มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 311 แก่นหัวใจปีศาจ ภูเขาซากศพและทะเลเลือด
“นั่นมัน…แก่นหัวใจของปีศาจนอกดินแดน?!”
ซูเฉินสังหารปีศาจนอกดินแดนทั้งหมดจนสิ้น แล้วกำลังจะจากไป ทันใดนั้นแสงวาบหนึ่งก็สะท้อนเข้าตา
เขาเห็นว่าไม่ไกลนัก ภายในร่างของจ้าวปีศาจตนหนึ่งที่เขาสังหาร มีผลึกคริสตัลก้อนหนึ่งเปล่งแสงเย็นเยียบออกมา ดูแล้วชั่วร้ายยิ่งนัก
นั่นคือ แก่นหัวใจปีศาจ
มันคือแก่นพลังงานที่ถือกำเนิดขึ้นภายในร่างของปีศาจนอกดินแดน คล้ายกับโอสถวิญญาณหรือจิตวิญญาณต่อสู้ของนักยุทธ์ หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นการรวมกันของทั้งสองสิ่ง
แก่นหัวใจปีศาจแฝงไว้ด้วยพลังปีศาจอันบริสุทธิ์และพลังจิตอันมหาศาล ผู้บ่มเพาะไม่อาจดูดซับโดยตรงได้ มิฉะนั้นจิตจะถูกกัดกร่อนกลายเป็นหุ่นเชิดปีศาจ
ทว่า หากสามารถชำระล้างพลังปีศาจออกไป เหลือเพียงพลังวิญญาณบริสุทธิ์ มันจะกลายเป็นโอสถชั้นเลิศสำหรับเสริมสร้างจิตวิญญาณของผู้บ่มเพาะ
“แม้ข้าจะหลอมรวมจิตแห่งเต๋าระดับสิบแล้ว และก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทพแล้ว แต่การจะยกระดับจิตแห่งเต๋าต่อไปนั้นยากเย็นยิ่ง แก่นหัวใจปีศาจเหล่านี้อาจช่วยเสริมจิตแห่งเต๋าของข้าได้!”
หัวใจซูเฉินเต้นแรง
การจะได้มาซึ่งแก่นหัวใจปีศาจนั้นแสนยากลำบาก เพราะปีศาจนอกดินแดนมักทำลายแก่นหัวใจก่อนตาย เว้นแต่จะสังหารมันในพริบตา
ท่ามกลางปีศาจนอกดินแดนกว่าร้อยตนที่ซูเฉินเพิ่งสังหารไป หลายตนถูกเขาฆ่าทันที
ซูเฉินเก็บรวบรวมแก่นหัวใจปีศาจได้หลายร้อยก้อน แล้วรีบจากที่นั่นโดยไม่รอช้า
เขารู้สึกได้ลาง ๆ ว่าคลื่นพลังการต่อสู้เมื่อครู่ได้สั่นสะเทือนถึงหูของปีศาจนอกดินแดนจำนวนมาก และพวกมันกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่
“เหตุใดปีศาจนอกดินแดนถึงได้มากมายปานนี้? หรือสถานที่ทดสอบนี้จะอยู่ในทะเลอเวจี?”
ซูเฉินครุ่นคิดในใจ
ทั่วแดนรกร้างตะวันออก ปีศาจนอกดินแดนถูกผนึกไว้ในทะเลอเวจีทั้งสิ้น
ทะเลอเวจี สมชื่อ คือมหาสมุทรใต้เหวลึกไร้ก้น ซึ่งผนึกปีศาจเหล่านี้ไว้ไม่ให้หลุดออกมาได้
แต่โลกเบื้องหน้านี้กลับแตกต่างจากทะเลอเวจี
ระหว่างที่กำลังคาดเดา ซูเฉินก็เร่งเหินลมจากที่นั่น มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว
เขาต้องค้นหาความจริงว่าสถานที่แห่งนี้คือที่ใด
“ท่านอาจารย์ใหญ่กล่าวว่า การทดสอบบุตรศักดิ์สิทธิ์จะกินเวลาทั้งหมดเก้าวัน หากสามารถอยู่รอดได้ครบเก้าวัน ประตูทางออกจะปรากฏขึ้นเอง!”
ซูเฉินครุ่นคิดในใจ
แต่ในสายตาของกู่ถงเทียน ท่านจ้าวลัทธิ และคนอื่น ๆ การทดสอบนี้คือบททดสอบแห่งความเป็นความตาย
หากเป็นเพียงการสู้กับปีศาจนอกดินแดน ต่อให้สู้ไม่ได้ อย่างมากก็แค่หาที่หลบซ่อนอยู่เก้าวัน ไม่น่าจะยากเกินไป
แล้วเหตุใดบรรดาอัจฉริยะในอดีตของนิกายเทียนเต๋ามากมาย จึงต้องสิ้นชีพในการทดสอบนี้?
