มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 313 สระหลอมปีศาจ หัวใจจ้าวปีศาจ
ทุ่งร้างแห่งนี้เต็มไปด้วยซากศพของปีศาจนอกดินแดน
ซากศพทับถมกันดั่งภูเขา!
ทว่าลึกลงไปในใจกลางทุ่งร้าง ซูเฉินกลับมองเห็นโลหิตของปีศาจนอกดินแดนนับไม่ถ้วน และพลังปีศาจอันข้นคลั่กที่รวมตัวกันกลายเป็นสระโลหิตโบราณลี้ลับแห่งหนึ่ง
เหนือสระโลหิตนั้น ลอยอยู่ด้วยหัวใจขนาดมหึมา ดวงหนึ่ง แผ่แสงสลัว ๆ ออกมา และยังคงเต้นเป็นจังหวะอย่างสม่ำเสมอ
ทุกครั้งที่หัวใจเต้น จะมีคลื่นแปลกประหลาดแผ่ออกไปโดยรอบ แผ่ไกลออกไปถึงมหาสมุทรที่ไร้ขอบเขต
“หัวใจที่ยังมีชีวิต? หรือว่านี่คือสาเหตุที่ปีศาจนอกดินแดนมากมายหลั่งไหลกันมาไม่หยุดยั้งและไม่เกรงกลัวความตายเลย?”
ซูเฉินครุ่นคิดอยู่ในใจ
เขารู้สึกได้ว่าตลอดหลายวันที่ผ่านมา หลังจากที่เขาสังหารปีศาจนอกดินแดนนับไม่ถ้วน โลหิตและพลังปีศาจของพวกมันกลับไหลรวมกันมายังหัวใจดวงนี้และถูกดูดกลืนไป
ดังนั้นหัวใจดวงนี้จึงเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ราวกับกำลังจะฟื้นคืนชีพ!
ผั่บ!
ขณะนั้นเอง ทุ่งร้างใต้เท้าซูเฉินสั่นสะเทือนรุนแรง และเกิดรอยแยกขึ้นทันที
แสงประหลาดสายหนึ่งพุ่งวาบออกมา พาซูเฉินลอยขึ้น และพาเขาเข้าสู่ก้นลึกของทุ่งร้างในพริบตา โดยที่เขาไม่อาจต่อต้านได้แม้แต่น้อย
ชั่วพริบตา ซูเฉินก็มาโผล่เบื้องหน้าสระโลหิตเบื้องล่าง
“สระหลอมปีศาจ?”
ดวงตาซูเฉินเป็นประกาย
เขาเห็นแผ่นศิลาขนาดมหึมาตั้งอยู่ข้างสระโลหิต มีอักษรโบราณสามตัวสลักเอาไว้อย่างลี้ลับ
สระหลอมปีศาจ!
หลอมรวมพลังปีศาจของปีศาจนับพันล้านตน สร้างเป็นสระโลหิตล้ำค่า เพียงแค่รับการชำระล้างก็สามารถถือกำเนิดใหม่ และยกระดับพลังได้
ซูเฉินเข้าใจที่มาของสระหลอมปีศาจแทบจะในทันที
นี่คือสมบัติล้ำค่าที่ผู้ก่อตั้งนิกายเทียนเต๋าทิ้งไว้ โดยใช้พลังของปีศาจนอกดินแดนนับไม่ถ้วนที่ถูกสังหารรวมตัวกัน ก่อตัวเป็นสระโลหิต
และหัวใจที่ลอยอยู่นั้น ก็คือ หัวใจของจ้าวปีศาจ!
ครั้งหนึ่งในอดีต ผู้ก่อตั้งนิกายเทียนเต๋าเคยควักหัวใจของจ้าวปีศาจออกมา ผนึกเข้ากับสระหลอมปีศาจนี้ และหลอมกลายเป็นสมบัติวิเศษ
ตราบใดที่มีการสังหารปีศาจนอกดินแดนมากพอ หัวใจของจ้าวปีศาจจะฟื้นคืน และโปรยปรายเวทลึกลับ เคล็ดวิชา หรือแม้กระทั่งโลหิตต้นกำเนิดลงมา
นี่คือพรจากฟ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการทดสอบบุตรศักดิ์สิทธิ์!
“ไม่คิดเลยว่าท่านบรรพชนจะรีดเค้นหัวใจจ้าวปีศาจมาจนถึงป่านนี้! ใช้หัวใจที่ยังไม่ตายสนิทหลอมจนเป็นสมบัติลับ!”
