน ได้โปรดฟังข้าพูดก่อน!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวหยานเจิ้ง ราชาปีศาจเขาแม่น้ำ ก็รีบกล่าวอย่างเร่งรีบ
ตูมม!
ซูเฉินไม่ตอบแม้แต่คำเดียวดวงตาเยียบเย็นโลหิตในกายโหมพลุ่งพล่านจิตสังหารฟุ้งกระจายเขาก้าวตรงเข้าหาหยานเจิ้งโดยไม่ปริปากแรงกดดันมหาศาลจู่โจมเข้ามา!
หยางซาถูกเขาสังหารไปแล้วส่วนหยานเจิ้งก็เป็นคนของหยางซา! ซูเฉินไม่มีเหตุผลใดต้องไว้ชีวิตเขา!
“ท่านซูเฉิน! ข้า…ข้าไม่ต้องการเป็นศัตรูกับท่านตลอดหลายวันที่ผ่านมาข้าคือผู้แอบนำอาหารและน้ำไปให้มารดาและน้องสาวของท่าน!”
หยานเจิ้งกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ
ซูเฉินชะงักเล็กน้อยสายตาเหลือบมองไปทางซูหลิงเอ๋อร์
ซูหลิงเอ๋อร์รีบพยักหน้าแรง ๆ แล้วตอบว่า
“จริงจ้ะ พี่ใหญ่! ช่วงหลายวันนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณลุงคนนี้แอบส่งอาหารกับน้ำมาให้ ข้ากับท่านแม่ก็คงไม่รอดมาถึงตอนนี้แล้ว…!”
ดวงตาของซูเฉินเย็นลงเล็กน้อยแต่จิตสังหารยังคงปกคลุมทั่วร่างหยานเจิ้ง
“เจ้ามีเรื่องอะไรอีก?”
หยานเจิ้งรีบกล่าวด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ
“ท่านซูเฉิน…ขอถามตรง ๆ ท่านเป็นศิษย์ของเซียนหญิงลั่วเสวี่ยนใช่หรือไม่?”
แววตาของซูเฉินสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะตอบอย่างเย็นชา
“แล้วจะทำไม?”
“โปรดดูสิ่งนี้!”
ดวงตาของหยานเจิ้งสว่างวาบจากนั้นแสงสีทองก็พุ่งออกจากฝ่ามือกระบวนท่าฝ่ามือพลังลวงตาปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทำให้สวรรค์และปฐพีสะเทือนเลื่อนลั่น!
“ฝ่ามือสวรรค์! เจ้าเป็นศิษย์นิกายเทียนเต้า?”
ซูเฉินจำเคล็ดวิชานี้ได้ในทันทีมันคือ “ฝ่ามือสวรรค์” เคล็ดวิชาประจำนิกายเทียนเต้าและมีเพียงศิษย์แห่งนิกายเท่านั้น…จึงจะฝึกได้!
“ถูกต้อง! ข้าเป็นศิษย์ภายนอกนิกายเทียนเต้าเมื่อครั้งอยู่ในแคว้นจ้าว ข้าตกอยู่ในอันตรายได้รับความช่วยเหลือจากท่านอาจารย์เฟิงเหวินท่านจึงรับข้าเป็นศิษย์ชื่อในถ่ายทอดฝ่ามือสวรรค์และมอบ ‘ตราศิษย์ภายนอกนิกาย’ ให้แก่ข้า!”
หยานเจิ้งกล่าวพลางหยิบ ยันต์หยกสีเขียว ขึ้นมาแสดงบนผิวยันต์มีหมอกควันล่องลอยและอักขระโบราณสองตัวจารึกอยู่ “สวรรค์”
“นั่นคือ…ตราศิษย์ภายนอกนิกายจริงด้วย!”
ดวงตาของซูเฉินเริ่มผ่อนคลายจิตสังหารรอบตัวก็ค่อย ๆ สลาย
เขาเชื่อสิ่งที่หยานเจิ้งกล่าว
เพราะเฟิงเหวิน คือเจ้านิกายสาขาหนึ่งในนิกายเทียนเต้าเป็นอาวุโสของลั่วเสวี่ยนและซูเฉินก็ต้องเรียกว่า “อาจารย์ลุง”
หากมิใช่ศิษย์ของนิกายเทียนเต้า ย่อมไม่อาจรู้ชื่อนี้!
เมื่อรวมกับฝ่ามือสวรรค์ และตราศิษย์ตัวตนของหยานเจิ้งจึงได้รับการยืนยัน
เขาคือ…ศิษย์ของนิกายเทียนเต้าโดยแท้!