“หรือว่า…ไม่มีที่ให้หลบซ่อนเลย?”
ซูเฉินขมวดคิ้วแน่น
อย่างไรก็ต้องหาความจริงของสถานที่นี้ให้ได้ก่อน
ฟุ่บ! ฟุ่บ!
ซูเฉินทะยานฝ่าทุ่งร้างด้วยความเร็วสูง แค่พริบตาก็พ้นไปไกลลิบ
แต่ฉากเบื้องหน้ากลับทำให้เขาต้องเบิกตากว้าง
“นั่นมันอะไร?”
ดวงตาของซูเฉินเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
เบื้องหน้า ดูราวกับเป็นทะเลสีดำมืดกว้างใหญ่ที่แผ่พลังปีศาจเข้มข้นออกมาไม่หยุด ลาง ๆ เห็นเงาร่างหลายสายที่แผ่คลื่นพลังอันน่าพรั่นพรึงเหินข้ามทะเลมา
เหนือท้องฟ้า รอยแยกมากมายข้ามสลับกัน แสงมารสีดำรั่วไหลออกมา ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ราวกับโลกที่ถูกลืมซึ่งพร้อมจะพังทลายได้ทุกเมื่อ
โฮก! โฮก! โฮก!
เสียงคำรามดังสนั่นราวเทพปีศาจยุคโบราณสะเทือนเวิ้งฟ้า แผ่นดินสะเทือนสะท้าน
ซูเฉินมองเห็นปีศาจนอกดินแดนหลายตนเหินข้ามทะเลมา ดวงตาแดงฉาน เต็มไปด้วยความกระหายเลือดและจิตสังหาร ปักใจหมายเอาชีวิตเขา
“ฆ่า!”
ดวงตาซูเฉินเย็นเยียบ เปล่งเสียงคำราม กระบี่จวินหลินเปล่งแสงเจิดจ้า ฟันลงมาจากเวิ้งฟ้า
ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!
ปีศาจเหล่านั้นล้วนมิใช่คู่มือของเขา ถูกซูเฉินฆ่าจนสิ้นในพริบตา กระบี่จวินหลินสะบัดคราหนึ่ง นำแก่นหัวใจปีศาจสามก้อนกลับมา
แต่เมื่อเห็นแก่นหัวใจเหล่านั้น ซูเฉินกลับไม่มีความยินดีเลยแม้แต่น้อย สีหน้ากลับเคร่งเครียดยิ่งกว่าเดิม
“ที่นี่ไม่ใช่ทุ่งร้าง แต่เป็นเกาะโดดเดี่ยว! ข้าติดอยู่ในมหาสมุทรแห่งปีศาจนอกดินแดน ที่ล้อมรอบอยู่ทุกทิศ!”
ซูเฉินตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว
บัดนี้เขาเข้าใจแล้วว่า เหตุใดการทดสอบบุตรศักดิ์สิทธิ์จึงเป็นการเอาชีวิตรอดเก้าวัน
เพราะเขาไร้ทางหนี
สิ่งที่ทำได้คือสู้เพียงอย่างเดียว ฆ่าปีศาจนอกดินแดนที่ข้ามทะเลมาให้สิ้น และยืนหยัดอยู่รอดให้ครบเก้าวัน
หากไม่เช่นนั้น เขาจะต้องสิ้นชีพที่นี่!
“รอบด้านล้วนเป็นมหาสมุทร ปีศาจนอกดินแดนข้ามทะเลมาไม่หยุด เวิ้งฟ้าก็เต็มไปด้วยรอยแยก ไม่อาจทะยานหนีออกไปได้! ที่นี่ มีแต่สู้เท่านั้น!”
ซูเฉินกล่าวกับตนเอง
ตูม!
ฝ่าเท้าเขาเหยียบลงพื้นจนแผ่นดินแตกร้าว เขาเห็นเศษซากแขนขานับไม่ถ้วนใต้พื้นดินสีดำ
ทุ่งร้างแห่งนี้ แท้จริงแล้วสร้างขึ้นจากซากศพของปีศาจนอกดินแดน!
นี่คือทะเลเลือดและภูเขาซากศพของแท้!
“ในเมื่อเช่นนั้น ก็สู้กันไป! ไม่เจ้าตายก็ข้าตาย!”
ดวงตาซูเฉินเปล่งประกายแห่งจิตต่อสู้อันร้อนแรง คำรามออกมาเสียงดัง
ตูม!
แสงเจิดจ้าพลันสาดส่องจากทั่วร่าง พลังปราณโลหิตพลุ่งพล่านดั่งมหาสมุทร ไม่ปิดบังอีกต่อไป เขาจับกระบี่จวินหลินในมือ พุ่งตรงเข้าใส่ปีศาจนอกดินแดนเหล่านั้นทันที!