มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 305 บุรุษชุดเทา อู๋ชื่อหลิง
ซูเฉินจ้องมองนักบุญยุทธ์ทั้งเจ็ดแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าที่อยู่เบื้องหน้า แววตาเย็นเยียบเป็นประกาย
ดูเหมือนว่าการล้างแค้นอย่างต่อเนื่องของเขา รวมถึงการขโมยสมบัติล้ำค่าที่สุดของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าอย่างแท่นสังหารเทพ ทำให้นิกายนี้หมายหัวต้องการฆ่าเขาให้ได้
ถึงขั้นส่งนักบุญยุทธ์ออกมาพร้อมกันถึงเจ็ดคน หากลั่วเสวียนและเจ้านิกายจ้านหยวนมิได้มาถึง จงหลินคงตั้งใจจะกักเขาไว้ที่นี่แน่นอน
“หากเกิดศึกระหว่างนักบุญยุทธ์ขึ้นจริง ข้าสามารถใช้เตาหลอมฟ้าดินเพื่อขังพวกเขาทั้งหมดไว้ที่นี่ได้หรือไม่?”
ซูเฉินครุ่นคิดในใจ
เตาหลอมฟ้าดินคือสมบัติที่เขาเก็บรักษาหลังเกิดใหม่ แม้ตอนนี้จะรวมเปลวเพลิงแท้ฟ้าดินเพียงสองสาย แต่ซูเฉินก็สามารถกระตุ้นพลังของเตาหลอมฟ้าดินได้เล็กน้อยแล้ว
เขาสัมผัสได้ว่า หากใช้หม้อนี้ ย่อมปลดปล่อยพลังทำลายล้างสวรรค์ล้างปฐพี แม้แต่การฆ่านักบุญยุทธ์ก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน
โครม!
กลิ่นอายของนักบุญยุทธ์ทั้งสิบคนรุนแรงยิ่งนัก จนทำให้ห้วงอากาศบิดเบี้ยว ความกดดันแผ่กระจายไปทั่วสารทิศ ประหนึ่งโลกกำลังล่มสลาย เหล่าอาวุโสและศิษย์แห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าในหุบเขาราชันย์ต่างสั่นสะท้านดุจเผชิญหน้ากับศัตรูทรงอานุภาพ
จงหลินเปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่า ขณะที่จ้านหยวนแม้ดูสงบนิ่ง แต่กลับไม่แสดงท่าทีถอยหลังแม้แต่น้อย
ขณะที่ทุกคนคิดว่า ศึกใหญ่ระหว่างนักบุญยุทธ์กำลังจะอุบัติขึ้น
แครก!
ห้วงอากาศแยกออก
บุรุษผู้หนึ่งในชุดเทา ปล่อยกลิ่นอายลึกล้ำเหนือหยั่ง ปรากฏตัวออกมา
เขาเพียงสะบัดแขนเสื้อ กลับทำให้แรงกดดันของนักบุญยุทธ์ทั้งสิบถูกสลายสิ้นในพริบตา!
“ราชานักบุญ?!!”
แววตาของซูเฉินหดแคบลง
เพียงโบกมือครั้งเดียวกลับสลายแรงกดดันจากนักบุญยุทธ์ทั้งสิบได้ นี่คือวิธีของราชานักบุญเท่านั้น
แม้แต่นักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุดก็ไม่อาจกระทำได้
ซูเฉินสงสัยว่า ชายชุดเทาคนนี้อาจเป็นถึงราชานักบุญขั้นสูงสุด!
“ทุกท่านลืมข้อห้ามของพันธมิตรเจ็ดนักบุญแล้วหรือ? นักบุญยุทธ์ห้ามต่อสู้กันโดยพละการ พวกเราควรร่วมมือกันต่อต้านปีศาจนอกดินแดน!”
เสียงแหบพร่าดังขึ้น
ชายชุดเทาจ้องมองจงหลินและจ้านหยวน แสงหนึ่งสาดวาบในฝ่ามือ ปรากฏป้ายโบราณสลักอักษรผนึกโบราณสองตัว
ไร้เริ่มต้น!
“คำสั่งไร้เริ่มต้น?!”
จงหลินกับจ้านหยวนอุทานพร้อมกัน
ไม่มีใครคาดคิดว่า ‘คำสั่งไร้เริ่มต้น’ จะปรากฏออกมา
ในบรรดาสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดแห่งแดนร้างตะวันออก แม้นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าจะรั้งอันดับสอง แต่นิกายที่แข็งแกร่งที่สุดคือ นิกายไร้เริ่มต้น
ยามที่ปีศาจนอกดินแดนอาละวาด สถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดได้ก่อตั้งพันธมิตรเจ็ดนักบุญเพื่อป้องกันตนเอง ผู้นำนิกายไร้เริ่มต้นยังดำรงตำแหน่งผู้นำพันธมิตรอีกด้วย
คำสั่งไร้เริ่มต้นคือสัญลักษณ์ของผู้นำนิกายไร้เริ่มต้น และยังหมายถึงผู้นำแห่งพันธมิตรเจ็ดนักบุญ
การเห็นคำสั่งนี้ เปรียบเสมือนผู้นำพันธมิตรมาปรากฏด้วยตน!