ซูเฉินรู้สึกตกตะลึง
เขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดทุ่งร้างแห่งนี้จึงเต็มไปด้วยซากศพปีศาจนอกดินแดน
แท้จริงแล้วผู้ก่อตั้งนิกายเทียนเต๋าได้ใช้ปีศาจเหล่านี้เป็นแหล่งพลังงานอย่างไม่รู้จบ ตราบใดที่ฆ่าพวกมันมากพอ ก็จะได้รับสระโลหิตนี้เป็นรางวัล
ไม่เพียงแต่ฝึกฝนบุตรศักดิ์สิทธิ์ ยังสามารถรวบรวมพลังจากปีศาจนอกดินแดนได้พร้อมกัน เป็นการยิงนกสองตัวด้วยหินก้อนเดียว
ทว่า คนทั่วไปที่เข้าสู่ที่นี่ต้องต่อสู้อย่างต่อเนื่องถึงเก้าวันเก้าคืนจึงจะปลุกสระหลอมปีศาจและหัวใจจ้าวปีศาจขึ้นมาได้ แต่ซูเฉินเพียงเจ็ดวันก็ทำได้แล้ว
“ไม่รู้ว่าสระโลหิตนี้จะช่วยให้ข้าทะลวงสู่ขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ได้หรือไม่?”
ในแววตาซูเฉินมีประกายแห่งความคาดหวัง
จากนั้นเขาก็กระโจนเข้าสู่สระโลหิตโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ปัง!
ในสระโลหิต พลันเกิดแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าแผ่กระจายออกไป
ทันทีที่ซูเฉินเข้าสู่สระหลอมปีศาจ พลังอันมหาศาลก็ไหลเวียนเข้าสู่ทั่วร่างผ่านรูขุมขน
นั่นคือพลังต้นกำเนิดอันบริสุทธิ์ ที่ไม่เพียงขัดเกลาร่างกายของเขา หากยังกลายเป็นพลังแท้ไหลเข้าสู่เส้นลมปราณ ผลักดันให้พลังฝึกตนพุ่งทะยานขึ้นเรื่อย ๆ
ปัง! ปัง! ปัง!
เหนือศีรษะ หัวใจจ้าวปีศาจเต้นแรงไม่หยุด
ทุกจังหวะที่เต้น แผ่คลื่นแปลกประหลาดออกมาราวกับเป็นกฎแห่งพลังบางอย่าง คลุมสระหลอมปีศาจไว้ทั้งหมด
ซูเฉินในสระหลอมปีศาจก็สัมผัสได้เช่นกัน ว่าหัวใจจ้าวปีศาจดวงนี้แม้จะแผ่พลังน่ากลัว ทว่าพลังต้นกำเนิดส่วนใหญ่นั้นได้ถูกใช้จนเกือบหมดสิ้นแล้ว
หลังผ่านกาลเวลานานนับปี หัวใจจ้าวปีศาจแทบจะไม่เหลือพลังหลงเหลืออยู่
ฟึ่บ!
แสงประหลาดสายหนึ่งตกลงมาหลอมรวมเข้ากับร่างของซูเฉิน
สายน้ำแห่งข้อมูลทะลักเข้าสู่จิตสำนึกของเขา กลายเป็นเคล็ดวิชาลี้ลับบทหนึ่ง
เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวัน!
ในดวงตาซูเฉินปรากฏแววตื่นตระหนกเล็กน้อย เดิมทีเขาคาดหวังว่าจะได้รับพลังต้นกำเนิดจากหัวใจจ้าวปีศาจเพื่อยกระดับพลังฝึกตน
ไม่คิดเลยว่าจะได้รับเคล็ดวิชาโดยตรง
เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวันนี้คือเคล็ดวิชาแข็งแกร่งอย่างยิ่งที่จ้าวปีศาจฝึกฝน เป็นหนึ่งในสุดยอดเคล็ดวิชาของปีศาจนอกดินแดน
เมื่อฝึกจนถึงขีดสุด สามารถแปลงร่างเป็นสิ่งใดก็ได้ ลักเลียนโลก หยั่งรู้สรรพสิ่ง
สามารถจำแลงกายเป็นเผ่าพันธุ์ใดในใต้หล้า หรือแม้กระทั่งประทับตราต้นกำเนิดจนไม่อาจแยกแยะได้
แม้แต่เคล็ดวิชาและเวทลึกลับหลากหลายก็สามารถลอกเลียนแบบได้ด้วยเคล็ดวิชานี้ และยังสามารถคงพลังได้มากถึงแปดส่วนเต็ม
“ช่างเป็นเคล็ดวิชาที่ล้ำลึกยิ่ง! หากข้าฝึกเคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวันนี้ได้สำเร็จ ข้าจะกลายเป็นปีศาจนอกดินแดนได้หรือไม่กันนะ?”
แววตาซูเฉินส่องประกาย