“ท่านซูเฉิน แม้ข้าจะเคยได้ยินชื่อเสียงของท่านแต่ไม่รู้มาก่อนเลยว่าท่านได้รับการถ่ายทอดจากเซียนหญิงลั่วเสวี่ยนจนกระทั่งวันที่หยางซาจับตัวมารดาและน้องสาวของท่านข้าจึงได้รู้ความจริงทั้งหมด! หากข้าเคยล่วงเกินสิ่งใดไป ขอท่านเมตตาให้อภัย!”
หยานเจิ้งกล่าวอย่างจริงใจ
นี่คือเหตุผลที่เขา ไม่ลงมือฆ่าจวินจื่อหลิง เมื่อตอนนั้นแม้ว่าเขาจะอยู่ฝ่ายเดียวกับหยางซาแต่ด้วยอุปนิสัยและพลังของหยางซาที่เกรี้ยวกราดหากเขาไม่มั่นใจพอก็ไม่กล้าแอบปล่อยคนทั้งสองไปง่าย ๆ เช่นกัน
ซูเฉินจ้องมองหยานเจิ้งเนิ่นนานก่อนจะกล่าวอย่างสงบ
“เพราะเจ้าช่วยคุ้มครองท่านแม่กับน้องสาวไว้…ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าไปเสียเถอะ!”
แม้หยานเจิ้งจะเป็นศิษย์ของนิกายเทียนเต้าแต่ซูเฉินก็ไม่ได้รู้สึกดีกับเขานักเพราะเขายังเป็น “คนของหยางซา” เป็นผู้ร่วมมือกับความชั่วช้า!
หากไม่ใช่เพราะเขาแอบช่วยหลิวหันเยียนกับซูหลิงเอ๋อร์ซูเฉินคงไม่ลังเลที่จะสังหารเขา!
ชื่อเสียงของนิกายเทียนเต้า…ไม่อาจมัวหมองเพราะคนเช่นนี้!
หยานเจิ้งเห็นสีหน้าของซูเฉินก็เข้าใจได้ทันทีจากนั้นเขาก็ส่งเสียงผ่านจิตสัมผัสมาถึงซูเฉินอย่างเร่งรีบว่า
“ท่านซูเฉิน! ความจริงที่ข้าลอบเข้ามาฝั่งราชวงศ์ต้าหลินเป็นเพราะคำสั่งของอาจารย์ข้าเอง! ข้าถูกส่งมาเพื่อสืบหาความผิดปกติของจักรพรรดิเสวียนหลิน…และมันอาจเกี่ยวพันกับ…ปีศาจนอกดินแดน!”
“ปีศาจนอกดินแดน?”
ร่างของซูเฉินสั่นสะเทือนดวงตาเปล่งประกายขึ้นในทันใด!
ชื่อนี้…ช่างห่างไกลเหลือเกิน
ปีศาจนอกดินแดนคือเผ่าพันธุ์ปีศาจชั่วร้ายที่อาศัยอยู่นอก “แดนหล้าหวนเทียน”
เมื่อหลายหมื่นปีก่อนพวกมันเคยบุกรุกโลกหล้าแห่งนี้คร่าชีวิตผู้คนนับไม่ถ้วนซากศพกองพะเนินโลหิตท่วมแผ่นดินเนื้อสดถูกฉีกกินโดยปีศาจนอกดินแดนอย่างไร้ปรานี!
หากมิใช่เพราะการปรากฏตัวของราชายุทธ์ในตำนานผู้หนึ่งผู้นำบรรดาจอมยุทธ์ผนึกปีศาจเหล่านั้นไว้ได้ทันโลกนี้…คงสูญสิ้นไปแล้ว!
และในอดีตชาติของซูเฉินเมื่อครั้งยังเป็น “จักรพรรดิยุทธเก้ามังกร” เขาเคยค้นพบเบาะแสของพวกมันเคยต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งในเผ่าปีศาจเหล่านั้นแม้จะฆ่าได้แต่เขารู้ดีว่า…มันยากจะต่อกรด้วยยิ่งนัก!
“ข้าไม่เคยคิดเลย…ว่าจะได้ยินชื่อปีศาจนอกดินแดนในพื้นที่เล็ก ๆ อย่างแคว้นตงหลินแห่งนี้…”
YOU MAY ALSO LIKE
![Myth Online ฮีลเลอร์สายบู๊ [网游之奶个锤子]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/08/novel_5522_cover-75x106.jpg)
