มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 148
โครม!
คลื่นพลังอันทรงอำนาจระเบิดออกจากร่างของซูเฉิน ประกอบกับเสียงคำรามของมังกรและเสียงฟ้าร้อง ทำให้กลิ่นอายทั่วทั้งร่างของเขาแลดูทรงอำนาจและลึกลับยิ่งขึ้น
“ข้า…ทะลวงถึงขอบเขตขุนนางยุทธ์ได้เสียที!”
ซูเฉินค่อยๆ ลืมตาขึ้น แววตาเผยความยินดี
ด้วยพลังจากศิลาโลหิตมังกร รวมถึงศิลาวิญญาณจำนวนมาก ทำให้ระดับพลังบ่มเพาะของซูเฉินพุ่งทะลุจากยอดเขตจ้าวยุทธ์ไปสู่ขอบเขตขุนนางยุทธ์ได้ในพริบตา!
ขุนนางยุทธ์…คือผู้ที่เริ่มควบคุมพลังแห่งฟ้าดินได้อย่างแท้จริง และสามารถเหินเวหาได้
ซูเฉินรู้สึกชัดเจนว่า พลังฟ้าดินในรัศมีร้อยลี้ล้วนถูกรวบรวมไว้กลางฝ่ามือของเขาได้ในชั่วพริบตา กลายเป็นพลังอันน่าสะพรึงกลัว
ต้องรู้ไว้ว่า แม้แต่ขุนนางยุทธ์ที่เพิ่งทะลวงเข้าสู่ขอบเขตนี้ ยังควบคุมพลังฟ้าดินได้เพียงรอบๆ ตนไม่กี่สิบลี้ ทว่าเขาเพิ่งก้าวเข้าสู่ขุนนางยุทธ์ ก็สามารถทำได้ถึงเพียงนี้
พื้นฐานของเขาช่างลึกล้ำอย่างยากจะวัด!
“เพียงไม่กี่เดือน…ข้าก้าวจากขอบเขตกายา สู่ขุนนางยุทธ์ ข้ามผ่านห้าขอบเขตติดต่อกัน! แม้จะมีรากฐานจากชาติก่อน แต่ความเร็วนี้ก็ยังเร็วเกินไป ข้าต้องหยุดพักเพื่อประคับประคองรากฐานสักระยะ”
ซูเฉินครุ่นคิด
หากมีผู้ใดล่วงรู้ว่าเขาบ่มเพาะจนข้ามห้าขอบเขตได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่เดือน เกรงว่าคงจะยกย่องเขาว่าเป็นเทพที่จุติ หรือไม่ก็คิดว่าเขาถูกครอบงำโดยพวกปีศาจเฒ่า
ความเร็วระดับนี้มันช่างน่าตกใจเกินไปจริงๆ!
ซูเฉินออกจากพื้นที่ว่างแห่งเตาหลอมฟ้าดิน
ตามเวลาแล้ว เรือสมบัติแห่งนภาควรใกล้ถึงเมืองหลวงต้าหลินแล้ว
เขาเดินออกจากห้องฝึก ยืนบนหัวเรือ แล้วทอดสายตามองไกลออกไป
เบื้องหน้า ภูเขาสลับซับซ้อนปกคลุมด้วยหมอกคลุ้ม เผยให้เห็นแผ่นดินโบราณกว้างใหญ่ไพศาล งดงามราวภาพวาด
ปลายสุดของแผ่นดินนั้น ปรากฏนครโบราณโอ่อ่าราวกับสัตว์ร้ายโบราณหมอบซ่อนอยู่กลางแผ่นดิน
ในสายตาของซูเฉิน คล้ายมีพลังโชควาสนาแผ่พุ่งขึ้นจากเมืองนั้น แปรเปลี่ยนเป็นมังกรทองลอยวนคลุมอยู่เหนือเมือง
เมืองหลวงแห่งต้าหลิน!
ซูเฉินเข้าใจได้ทันที เมืองนั้นคือศูนย์กลางของราชวงศ์ต้าหลิน
“นั่นคือเมืองหลวงต้าหลิน! ท่านซูเฉิน ข้าไม่คาดคิดเลยว่าท่านจะทะลวงถึงขอบเขตขุนนางยุทธ์ได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน ขอแสดงความยินดีด้วย!”
หยางเจิ้งเดินออกมา ยืนเคียงข้างซูเฉิน พลางยิ้มกล่าว
แววตาของเขาแฝงความตื่นตระหนกเล็กน้อย ยามที่ซูเฉินยังเป็นเพียงจ้าวยุทธ์ ก็ยังสามารถสังหารหยางซาได้ แล้วตอนนี้ที่เขาทะลวงถึงขุนนางยุทธ์เล่าพลังต่อสู้ของเขาจะน่ากลัวขนาดไหน?
แม้แต่หยางเจิ้งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็ยังรู้สึกได้ถึงความลึกล้ำไร้ก้นบึ้ง ราวกับยืนอยู่ข้างหน้าหุบเหวลึกลับที่ไร้ที่สิ้นสุด
สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะซึ่งเซียนหญิงลั่วเสวี่ยนถึงกับยอมรับเป็นศิษย์!
สายตาของหยางเจิ้งเผยร่องรอยความอิจฉา
“ข้าแค่ทะลวงได้เพราะโอกาสเหมาะเท่านั้น…หยางเจิ้ง เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเราสองคนสามารถกำจัดจักรพรรดิหลินได้? ด้วยพลังของเรา ยังห่างชั้นมาก!”