แม้นิกายไร้เริ่มต้นจะไม่แสดงแสนยานุภาพ แต่กลับทรงพลังยิ่งนัก ไม่มีผู้ใดกล้าดูแคลน ไหนเลยจะกล่าวถึงตำแหน่งผู้นำพันธมิตรอีกด้วย
ในนาม สถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดต้องเชื่อฟังคำสั่งผู้นำพันธมิตร!
“คารวะผู้นำ!”
จงหลินกับจ้านหยวนสบตากัน แล้วโค้งคำนับ
ทั้งคู่รู้ว่าชายชุดเทานี้คือผู้อาวุโสแห่งนิกายไร้เริ่มต้น
ทว่าเพียงผู้อาวุโสกลับบรรลุถึงระดับราชานักบุญ เรื่องนี้ทำให้พวกเขาตกตะลึงยิ่งนัก
นิกายไร้เริ่มต้นช่างลึกล้ำเหนือหยั่งจริง ๆ!
“สหายจงหลิน สหายจ้านหยวน ผู้นำมีคำสั่งว่า อีกสามเดือนข้างหน้า ทะเลอเวจีจะเปิดออก พันธมิตรเจ็ดนักบุญต้องเข้าสู่ทะเลอเวจีเพื่อปราบปีศาจนอกดินแดน ห้ามมีข้อผิดพลาด! หากมีความขัดแย้งใด ๆ ก็ไปสะสางกันในทะเลอเวจี เข้าใจหรือไม่?”
ชายชุดเทากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย
“ทะเลอเวจีจะเปิดในอีกสามเดือนข้างหน้า?”
ทั่วร่างของจ้านหยวนสั่นสะเทือน แววตาเปล่งประกาย
จงหลินก็เผยสีหน้าตกใจ
ดูเหมือนว่าชายชุดเทาไม่ได้มาเพียงเพื่อหยุดศึกครั้งนี้ แต่ยังนำข่าวสำคัญมาอีกด้วย
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ปีศาจนอกดินแดนที่ถูกผนึกไว้ในทะเลอเวจีเริ่มเคลื่อนไหวผิดปกติ บางตนยังหลุดออกมาได้
นิกายเทียนเต๋าย่อมกังวลเรื่องนี้
เนื่องจากทะเลอเวจีอยู่ใกล้นิกายเทียนเต๋าที่สุด หากผนึกถูกทำลาย ปีศาจหลุดออกมา นิกายเทียนเต๋าย่อมรับผลกระทบก่อนใคร
ไม่คิดเลยว่านิกายไร้เริ่มต้นจะตัดสินใจบุกทะเลอเวจีปราบปีศาจนอกดินแดนเช่นนี้
“ดี! ในเมื่อผู้นำมีคำสั่ง นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าของเราจะเชื่อฟังและไว้ชีวิตพวกเขาในวันนี้!”
จงหลินครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนแค่นเสียง
“แล้วเจ้านิกายจ้านหยวนล่ะ?”
ชายชุดเทาหันมามองจ้านหยวน
“ย่อมเป็นไปตามคำสั่ง! แต่ขอถามได้หรือไม่ เหตุใดผู้นำจึงเปิดทะเลอเวจีในอีกสามเดือน และเรียกรวมสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดไปปราบปีศาจ?”
จ้านหยวนครุ่นคิดชั่วครู่ก่อนพยักหน้า
“เรื่องนี้ข้าไม่อาจเปิดเผยได้! ผู้นำมีคำสั่งให้จัดประชุมที่นิกายไร้เริ่มต้นในอีกหนึ่งเดือน ขณะนั้นเจ้าทั้งหลายจะทราบทุกอย่าง!”
ชายชุดเทากล่าวช้า ๆ
“ดี!”
จ้านหยวนพยักหน้า
“ในเมื่อข้านำคำสั่งมาส่งถึงที่แล้ว ก็ขอลา!”
ชายชุดเทามองจงหลินกับจ้านหยวน ก่อนสะบัดแขนเสื้อแล้วหายวับไปกับห้วงอากาศ
“หึ! ซูเฉิน ข้าจะปล่อยแท่นสังหารเทพไว้กับเจ้าก่อน อีกสามเดือนข้างหน้า ข้าจะให้เจ้ามอบมันให้ข้าเองในทะเลอเวจี!”
จงหลินจ้องซูเฉินด้วยแววตาเย็นเยียบ ก่อนหันหลังนำคนของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าจากไป