มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 30
“ถูกต้อง ข้าได้หลอมโอสถหุนหยวนหลิงตันสำเร็จแล้ว!”
ซูเฉินยิ้มอย่างสงบนิ่ง
จากนั้น ขวดหยกปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา เมื่อเปิดฝาขวด กลิ่นโอสถหอมกรุ่นก็ลอยออกมา
ดวงตาของหลินชิงชิงเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็ยังรับขวดหยกไว้
นางเทโอสถออกจากขวดหยก มันมีสีแดงสด แสงแปลกประหลาดไหลเวียนอยู่ทั่ว กลิ่นหอมรุนแรงและชัดเจนว่าไม่ใช่ของธรรมดา
ดวงตาของหลินชิงชิงเบิกโพลงทันที
“นั่นมัน…โอสถหุนหยวนหลิงตันจริงๆ หรือ?!”
โอสถตรงหน้าของนางเหมือนกับที่บันทึกไว้ในตำราโบราณทุกประการ
“อะไรนะ?!”
ทุกคนรอบข้างต่างตกตะลึง
พวกเขาไม่คิดว่าซูเฉินจะสามารถหลอมโอสถหุนหยวนหลิงตันได้จริงๆ
ต้องเข้าใจก่อนว่าเพิ่งผ่านไปแค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น!
แม้แต่ปรมาจารย์กู่หยานยังจนปัญญา แต่ซูเฉินกลับหลอมโอสถนี้สำเร็จภายในหนึ่งชั่วโมง เขาเป็นปรมาจารย์โอสถจริงหรือ?
ซูหลิงเอ๋อร์มองพี่ชายด้วยความชื่นชมและภาคภูมิใจ นั่นคือพี่ชายของนาง
แม้แต่เติ้งจื่อเฉินก็มองซูเฉินด้วยแววตาเปล่งประกาย
“ซูเฉิน เจ้าเป็นใครกันแน่?”
หลินชิงชิงมองซูเฉินอย่างลึกซึ้งและเอ่ยถาม
นางไม่เคยได้ยินว่าเมืองหลวงต้าหลี่มีอัจฉริยะด้านโอสถชื่อซูเฉินมาก่อน
ชื่อนี้แปลกหูมาก
ซูเฉินไม่ได้ตอบ แต่เพียงยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า “องค์หญิง ตอนนี้ท่านสามารถมอบปิ่นให้ข้าได้หรือยัง?”
“ข้ายินดีมอบปิ่นให้เจ้า! แต่ข้ายังมีตำราโอสถโบราณอีกหนึ่งฉบับ ไม่ทราบว่าเจ้าสามารถหลอมมันได้หรือไม่?”
หลินชิงชิงไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย นางดึงปิ่นออกมายื่นให้ซูเฉิน แล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ซูเฉินรับปิ่นไว้ ลูบไล้อัญมณีที่ประดับอยู่ มันเย็นเล็กน้อยเมื่อสัมผัส ให้ความรู้สึกปลอดโปร่งใจ
แน่นอน มันคือสมบัตินั้นจริงๆ
“ตำราอะไรหรือ?”
ซูเฉินถามโดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติม
“โอสถไท่อินหลอมจิต!”
หลินชิงชิงเอ่ยคำไม่กี่คำ ดวงตานางจับจ้องซูเฉิน แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและกระวนกระวาย
“โอสถไท่อินหลอมจิต?”
ทุกคนรอบข้าง รวมถึงปรมาจารย์กู่หยาน ต่างแสดงสีหน้าฉงน
พวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อโอสถนี้มาก่อน
“โอสถไท่อินหลอมจิตหรือ? ข้าคิดว่าน่าจะทำได้!”
แววตาของซูเฉินเผยความประหลาดใจ แต่เขาก็พยักหน้าอย่างมั่นใจ
โอสถไท่อินหลอมจิต เป็นโอสถโบราณที่มีคุณสมบัติเยี่ยมยอด สามารถรักษาร่างกายศักดิ์สิทธิ์แห่งหยินลึกลับ และช่วยให้พลังวิญญาณของร่างนั้นพัฒนา ทะลวงสู่ระดับที่เจ็ด และก้าวเข้าสู่ขอบเขตราชายุทธ์
แม้จะเป็นเพียงโอสถระดับหก แต่เพราะมีความพิเศษสูง ปรมาจารย์กู่หยานจึงไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน
แต่ซูเฉินนึกถึงใครบางคนขึ้นมาได้
หลินรั่วเว่ย!