ซูเฉินกล่าวเรียบๆ
“วางใจเถิด ท่านซูเฉิน หากอีกฝ่ายเป็นจักรพรรดิยุทธ์ธรรมดา ข้าอาจไม่แน่ใจนัก! ทว่าจักรพรรดิหลินผู้นั้นมิใช่มนุษย์ แต่เป็นปีศาจนอกแดน! แม้ปีศาจนอกแดนจะน่ากลัว แต่ก็มีจุดอ่อน โดยเฉพาะจักรพรรดิหลินที่ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บ หากข้าโจมตีโดยไม่ให้ตั้งตัวก็อาจสำเร็จ!”
หยางเจิ้งเอ่ยด้วยแววตามั่นใจเต็มเปี่ยม
เหตุผลที่เขายอมเสี่ยงชีวิตในครั้งนี้ ก็เพราะไม่ต้องการเป็นแค่ศิษย์นอกของนิกายเทียนเต้า เขาปรารถนาจะสร้างผลงานยิ่งใหญ่ จนได้เป็นศิษย์ชั้นใน หรือแม้แต่ศิษย์เอกของผู้อาวุโส!
การกำจัดปีศาจนอกแดน ย่อมถือเป็นผลงานอันยิ่งใหญ่!
“ดี! หวังว่าแผนของเจ้าจะสำเร็จ แต่อย่าลืมว่าปีศาจนอกแดนนั้นเจ้าเล่ห์แสนกล ต้องระวังตัวให้มาก!”
ซูเฉินพยักหน้า แววตาสาดประกายเย็นเยียบ
เขาเองก็อยากสังหารจักรพรรดิหลิน
ชาติปางก่อนในฐานะจักรพรรดิยุทธเก้ามังกร เขาเคยฆ่าปีศาจนอกแดนนับไม่ถ้วน แม้แต่จักรพรรดิแห่งปีศาจนอกแดนเขายังเคยเผชิญหน้ามาแล้ว จึงรู้ดีว่าจุดอ่อนของพวกมันอยู่ตรงไหน
โดยเฉพาะหากยังไม่บรรลุถึงระดับนักบุญยุทธ์ พวกปีศาจนอกแดนจะไม่สามารถต้านทานเจตจำนงแห่งโลกนี้ได้เลย ต้องอาศัยการยึดร่างมนุษย์หรืออสูรเพื่อดำรงอยู่
หากร่างกายของพวกมันถูกทำลาย เหลือแต่จิตวิญญาณ แม้จะมีพลังล้นฟ้า ก็ย่อมถูกเจตจำนงแห่งสวรรค์บดขยี้จนสูญสลายได้ง่ายดาย
นี่คือเหตุผลที่ซูเฉินกล้าร่วมมือกับหยางเจิ้งเพื่อกำจัดจักรพรรดิหลิน!
“ข้าเข้าใจดี! เมื่อเข้าสู่เมืองหลวง ข้าจะขอเข้าพบจักรพรรดิหลินด้วยตนเอง เมื่อยืนยันได้แล้ว ข้าจะส่งข่าวให้ท่านทันที! คราวนี้…ข้าต้องสังหารมันให้ได้!”
หยางเจิ้งพยักหน้า ดวงตาเปล่งประกายแห่งความเด็ดเดี่ยว
ในที่สุด เรือสมบัติแห่งนภาก็ร่อนลงนอกเขตเมืองหลวงแห่งต้าหลิน
ซูเฉินมิได้ไปกับหยางเจิ้ง เขาเลือกปกปิดลมหายใจของตนเอง แปลงโฉมเป็นยอดฝีมือธรรมดาผู้หนึ่ง แล้วจึงเดินเข้าสู่เมืองหลวงอย่างเงียบเชียบ
“เมืองหลวงต้าหลินเจริญกว่าราชานครต้าหลี่หลายเท่านัก!”
ซูเฉินกวาดตามองถนนหนทางเบื้องหน้า แววตาแฝงความระแวดระวัง
ยอดฝีมือระดับขุนนางยุทธ์ที่หาได้ยากในนครหลวงต้าหลี่ ที่นี่กลับพบเห็นได้เกือบทุกมุมถนน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงขอบเขตแก่นแท้พลังที่เดินขวักไขว่ ทว่าเขายังสามารถสัมผัสได้ถึงยอดฝีมือระดับราชายุทธ์อยู่หลายคน!
“ไปที่หอการค้าว่านเป่าก่อน แล้วตั้งหลักที่นั่น!”
ซูเฉินคิดในใจ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังหอการค้าว่านเป่า
หอการค้าว่านเป่าประกอบกิจการมากมาย ทั้งร้านค้า ภัตตาคาร และโรงประมูล ด้วยเหตุที่มีหอสมบัติว่านเป่าอยู่เบื้องหลัง แม้แต่ราชวงศ์ต้าหลินยังต้องเกรงใจ
ที่นั่น…ย่อมหาข่าวได้ง่ายกว่า!
“ซูเฉิน!”
ขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังซูเฉิน พร้อมกับมือที่แตะลงบนไหล่ของเขา!
ซูเฉินตกตะลึงทันทีชื่อของเขาถูกเปิดเผยได้อย่างไร!?
หรือว่า…มีคนของราชวงศ์ต้าหลินพบเขาเข้าแล้ว!?
พลังสังหารอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกจากร่างของเขาในชั่วพริบตา คล้ายพร้อมจะโจมตีผู้ที่อยู่ด้านหลังโดยไม่ลังเล!