ในอาณาจักรต้าหลี่ มีเพียงองค์หญิงใหญ่หลินรั่วเว่ยเท่านั้นที่มีร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งหยินลึกลับ
ก่อนจะทะลวงสู่ขอบเขตราชายุทธ์ ร่างหยินนี้ห้ามสูญเสียพลังหยิน หากพลังหยินรั่วไหล จะไม่เพียงแค่ส่งผลต่อร่างกายเท่านั้น แต่ยังทำให้ยากต่อการทะลวงขอบเขตราชายุทธ์
ในตอนนั้น ทางรอดเดียวคือต้องพึ่งโอสถไท่อินหลอมจิต!
หลินชิงชิงต้องการหลอมโอสถนี้เพื่อหลินรั่วเว่ยเป็นแน่
และซูเฉินก็คิดถึงสาเหตุที่หลินรั่วเว่ยต้องสูญเสียพลังหยิน แม้เป็นเพราะแผนร้ายของจีเล่อทงจื่อ แต่ซูเฉินก็เป็นผู้ได้ประโยชน์ในที่สุด
ถือว่าเขาหลอมโอสถนี้เพื่อชดใช้ให้กับหลินรั่วเว่ยก็แล้วกัน
“เจ้าสามารถหลอมได้จริงหรือ… ดีมาก! ซูเฉิน ข้าจะจดจำเจ้าไว้ หากเจ้าหลอมโอสถไท่อินหลอมจิตได้ ไม่ว่าเจ้าจะขออะไร ข้าก็จะยอม!”
ทั้งร่างของหลินชิงชิงสั่นไหว ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและตื่นเต้น
สิ่งที่ทำให้นางตื่นเต้นคือซูเฉินตอบตกลง
สิ่งที่ทำให้นางตกใจคือ โอสถไท่อินหลอมจิตเป็นโอสถระดับหก! หากซูเฉินสามารถหลอมมันได้ เขาก็เทียบได้กับปรมาจารย์หลอมโอสถแล้ว!
แม้ในใจนางจะยังยากจะเชื่อ แต่เมื่อมองโอสถหุนหยวนหลิงตันในมือ นางก็ไม่อาจไม่เชื่อได้
“ไม่ว่าอะไร เจ้าก็จะยอม?”
ซูเฉินมองหลินชิงชิงด้วยสายตาแปลกประหลาด
“ทุกอย่าง…ได้หมด! ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ข้าจะมาหาท่านที่หอการหอการค้าว่านเป่าอีกครั้งในวันพรุ่งนี้!”
ใบหน้าของหลินชิงชิงขึ้นสีแดงระเรื่อ นางเขินอายเล็กน้อย แต่ยังแอบชำเลืองมองซูเฉิน ก่อนจะหันหลังเดินจากไป
ฝูงชนที่มุงดูก็ทยอยสลายตัวไปเช่นกัน
แต่ชื่อของซูเฉิน กลับถูกจดจำไว้ในหัวใจของพวกเขา
หลายคนตั้งใจจะกลับไปสืบว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่แคว้นต้าลี่มีอัจฉริยะด้านโอสถชื่อซูเฉินปรากฏตัวขึ้น?
ทว่า ผู้คนส่วนใหญ่ยังไม่ปักใจเชื่อว่าซูเฉินเป็นอัจฉริยะด้านโอสถ เพราะเขาดูหนุ่มแน่นเกินไป
หลายคนคาดเดาว่าแท้จริงแล้วผู้ที่หลอมโอสถคือปรมาจารย์กู่หยาน แต่เพื่อไม่ให้กระทบกับหน้าของซวนปิน เขาจึงให้ซูเฉินเป็นผู้รับหน้าแทน
และการที่ปรมาจารย์กู่หยานกลับเมืองหลวงครั้งนี้ ยิ่งทำให้พวกเขาสงสัยว่า ฝีมือของเขาอาจทะลวงถึงระดับใหม่แล้วหรือไม่?
ปรมาจารย์หลอมโอสถ!
เมื่อคิดถึงระดับนี้ ทุกคนก็อดตัวสั่นไม่ได้
เพราะปรมาจารย์หลอมโอสถ เป็นบุคคลที่แม้แต่ราชายุทธ์ยังต้องแสดงความเคารพเมื่อพบหน้า
ทั้งเมืองหลวงต้าลี่ มีเพียงประธานลึกลับแห่งหอการค้าว่านเป่าเท่านั้น ที่เป็นปรมาจารย์หลอมโอสถอย่างแท้จริง!